"Taki mąż się trafił"

[mgla_jedwabna]

Od jakiegoś czasu zastanawia mnie taki fenomen:

Kobieta narzeka, jak to jej źle, bo współmałżonek pije/bije/kasy nie przynosi/dzieci olewa/ośmiesza ją publicznie/blokuje kontakty z rodziną/nie pozwala iśc do pracy/pasożytuje etc. Jak się dobrze przyjrzeć, to właściwie nigdy nie było dobrze i bez zarzutu (nie mówię to o zarzutach typu niezakręcona pasta do zębów, tylko poważnych). Ale gdy zapytać taką kobietę (lub kogoś trzeciego), dlaczego wyszła za takiego buraka, bardzo wiele z nich odpowiada w stylu:

- co a na to poradzę, taki mąż mi się trafił
- ale tego nie da się przewidzieć
- skąd wiesz, że twój mąż też nie zacznie (cię bić/zdradzać itp)?
- nigdy nie można mieć stuprocentowej pewności
- nie wiesz, jak ci się w życiu ułoży
- różnie to bywa, nie można zakładać, że zawsze będzie dobrze

Zupełnie tak, jakby za mąż wychodziły z rozkazu albo losowały męża na loterii i kiepski los wyciągnęły. Jakby w ogóle nie miały wpływu na to, z kim spędzą resztę życia.

Skąd się bierze w ludziach takie zrzucanie odpowiedzialności na ślepy los? Myślicie, że osoby, które tak mówią, naprawdę tak myślą, czy może myślą inaczej (tzn zdają sobie sprawę z prawdziwych przyczyn dokonania kiepskiego wyboru), ale dlaczego wtedy wybierają tak kiepską wymówkę?

[demarta]

jakie poczucie własnej wartości, takie wybory, ot co.

[braktalentu]

A jak się komuś poczucie własnej wartości zmieni w trakcie małżeństwa?

dysonans podecyzyjny, największa siła rządząca.

[kryptopatolog]

klasyczny dysonans podecyzyjny.
decyzja o sprawach pokroju
dzieci, małżeństwo, kredyt hipoteczny na 40 lat
są ciężkie do odwołania, lub praktycznie nie do odwołania.
dlatego się ich broni, choćby były nie wiem jak głupie.
ta kobieta WIE że zrobiła głupio. że wybrała takiego, bo mamusia kazała wybrać śmiecia, bo nie zdzierżyłaby konkurencji. albo bo koleżaneczka takiego podsunęła. albo bo sobie ubzdurała że "zegar biologiczny tyka"; albo bo się taki śmieć snuł za nią jak smród w gaciach, i w końcu z litości się z nim zadała; albo bo była wpadka.....


racjonalnych decyzji co do bycia z partnerem jest jakieś 10%, może mniej.
kolejne 10% to usprawiedliwione zmiany człowieka. ot, bez powodu zaczął pić, ćpać, puszczać się.



pozostałe 80%? gnojem był już wcześniej, tylko ślepa baba nie zauważała.
albo wręcz przeciwnie, zauważała, ale nie przeszkadzało jej to. wyzwanie "ja go zmienię!" jest czasem bardzo kuszące.
trzecia opcja - zmienił się na gorsze, owszem. ale nie bez udziału żonki, a tym bardziej jej mamuśki.

[iluminacja256]

Bardzo cięzko sie z takich toskycznych związków wyzwolić , ot co. Zazwyczaj te kobiety mają po kilku latach poczucie własnej wartosci bliskie zeru, a żeby coś zmienić , trzeba w siebie wierzyć. Do tego dochodzi koszmarny watek mieszkaniowy w Polsce - raczej trudno zabrać manatki z dnia na dzień, jeśli nie ma sie dokąd odejsc, a nie kazdy ma.

[saga55-5]

Bardzo często jest tak, że kobiety uważają że facet sie po ślubie, narodzinach dzieci " polepszy ". Spora rzesza kobiet, jest ślepo zakochana i nie widzi błędów.
Jest też sporo facetów, którzy jak już mają przy sobie czy dla siebie ( zależy od spojrzenia ) kobietę, zmieniają się diametralnie.
Na próżno szukać wtedy winy w kobiecie.

[mgla_jedwabna]

Nie chodzi mi o kobiety, które świadomie wychodzą za dooopka, licząc na zmiany. Chodzi mi o takie, które jęczą "skąd mogłam wiedzieć, że on się okaże dooopkiem?".

Jeśli chodzi o diametralną zmianę, gdy facet ma pewność, to wytłumacz proszę, jak to możliwe (to nie jest sarkazm, naprawdę chcę wiedzieć), że facet ma taką konstrukcję psychiczną, że udaje altruizm (albo wręcz zwykła ludzką przyzwoitość), póki ma interes, a kobieta nie jest w stanie wyczaić, że to tylko udawanie? Przecież nikt nie jest w stanie stale kontrolować się i oszukiwać, zawsze zdradzi się - a to odruchem, a to bezmyślnym komentarzem. Ja rozumiem pierwsze kilka tygodni znajomości, góra trzy-cztery miesiące, ale nikt nie wiąże się po takim okresie na resztę życia. No po prostu nie wierzę, że buractwo z człowieka samo nie wylezie po krótszym czasie, niż "zmarnowane pół życia". Ale jak dobrze wytłumaczysz, to może uwierzę...

[imasumak]

Naprawdę, ze szczerego serca ci życzę, żebyś nigdy nie musiała weryfikować tej kategorycznej postawy.

[mgla_jedwabna]

Dlatego najpierw weryfikuję w teorii, żeby być lepiej przygotowaną na praktykę

[saga55-5]

Jeśli mieszkasz z facetem przed...hmmm...np. ślubem, narodzinami dziecka czy tym podobne, ok-masz możliwość zauważenia pewnych i czasami niepokojących objawów.
Natomiast na " dochodzącego ".......ciężko czasami i zawsze może np zrzucić jakieś, dajmy na to, niefortunne zachowanie, na zły nastrój, zły dzień itp.
Nie musze Cię zapewniać, czy dobrze tłumaczyć i nie musisz w to wierzyć.
Ja wiem-nie wszystko złoto, co się świeci

[mgla_jedwabna]

Nie musze Cię zapewniać, czy dobrze tłumaczyć i nie musisz w to wierzyć.

Jasne, zakładam, że piszesz na forum z dobrej woli, a ja też z dobrej woli jestem skłonna uwierzyć w to, co brzmi przekonująco

[skwargosia]

no , cóż mgło_jedwabna obyś sama się nie musiała przekonywać jak to naprawdę jest w życiu po ślubie , codziennie . a jeżeli masz ideał to gratulacje!!! oby zawsze taki był , bo..... zweryfikujesz wtedy swoje wątpliwości i może już nie będziesz taka mądra! jestaem daleka od sarkazmu. pozdrawiam

[sonia.2009]

no , cóż mgło_jedwabna obyś sama się nie musiała przekonywać jak to naprawdę jest w życiu po ślubie , codziennie . a jeżeli masz ideał to gratulacje!!! oby zawsze taki był , bo..... zweryfikujesz wtedy swoje wątpliwości i może już nie będziesz taka mądra! jestaem daleka od sarkazmu. pozdrawiam

hahahaha rozwalaja mnie takie teksty i takie panny

kochana, wierz mi, ze jesli znasz kogos dluzej niz miesiac to wszystko mozna przewidziec
wystarczy nie dawac dooopy na pierwszej randce i nie zachodzic w ciaze po drugiej, cwalem pedzic do oltarza po miesiacu albo 2 a po roku obudzic sie z reka w nocniku

zanim sie za kogos wyjdzie za maz trzeba go poznac a miesiac bzykania po krzakach to za malo
serio serio
trzeba myslec muzgiem a nie wagina
wtedy nie ma niespodzianek

sonia.2009

[saga55-5]

Mnie z kolei rozwalają takie panny, które znają swoją przyszłość w detalach a do tego nigdy nie popełniają błędów.

