prozac

[wespuczi]

brala ktoras?
wlasnie dostalam recepte i nie wiem czego sie spodziewac na necie pisza ze trzeba czekac na efekty, a lista skutkow ubocznych jest powalajaca..
no a najgorsze jest to ze w mojej naturze lezy rozpatrywanie skurkow ubocznych i bede je czula na 100%!

[joanka-r]

to nie czytaj ulotek, każdy lek ma skutki uboczne, które nie zawsze muszą dotyczyć ciebie. Kiedyś przeczytałam ulotkę leku od nadciśnienia i stwierdziłam, ze gdybym musiała to łykać, wolałabym żyć z groźnym nadciśnieniem a nie połknęłabym tego cholerstwa. Łyknij i zajmij się czym, bo czekanie na objawy uboczne to najgorsze co możesz zrobić.


''No właśnie Wy wydajecie się nie wiedzieć o czym mowa''
by Zia 86.

[melancho_lia]

U mnie po dwóch tygodniach rewelacyjna poprawa, mnóstwo energii, spokój taki wewnętrzny... Trwało to jakieś 2-3 tygodnie i potem dół totalny, bezsenność, nerwowość, uczucie ciągłego niepokoju. Lekarz zmienil mi lek na seroxat, ale też nic mi nie daje....

[rangula_shan]

A propos skutków ubocznych -mi po pierwszej dawce czyli 0,5 mg robiło mi się co chwila słabo. W końcu pojechałam do psychiatry a ta stwierdziła, że to po prostu niemożliwe, że to z nerwów i kazała mi brać na noc razem z Xanaxem. Może to jest sposób też dla ciebie na niemyślenie o skutkach ubocznych?

[gryzelda71]

A czy dostałaś tez jakiś stabilizator do tego prozacu?

[wespuczi]

nic - sam prozac - 10 mg

[gryzelda71]

Brałam bioxetin(też z fluoksetyną) i dostałam dodatkowo stabilizator.

[katia.seitz]

Stabilizator to chyba raczej przy chorobie dwubiegunowej (lub objawach mogących o niej świadczyć), przy depresji czy nerwicy depresyjnej daje się zwykle sam antydepresant.

[azile.oli]

Ja też brałam Bioxetin i dostałam stabilizator, bo , generalnie, leki przeciwdepresyjne mogą na początku leczenia nasilać objawy depresji i ogólnie pogarszać samopoczucie, człowiek robi się nerwowy i podminowany. Po upływie 2 tygodni stabilizator ulegał stopniowemu odstawieniu.

[gryzelda71]

Sądzisz,że lekarz się nie zna?

[katia.seitz]

Nie, moja droga, twierdzę jedynie, że stabilizator to nie jest standard - stosunkowo częściej przepisuje się sam antydepresant. Nie podważam decyzji twojego lekarza podjętej w odniesieniu do twojego przypadku.

[gryzelda71]

Ja tez nie twierdziłam,że to standard.Ot zapytałam i napisałam jak było u mnie.

[shellerka]

ja pierdziu! sporo ematek widzę na antydepresantach...
to taka choroba "zawodowa" ?

[feel_good_inc]

shellerka napisała:
> ja pierdziu! sporo ematek widzę na antydepresantach...
> to taka choroba "zawodowa" ?

Nie tylko na ematce - w zasadzie na wszystkich forach. Przy liczbie osób przyznających się do takiego lub innego zaburzenia czy brania antydepresantów i podejrzeniu, że równie liczna grupa (jeśli nie więcej) takie rzeczy ukrywa, człowiek zaczyna czuć się jak na wizycie w psychiatryku.

[gryzelda71]

Raczej świadomość ze można żyć dobrze.

[shellerka]

no dobra. ale myślicie, że to choroba naszych czasów, kiedyś nie było tylu ludzi biegających po psychiatrach i psychologach, czy po prostu kwestia większej świadomości ludzi i zmniejszenie "wstydu", że idzie się do poradni zdrowia psychicznego?

a może zwyczajne pójście na łatwiznę? i na każdy problem łykanie tabsów?

i broń boże, nie jestem przeciwniczką, czy wyśmiewam, bo sama łykam. co prawda nie prozac, ale lek z grupy antydepresantów i leków przeciwlękowych.
w ostatnim numerze Twojego Stylu odnalazłam wypisz wymaluj moją historię.
i w końcu na chwilę przestałam czuć się jak histeryczka i hipochondryczka.
natomiast moja najlepsza przyjaciółka oznajmiła mi, że rzygać jej się chce, kiedy słyszy, że mam depresję i że to wszystko z nudów i braku problemów czytaj w dupiecisiępoprzewracało shellerka.

i zerwałyśmy kontakt.

