nerilla
09.10.12, 22:41
Witam wszystkie emamy. Nie wiem, czy to dobre miejsce aby o tym pisać, pewnie mnie tu wszyscy zjadą, - ale trudno, po kolei. Nie kocham swojego dziecka. Nigdy nie czułam instynktu macierzyńskiego mimo że 30 już mam na karku. Jak zaszłam w ciążę, to myślałam, że miłość macierzyńska przyjdzie z czasem - nie przyszła, mimo, że dziecko skończyło już 8 miesięcy. Wróciłam do pracy po 3 miesiącach, i od tej pory córka jest pod opieką siostry albo rodziców. Bywa, że nie widuję jej dwa tygodnie, mimo, że mieszkam 70 km od rodziców. I co gorsza, wcale nie tęsknię, niektórzy w ogóle nie wiedzą, że mam dziecko (sama nie mogę się do tego przyzwyczaić). Mam dużo czasu dla siebie, a raczej na prace która wiąże się z częstymi podróżami, i jest mi z tym dobrze. Nie wiem, dlaczego własne dziecko jest mi zupełnie obojętne. Ciągle mi się wydaje, że jest najbrzydszym dzieckiem jakie widziałam - łysa, wiecznie skrzywiona, gruba. Ostatnio trafiła do szpitala z ostrym zatruciem i ani razu jej nie odwiedziłam, za to moi rodzice siedzieli przy niej cały czas. Tak, jestem wyrodną matką. Wyrzuciłam to z siebie. Tacy jak ja nie powinni mieć dzieci - i piszę to ku przestrodze tych, którym wydaje się, że miłość do dziecka przychodzi z czasem. Jakoś w moim przypadku nie przyszła.[/b]