[loganmylove]

Zwłaszcza trzeba myśleć muzgiem) boskie

[wyrwana.z.kontekstu]

mgla_jedwabna napisała:

> Nie chodzi mi o kobiety, które świadomie wychodzą za dooopka, licząc na zmiany.
> Chodzi mi o takie, które jęczą "skąd mogłam wiedzieć, że on się okaże dooopkie
> m?".
>
> Jeśli chodzi o diametralną zmianę, gdy facet ma pewność, to wytłumacz proszę, j
> ak to możliwe (to nie jest sarkazm, naprawdę chcę wiedzieć), że facet ma taką k
> onstrukcję psychiczną, że udaje altruizm (albo wręcz zwykła ludzką przyzwoitość
> ), póki ma interes, a kobieta nie jest w stanie wyczaić, że to tylko udawanie?
> Przecież nikt nie jest w stanie stale kontrolować się i oszukiwać, zawsze zdrad
> zi się - a to odruchem, a to bezmyślnym komentarzem. Ja rozumiem pierwsze kilka
> tygodni znajomości, góra trzy-cztery miesiące, ale nikt nie wiąże się po takim
> okresie na resztę życia. No po prostu nie wierzę, że buractwo z człowieka samo
> nie wylezie po krótszym czasie, niż "zmarnowane pół życia". Ale jak dobrze wyt
> łumaczysz, to może uwierzę...

Tłumaczę: JEST to możliwe - jeśli facet jest inteligentnym psychopatą, to doskonale potrafi grać i manipulować otoczeniem, dopóki ma taką potrzebę. Potem w zaciszu domowym grać przestaje (jest panem sytuacji i nie musi), na zewnątrz natomiast konsekwentnie zachowuje wcześniejszą pozę.
Zwróć uwagę, że żyjemy w kulturze, w której zwykle obciąża się kobietę. Jeżeli dziewczyna szuka dobrego partnera i jest sama, mówi się że to "zimna suka, wyrachowana księżniczka, która oczekuje księcia z bajki", jeżeli jest po 30-tce, bo nie chciała wziązać się z doopkami, pojawiają sie komentarze typu "przegapiła swoją szansę, sama sobie winna", jeżeli wiąże się z kimś, kto okazuje się nieuczciwy - "widziały gały co brały".
Idąc Twoim tokiem rozumowania, nie powinno być rozwodów z orzekaniem o winie, nikt nie powinien też mieć pretensji o niewierność partnera (przecież każda wiedziała wcześniej, z kim się wiąże i spokojnie mogła przewidzieć, że po 20 latach małżeństwa mąż dostanie świra na punkcie swojej sekretarki; on z kolei doskonale zdawał sobie sprawę, że "po dziecku" śliczna zmysłowa dziewczyna zmieni się w nienawidzącego seksu hipopotama z tłustymi włosami).
Zastrzegam: moja wypowiedź nie dotyczy podejścia typu: "po ślubie sie zmieni" - to rzeczywiście wchodzenie w bagno na własną prośbę. Chodzi mi wyłącznie o sytuacje, gdy nie zdajemy sobie sprawy, że druga połowa ma swoją ciemną stronę, której nie zaakceptowalibyśmy mając świadomość jej istnienia.

[iamhier]

do wyrwana.z.kontekstu-nic ująć,nic dodać!

[kropkacom]

Tylko ilu jest takich socjopatów, którzy dzięki błędowi w mózgu rozmyślnie wykorzystują potrafiąc jednocześnie latami się maskować? Podejrzewam, że jednak niewielu.

[iamhier]

dokropkacom-musisz poznać ich prawdziwą motywacje....w ogóle kluczem do wybrnięcia z tej całej sytuacji jest poznanie prawdziwej motywacji osob,ktore cie otaczaja...To wymaga pewnych umiejetnosci spolecznych zorientowanie sie o co tu chodzi.I o co chodzi komus kto jest moim partnerem.Ta analitycznosc jest najwazniejsza,choc trudno ja zastosowac w ferworze namietnoci,pozniej z wiekiem przychodzi to latwo.

Generalnie chodzi o to,ze zawsze ktos czegos od ciebie chce...tylko problem w tym,żeby nie dac sobie zaszkodzic (choc to moze byc trudne gdy jest "nad toba") i chce swoje naturalne potrzeby (sex,prokreacja,uczucie) załatwić twoim kosztem....Do tego trzeba troche IQ,ale to nic trudnego.Co do tych socjopatow....to oni graja na uczuciach,bo sa nieszcześliwi....To trzeba im uświadomić.I niszcza kogos psychicznie i życiowo.Są sfrustrowani i nieszczesliwi...

[aneta-skarpeta]

to ja wam cos powiem
moj pierwszy maz był bajerantem jakich malo

mial dobra pracę, perspektywy, mnie niemal nosil na rekach, ja sie glupia zakochalam, on na swoj sposob tez mnie kochal

szybko wzielismy slub, bo mimo mojego mlodego wieku mialam prace etc, mielismy gdzie mieszkac

wiadomo, ze jako malzenstwo rozmawialismy o dzieciach- no bardzoooo chciał, bardzoooo

pierwsza ciaze poronilam. strasznie to przezylam, on tak starsznie ze znalazł sobie kochankę

ja wtedy tego nie widzialam, bo i dobrze sie maskował, a i jak mialam po tragedii inne spostrzeganie swiata

zaszlam w drugą- rowniez planowana ciaze- dla nikogo nie byla ona zaskoczeniem, nikt nikogo nie rpzypieral do muru

jednak jak sie dziecko urodzilo to dziecko bylo dla meza fajne, ale nie przewidzial ze dzieckiem trzeba sie zajmowac- a mi szczerze nie przyszlo do glowy go uprzedzac ze bedzie ciezko, rozmawialismy o przyszlym dziecku, byl pelen zapału. starczylo mu zapalu na tydzien czy dwa

obecnie syn ma 9 lat- ojciec od dawna sie do niego nie odzywa- choc jak twierdzil jeszcze pol roku temu kocha go nad zycie

gdy zdecydowalam sie na rozstanie to juz przejrzalam na oczy- w sumie jak dziecko mialo pol roku, choc definitywne rozstanie bylo rok pozniej

teraz to ja jestem mądra i pewne rzeczy wiem, pewnych rzeczy wystrzegalam sie u facetow, ale to nie takie proste gdy w gre wchodza uczucia

a nawet jakby mnie wlasna matka blagala zebym za niego nie wychodzila to bym nie posluchala- wtedy

obecnego meza wybieralam zupelnie inaczej- ba, na poczatku zadne z nas nie planowalo zwiazku, ale tez nie ma u nas elementu zaskoczenia jak to bedzie po dziecku, bo dziecko juz jest

a ludzie sie zmieniają rowniez i trudno mi powiedziec jaki bedzie moj maz albo ja za 10 lat ( ja sama mocno sie zmienilam przy pierwszym malzenstwie)- czasem praca, stres, problemy, kryzysy daja o sobie znac. to nie zawsze jest tak, ze baba sie puscila z byle kim na dyskotece, a potem w ciagu 9 miesiecy robia sobie pelna rodzinę

[senseiek]

> Nie chodzi mi o kobiety, które świadomie wychodzą za dooopka, licząc na zmiany.
> Chodzi mi o takie, które jęczą "skąd mogłam wiedzieć, że on się okaże dooopkie
> m?".

Jak to skad? Przeciez nie od dzis wiadomo, ze kazdy facet to doopek..

[sueellen]

Wiesz co, mam na tym forum dośc "kontrowersyjne" zdanie, że w życiu trzeba być szachistą i myslęc min do ruchy do przodu, zawsze mieć plan B. Aby miec plan B, trzeba mieć jakiś plan w ogóle. Illekroc wspominalam o tym ze cos sobie w zyciu planuję, dostawalam ironiczne odpowiedzi w stylu "Bóg się śmieje Twoich planów". Prawda jst jednak taka, że człowiek jest kowalem swego zycia, ale potem i tak przypisuje rezultat ślepemu losowi...