[papalaya]

zbyt duża ilość wolnego czasu, przejawiająca się m.in. dyżurami na forum, sprzyja paniusiom w wynajdywaniu u siebie najrozmaitszych schiz

[shellerka]

widzę, że reprezentujesz trend myślowy mojej przyjaciółeczki

zdaje mi się jednakże, że panie opisane w reportażu w TS na forum zbyt często nie przesiadywały

[gryzelda71]

Wiesz,moja teściowa nadal uznaje tylko dwie choroby:nowotwór i alkoholizm.Reszta to wymysły.
Cudownie,że świadomość się zmieniła i ludziska nie wstydzą się iść do psychiatry,żeby lepiej żyć.

[katia.seitz]

> no dobra. ale myślicie, że to choroba naszych czasów, kiedyś nie było tylu ludz
> i biegających po psychiatrach i psychologach

W dużej mierze tak -teraz mamy bardziej nerwowe czasy, coraz mniej pewności i stabilizacji (umowy śmieciowe itp.) przy coraz wyższych wymaganiach stawianych samym sobie. Od naszych matek nikt nie wymagał, żeby zarazem były matką idealną, poświęcającą dziecku mnóstwo czasu, jak i doskonałą pracownicą w ambitnej pracy. Plus jeszcze kobietą zadbaną fizycznie i intelektualnie.

Nie, nie znaczy to, że kiedyś było "lepiej" a teraz jest "gorzej" - po prostu, teraz jest bardziej nerwowo. Można mieć więcej dóbr wszelakich, materialnych i niematerialnych, ale trzeba się mocniej przy tym spinać. Takie koszty.

Długo by mówić na ten temat...

[aandzia43]

> Nie, nie znaczy to, że kiedyś było "lepiej" a teraz jest "gorzej" - po prostu,
> teraz jest bardziej nerwowo.

Nie sądzę, by teraz było bardziej nerwowo. Wystarczy sięgnąć wyobraźnią chociażby w XX wiek. Wojny, zbieranie się psychiczne do kupy tych, co przeżyli przez wiele, wiele lat, związana z wojnami niepewność jutra, utracone poczucie bezpieczeństwa, głód, niedostatek, obniżenie standardu życia, fikołajtki polityczne i znowu represje i brak pewności. Poza wojnami z ich rozciągnietymi na wiele lat atrakcjami były jeszcze: śmiertelne zakaźne choroby dziesiątkujące dzieci, restrykcyjne dla wielu grup, a więc niszczące psychicznie, obyczaje, itd.
Żyjemy w wyjątkowym punkcie czasoprzestrzeni, w czasie pokoju, spokoju, dostatku i tolerancji, o jakim jakieś 95% naszych przodków, ludzi z innych części świata/potomnych mogła/może/będzie mogła tylko pomarzyć.

Kiedyś leków na przypadłości psychiczne nei było, ludzie po prostu jakoś żyli bez nich. Cierpieli, marnowali sobie i bliźnim życie, popełniali samobójstwa. Teraz też to robią, ale mogą przynajmniej próbować sobie pomóc.

[katia.seitz]

Może i w dużej mierze masz rację, polemizowałabym jednak z tym:
>rest
> rykcyjne dla wielu grup, a więc niszczące psychicznie, obyczaje
Restrykcyjne obyczaje zazwyczaj są lepsze dla psychiki - oczywiście, jeśli jesteśmy do nich zsocjalizowani Każdy zna swoje miejsce i się nie buntuje.

Poza tym -jeśli chodzi o psychiczne samopoczucie, liczy się tak naprawdę poczucie relatywnej deprywacji, a nie obiektywne warunki zewnętrzne. Teraz Iksińska może czuć się równie nieszczęśliwa z powodu niemożności posłania dziecka do prywatnej szkoły i nabycia nowego samochodu, co kiedyś jej babcia z powodu konieczności chodzenia do kościoła w starej, połatanej sukience. Niby Iksińska ma lepiej, ale szczęśliwsza być nie musi

Żyjemy w wyjątkowym punkcie czasoprzestrzeni, w czasie pokoju, spokoju, dostatk
> u
No, to chyba jednak lekka przesada w obliczu ostatniego kryzysu
Poza tym, tak jak pisałam - należy brać pod uwagę, że ludzie, którzy już zaznali lepszego, mają wyższe wymagania. Znów kwestia relatywnej deprywacji.

