bo ja się boję ciązy i już!!!!

[fionka3]

Dlaczego???

[magda1711]

[fionka3]

paralizuje mnie strach ,ze moze cos byc nie tak , ze dowiem sie ze jest chore i
bede musial wybirac ...wiesz ..pracuje z dziecmi niepelnosprawnymi i to chyba
co widze na codzien tak mnie przytlacza i rzutuje na decyzje.....a mój facet
nie moze tego przezyc bo on by juz chcial na wywiadówki chodzic ....heheh

[dorotka0110]

Bierz kwas foliowy przed planowanym poczęciem. I nie martw się wszystko będzie
dobrze. A najwarzniejsze zdecyduj się na dobrzego ginekologa. Takiego ze stażem
i sercem, żeby wrazie czego dopatrzył się nieprawidłowości o czasie. Ale głowa
do góry. Wszystko będzie dobrze. Ja urodziłam zdrowego wspaniałego synka,
pomimo masy nerwó, łez i popalania od czasu do czasu.

[martyna1]

Rozumiem Cię doskonale !
Ja, kiedy byłam w ciąży miałam obsesję, że moje dziecko będzie chore,budziłam
się w nocy z płaczem nie dowalo mi to spokoju, nawet bałam się o tym myśleć, bo
myślałam że to przyciągnie coś złego. 9 miesięcy zyłam w straszliwym
strachu.Pierwsze o co zapytałam lekarza kiedy Mała przyszła na świat to czy
wszystko jest ok, czy ma wszystkie paluszki, zdrowe rączki i nóżki.
Wszystko było i jest dobrze. Mam nadzieję, że tak będzie zawsze.
pozdr m

[fionka3]

zazdroszczę wam jak cholera!!!i gratuluje zarazem.

[zuzia_i_werka]

Hej! Ja przez kilka lat(przed ciążą) pracowałam na kardiochirurgii dzięcięcej i
OIOM-ie. Wydawało mi się wtedy,że wszystkie dzieci rodzą się chore Jednak
nie dajmy się zwariować-trzeba wierzyć,że wszystko będzie ok Pozdr Zuza

Ja tez sie boje !

[18lipiec]

Bycia w ciazy, wielkiego brzucha, rozstepow, utycia, humorow, rezygnacji z
beztroskiego zycia, imprez, potem boje sie porodu, jestem kompletnie nieodporna
na bol, widok krwi itp.
Boszzzz jak ja sie boje!

[allga]

O matko, jak ja się bałam!

9 miesięcy przerażenia, że jest chore, że zaraz poronię, potem, że urodzę za
wcześnie...

Mam 16 m-czną śliczną i wesołą córeczkę, która od urodzenia przespała wszystkie
(!) noce i jest zaprzeczeniem prognoz, jak to po takiej nerwowej ciąży rodzą
się nerwowe dzieci.

Myślę o drugim dziecku. Za pierwszym razem się udało... Mam 35 lat...

Jezuuuu, jak ja się boję!!!!!!!!!!!

nie bój się lipiec, przecież masz wakacje

[mamania]

18lipiec napisała:

> Bycia w ciazy, wielkiego brzucha, rozstepow, utycia, humorow, rezygnacji z
> beztroskiego zycia, imprez, potem boje sie porodu, jestem kompletnie
nieodporna
> na bol, widok krwi itp.
> Boszzzz jak ja sie boje!

zadręczasz się kochana niepotrzebnie
zamiast siedzieć obsesyjnie na edziecku i drżeć na myśl o ciąży wyjdź z domu,
rozejrzyj się dokoła, świat jest piękny, słońce świeci, kwiaty kwitną
zdążysz się jeszcze namartwić, kiedy nadejdzie twój czas, a z postów twoich
wnoszę, że długo jeszcze ciąża ci nie grozi
więc żyj pełnią życia, wskocz w bikini póki nie masz rozstępów i tańcuj
beztrosko do białego rana, a o tym nie myśl, bo ci się to w jakąś, nie daj
boże, fobię przerodzi

[allga]

Skąd w Tobie tyle cierpliwej zajadłości?!

Jak Boga kocham, odpuśćcie! Ganiacie się po wątkach jak małe, mściwe
dziewczynki...

Luzu, błagam, więcej luzu!!!!!!!!!!!!!!