[bi_scotti]

Bywa, ze to nie jest "buractwo". Bywa, ze np. krzywdy z dziecinstwa czy jakies inne dramatyczne przezycia siedza w czlowieku latami, ujawniaja sie rzadko za to w formie trudnej do zaakceptowania. I zanim sie komus takiemu seredecznie pomoze (jesli na pomoc wyrazi zgode), mozna tylko westchnac z pewnym zalem "taki maz (zona) sie trafil" i szukac sposobu zeby ta ukochana osoba nie musiala byc "taka". Mozna miec wizje planu B, C, D i nawet Z a byc zaskoczonym z boku zupelnie malenkim "a minus" i byc zmuszonym do kompletnego przewartosciowania zarowno planow i opinii jak i wlasnego stosunku do swiata i ludzi. To najczesciej wylacznie kwestia dlugosci lat zycia

Poza tym...

[saga55-5]

.....taki mąż się trafił i ......albo jakos temu wspólnie zaradzimy, by było razem lepiej ( jeśli da się dogadac ) albo.....rozstańmy się i każdemu z nas będzie lepiej ( a dzieciom na pewno )
Nie akceptuję wyrzekania że się zły trafił, źle mi z nim jest, szkoda dzieci itd. a mimo to trwam i ..................nie wiadomo na co czekam.

[hellulah]

> nie mówię to o zarzutach typu niezakręcona pasta do zębów,
> tylko poważnych

Niezakręcona pasta może stanowić poważny zarzut, patrz ostatni odcinek House'a (Two stories).

> - co a na to poradzę, taki mąż mi się trafił

Pewnie chodzi o to, że lepszy taki niż żaden. Trafił się taki, cóż, przynajmniej jakiś. Może też chodzić o to, że innego nie dało się po prostu poznać. W sumie ilu my w życiu ludzi znamy bliżej? kilku? kilkunastu?

> - ale tego nie da się przewidzieć

To prawda. Nie każdy jest na tyle świadomy, ma naturalnie wykształcone umiejętności czy też pewien wyrobiony szlif, żeby umieć rozpoznawać ludzkie charaktery.

To się zresztą jakoś da przewidzieć, ale nie tak do końca i na zawsze, życie naprawdę potrafi zaskoczyć. Poza tym, poznajemy tych lubych w cieplarnianych warunkach, a potem wiadomo, front wschodni.

> - skąd wiesz, że twój mąż też nie zacznie (cię bić/zdradzać itp)?

To prawda. Tego na 100% normy nie da się przewidzieć. Według mnie. Można mieć np. 98% pewność, że nie zacznie bić, i tak np. około 70% pewności, że nie zdradzi. Nigdy nie mów nigdy, ot co.

> - nigdy nie można mieć stuprocentowej pewności

Jak wyżej, aczkolwiek straty można minimalizować, zagrożeniem zapobiegać albo ich unikać. Trzeba mieć innymi słowy, duppę krytą, samodzielnie, bo nikt inny o nas, tak jak my sami o siebie, się nie zatroszczy.

> - nie wiesz, jak ci się w życiu ułoży

Myślenie życzeniowe, ale w sumie - nie wiem. Mogę się starać, ale nie wiem.

> - różnie to bywa, nie można zakładać, że zawsze będzie dobrze

Prawda.

> Zupełnie tak, jakby za mąż wychodziły z rozkazu

Bywa. Przymus społeczny, tak się na to chyba mówi?

> albo losowały męża na loterii i
> kiepski los wyciągnęły.

Patrz wyżej.

>Jakby w ogóle nie miały wpływu na to, z kim spędzą resztę życia.

Zwracają uwagę nie na to, co trzeba, albo naprawdę są tak bezrefleksyjne, na jakie wyglądają, no ktoś musi być (nie każdy może być geniuszem, nie każdy jest ograniczony umysłowo, większość ludzi to szaraki-średniaki, a w ich gronie - szaraki-głuptaki).

> Skąd się bierze w ludziach takie zrzucanie odpowiedzialności na ślepy los?

Racjonalizacja? i inne mechanizmy obronne?

>Myślicie, że osoby, które tak mówią, naprawdę tak myślą, czy może myślą inaczej (tz
> n zdają sobie sprawę z prawdziwych przyczyn dokonania kiepskiego wyboru), ale d
> laczego wtedy wybierają tak kiepską wymówkę?

Nie wiem, zasadniczo nie wnikam. W jakichś konkretnych przypadkach mogę mieć ogląd.

Uściślenie

[mgla_jedwabna]

Ja nie polemizuję z twierdzeniem "nie wiesz, jak ci się w życiu ułoży" generalnie, tylko nie mogę zrozumieć, że mówi się w ten sposób o czymś, o czym się decyduje samemu, jakby to było zdarzenie losowe.

Bo to tak, jakby ktoś zostawił garnek na ogniu i dziecko samo w domu, a potem mówił "poparzenia się zdarzają". No zdarzają się, nie przeczę...

[hellulah]

Ok. Związek z drugim człowiekiem to nie jest coś, o czym jesteśmy 100% w stanie decydować sami, bo ani za tego drugiego nie odpowiadamy, ani nawet za siebie, tak do końca. Można pewne rzeczy przewidzieć, można pewnym rzeczom zapobiegać, można mieć plan awaryjny, IMHO. Osoby świadome, empatyczne, z intuicją, przeszkolone - zapewne przy sprzyjającym wietrze dadzą radę dociągnąć do - taki przykład - 80%. Osoby bezrefleksyjne, albo/i o niskim poczuciu własnej wartości - do 30%.

Poza tym ja to jestem orędowniczką pracy w związku, w sensie, że trzeba relacje jak ogródeczek uprawiać, nie wierzę w Mr. Right i księżniczki Disneya.

Idę spać, jutro zdechła w pracy będę

[e.i.t.h.e.l]

pl.wikipedia.org/wiki/Poczucie_umiejscowienia_kontroli

[iamhier]

do hellulah-co do tego nie da się poznać.....to bardzo interesujący temat.Jak popatrzę na tych mężczyzn,którym nie dałam się poznać to mają zrujnowane życie.Grają tylko wtedy gdy się pojawiam....

Tak z punktu widzenia etyki człowieczej to źle się stało,że odpowiednie dla nich kobiety były niedostępne....I tak z punktu widzenia blinasu zysków i strat ,gdy po latach żona neka każdą ,która oczywiście słusznie jest w stanie jej zagrozić,bo mąż ma ją w d....,to zdecydowanie należało takim kutwom odebrać szansę....

[thegimel]

Dla części celem nadrzędnym jest posiadanie portek w szafie. Nieważne jakie, ważne, że w domu są. Wiąże się to oczywiście z poczuciem niskiej wartości. Poza tym niektóre mają zacięcie siostry miłosierdzia - liczą, że miś się poprawi po ślubie/po dziecku/jak mu dam syna/jak będziemy mieli trzecie dziecko/jak będę lepiej prać, gotować etc.
I się tak ciągnie, a lata mijają, człowiek się przyzwyczaja i uznaje to za normę.

[kozica111]

U nas jest taka mentalność że jak do 25 roku życia chłopa nie złapiesz toś stara panna...więc jak któraś w panice koło tego 25 łapie to "trafia" tak dziwnie i uważa że tak musiało być.

[kol.3]

Szereg pań doskonale wie, że mąż aniołem nie jest, a jednak za niego wychodzi.
Miłość zakłada różowe okulary.
Faktem jest, że można z człowiekiem przeżyć kawał czasu i nagle mocno się zdziwić jego postępowaniem.