[aandzia43]

> Restrykcyjne obyczaje zazwyczaj są lepsze dla psychiki - oczywiście, jeśli jest
> eśmy do nich zsocjalizowani Każdy zna swoje miejsce i się nie buntuje.

Jasne, twarde reguły jak najbardziej zdrowe na głowę są. Ale restrykcyjność obyczajów niesie ze sobą jeszcze konieczność tłumienia potrzeb (i wcale nie mówię tu tylko o seksualnych aż do zrobienia sobie psychicznego kuku. Poza tym restrykcyjność często przyzwala na prześladowania odmieńców. Wkłada bat do ręki tłuszczy. Nie chodzi mi o samosądy i stosy, tylko o bardziej subtelne formy rozprawiania się z odstępcami od "dobrych obyczajów".
Swoje miejsce można znać, ale ta znajomość nie daje ukojenia, gdy ma miejsce duża rozbieżność między nim a naturalnymi preferencjami.


> Poza tym -jeśli chodzi o psychiczne samopoczucie, liczy się tak naprawdę poczuc
> ie relatywnej deprywacji, a nie obiektywne warunki zewnętrzne.

Fakt. Ale mnie chodziło o to, że niespokojne czasy masowo generują naprawdę silne traumy. Te traumy dopadają i tych silnych z natury swojej brużdżąc im nieźle w życiorysach, i tych słabowitych, których wykańczają dokumentnie.

> No, to chyba jednak lekka przesada w obliczu ostatniego kryzysu

Ten kryzys to i tak pikuś wobec różnych innych w historii, tudzież wobec innych klęsk. Że się tak powołam na plagi egipskie ;-P

> Poza tym, tak jak pisałam - należy brać pod uwagę, że ludzie, którzy już zaznal
> i lepszego, mają wyższe wymagania. Znów kwestia relatywnej deprywacji.

Fakt. I jeśli już nawet nie mówimy o wymaganiach czysto materialnych, to przynajmniej wymaganiach odnośnie poczucia jako takiego bezpieczeństwa finansowego.

[yenna_m]

tez skutek akcji "lecz depresję"

[yenna_m]

ja wiem, czy zawodowa (zwiazana z ematkowaniem?)
u mnie skutek wysypu nieszczesc rodzinnych (za pierwszym razem) i dosc trudnych stosunkow w pracy, na ktore nie bylam psychicznie przygotowana, bo uklad w poprzedniej pracy byl bardzo fajny (za drugim razem)

[feel_good_inc]

wespuczi napisała:
> brala ktoras?
> wlasnie dostalam recepte i nie wiem czego sie spodziewac na necie pisza ze trz
> eba czekac na efekty, a lista skutkow ubocznych jest powalajaca..
> no a najgorsze jest to ze w mojej naturze lezy rozpatrywanie skurkow ubocznych
> i bede je czula na 100%!

Prozac może jest właśnie na to, żebyś się przestała efektami ubocznymi rajcować?

[wespuczi]

o tym wlasnie napisalam, ale najpierw trzeba poczekac zeby zadzialalo

[rybalon1]

nie bierz tego g.. moze na początku będzie lepiej a potem wpędzisz się w deprechę niezłą ..miałam okazję obserwowac co narobiła sobie biorąc prozac moja znajoma ...nawet ci nie chcę pisać jak to sie skonczyło . Najśmieszniejsze jest to , że ona w sumie dostała go chyba nieco na wyrost ..ot poprostu mądry lekarz zapisał jak tabletki do ssania .

[lolinka2]

Czyli fluoksetyna - przez kawał czasu żyłam na tym i było OK
A rok temu jak złapałam doła, dostałam "z buta" fluoksetynę i się okazało, że przez 6 tygodni nie zmieniło się nic. Lek zmieniono na sertralinę i jest lepiej.