[mamania]

allga napisała:

> Skąd w Tobie tyle cierpliwej zajadłości?!
>
cierpliwa zajadłość? a co to takiego?
to była tylko życzliwa rada
szkoda, że tak odebrałaś moje szczere intencje...

ciaza porod nie takie straszne

[joasiiik25]

[triss_merigold6]

Ja też się bałam ewentualnych wad płodu i nadal się boję ale mniej. Zrobiłam
możliwe badania z amniopunkcją włącznie i przynajmniej część obaw to
wyeliminowało. Do usg połówkowego (b. szczegółowego) zakładałam, że jeśli
cokolwiek będzie nie w porządku to usunę, dopiero teraz się trochę wyluzowałam.

[18lipiec]

Ja tez zrobie wszelkie mozliwe badania, jak bedzie wada - rowniez usune.

[mradford]

jak bylam w ciazy z podejrzeniem zespolu Downa to gadalam z setkami lekarzy.
Zrobilam przeziernosc karku,wszystko wyszlo ok.Ale slyszalam o babce,co zrobila
WSZYSTKIE badania z amniopunkcja wlacznie,wszyscy lekarze stwierdzili wady
rozwojowe,wiec ona po dlugiej walce sama ze soba postanowila usunac.Straszna
byla to dla niej decyzja,ale sie odwazyla.Po zabiegu patolodzy zbadali DNA i
okazalo sie ze dziecko byloby zdrowe!!!!babka wyladowala w szpitalu
psychiatrycznym.Dlatego nigdy nie wiadomo na 100 % i z dwojga zlego lepiej jest
dziecko zostawic w szpitalu jesli sie go nie chce niz usunac.

[allga]

Triss, jak przeżyłaś amniopunkcję? Kurczę, myślę o tym przy drugim... Podobno
duże ryzyko poronienia...

Przepraszam za lekkie odchyły tematu, ale dla tych strachliwych to ważne.

Do Mamani: jeśli intencje źle zostały przeze mnie odczytane - przepraszam. Tyle
przykrych postów się ostatnio naczytałam i coś mi zapachniało...

[triss_merigold6]

Jak przeżyłam amnio? Normalnie. Najpierw rozmowa z genetykiem, b. obszerny
wywiad a potem pobranie materiału do badania (boli, uczciwie mówię, że boli ale
da się wytrzymać, potem też boli i lepiej leżeć resztę dnia), dwa dni później
usg kontrolne. Ryzyko poronienia jest coś około 0,5%, lekarz powiedział mi, że
nie pamięta takiego przypadku żeby po amnio kobieta poroniła zdrowy płód,
przynajmniej u nich. Mój spokój był ważniejszy niż ryzyko szczerze mówiąc, w
ciążę zawsze mogę zajść kolejny raz a urodzenie dziecka z wadami jest hm..
nieodwracalne.

Dzięki, Triss

[allga]

Mam o czym myśleć...

Amnio

[chalsia]

Wcale specjalnie nie bolało (tylko ukłucie igły) -choć wrażenie przyjemne nie
jest i póżniej też nie bolało.
A potem dwa dni polegiwania w domu i kontrola USG.

Pozdrawiam,
Chalsia

PS. Wtedy byłam pewna, że usunę, jeśli będzie wada. Teraz, mając dziecko, nie
jestem pewna, czy podjęłabym taką decyzję (jli wadą był by Dawn).

[agnied]

Jeśli pozwolisz Triss,
Jeśli dobrze myślę jesteś z Wrocławia.
Gdzie robiłaś amino? Jeśli możesz to daj mi jakieś namiary.
Dzięki i pozdrawiam)
Agnieszka

[burza4]

triss_merigold6 napisała:

Ryzyko poronienia jest coś około 0,5%,
no tak, ale statystykę tez da się dopasować. Mi lekarz powiedział, że jako
komplikację po badaniu traktuje się poronienia które wystapią w ciągu 3 dni od
badania. Więc to 0,5% też jest trochę zmanipulowane, bo komplikacje mogą
objawić się później, ale statystycznie nie są one wiązane z badaniem, stąd
takie a nie inne wyniki.

lekarz powiedział mi, że
> nie pamięta takiego przypadku żeby po amnio kobieta poroniła zdrowy płód,
> przynajmniej u nich.

