Teatr? Opera?

[sarling]

Chodza panie?

W liceum byłam w klasie humanistycznej i trochę obowiązkowo, trochę z własnego zapału chodziliśmy na wszystko.
Potem miałam jakiś zastój, ciągle się wybierałam, ale nie miałam z kim, potem nie chciało mi się, nie miałam czasu bo dzieci itd.
W zeszłym roku obiecałam sobie, że raz w miesiącu pójdę do teatru/na koncert symfoniczny/balet/operę.
Nie udało mi się z tym raz w miesiącu Nie było to 12 spektakli, ale kilka było
Za każdym razem wychodzę zachwycona, lepsza i dziwię się sobie, że nie robię tego częściej.
Chyba odnowię postanowienia w tej kwestii
P.S. dlaczego często rozmowa o tym odbierana jest jako puszenie się?
Nie bądź LEMINGIEM
Zostań REBELYANTEM

[anek130]

ja chodzę, ale o tym nie opowiadam, chyba , ze chcę coś komuś polecic albo zaprosic na wspólne wyjście. Gadanie o tym tylko po to, żeby inni wiedzieli, że "chadzam" jest bez sensu.

Ania

[angazetka]

Do teatru z chęcią chodziłabym co miesiąc, gdyby bilety nie były tak pioruńsko drogie Ale staram się chodzić parę razy w roku, bo to lubię. Na co dzień ograniczam się do kina.
Opera czy koncert symfoniczny to nie moja bajka.

[sarling]

No, ceny biletów to też był powód do niechodzenia
Opera też mi jakoś nie za bardzo, zdecydowanie wolę koncerty symfoniczne i balet

[mamaemmy]

Do teatru,regularnieBilety kupuje dwa miesiace do przodu..
Do opery się wybieram od 4 lat

[izabellaz1]

Chodzę. Zabieram córkę na odpowiednie dla Niej przedstawienia. Orkiestrę symfoniczną uwielbia.

[sumire]

chodzą bawiły się trochę w teatr w liceum i tak im zostało.
do teatru chodzę często - 3-4 razy w miesiącu średnio (ale zdarza się, że kilkakrotnie na to samo przedstawienie). bardzo lubię i uważam, że człowiekowi to dobrze robi. w moim otoczeniu raczej nikt nie uważa tego rodzaju 'odchamiania' za puszenie się, ot, sposób spędzania wolnego czasu. tyle, że niestety coraz bardziej kosztowny.

[ola]

właśnie zarezerwowałam bilety na "udrękę życia" w Narodowym. Przebieram nogami, żeby zobaczyć Gajosa na żywo.

[penelopa40]

za teatrem nie przepadam, ale opera, balet i filharmonia TAK, bywam co jakiś czas...
ostatnie spektakle (wwa) to
Jenufa - opera czeskiego kompozytora Janacka w Operze Kameralnej, zupełnie nieznany albo mało znany a całkiem świetna muzyka no i oprawa jak zawsze w kameralnej super...
i Jezioro Łabędzie w wersji w Sali Kongresowej z Moscow Ballet ...

[penelopa40]

P.S. dlaczego często rozmowa o tym odbierana jest jako puszenie się?
nie spotkałam się z takim odbiorem...

[bi_scotti]

penelopa40 napisała:

> za teatrem nie przepadam, ale opera, balet i filharmonia TAK, bywam co jakiś cz

