Strach przed lataniem

[kocianna]

Nie, nie o książkę mi chodzi.
Moje dziecko latało wcześniej bez specjalnych problemów. Od jakiegoś czasu wszystkiego się boi, a najbardziej samolotów. Nie poleci sama, nie pozwala latać mnie. Ma 10 lat. Ostatni raz wsiadła do samolotu dwa lata temu i zapowiedziała, że nigdy więcej - zresztą, tamten wyjazd był zepsuty ze względu na wizję lotu do domu, dziecko krzyczało przez sen i nabawiło się tików. Kiedy później latałam sama w delegacje, Młoda nie spała w ogóle. Przez 2-3 dni.

Tłumaczenia nie działają. Jedna z katastrof lotniczych miała jakiś tam wpływ na mnie - na Młodą tylko pośredni - ja latam bez problemu, ona nie.

[altz]

kocianna napisała:
> Nie poleci sama, nie pozwala latać mnie. Ma 10 lat.

Może niech lata z dobrym pilotem? Każesz je pilotować samolot? Takiemu małemu dziecku?

[kall_inka]

Kocianno, ja miałam lęk przed lataniem (ataki paniki nawet jeśli jechałam na lotnisko odebrać kogoś bliskiego). Teraz latam (i biorąc pod uwagę drogę, jaką musiałam przejść, żeby to zrobić, to jeden z moich największych zyciowych sukcesów). Zdecydowałam się na terapię. W Warszawie są co najmniej 2 miesca, w których taka terapia jest prowadzona (właczając w to warsztaty psychoterapeutyczne, weekendowe gdzie jest obecny terapeuta, pilot, stewardessa - opisują dokąłdnie jak lata samolot, dlaczego lata, jakie są procedury bezpieczeństwa, i oczywiście uczą technik relaksacyjnych). Jedne z nich w ramach warsztatów oferują krótki lot samolotem dla uczestników warsztatu (pod opieką poznanego wcześniej personelu). Nie wiem, czy ta oferta jest również dla dzieci, natomiast jeśli chcesz, mogę ci przesłać namiary (albo wpisz w googla pokochaj latanie - to akurat nie są te warsztaty w których ja uczestniczyłam, ale plusem jest wizyta na lotnisku, oglądanie samolotu i właśnie lot).
A jak sobie radzę teraz kiedy czuje się niekomfortowo w samolocie? Np. wyobrażam sobie, że samolot jest niesiony przez Szreka (bo moim problelem była świadomość, że "wiszę" w powietrzu - wyobrażenie sobie sympatycznego potwora, który ten samolot niesie, od razu redukuje mój dyskomfort).

[aqua48]

kocianna napisała:

> Nie poleci sama, nie pozwala latać mnie. Ma 10 lat.

Robisz tylko to na co Ci pozwala 10 latka? Zapisz dziecko na terapię.

[froshka66]

Raczej siebie.
To rodzic ma sporo większy problem

[jan.kran]

Ja mam lekką klaustrofobię i lęk wysokości.
Winda to dla mnie koszmar ale o dziwo windę w pracy i w domu opanowałam , nie miałam innego wyjścia i się akurat tych dwóch nie boję , inne wprawiają mnie w panikę nadal czyli mam coś z głowąPP
Co do latania to miałam napady lęku , duszności , każdy urlop mialam zepsuty myślą o locie.
Ale mi pomogło w pewnym momencie to że zaczęłam dużo latać. Poczułam jak startuje i ląduje samolot. Nabyłam stopery do uszu , maskę na oczy , poduszkę na szyję, miękką wygodną.
I w czasie startu i lądowania żuję gumę , pomaga.
Fakt że latam sporo a na końcu każdego lotu oczekuje mnei coś miłego pomaga
Poza tym mieszkam tam gdzie mieszkam i fakt że będe latać szybko albo jechać dokądkolwiek parę dni też mi pomogło mentalnie.
Mnie pomagają rytuały. Zasiadam w samolocie, miejsce z brzegu , nigdy przy oknie. Pasy , poduszka , maska , stopery , guma , pod reką dobra książka lub ulubiona gazeta.
W czasie lotu alboi śpię albo czytam.