[kropkacom]

Wiele cech pana przed ślubem, dzieckiem są dla pani zaletą.

Lubi imprezy, alkohol? Super, jaki mi się rozrywkowy facet trafił. Babki za nim szaleją, koleżanki zazdroszczą. Potrafi wydrzeć się na kasjerkę, że za wolno skanuje zakupy? Nie da sobie w kaszę dmuchać. Pieniądze się go nie trzymają Ale ma gest Co chwila gdzieś jeździmy, coś mi kupuje. Szanuje mamusię swoją. Każdą sobotę i niedzielę idziemy tam na obiad. W życiu nie widziałam jak nastawia pralkę. Robi sobie jedzenie. Spóźnia się? I tak dalej...

A taki się wydawał fajny. Prawda?

no jak to, to Ty nie wiesz?

[bei]

..ze jak pije, to po ślubie zmieni się?
(na gorsze oczywiscie


Miłosć bywa ślepa, są kobiety, ktore kochają bezwarunkowo.
Do głowy im nie przyjdzie, ze wpierw trzeba kogoś szanowac, by pokochac.
(pokochac nie jest równe zauroczeniu czy stanowi "zakochania", w ktorym tylko podnosi się poziom endorfin na kilka dni)

Świetnie to ujęłaś - naprawdę :)

[rozbojnick]

kropkacom napisała:

> Wiele cech pana przed ślubem, dzieckiem są dla pani zaletą.
>
> Lubi imprezy, alkohol? Super, jaki mi się rozrywkowy facet trafił. Babki za nim
> szaleją, koleżanki zazdroszczą.... itd

[marcin_kkkk]

Zgadzam sie w calej rozciaglosci. Wiekszosc kobiet pociagaja takie zimne "dranie", typ przystojniaczka-imprezowicza, ktorego zazdroszcza kolezanki. W swojej głupocie i naiwnosci mysla, ze facet zmieni sie po slubie, a fakt jest taki ze niektorzy w ogole nie nadaja sie do stalych zwiazkow, nie mowiac juz o malzenstwie.

[black.sally]

kol.3 napisała:

> Szereg pań doskonale wie, że mąż aniołem nie jest, a jednak za niego wychodzi
> .
> Miłość zakłada różowe okulary.
> Faktem jest, że można z człowiekiem przeżyć kawał czasu i nagle mocno się zdzi
> wić jego postępowaniem.

Skąd zatem powiedzenie:
"miłość jest ślepa-małżeństwo przywraca wzrok"

[nangaparbat3]

Może przesadzam, ale przyszło mi do głowy, że z mężem to trochę taki wybór jak na kogo głosować w naszych wyborach (zobacz wątek Kalipso) - więc może one mają sporo racji?

[kali_pso]

Ja bym jednak nie stawiała znaku równości między tym wszystkim, co wymieniłaś.

Bo pewne rzeczy mozna przewidzieć i skoro się z delikwentem, który jeszcze przed ślubem nie robi nic w domu, na matkę gębę wydziera i twierdzi, że niektórzy ludzie sa kompostem przemian tego świata, kobieta wiąże, to zwalanie na "taki mąż sie trafił", kiedy po slubie on robi identycznie tyle, że już w swoim domu- jest niczym więcej niz mechanizmem obronnym, choroniącym nas przed przyznaniem sie do klęski życiowej.

Wymagasz w tym momencie zbyt wiele od przeciętengo człowieka, nie wiem czy zdajesz sobie sprawę z tego? Nie wszystkich stać na to, aby stanąć przed lustrem i przyznać- "Moje zycie to porażka", konstrukcja psychiczna niektórych ludzi tego by nie wytrzymała, więc samooszukiwanie się to spoósb na normalne funkcjonowanie. I ja bym była daleka od namawiania wszystkich to zyciowych coming outów, mogłoby okazac się, że ilośc pacjentów u psychiatrów wzrósłby niesamowicie...

Natomiast czym innym jest zdumienie kobiety kiedy po 10-latach małżeństwa mąz spowiada sie ze skoku w bok na wyjeździe słuzbowym pięć lat temu- doprawdy uważasz, że kobieta oszukuje sama siebie, twierdząc, że "skąd mogła wiedzieć, że on to zrobi"?

[ihanelma]

Czasem tylko twarde przyznanie, ze coś jest ostro do doopy pozwala cokolwiek zmienić

[kali_pso]

...jedynie przy założeniu, że się tych zmian chce.

Naprawdę, wbrew temu czego dowodzi reklama, nie każdy może/chce/potrafi/ być bohaterem we własnym domup

[pitahaya1]

Ja pewne rzeczy przewidzialam, niektórych nie.

Pogoniłam każdego faceta, który miał jakiekolwiek ciągotki do alkoholu, nałogow innych i hazardu. Mimo pretensji ogółu "jaki to mi się fajny i pracowity facet trafił" pogoniłam kijem wszystkich wyżej opisanych. Każdy z nich po ślubie z inną kobietą okazał się moczymordą, tyranem...
Skąd wiedziałam, że trzeba pogonić? Bo w domu miałam takiego człowieka i z dala wyczuwałam tyrana finansowego i ochlajmordę.

Ale u mojego męża pewnych rzeczy nie przewidziałam.
Zwracałam uwagę na szacunek do matki, na pomoc w domu. Mąż nigdy na mnie głosu nie podniósl, nie obraził, nie ubliżył. Nigdy.
Nigdy nie wydzielił mi złotówki ani o rozrzutność moją nie dopytywał Taki byl w stosunku do teściowej jej mąż
Czego nie przewidziałam? Złych relacji rodzinnych, zamknięcia w sobie, oschłości w uczuciach. Te cechy przyszły po czasie. Nie zauważyłam też, że w domu nie przykręca śrubek i karniszy, choć zakupy robi chętnie i siatki dźwiga Po prostu mieszkając w bloku pewnych rzeczy się nie robi. To, że kwiatów nie nosi, kiedyś nosił, teraz mu się nie chce, jak niektórym kobieto nie chce się dbać o siebie. Ot, zwyczajowe lenistwo. Ale do tego i ja przyłożyłam rękę marudząc pod nosem na koszt bukiety i kilkunastu róż, gdy widziałam puste dno w portfelu. No to przestał kupować kwiaty
Że nie sprzątal pokoju? Jego pokój zawsze był wysprzątany, wręcz wypucowany, mieszkać razem nie mieszkaliśmy. Skąd miałam wiedzieć, ze to teściowa sprząta od rana do ciemnej nocy. Mąż, gdy zdarzyło mu się zostawić skarpetki w pokoju, szybko je przy mnie chował do pralki, nie pod łóżko. I tak jest teraz. Nie rzuca a jak mu się coś zdarzy, szybko sprząta.


Ale mój brat już niejednokrotnie mieszkal z dziewczyną. I, niestety, każdy związek po jakimś czasie się rozpadł.
A to panna za dużo wydawała, nie sprzątała sama calego mieszkania. To znów on za długo pracowal a po pracy koledzy i kręgle. A to ona za często do mamy jeździla i gotować nie umiała, to znów on za mało zarabiał i wydawal tylko na siebie)

jestem gorącą zwolenniczką mieszkania ze soba przed ślubem. Niestety ani moja, ani tym bardziej rodzina teściów, takiego modelu życia by nie przeżyła

[4.tuna]

Uciszam mamroczące na mężów koleżanki, widziały gały co brały.
Narzekając na partnera, wystawiasz świadectwo sobie.
Po prostu.
Uważam, że mamy wygórowane oczekiwania w stosunku do partnerów. Do siebie podchodzimy z sympatią, taka jestem. Od swojego partnera wymagamy, żeby był ideałem. Ale naszym ideałem.
Na naszą modłę i według naszych standardów.
A każdy chce być sobą.
Rzeczywiście wszystkiego nie da się przewidzieć i to dobrze. Ale skoro kochamy człowieka, to możemy mu różne rzeczy wybaczyć. Możemy mówić co nam się nie podoba i liczyć, że partner z miłości do nas spróbuje się nagiąć. Ale tylko nagiąć ! Dla nas !
Ale kij ma 2 końce, a jeśli jemu coś się w nas nie podoba ? Nagniemy się ?
Nikt nie mówi, że bycie w związku to wieczna sielanka. Bycie w związku to ciągłe ścieranie się i wieczna praca. Dzięki tej pracy związek jest coraz lepszy, a para upodabnia się do siebie.
I to jest piękne. Popatrzcie na szczęśliwe pary z długoletnim stażem. Ciągle są dla siebie najważniejsi. Ciągle się lubią. Lubią być ze sobą. Choć nigdy nie powiedzą, że zawsze było
łatwo.