Przy obu tych substancjach żadnych działań niepożądanych nie doświadczyłam.
Gorzej jest z trójpierścieniowymi, albo np z mianseryną - zamuła maksymalna całodobowa.

[shellerka]

a jak z tyciem po prozacu?
bo na moim parogenie jest jak byk, że możliwy przyrost masy ciała.
lekarka zapewniła mnie, że to kwestia zwiększonego apetytu na słodycze i że po prostu muszę o tym pamiętać i się pilnować. biorę już praktycznie trzeci miesiąc i faktycznie nie tyję, ale tak jak nie lubiłam słodyczy, tak teraz mogłabym chyba zeżreć opakowanie cukru waniliowego na sucho

nom, ale nie jem.
na forach czytam, że laski tyją po 20 kilo. masakra jakaś.

mogliby wynaleźć coś, po czym się chudnie

[aandzia43]

Po prozaku nigdy nie utyłam i nie znam nikogo, kto utył. Ale nie twierdzę, oczywiście, że to się nei zdarza, to tylko moje obserwacje Masakrycznie tyje zazwyczaj się po tzw. stabilizatorach nastroju (to np. niektóre leki przeciwpadaczkowe) Ale też nie wszyscy.

[melancho_lia]

Ja nie tyłam, na seroxacie na razie też nie (przed leczeniem schudłam 13 kg), ale strasznie się pilnuję. Dla mnie przytycie choćby kg byłoby katastrofą.

[gryzelda71]

Schudłam.

[katia.seitz]

Na paroksetynie (parogen) nie utyłam ani trochę. W zasadzie nie miałam negatywnych efektów ubocznych, same pozytywne (zwiększona gadatliwość i brak zahamowań społecznych ).

[shellerka]

mi się też ten brak zahamowań najbardziej podoba
w końcu przestałam zastanawiać się kto co sobie myśli na mój temat i moja cholerna fobia społeczna przeszła jak ręką odjął.
co prawda wróciła, ale byłam na minimalnej dawce. teraz mam ciutkę zwiększoną.
znowu lubię ludzi. nawet kobiety nawet inne matki


dziwne, bo przed braniem, nie sądziłam że mogę mieć fobię społeczną, a okazało się, że miałam
wszyscy wydawali mi się naburmuszeni, patrzący spod byka i takie tam, a teraz wszędzie widzę uśmiechnięte, radosne twarze.

coś jakbym wiecznie wstawiona była

[katia.seitz]

Ano, trochę trzeba uważać z tym brakiem zahamowań. Można na przykład coś nagadać szefowi, albo nadmiernie zbratać się z obcą osobą
Ale w sumie to jest fajne

[aandzia43]

shellerka napisała:

> mi się też ten brak zahamowań najbardziej podoba
> w końcu przestałam zastanawiać się kto co sobie myśli na mój temat i moja chole
> rna fobia społeczna przeszła jak ręką odjął.

Widzę zależność między stopniem zdrowego i zalecanego wdupiemania, a stopniem wysycenia mózgu serotoniną. Postuluję wspomagającą kurację antydepresantami dla osób starających się dojść do gwarantującego szczęście poziomu wdupiemania ;-P
Hmmm... to chyba wcael nei jest żart. To może być niegłupi pomysł. Zresztą, sama właściwie to robię. Tzn. zdrowy, nie przynoszący skutków ubocznych, a przynoszący same pozytywy, luzik utrzymuję na stałym poziomie właśnie dzięki antydepresantom. Bez nich znika mi on często na długo.

[yenna_m]

mi nie, bo i bez tego ekstrawertyczna i gadatliwa jestem

[yenna_m]

bralam fluoksetyne, gadalam po niej jak najęta (czyli bardzie niz normalnie ) i mialam TAMTE efekty uboczne
zmienilam lek na efectin - skutkow ubocznych (poza zamieszkaniem w lodowce ) brak

[wespuczi]

wow - widze ze jestem w doborowym towarzystwie

[lucerka78]

Na prozacu od pol roku. Po 10 mg nic nie poczujesz. Po 20 mg moze cos. Ja poza spokojem odczuwam chroniczne zmeczenie, biore 20mg.

[mamgabi]

A czytałaś na temat prozaca w "Skutek uboczny śmierć". Polecam. To wspomnienia byłego pracownika koncernu farmaceutycznego. Pracował kiedy ten lek wszedł na rynek.