[jan.kran]

Dla mnie podobnie jak dla Kalinki pozbycie sie lęku przed lataniem to ogromny sukces i ulga. Miałam zamiar wziaść udzial w terapii o jakiej pisze Kalinka ale na razie dalam radę sama.
Miałam dokładnie to samo uczucie co Kalinka , że pode mną jest pustka , że wiszę w powietrzu , lęk nie do opisania.
Ja mam problemy kiedy oglądam filmy gdzie bohater przeskakuje z budynku do budynku albo z samolotu do budynku itp. Fizycznie czuję przestrzeń. Na razie dla mnei są zamknięte pomysły wjechanai windą na Statuę Wolności czy inne wysokie budynki , mosty też mnie napawają przerażeniem.
Marzeę o wjechaniu windą na wieżę wrocławskiej Katedry zbieram sie od lat ... Tak że schizy co do wysokości mam ale walczę

[edelstein]

10 latka nie pozwala ci latac?10 latka mowi rodzicowi co mu wolno?Czy cie juz calkiem bog opuscil?

[kocianna]

Edel, ja się nie pytam córki, czy mogę lecieć.
Ale jeśli ja lecę, to ona nie śpi. W ogóle. Dopóki nie zobaczy mnie całą i zdrową w domu. A podczas lotu nie odchodzi od kompa ze stroną śledzenia samolotu. Np. przez pięć godzin patrzy, czy ja jestem na radarze, czy nie.
Inne środki komunikacji nie przerażają jej tak bardzo.

[aqua48]

kocianna napisała:

> Edel, ja się nie pytam córki, czy mogę lecieć.
> Ale jeśli ja lecę, to ona nie śpi. W ogóle. Dopóki nie zobaczy mnie całą i zdro
> wą w domu. A podczas lotu nie odchodzi od kompa ze stroną śledzenia samolotu. N
> p. przez pięć godzin patrzy, czy ja jestem na radarze, czy nie.
> Inne środki komunikacji nie przerażają jej tak bardzo

My po prostu po wylądowaniu dzwonimy do dzieci, albo smsa wysyłamy, że dolecieliśmy szczęśliwie. Twoja córka sama się nakręca, nie możesz tak się z nią umawiać zakazując jednocześnie siedzenia przez pięć godzin przy komputerze? A poza tym co w sytuacji kiedy masz lot w czasie godzin jej szkoły? Przecież wtedy nie ma szans śledzenia samolotu. Na noc w porozumieniu z pediatrą środek nasenny. I koniecznie terapia zanim zacznie tak reagować w ogóle na każde Twoje wyjście z domu. Tego typu obsesje lubią się pogłębiać.

[bergamotka77]

masakra zapisz ja na terapie. Czy cos spowodowalo te leki - jakis film katastroficzny, turbulencje, inna historia? mam wrazenie ze corka ma na ciebie zbyt duzy wplyw. Ja uwazam ze jezdzenie autem to ryzykowanie zyciem a samolot? Tez mam lekki dyskomfort ale kocham podrozowac i brak opcji samolotem ograniczylby mnie bardzo. Znam osobiscie wielu pilotow i fakt ze to spokojni, fajni i odpowiedzialni ludzie mnie tez uspokaja. Poza tym na nic nie mamy wplywu, jak mamy sie rozbic to sie rozbijemy. Ale bardziej prawdopodobne jest zakonczenie zywota na drodze niestety.

[valtho]

Poszukałabym dobrego terapeuty.

[beverly1985]

>Od jakiegoś czasu wszystkiego się boi, a najbardziej samolotów.

Twoja córka potrzebuje pomocy, i to nie tylko w powodu samolotów. Co to znaczy, że wszystkiego się boi? Dlaczego? Co się stało? Innych form podróżowania też się boi?

Ja z wiekiem coraz bardziej boję sie jeździć samochodem. Wybieram skomplikowane połaczenia typu autobus-pociąg, samolot, byleby jak najmniej jeździć samochodem. To gorsze niż samolot .

[bi_scotti]

Znam kilka doroslych osob, wyksztalconych, madrych i ogolnie panujacych nad swoimi emocjami, ktore nie sa w stanie przelamac leku przed lataniem. Pewien znajomy nie opuscil dotad naszego kontynentu choc bywa stale zapraszany na rozne konferencje w Europie czy gdzies tam jeszcze po swiecie, bo wszystko co jest poza zasiegiem jazdy samochodem odrzuca a priori. Bywa. Nie wszystko da sie zrozumiec, wytlumaczyc, naprawic. Life.