[pitahaya1]

4.tuna napisała:


Popatrzcie na szczęśliwe pary z długoletnim stażem. Ciągle są
> dla siebie najważniejsi. Ciągle się lubią. Lubią być ze sobą. Choć nigdy nie p
> owiedzą, że zawsze było
> łatwo.

Toteż my jesteśmy ze sobą 20 lat, bez kilku miesięcy
Widziały gały co brały, czego nie widziały to już ich)

[black.sally]

wiesz?znam kilka małżeństw które pobierały się z miłości,a potem....bach!Małżonek okazywał się chamem i tyranem.Sa to jednak małżeństwa powiedzmy w wieku moich rodziców.Tak jakieś lata 70te (koniec lat 70tych)
To jest chyba tak,że facet,albo nie zdradza się przed ślubem,albo zmienia się w czasie małżeństwa.
Na szczęście wśród moich znajomych małżeństw nie ma takich sytuacji,ale wydaje mi się to też,dlatego,że zmieniła się mentalność ludzi i pobierają się naprawdę z miłości

[ihanelma]

Niespodzianki są, ludzie potrafią potężnie zaskoczyć. Naprawdę, gdyby mi ktoś 10 lat temu powiedział, co nawywija konkretna para, jak się pewne sprawy potoczą, co pozornie poczciwi ludzie ludzie potrafią mieć "za uszami" w życiu bym nie uwierzyła...

Kwestia - co z tą wiedzą zrobimy. Problem jest, jak burak zdiagnozowany dalej pozostaje partnerem życiowym pomimo wiedzy o jego "właściwościach". Jeśli partner nie potrafi go pogonić ze swojego życia. Celowo nie piszę "partnerka", bo naprawdę, i żona się "może trafić" z horroru rodem.

[jowita771]

Może jest im łatwiej myśleć, że nie miały na to wpływu, że to nie ich wina. Nie jest przyjemna świadomość, że kiepskie życie ma się na własne życzenie.

[nople]

Część ludzi tak ma, że przyczyny swoich niepowodzeń a nawet własnych decyzji - upatrują w czynnikach zewnętrznych " to nie moja wina, że tak wybrałam, taki sie trafił i już, los tak chciał". Trudno im się przyznać do tego,że głupio postąpiły wbrew wszystkim przesłankom jakie wcześniej były widoczne, albo że wybrały danego faceta tylko dlatego, że bały się zostania "starą panną"

[jowita771]

Wiesz, bo chyba jak już się zmarnuje pół życia, to świadomość, że miało się na to wpływ może być nie do zniesienia. Można się zadręczyć potem myśleniem, jak mogło być dobrze, gdyby się tylko zrobiło to czy nie zrobiło tamtego.

[zebra12]

Człowiek się zmienia zarowno zewnętrznie jak i wewnętrznie. Wychodzisz np za wierzącego, a po 5 latach jest agnostykiem. Wychodzisz za wesołego optymistę, a po 10 latach wpada w depresję. Tak bywa. Myślnie trzeźwe, jak ktoś tu porównał: szachisty, wyklucza miłosć. Bo gdy kochamy to tak nie analizujemy. Nie az tak dogłębnie. Poza tym w czasie narzeczeństwa ludzie się starają, dbają o siebie, uwielbiają spędzać ze sobą czas, zaskakują się, sa mili, uprzejmi... itd. Codzienność to weryfikuje: praca, pośpiech, brak czasu, kasy, cierpliwości... No i bywa różnie. Jeden nie wytrzymuje presji i robi skok w bok. Inny porzuca zonę i dziecko, jeszcze inny robi piekło w domu, zaczyna pić. To co kiedyś było piwkiem z przyjaciółmi staje się nałogiem... To wszystko się nie dzieje z dnia na dzień. Trwa latami. I naprawdę człowiek nie jest w stanie przewidzieć jak się skończy związek z panem X czy Y. Gdy kupujesz sprzęta AGD to możesz trafić na egzemplarz, który będzie działał przez 20 lat i wywalisz, bo juz Ci się znudział, albo kupić taki, który po miesiącu padnie. A co dopiero zywy człowiek. Człowiek się zmienia: pozytywnie i negatywnie. Dlatego w każdym związku jest coś z ruletki.

[hellulah]

Ja wolę metaforę ogrodu. Nie ruletki. Jak pojawiają się chwasty (coś się kiełbasi w związku), można je wypielić i zasadzić ładnego kwiata, no ale trzeba się schylić do pielenia oraz podlewać. Można też zignorować, bo się nie chce, bo ogród miał być idealny przecież, a chwast wybuja.

[kropkacom]

Depresja to choroba. Wiadomo, że w obszarze zdrowia (także psychicznego) może zdarzyć się wszystko.

> Człowiek
> się zmienia: pozytywnie i negatywnie. Dlatego w każdym związku jest coś z ruletki

Generalnie człowiek się zmienia, ale za tymi zmianami najczęściej idą także zmiany w związku. Wiadomo, że młodość, "motyle w brzuchu" przemijają. Jednak jak wychodzisz za chama to chamem facet zostanie.

[mgla_jedwabna]

"To co kiedyś było piwkiem z przyjaciółmi staje się nałogiem... To wszystko się nie dzieje z dnia na dzień. Trwa latami."

I naprawdę sądzisz, że mimo uważnego obserwowania, nie da się zauważyć, że ktoś zjeżdża po równi pochyłej, tylko dopiero, jak już będzie za późno? Zakładam, że w małżeństwie ludzie zwracają uwagę na siebie nawzajem i tak, jak można zauważyć "jakiś niewyraźny jesteś, może to przeziębienie" zanim rozwinie się pełnoobjawowe zapalenie płuc, tak można też zauważyć pierwsze symptomy innych chorób.

A jak kupuję AGD, to zakładam, że posłuży mi np. 4 lata (tyle, na ile mam gwarancję), a każdy następny rok traktuję jak prezent od losu. Jak padnie po miesiącu, to producent ma obowiązek naprawić/wymienić, więc tak czy siak będę miała sprzęt na te 4 lata, ew. z przejściowymi trudnościami.

[mrowka75]

Jakoś mniej mnie przeraża mnie takie zdarzenie, niz to w ktorym ojciec w akcie zemsty na żonie, która nie chce z nim już żyć zabija dwójkę swoich dzieci. Taki spokojny, kulturalny człowiek....

przepraszam miało być do innego wątku

[mrowka75]

proszę o wykasowanie

"taki mąż się trafił"

[luma82]

a IAMHIER, najmądrzejsza kobieta świata, jeszcze się nie wypowiedziała? dziwne, bardzo dziwne...

Kary cielesne

[computerro]

Niby się dziwisz, jaki to fenomen, komentarze najróżniejsze. Ale całkowicie pomija się problem akceptowania w Polsce kar cielesnych. Tabu. Albo akceptacja

To co się dziwić, jaka kobieta może wyrosnąć z bitej w pośladki dziewczynki? Okaleczona. Psychicznie okaleczona. I żadna inna

Wyjście za mąż dla takiej osoby jest tylko ucieczką przed przemocą a nie rzeczywistym wyjściem za mąż. Osoba męża, jego cechy bywają najmniej ważne...

