Chciałabym mieć dziecko

[daenerys_targaryen]

Tak po prostu. Bo znowu jestem w ostrej fazie 'wścieku macicy'. Znów instynkt macierzyński podniósł łeb.
Za miesiąc skończę 33 lata.
Kilka tygodni temu rozstałam się ze swoim długoletnim partnerem.
Od kilku tygodni jestem z obecnym chłopakiem.
I zaczynam cholernie żałować, że zawsze byłam taka uczciwa. Że wolałam przekonywać, rozmawiać, uzgadniać, planować.
I co gorsza wiem, że się nie zmienię.
Więc będzie tak:
Znowu będę uzgadniać, przekonywać, planować.
Rok na chodzenie i docieranie się - dodatkowa trudność: związek na odległość, a więc co drugoweekendowy.
Później wyprowadzka do innego kraju (aktualny nie jest Polakiem), szukanie tam pracy, urządzanie sobie życia. Nawet zakładając wersję optymistyczną, że po roku ślub, to o dziecku zaczniemy mówić nie wcześniej niż za 2 lata.
Zaczynam się obawiać, że zabraknie mi czasu.
Że już za późno.
A to przecież i tak najbardziej optymistyczna wersja.
Ale z drugiej strony, czy mogę coś zrobić inaczej?
Poradźcie coś mądrego.

[iuscogens]

Z Kalem Drago to dziecko??
A tak na poważnie, to może pomyśleć o dziecku przed ślubem?? To w sumie zależy od związku, są takie, że dzieci można robić po tygodniu, a ślub po 2 - albo odwrotnie.
Albo po prostu porozmawiać z partnerem, choć wiem, że są tacy, których mówienie o dziecku po paru tygodniach może wystraszyć.
Nie jest tak, że masz 45 lat, ale czekanie zbyt długo jednak nie bedzie korzystne.
W sumie nie wiem co poradzić

[daenerys_targaryen]

Aktualny jest jeszcze do tego te parę lat młodszy, dopiero będzie dobijał do 30stki.
I już mi powiedział, że on to w sumie jest z tych konserwatywnych, najpierw ślub, potem dziecko. I że byłby bardzo niezadowolony, gdybym nagle niespodziewanie zaszła w ciążę.

Nie wrobię go. Mogłabym, ale wtedy sama sobie zrobiłabym największą krzywdę. Bo to jest naprawdę fajny chłopak.
A skoro dla niego odważyłam się puścić wieloletni związek, to znaczy, że musiałam mieć przynajmniej solidne podstawy przypuszczać. Że to może nam wyjść.

[iuscogens]

Jak konserwatywny to powiedz, że seks po slubie - przyspieszysz ślub

[z_lasu]

> I już mi powiedział, że on to w sumie jest z tych konserwatywnych, najpierw ślu
> b, potem dziecko. I że byłby bardzo niezadowolony, gdybym nagle niespodziewanie
> zaszła w ciążę.

Czyli nie ma dziecka w planach w najbliższym czasie. Podejrzewam, że ten "najbliższy czas" to dla niego jednak więcej niż 2 lata.

[broceliande]

Piszesz, że ten instynkt znów. Masz już dziecko?
Bo jak żyjesz latami z takim pragnieniem i nie decydujesz się, to współczuję, serio.

Ja mam 39, ale jeszcze mam nadzieję, ale już jedno dziecko i jestem z jego ojcem, więc niby wiadomo, że możemy.

[daenerys_targaryen]

Nie mam dziecka. Byłam kiedyś w ciąży, ale szczęśliwego zakończenia nie było.
Od mniej więcej 4 lat instynkt przychodzi falami. Jest tak, że bardzo bardzo chcę, trzyma mnie parę tygodni, a później trochę odpuszcza. I tak sobie żyję w takich cyklach.
Z eksem sprawa była wałkowana do urzygu.
Z obecnym... w sumie dobrze nam razem, tak we dwoje, dopiero się poznajemy. Z jednej strony też nie chciałabym niczego przyspieszać.
Mogę tylko mieć nadzieję, że mam przynajmniej jeszcze te 3 lata.
Że wszystko będzie po kolei i w swoim czasie.

