Tak mi się skojarzyło w związku z wątkiem o sukienkach studniówkowych
Taka głupia historia
Byłam w II klasie, miałam mieć 1Komunię Św. Wczesną wiosną mama dała do krawcowej swoją sukienkę ślubną, żeby przerobiła na sukienkę dla mnie.
Jak myślicie, jak się czułam ?
(teraz sobie wmawiam, że to wspaniałe, że taka tradycja jakby, coś ważnego ale...czułam się beznadziejnie-czytałam o takim przerabianiu ciuchów tylko w książkach)
Nigdy tego nikomu nie mówiłam i nie wiem czy pamiętałam, ot taki szczegół-ale chyba siedzi we mnie.
Myślicie, że przez ta traumę odeszłam z kk ?
Takie luźne dywagacje na dowod tego, jak niewinne z pozoru wydarzenie może utkwić w pamięci dzieci. My -rodzice-pewnie nie poświęcamy temu żadnej myśli a w dziecku coś gdzieś tkwi..