[bri]

Gdyby przyznały, że miały wpływ na wybór męża to musiałyby również przyznać same przed sobą, że nadal mają możliwości wpływania na własny los, a to oznaczałoby konieczność zmian, wzięcia odpowiedzialności itd. A niektórzy się tego boją.

[jowita771]

Znam kilka kobiet, które przynajmniej raz w życiu zrezygnowały z fajnego faceta i związały się z kimś niewiele wartym argumentując, że tamten jest dla niej za dobry. Jak słyszę taki głupi tekst, to nasuwa mi się myśl, że niektóre panie rzeczywiście zasługują na takiego, co za włosy poszarpie, ryknie, jak pani robi nie po jego myśli. Jak dobry jest za dobry, to widocznie potrzebują czegoś innego.
I jeszcze rozumiem, że nastolatka może tak myśleć, ale dorosła pani to już powinna myśleć, a nie ładować się jak ćma.

[iluminacja256]

Nie jestem psychologiem,ale moim zdaniem wystarczy miec ojca, tkóry pije lub bije, lub znęca się psychicznie, ewentualnie matkę która non stop zaniża poczucie wartości i efektem jest właśnie poczucie "nie zasługiwania " na jakiegoś partnera i ciązenie do wzorca domowego.

Moim zdaniem to nie sa tematy na forum,ale do gabinetu psychologa bo kazdy przypadek jest indywiduwalny. I przecież nie chodzi tylko o mężczyzn, ale ogólnie o zachowania w zyciu.

[krolowa_kier]

U mnie w rodzinie była para. Bardzo w sobie zakochani przez wiele lat. Wydawać by się mogło - świetnie dobrani. Byli ze sobą szczęśliwi.
Rozwiedli się jakiś czas temu - po 20 latach małżeństwa. Bo on (policjant) zaczął coraz bardziej chlać i zdradzać na lewo i prawo. Ale przez wiele lat była sielanka. Czasami trudno przewidzieć. Choćby się chciało i przed ślubem mieszkało - jakoś mi się tak zrymowało
Ja z moim ślubnym mieszkałam kilka lat przed ślubem - jestem szczęśliwa. Ale też trudno przewidzieć co będzie za lat 20 - komu szajba odbije, kto to wie.
Bo ludzie się zmieniają, i nikt mnie nie przekona, że tak nie jest. Za dużo widziałam rozbitych, wieloletnich związków, żeby wierzyć, że nawet jak wchodziłam w związek z szeroko otwartymi oczami, to już zawsze będzie tak jak jest teraz.

[sadosia75]

> Rozwiedli się jakiś czas temu - po 20 latach małżeństwa. Bo on (policjant) zacz
> ął coraz bardziej chlać i zdradzać na lewo i prawo. Ale przez wiele lat była si
> elanka

A ona gdzie pracuje?

[krolowa_kier]

Nie ma znaczenia, gdzie ona pracuje. Napisałam, ze policjant, bo 90% policjantów jakich znam/o jakich słyszałam, jest rozwiedzionych, i do tego większość pije. Ironią losu jest to, że kiedyś byli dla mnie wzorem szczęśliwego małżeństwa, i jako dziewczynka ich podziwiałam. teraz jako mężatka często zastanawiam się, co poszło nie tak.

[kropkacom]

Mundurowi z racji stresującej pracy niestety często przypłacają to różnymi depresjami czy innymi odchyleniami. I tu bym szukała przyczyny. Nie ma tak, że nagle komuś bez powodu szajba odbija, charakter się zmienia. Zawsze jest powód.

[sadosia75]

O matulu
A moze jest sekretarka? 90% sekretarek jakie znam/ o jakich slyszalam to kochanki swoich szefow, strasznie sie puszczaja i do tego nie maja zadnych skurpulow .

Wiesz bzdury piszesz
Uzaleznienie to jedna sprawa. System pracy i psychika to druga sprawa. Czeste sa depresje, wypalenie zawodowe, problemy w domu, w pracy . Nie wiesz dlaczego sie rozstali. I nigdy prawdy sie nie dowiesz. Wiec taki generalizowanie jest po prostu hmmm... posunieciem malo inteligentnym
To pisalam ja zona policjanta w szczesliwym zwiazku z abstynentem ( z wlasnego wyboru nie z powodu uzaleznienia ), znajaca z pewnoscia wieksza ilosc policjantow, ktorzy sa w rownie szczesliwych, bardziej szczesliwych zwiazkach z roznymi problemami. Jak to w zyciu bywa
A rozwody, zdrady, uzaleznienia sa w wielu zwiazkach. I generalizowanie po zawodzie jest krzywdzace dla wielu osob.


I nie, nie uwazam, ze sekretarki to prostytutki Wiec gdyby ktoras byla urazona to prosze tego nie brac na powaznie

[mgla_jedwabna]

Jest kilka powodów, dla których policjantom jest łatwiej stosować przemoc niż innym grupom zawodowym. A skoro jest łatwiej, to można przypuszczać, że przemoc będzie stosowana częściej. Oczywiście, nie można zakładać, że każdy policjant to domowy tyran, nawet jeśli statystycznie byłoby ich więcej w tej grupie niż np. wśród hydraulików.

Powody, o których piszę, to np. fakt, że prześladowanej żonie dużo trudniej jest uzyskać fachową pomoc. Bo przecież nie zadzwoni na policję po kolegów męża. OK, wiem, że w policji też są formacje będące tak jakby "policją dla policji", ale nie ma ich przecież w małych miejscowościach. Poza tym policjanci dużo lepiej orientują się, jak ukryć przed organami ścigania skutki swoich działań, jak np. wiarygodnie przedstawić opowieści żony jako konfabulację lub histeryzowanie. Poza tym policjanci mają broń, to ułatwia sterroryzowanie żony np. groźbą zastrzelenia, jeśli ucieknie np. do rodziców.

[sadosia75]

Bo przecież nie zadzwoni na policję po kolegów męża. O
> K, wiem, że w policji też są formacje będące tak jakby "policją dla policji", a
> le nie ma ich przecież w małych miejscowościach

Przy zgloszeniu zona musi podac stopien meza. takie zgloszenie jest przyjmowane i wysyla sie osoby,ktore sa wyzsze stopniem plus osobe "sprawdzajaca" czyli przelozonego. I nie ma zmiluj. czy to srodek nocy czy srodek dnia.
musi byc zachowana procedura. i koniec.
pozniej takie zgloszenie "idzie w swiat" czyli wyzej. kontrole itp.
to dosc skomplikowane wiec nie chce pisac bo moge cos pomieszac. ale mniej wiecej to tak wyglada.

Poza tym policjanci dużo lepie
> j orientują się, jak ukryć przed organami ścigania skutki swoich działań, jak n
> p. wiarygodnie przedstawić opowieści żony jako konfabulację lub histeryzowanie

Alez to nie ma zadnego znaczenia. Zona moze sobie histeryzowac, moze sobie wymyslac. Procedura i tak zostaje wszczeta. I proceury nie prowadzi nikt z "macierzystej" komendy.