Nie wiem gdzie robiłaś badania, w IMiD czy na Sobieskiego. Z pewnością lekarz
mówi to, żeby pacjentkę uspokoić, ale niewiele ma to wspólnego z
rzeczywistością. Na Karowej leżały jednocześnie 3 dziewczyny z powikłaniami po
amnio. Tyle, że jak już ciąża się kończy niefortunnie, to nikt się specjalnie
nie kwapi, żeby się dzielić ta wiedzą z lekarzem, który do badania przygotowuje
i w innym szpitalu. Stąd może ta beztroska niewiedza, bo lekarz ewidentnie mija
się z prawdą.


P.S. cieszę się, że u ciebie wszystko ok!

do fionki3

[dorotadu]

[dorotadu]

ups . .
czy ty nie jesteś czasami Panią żwirka_i_muchomorka? - jesli tak to dobrze że
o tym mówisz

[fionka3]

))))))))))))))))))))))no cóż musiałam tak zareagować na jego dywagacje!!!!i
zaraz mu wpieprze

[karinka17]

ja najpierw bałam się że się roztyję (patrzyłam na moją mamę) i bólu
porodowego!! Jak już byłam w ciązy to może tak w połowie czytając
wszystkie "mądre" gazety bałam się że poronię (leżałam w szpitalu w 4 m-cu)lub
że z dzieciakiem bedzie coś nie tak!
potem to już chciałam tylko urodzić, jakoś strach przed pododemmi pezeszedł bo
nie mogłam się doczekać dzidziusia!
Bolałao ale teraz się tylko z tego śmieję i choć mężowi przy porodzie groziłam
że 2 dziecka nie będzie to zaraz jak urodziłąm pomyślałam że fajnie by było
mieć kiedyś drugie))

POLECAm, nie ma się czego bać....

[utalia]

Po pierwsze to zalezy czy bardzo ci zalezy nabyciu matka. Jesli bedzie ci
bardzo zalezalo wtedy przelamiesz ten strach i podejmiesz ryzyko. Co do
rozstepow, tuszy itd (jak co niektore pisaly) to wszak pewien procent kobiet
zwieksza swoje wymiary w czasie ciazy i tak juz im zostaje do konca zycia. Ale
rownie dobrze te osoby moze "tak maja" moze i bez ciazy i dziecka z czasem by
sie zaokraglily. Rozstepy to rowniez nie jest naturalna kolej kazdej ciezarnej.
Co do porodu to mozna miec szczescie i urodzic przez cesarke. Na wszystko jest
pewne wyjscie. A najgorzej sobie wyobrazac. Uwierzcie. Zwykle wyobraznia jest
bardziej meczaca niz rzeczywistosc. Ilez ja sobie nawyobrazalam. Ten bol nie do
zniesienia, ten ogromny brzuch nie do udzwigniecia a rozstepy mialy byc
gigantyczne!!!! A doprawdy wcale nie widac, ze bylam w ciazy, poza tym ze obok
biega rozkoszna mala zadziorna dziewczynka, z ktorej mam taki ubaw!!!

cóż ja zdecydowałam się...

[karinka17]

..tylko dlatego, że dopbiegała 30stki i mąż bardzo chciał. Nie podchodziłam do
tegoo w sposób: zajść za wszelką cenę. I może dlatego "zaskoczyłam" prawie za I
razem. Do 4 m miała m mieszane uczucia aż trafiłam do szpitala - wtedy już
wiedziałam że chcę JE MIEĆ ZA WSZELKĄ CENĘ.
Poród był bolesny, ale jakoż już nie pamietam jak to bolało i gdy o tym
opowiadam zaśmiewam się do łez. I nie żałuję że mam większy tyłek i masę
rozstępów WARTO BYŁO bo teraz mam CUDOWNĄ CÓRCIĘ!!

[fionka3]

hmmm tu nie chodzi o rozstępy czy wielki tyłek i tak szkieletem nie jestem. tu
chodzi o to ,że nie mam instynktu macierzyńskiego za grosz i jak pomysle o nie
przespanej nocy to mi niedobrze!! i jak by to było gdybym miala dziecko a tak
by mi się nic nie chciało jak mi się nie chce od 4 dni ...nie mam siły ręką
ruszyć i mam wszystko generalnie w d.....(((dziecko by umarło z głodu...bo
tatus do 3 w nocy siedzi w internecie a potem do 12 w południe śpi..!!!!