[broceliande]

Współczuję... naprawdę.
Cztery lata to taka norma, człowiek się zaczyna zastanawiać w okolicy trzydziestki.
Na pewno masz jeszcze czas.

[wioskowy_glupek]

Szukaj faceta, który chce dziecka... tacy też są

[iuscogens]

Ale nic nie wiemy o tym, ze ten nie chce, są krótko ze sobą.
Podejrzewam, że on chce, tylko jeszcze o tym nie wiem

[iuscogens]

Nie wie, miało być.

[wuika]

Tylko kilkutygodniowa znajomość raczej jeszcze nie uprawnia jeszcze do takich decyzji Nie znaczy to, że taki moment nie nadejdzie, ale kilka tygodni to raczej za krótko. Tak, wiadomo, każdy zna jakąś parę, która się zaręczyła po miesiącu znajomości, wzięła ślub po dwóch, trzydzieści lat później - nadal żyją długo i szczęśliwe, ale...
Ja mam jeszcze fobię w temacie: jestem z nim miesiąc - dwa, jest nam tak cudownie, zaraz zabawimy się w rodzinę. Mam wśród znajomych dwie przedstawicielki takich opcji, które zakochują się na śmierć i życie co chwilę, córkę jednej z nich miało adoptować chyba już z 4 panów i jak słyszę o kolejnym facecie jej życia, to mi słabo normalnie Kilka randeczek, trochę dobrego seksu, parę wyjść do kina i od razu, zróbmy sobie dziecko i weźmy ślub (kolejność dowolna).

[iuscogens]

Tym razem całkowicie się z Tobą zgadzam
Tak naprawdę to tylko autorka wie jak wygląda ich związek, jak rokuje, na ile dojrzały jest facet, na ile gotowy na poważne zaangażowanie się.

[daenerys_targaryen]

Tak naprawdę to wszystko dopiero czas pokaże.
Ale tempo mamy zaiste imponujące. Ja znam już połowę jego rodziny chociażby.
Zaraz będziemy mieli pierwszą kłótnie w sprawie miejsca spędzania świąt Bożego Narodzenia. Bo oboje bardzo chcemy zabrać to drugie do swoich rodziców i z nimi spędzać święta.

[daenerys_targaryen]

No właśnie mówi, że chce, ale no przecież nie po dwóch miesiącach razem. Bądźmy rozsądni.
Jakby już chciał, to wtedy pomyślałabym, że chyba mu słoneczko zaszkodziło i dopiero uciekałabym z krzykiem.

[iuscogens]

No rozumiem, mój obecnie mąż wyskoczył mi z płomiennym wyznaniem miłości i chęcią ślubu po jakichś 2 tygodniach związku i 2 miesiącach znajomości - poważnie zastanawiałam się czy nie uciekać jakbym chciała dzieci to tych dwóch tygdoniach to byłby zachwycony
Ale wiem, że niektórzy po prostu tak mają, spotkają kogoś i wiedzą, inni muszą się lepiej poznać, żeby takie decyzje podejmować - mi zdecydowanie bliższe jest właśnie to drugie podejście
jest jeszcze inna kwestia, trudniej jest jednak kogoś poznać w czasie związku na odległość, więcej czasu to zajmuje.

[kamelia04.08.2007]

daenerys_targaryen napisała:

> No właśnie mówi, że chce, ale no przecież nie po dwóch miesiącach razem


a dlaczego nie?
czasem nied trzeba nad tym rozmyslac nie wiadomo ile

[z_lasu]

Rozsądna baba jesteś, to sama wiesz, że nic nie możesz zrobić.

> Zaczynam się obawiać, że zabraknie mi czasu.

Może się tak zdarzyć. Ja zakładałam również taki scenariusz, jako jeden z wielu możliwych życiowych scenariuszy. Nie zawsze dostajemy w życiu to, na czym nam zależy, nie na wszystko mamy wpływ - truizm, ale większości osób z trudem przychodzi przyjęcie tego do wiadomości, bez pielęgnowania w sobie goryczy i żalu do całego świata.