Poza tym policjanci mają broń, to ułatwia sterroryzowanie żony np. groźbą zast
> rzelenia, jeśli ucieknie np. do rodziców

Musimy odroznic dwie rzeczy.
Bron posiadana wylacznie na sluzbie i bron w domu.
Przy tym pierwszym nie ma "wiekszego problemu" bron zostaje na komendzie. Pozatym jesli sa podejrzenia co do danego funkcjonariusza "zawiesza" sie prawo do broni.
Jesli bron jest w domu ( a to juz inna sprawa. procedury sa dlugie, koszty wysokie. nie kazdy sie na to porywa ) to faktycznie problem moze byc.
Ale jesli bylo zgloszenie to zawiesza sie prawo do posiadania broni i ta bron wraca na komende.
faktem jest, ze w policji pracuja ludzie i "ludzie"
mezowie i "mezowie"
Mnie przeraza fakt generalizowania. Policjant = pijak i bandyta z odznaka.
A ja swiadoma jestem tego jak wyglada ten zawod, jak wyglada wiele spraw od drugiej strony. i za chiny ludowe nie zrozumiem takiego generalizowania.
Nie kazdy policjant to aniol. I nie kazdy to diabel.
A stwierdzenie "90 % policjantow,ktorych znam " jest idiotyczne. bo rownie dobrze moze znac 6 policjantow i 90% z tych znajomosci to nie jest porazajaca liczba
No ale lepiej napisac 90% ( tu juz sobie kazda mysli oho... no faktycznie ... az 90% policjantow? no to kurcze sama patologia tam ) bo to robi wrazenie

[computerro]

Sadosia, chyba daj sobie spokój z tłumaczeniem.

Niektóre osoby jak zobaczą serial w TV to myślą, że występujący w nim aktorzy są tacy w rzeczywistości. Nie odróżnieją granej roli od rzeczywistości

Albo myślą, że chirurg po pracy biega w domu ze skalpelem i straszy żonę. Nie! Chirurg po pracy zapomina o pracy i odpoczywa. Policjant najpewniej też: zapomina o pracy, odpoczywa i cieszy się rodzinną sielanką

Zawód to rola społeczna i jest czymś innym niż rola w związku małżeńskim

[kali_pso]

Napisałam, ze policjant, bo 90% policjantó
> w jakich znam/o jakich słyszałam, jest rozwiedzionych, i do tego większość pije

No...a pozostałe 10 to ma za żony te, które twierdzą "taki mąż mi się trafił"?p

Heh, widać nie znasz życia

[m00nlight]

Prawda jest taka, że nie da się człowieka poznać na 100%, ba! nikt w 100% nie zna sam siebie, nie jesteś w stanie przewidzieć jak zachowasz się w jakiejś sytuacji, dopóki się w niej nie znajdziesz...

Wiele osob twierdzi że prawda o mężu/ żonie mimo x spędzonych razem lat, pod wspólnym dachem, 'wylazła' dopiero przy rozwodzie.

Ja też byłam doprawdy szczerze zdumiona że ten dobry, sympatyczny, 'do rany przyłóż' itp itd chłopak z którym się związałam 10 lat wcześniej nie dość że 'wywinie mi numer' to jeszcze przy rozwodzie okaże się stuprocentowym cynicznym, wyrachowanym, bezdusznym padalcem którego naprawdę trudno w łeb nie strzelić słuchając co gada... a znam się na ludziach, generalnie.

Więc jestem w stanie uwierzyć, że facet, jeśli mu zależy, potrafi się kryć doskonale, a i my zakochane nie zwracamy uwagi na pewne drobne sygnały, które już po wszystkim, układają się pięknie w całość która pozwala stwierdzić, że 'dało się to przewidzieć'. Otóż nie, nie dało się. To coś jak z wizjami Nostradamusa- stają się oczywiste gdy opisywane 'fakty' już się wydarzą.

Ja właśnie przy rozwodzie nie zwalałam winy na los- za to zadręczalam się jakiś czas pytaniem czemu byłam taka ślepa przez te lata? przypominałam sobie różne pierdoły, zdarzenia z przeszłości, jego zachowania, teksty, na ktore wtedy nie zwracalam szczegolnej uwagi bądź jakoś to sobie racjonalizowalam, a pozniej okazalo się że taka lekkomyślność kosztowala mnie pare lat. I to siebie obwinialam że związalam się z takim palantem, a przecież mogłam się związać z kimś 'lepszym' - kandydatów nie brakowalo. Niestety jest tak że każdy chcialby miec wplyw na to jak mu się życie ułoży- i wpłynąć tak, by ułożyło się jak najlepiej- a życie pokazuje że ten wpływ jest mocno ograniczony.

Był kiedyś artykuł na którymś portalu, w stylu: 'piękne, bogate i... zdradzone!' Weźmy pod lupę np Sheryl Cole. I my tak samo- możemy być chodzącymi ideałami- pięknymi, wymuskanymi, świetnymi w łóżku, wspierającymi itp itd, możemy facetowi 'nieba przychylić' a on nas zdradzi z brzydszą, grubą (i wstaw dowolne) koleżanką z pracy, ktora obiektywnie do pięt nam nie dorasta. I weź tu zrozum faceta.

[marzeka1]

No dobra, "trafił się", ale co z tego??? Czym innym jednak jest tkwienie przy kimś takim, tego pojąć nie mogę, jak dobrowolnie można tkwić przy pijaku, przemocowcu nieszanującym swojej zony/partnerki.
I też uważam, że mąż to nie totolotek, pewne rzeczy, z tych uniemożliwiających stworzenie dobrego związku, często są lekceważone na samym początku, w myśl "on się zmieni".

[sadosia75]

Myslisz,ze te kobiety chca tkwic w takim zyciu?
najczesciej boja sie odejsc. z roznych przyczyn. brak mieszkania, brak pracy, finansow, boja sie ze sobie nie poradza, boja sie tego co ludzie powiedza, boja sie odejsc bo to zmiana. i chociaz czesc z nich zdaje sobie sprawe z tego, ze ta zmiana jest im potrzebna to jednak strach przed "samotnoscia" je paralizuje.
a czesc kobiet wierzy w to, ze miloscia misia zmieni, ze sam zrozumie swoj blad, albo ze spadnie gwiazdka z nieba i wtedy bedzie inaczej.
to co dla niektorych kobiet wydaje sie latwym krokiem w przod dla czesci wydaje sie niemozliwe.

[marzeka1]

Pewnie, że nie jest łatwo, mojej przyjaciółce wymiksowanie się takiego układu zajęło 8 lat + zrujnowane zdrowie, teraz jednak odżyła.
Tyle że gdy widzę z jak "śmieciowymi" facetami potrafią związać się kobiety, serio zdumiona jestem, na co one liczą.

[chicarica]

Ja bym raczej zadała pytanie: "Czemu one siebie tak nienawidzą?"

[iamhier]

Jest kilka trafnych odpowiedzi na to pytanie:
1) to ich pierwszy partner seksualny
2) kompleksy i metalność ,określmy ją jako "wiejską" pod tytułem :muszę mieć męża by móc rywalizować z innymi kobietami.W niczym nie moga być lepsze niż ja.Takich panienek widziałam wiele,dzisiaj są po rozwodzie,ale już siebie nie przypominają z lat młodości.Dolegliwe dla otoczenia! Nadmienie,że dziewczyna z wielkiego miasta może mieć mentalność podobną.To "bo taki mąż się trafił" jest tylko po to,by nie być gorszą od koleżanek,a że z lima pod okiem to inna broszka...
3) pazerność na dobra materialne i brak talentów do czegokolwiek oraz pójście na łatwiznę życiową.Zrobie sobie z nim dziecko i już mam źródło dochodu.Faktem jest,że laski są mało lotne poza tą sferą i rzadko rzeczywiście nadają się do innych "profesji" niż wielka żona i matka.

Gra pod publikę,gra i jeszcze raz gra.....

[chicarica]

Wynika to ze zrytego w dzieciństwie beretu, jakichś braków z domu rodzinnego, poczucia własnej wartości. Fajnie o tym piszą w książce "Toksyczna miłość". Mało która z nas jest w 100% pewną siebie, gotową do zdrowego związku kobietą. Odpowiadają za to w dużej mierze również wdrukowywane nam kody kulturowe. Nie jest to niczyją winą, tak jak próbujesz to przedstawić, jest to natomiast coś, co można przepracować na terapii. O ile człowiek jest na tyle odważny, żeby ją rozpocząć.