U mnie dokladnie odwrotnie - opera i balet to bol przeciagly i bywam wylacznie gdy jacys goscie spoza naszego miasta bardzo sobie zycza takie wspolne wyjscie - to tak w ramach staropolskiej goscinnosci
Filharmonie to ja tez nie za bardzo - wole sobie moje ulubione cos-tam-cos sluchac w samotnosci z CDs popijajac wino i ogladajac jakies obrazki w ksiazkach a propos ... Bywam natomiast czesto i chetnie na roznych imprezkach jazzowo-bluesowych ale to zupelnie inne klimaty.
Natomiast teatr - YES! Bywam, meza "ciagne" (nawet az tak bardzo nie protestuje ), dzieci bywaly zawsze z nami, teraz wiem, ze bywaja samodzielnie. Jestem od lat zachwycona poziomem przygotowania zawodowego aktorow kanadyjskich i amerykanskich, ktorzy doslownie "umieja wszystko" zrobic na scenie a czesto wystepuja w takich malych, niedofinansowanych "majstersztykach" prezentowanych w jakichs pseudo-teatrach, na poprzerabianych scenach ... Ich poziom profesjonalizmu mozna chyba porownac wylacznie z Rosjanami, ktorych mialam okazje ogladac w duzych ilosciach i roznych roznosciach choc bylo to juz dosc dawno temu, mam nadzieje, ze sie nie pogorszylo

Chodzą, chodzą

[triss_merigold6]

Wprawdzie ostatnie 2 lata chodziliśmy głównie na spektakle dla dzieci do teatru Baj, Syreny czy Lalki ale parę razy sami też byliśmy. Teraz w grudniu byliśmy w Romie na "Les Miserables", a Nowy Rok zaczynamy w ten weekend od Buffo, a potem ja ze starszakiem idziemy na "Alladyn Jr." do Romy.
Lubię relaksujące śpiewogry, nie muszą być ambitne, a nawet nie powinny. Jak płacę 60-100 zł za bilet, to chcę się rozerwać, a nie wyjść wstrząśnięta czy zniesmaczona.
W operze dawno nie byłam, nie mam motywacji.
Co do koncertów to czekam na spełnienie marzenia życia jak Chór Aleksandrowa będzie w Warszawie.

[echtom]

> Co do koncertów to czekam na spełnienie marzenia życia jak Chór Aleksandrowa będzie w Warszawie.

Nie było w październiku? Mieli wielką objazdówkę po Polsce. Mi przepadło już drugi raz, muszę poczekać kolejne 7 lat

[broceliande]

Ja też w klasie humanistycznej. Miasto robotnicze, mało ukulturalnione.
Jeździłam z mężem do większego miasta (100 km), chodziliśmy też do naszego Domu Kultury, jak przyjeżdżały spektakle z innych miast. Ale to naprawdę policzyć na palcach...
Fascynuje mnie śladowa scenografia.
Postawią krzesło, toaletkę i lustro i już jest mieszkanie Edith Piaf
Mój syn tylko dwa razy był, ale skutecznie zarażony

[drinkit]

Teatr regularnie, nie tak często jak bym chciała, ale wychodzi tak raz na 1,5 miesiąca - 2 miesiące (czasem nawet częściej) więc jest nieźle. Najważniejsze premiery w mieście ogarniam. Opera zdecydowanie rzadziej, ale lubię i postanowiłam to nadrobić.
Koncerty jazzowe - często.
Wystawy w muzeach i galeriach - bardzo często.
Filharmonia - niet.
Teatr tańca - niet, ale chyba zacznę.

[echtom]

Z większych rzeczy byłam dwa lata temu na "Dniu świra" w teatrze w Gdyni i na "Carmina Burana" w operze lwowskiej. W zeszłym roku na oratorium wystawianym w kościele i na koncercie chóru (oba wstęp wolny ). Do kina chodzę średnio 2 razy do roku. Bywam też czasem na wykładach i promocjach książek - liczy się do kultury?

[sarah_black38]

Bardzo lubię. W przyszłą sobotę będę z koleżankami i swoją córką w Narodowym w Warszawie na ,, Weselu Figara" . Może któraś z Pań będzie również to może się spotkamy


> Bywam też czasem na wykładach i promocjach książek - liczy się do ku
> ltury?

Moim zdaniem bardzo. Zwłaszcza jak jest spotkanie z autorem książki . Do nas rzadko zagląda jakaś sława pisarska, ale pamiętam spotkanie autorskie z p. Dzikowską i p. Whartonem. Było bardzo sympatycznie.