[koleandra]

Dziecko tatusiowi nie pozwoli usiedzieć 5 minut przy komputerze, mówię Ci. Mój
też "komputerowiec" więc wiem co mówię.
A ja też leń byłam i jestem. Przed ciążą spałam 14 godzin na dobę i nie robiłam
generalnie nic oprócz chodzenia do pracy, jedzenia i spania. Czas ciąży to był
super okres, na zwolnieniu, słodkie lenistwo, robiłam co chciałam no i spałam
ile chciałam i kiedy chciałam.
A teraz jak urodziło się dziecko wszystko jest prawie tak jak było, spania i
lenistwa mam do woli. Nie wyobrażaj sobie, że cały dzień będziesz latac z
wywalonym jęzorem a w nocy dziecko będzie płakać bo to nie prawda - no może
jedynie czasem jak miałoby kolkę. Często tu na forum pojawiają się posty
typu "ja juz nie wytrzymuję" lub "padam na twarz" , sama tak czasem pisałam ale
to było tylko chwilowe uczucie.
Kobieto, tu nie ma się czego bać.

[mamania]

fionka3 napisała:

> hmmm tu nie chodzi o rozstępy czy wielki tyłek i tak szkieletem nie jestem.
tu
> chodzi o to ,że nie mam instynktu macierzyńskiego za grosz i jak pomysle o
nie
> przespanej nocy to mi niedobrze!! i jak by to było gdybym miala dziecko a tak
> by mi się nic nie chciało jak mi się nie chce od 4 dni ...nie mam siły ręką
> ruszyć i mam wszystko generalnie w d.....(((dziecko by umarło z głodu...bo
> tatus do 3 w nocy siedzi w internecie a potem do 12 w południe śpi..!!!!

ale przecież masz ten swój spokój i nie chcesz mieć dzieci, i OK, czym się
martwisz? przecież do tego nie można człowieka zmusić
kto powiedział, że dzieci trzeba mieć?
znam kobiety, które akurat w tej dziedzinie nie miały potrzeby się realizować,
a są zupełnie ze swojego życia zadowolone
przypuszczam, że ten strach to po prostu brak chęci na macierzyństwo, bo kiedy
to naprawdę człowieka najdzie, to wtedy i wymioty i rozstępy i nieprzespane
noce zostają daleko w tyle
a strach o to, czy ciąża będzie przebiegać prawidłowo, czy dziecko przyjdzie na
świat zdrowo i bez komplikacji nie jest obcy żadnaje matce, nawet tej, która o
niczym innym niż dziecko nie marzy
więc słuchaj siebie i do niczego się nie zmuszaj, jak to przyjdzie, to
poczujesz, a jak nie, to też dobrze, będziesz miała więcej czasu i pieniędzy,
żeby zajmować się tym, co kochasz najbardziej
ponoć nie wszystkie kobiety rodzą się na matki

[fionka3]

dzieki wszystkim za słowa otuchy , i brak potępienia mojej osoby!

[pioggia]

mamania napisała:
> ale przecież masz ten swój spokój i nie chcesz mieć dzieci, i OK, czym się
> martwisz? przecież do tego nie można człowieka zmusić

zmusić?

> kto powiedział, że dzieci trzeba mieć?

jasne, można mieć szczura w klatce i kanarka też np.

> znam kobiety, które akurat w tej dziedzinie nie miały potrzeby się
realizować,
> a są zupełnie ze swojego życia zadowolone

ja też - np Martina Navratilova

> przypuszczam, że ten strach to po prostu brak chęci na macierzyństwo, bo
kiedy
> to naprawdę człowieka najdzie, to wtedy i wymioty i rozstępy i nieprzespane
> noce zostają daleko w tyle
> a strach o to, czy ciąża będzie przebiegać prawidłowo, czy dziecko przyjdzie
na
>
> świat zdrowo i bez komplikacji nie jest obcy żadnaje matce, nawet tej, która
o
> niczym innym niż dziecko nie marzy
> więc słuchaj siebie i do niczego się nie zmuszaj, jak to przyjdzie, to
> poczujesz, a jak nie, to też dobrze, będziesz miała więcej czasu i pieniędzy,

no tak - tylko kasa się liczy. smutne to

> żeby zajmować się tym, co kochasz najbardziej
> ponoć nie wszystkie kobiety rodzą się na matki

oczywiście że nie wszystkie, niektóre są przecież lesbami

[mamania]

pioggia napisał:


>
> oczywiście że nie wszystkie, niektóre są przecież lesbami

bycie "lesbą" jak piszesz nie wyklucza pragnienia macierzyństwa i odwrotnie, są
szczęsliwe kobiety w związkach heteroseksualnych, któe wcale tego nie pragną,
lub bardzo późno do tego dorastają