[annie_laurie_starr]

To wcale nie tak. Zanim ten facet stal sie mezem byl uroczy, przynosil kwiaty bez powodu, mowil, ze jest najpiekniejsza na swiecei bla bla bla. Nawet jak zamieszkali razem bylo fajnie. Tylko jak juz sie pobrali i pojawily sie dzieci to facet uznal, ze zrobil co swoje i teraz moze olewac rodzinke z gory na dol. To nie jest tak, ze widzialay galy co braly. Gdyby galy widzialy to by nie braly. Galy sie bardzo potem zdziwily, ze ten fajny chlopak stal sie nijakim mezem.

[iamhier]

Nie było fajnie.Mężów powyżej opisanych mają kobiety,które zabrały ich innym kobietom.O czym oczywiście dobrze wiedzą,do dziś cieciują na forach....No chyba nie bez powodu? Nieprawdaż?

To chyba logiczne ,że jak przez pare lat jesz podróbkę ulubionych ciasteczek to mimo postu i unikania pokus nadejdzie taki dzień gdy sięgniesz po oryginał....Choćby nie wiem co.I stąd teksty o "unikaniu zagrozenia"-czytaj zapobiegnięciu tego co się stało dawno temu.Oj.....jak się żoneczki oszukują! I jakie to musi być wykańczające psychicznie,że mąż nadal kocha inną....A wasze zadanie sprowadza się do cieciowania czy doszło do realizacji tego uczucia czy nie w złudnej wierze,że jak nie dojdzie to mąż jest wam wierny....

Nie buduje się swego szczęscia na cudzym nieszczęsciu,drogie żony!

[iamhier]

to musi być naprawdę dołujące gdy ma się świadomosc ,ze maz i ojciec waszych dzieci chetnie splodzilby dziecko innej kobiecie pod warunkiem,ze nie bedzie musial jego utrzymywac,badz wyastarczy jeden gest by wasz 40 letni mężus znalazl sie w łózku innej pani...

Jakie ŻYCIE jest niesprawiedliwe....

[chicarica]

To także, w jakiś sposób, wina promowanego jedynie słusznego modelu "wielkiej miłości", kwiaty, romantyczny szał, nie móc żyć bez siebie... Tak naprawdę to żyć bez siebie nie mogą ludzie, którzy są od siebie wzajemnie uzależnieni, jak już powiedziałam, nie jest to zdrowe i wcale nie jest fajne.
A czasami bywa i tak jak piszesz, że któraś ze stron przestaje się starać i zaczyna mieć w dupie. Też bywa.

[anorektycznazdzira]

Hmmmm...
Naprawdę sądzisz, że np tuż po 20ce człowiek definitywnie jest taki, jak ma być do końca życia? Że będzie mieć niezmienny charakter, poglądy, że nie wpłyną na niego nigdy żadne zdarzenia, ludzie, własne refleksje? Że ujawnienie się skrywanych kompleksów i problemów nie jest możliwe? Nie mając dzieci, nie musząc się samodzielnie utrzymywać, nie chorując, nie znosząc zawodowych trzęsień ziemi i nie mając jeszcze okazji po prostu znudzić się codziennością.
Uważasz, że okres narzeczeństwa daje pełen wachlarz możliwości przetestowania siebie i swoich charakterów we wszystkich życiowych układach?
Jeśli tak, to robisz duży błąd.
Oczywiście, że wiele można po prostu stwierdzić przed małżeństwem. Gdyby mi ktoś przed zaobrączkowaniem przyłożył albo poszedł się puszczać, to rzecz byłaby klarowna. Naprawdę zakładasz, że zawsze tak jest?! Cóż za naiwność.

[mgla_jedwabna]

"Gdyby mi ktoś przed zaobrączkowaniem przyłożył albo poszedł się puszczać, to rzecz byłaby klarowna. Naprawdę zakładasz, że zawsze tak jest?!"

Nie, ale podziękowałabym panu, który jest cudowny, przynosi kwiatki, nosi na rękach itd., ale np. zdarzyło mu się w chwili złości kopnąć mojego psa (nie ma znaczenia, że zwierzak nasikał mu do butów). Podziękowałabym stanowczo, a nie tłumaczyła sobie "każdy się może wkurzyć", a za kilka lat, z podbitym okiem jęczała "tego się nie dało przewidzieć".

[anorektycznazdzira]

Ale to wszystko dla Ciebie proste!
Kolesie skłonni do terroryzowania swoich rodzin bardzo dobrze się kryją, kiedy są na etapie narzeczeństwa. Po pierwsze dlatego, że potrzebują zwabić ofiarę, po drugie dlatego, że na tym etapie sami wierzą, że ta dziewczyna spełnia ich najskrytsze pragnienia i jest ideałem.
Zakładanie, że sygnał zawsze będzie taki czytelny jak kopanie twojego psa, to dopiero naiwność. A co zrobisz, jeśli facet nigdy żadnego psa nie kopnie, ale po prostu ich nie lubi i o tym dobitnie mówi (kopać kopie, ale nie przy tobie)? Jak zinterpretujesz, że ma bardzo niedobre stosunki z własna siostrą (recytuje kilkanaście przekonywujących dowodów na to, że ona jest psychiczna i lepie się od niej trzymać z daleka)? Chcesz być ostrożna, aranżujesz rozmowę z siostrą i faktycznie- ma coś nie tak z głową. Ewakuujesz się czy współczujesz swojemu facetowi? On tobie współczuje bardzo, bo siostra go gnębi od lat. Facet ma problemy w pracy z kolegami. Podaje przykłady okropnych przegięć, jakie goście robią. Myślisz "on ma coś z głową i sam jest sobie winien"?
Zrozum, że poza jakimiś oczywistościami typu szarpał ją bo poszła do koleżanki bez niego, są też dużo mniej czytelne sygnały. Fakt, że to były sygnały jest jasny dopiero po jakimś czasie i nie zawsze to się wszystko poskłada przed ślubem. Strasznie naiwne jest takie gadanie, ze wszystko da się przewidzieć.

[vibe-b]

Twoje wywody jako zywo przypominaja mi madralinskie wywody Lipcowej nt zachowan mlodych matek z czasow jejze panienstwa
Tusze, zes mlodziutka jeszcze jest jedwabna mglo.

[iamhier]

Dodałabym jeszcze jeden powod:nie potrafia stosowac antykoncepcji lub sie boja.I tkwia w tym bagnie dla dobra dzieci.Wiedza,ze nie sprawdza sie w innych dziedzinach,wiec tu moga sobie pofikać....I znowu element nie chcenia wewnatrznego tylko rywalizacji spolecznej....

I tutaj je moge zrozumiec.Bo jednak jest cos takiego,zeby oporne na rodzenie kobiety uczynic pokrakami życiowymi.Na zasadzie:nie zrealizuje sie w wybranej dziedzinie to zajmie sie rodzeniem.Ja widze takie niebezpieczne zapędy wobec swojej osoby i granie z czasem.Nawet z takim tekstem:ty "jeb....suko" nie bedziesz wiecznie płodna.Jak nie osiagniesz do pewnego momentu tego co chcesz to i tak polecisz rodzic dzieci..".Serio.Ja cos takiego uslyszalam.


Tylko,że jeb.... suki najpierw zrobia co chca w zyciu,a potem porodzą dziecie.Na chwałę Boga i ku chwale Ojczyzny...(teraz zapewne stos intryg by nikt stosowny sie nie znalazł).

I mezczyzn o takich zapędach UNIKAM,omijam szerokim łukiem....Jakos obrączka im nie przeszkadza mnie niepokoić.To znaczy takich,ktorzy chca sprawic sobie potomka MOIM KOSZTEM nie liczac sie z MOIMI potrzebami.Figa!!!

No,coz....nie jestem głupia....Walczcie babeczki o swoje!Zeby nie skonczyc jak te panie z postu startowego na forum.

[kali_pso]

...hehehehe..dokladnie.....heheheh