[daenerys_targaryen]

> Rozsądna baba jesteś, to sama wiesz, że nic nie możesz zrobić.

No, czasem się obawiam, że za rozsądna.

> Może się tak zdarzyć. Ja zakładałam również taki scenariusz, jako jeden z wielu
> możliwych życiowych scenariuszy. Nie zawsze dostajemy w życiu to, na czym nam
> zależy, nie na wszystko mamy wpływ - truizm, ale większości osób z trudem przyc
> hodzi przyjęcie tego do wiadomości, bez pielęgnowania w sobie goryczy i żalu do
> całego świata.

Tylko, że aktualny tak w sumie to chce mieć dzieci, rodzinę. I to ja mówię o jednym dziecku, on mówi o dwójce.
Z jego eks dziewczyną plany były już dość zaawansowane, mieszkali razem, planowali założenie rodziny. Więc chyba był na to gotowy. A miał wtedy lat 28.
Ehh, no i co tu robić? Lepiej, żeby to dziecko pojawiło się za wcześnie, czy żeby nie było go wcale?
Ale powinnam przynajmniej poczekać, aż będziemy mieszkać w jednym kraju.

[olena.s]

Teoretycznie masz czas. 33+2 = 35, teraz sporo kobiet w tym wieku rodzi pierwsze dziecko.
Ale ryzyko jest takie, że możesz wcześnie zacząć produkować wadliwe komórki jajowe, a i z 35 lat może się zrobić 37. Albo 39, bo niekoniecznie jesteście farciarzami bez kłopotow z płodnością.
Drugie ryzyko: po tych dwóch latach z facetem się rozleci.
Ja bym sie zastanowiła nad wizytą u ginekologa w którejś dobrej klinice leczenia niepłodności, tu lub za granicą. Sprawdziłabym poziomy hormonów i przemyślałabym zapłodnienie in vitro i zamrożenie embrionów - na wszelki wypadek.
Z tym że dla mnie embrion - to embrion, a niekoniecznie dzieciątko, więc nie miałabym dylematów moralnych.

[kamelia04.08.2007]

olena.s napisała:

> Teoretycznie masz czas. 33+2 = 35, teraz sporo kobiet w tym wieku rodzi pierwsz
> e dziecko.
> Ale ryzyko jest takie, że możesz wcześnie zacząć produkować wadliwe komórki jaj
> owe, a i z 35 lat może się zrobić 37. Albo 39, bo niekoniecznie jesteście farci
> arzami bez kłopotow z płodnością.
> Drugie ryzyko: po tych dwóch latach z facetem się rozleci.
> Ja bym sie zastanowiła nad wizytą u ginekologa w którejś dobrej klinice leczeni
> a niepłodności, tu lub za granicą.


ty to potrafisz podniesc człowieka na duchu

[olena.s]

Myślisz? Może i masz rację, ale mam wgląd w dramat związany z niemożnością zajścia w ciążę w ciut późniejszym wieku, stąd taka refleksja. Po 35 roku życia płodność zaczyna spadać - są dziewczyny, jak Carla B, których się czas nie ima, ale sama znam taką, która bardzo wcześnie weszła w menopauzę i taką, która właśnie miała nadzieję na drugie dziecko koło 40 i niestety - nici.

[kamelia04.08.2007]

33 lata to nie 53.
Przecież jeszcze zdążysz, taka Skrzynecka ma 40 lat i jest w ciąży (ona też wczesniej była, ale bez szczesliwego zakończenia).

Skoro twoj facet słusznie uwaza, że najpierw slub, potem dziecko, to trzeba z nim porozmawiac jak on to widzi. Chodzi o to czy realnie chce, czy też kiedys tam w przyszłosci.

Związek na odległosc i za granicą to też nie koniec swiata i można go utrzymac, pod warunkiem, że ten czas na odległosc nie trwa nie wiadomo ile i obu stronom zależy.
Sama byłam w takiej sytuacji, no może bez tego parcia na dziecko, a teraz siedze na e-mamie. Wszystko może sie ułożyć