[karinka17]

Pioggia skąd ty masz takie poglądy?

mamania dobrze napisała - nie kazda kobieta rodzi się matką.
Ja też ne czulam w sobie instynktu ale się zdecydowałam, po powrocie do domu
jakoś miałam do dziecka stosunek obojętny. Wszyscy się zachwycali a ja jakoś
nic...
Sama sie sobie dziwiałm bo przecież NIE MOGŁAM SIĘ DOCZEKAĆ!! Ale potem jakoś
ten instykt sam się pojawił, choć są kobiety u których się nie pojawia i ja to
rozumiem i znam taką osobę.

Więc jesli nie chcesz, nie zmuszaj się i obojętnie co tu wszystkie
wypisywałyśmy!

[dzindzinka]

Jednego czego się bałam to wad rozwojowych, ale nie zrobiłam badań, bo długo
czekałam na dzieci i byłam zdecydowana przyjąć je jakie będą. Mimo problemów z
pierwszą czułam się bardzo dobrze, a po cesarkach też nie było źle.

[gabbik]

Fionka,
Już to napisałam raz (W wątku żywirka), ale powtórzę: "Brak instynktu
macieżyńskiego" nie istnieje, tak jak nie istnieje "Instynkt macieżyński". Za
to istnieje miłość matki do małego dziecka. Ona daje siłę kobiecie, by zajmować
się maleństwem, by wstawać po kilka razy w nocy, itd. W jadnej kobiecie ta
miłość rodzi się wcześniej, w innej później. Przyznam szczerze, że u mnie
pojawiła się dość późno:
- na dziecko zdecydowałam się z "rozsądku" (bo to był element mojej wizji
przyszłości)
- po urodzeniu najpierw przeważającym uczuciem była czułość do tej kruszynki,
no i poczucie obowiązku. MIŁOŚĆ rodziła się z czasem. Dzisiaj moja malutka ma
już 3 latka i kocham ją bardzo, bardzo, bardzo.

[fionka3]

dzięki gabbik!!!! myślę ,że moja dojrzałość emocjonalana jeszcze sie nie
zakonczyla moze te moje obawy biorą się z tego, moze z tego ze mam do czynienia
z dziecmi na codzien do tego chorymi to napewno mnie dobija ,to ze jestem
leniwcem to juz nie wspomnę chociaz moze to nie lenistwo tylko zwykla wygoda ,z
którą czas skończyć ,a z drugiej strony jestem "stara" juz i nudne jest
chodzenie na spacer z facetem i patrzenie sobie w oczka...przydałoby się nowe
wyzwanie....ale nie chce zeby dziecko bylo tylko nowym doswiadczeniem ,
zabiciem monotonii to przeciez nowy czlowiek . i poniewaz mam tyle znaków
zapytania uwazam ,ze jeszcze nie powinnam się decydowac ..ale kto wie...ps.
największy instynkt do dziecka mojego ma ...moja mama i mój facet .....A
JA?????)))

[fionka3]

I WIESZ CO CI JESZCZE POWIEM , MÓJ FACET MA PRZYJACIÓLKĘ , TWIERDZI ,ŻE JEST
TYLKO PRZYJACIÓLKĄ ( JA JAKOŚ W TO NIE WIERZĘ BO O ILE MOZE ON TAK TO ODBIOERA
TO OK ALE ZNAM TĄ LALĘ I WIDZĘ PO NIEJ ,ŻE MA COŚ NA SUMIENIU, JEST TAK
NIESZCZERA W WYRAZIE DO MNIE ZE AZ MI SIE COS ROBI JAK JĄ WIDZE , I PONIEWAZ
TEJ PRZYJAZNI PEWNA NIE JESTEM A ONA JEST DLA MOJEGO FACETA NAJWAŻNIEJSZA POD
SŁONCEM I CIĄGLE SIĘ Z NIĄ KONTAKTUJE NIE MÓWIĄC O PRACY TO JA SIĘ NA DZIECKO
NIE ZDECYDUJĘ BO POTEM GO SAMA WYCHOWYWAĆ NIE BEDE A ON SIE BEDZIE ŁAJDACZYL Z
INNĄ KU..WA PRZYJACIÓLKĄ! W DUPIE TO MAM!!!KONIEC TEMATU BRAKU DZIECKA!