Small talk

[lemasakr]

Nawiazujac do watku o introwersji. Czy mozna uznac, ze zdolnosci do latwego small talku jest cecha ludzi inteligwntnych? W koncu aby prowadzic taka rozmowe trzeba szybko kojarzyc fakty, miec dobra wyobraznie aby stworzyc 'cos z niczego' i latwo nawiazac do tego co mowi nasz rozmowca.

[jem.gluten.i.cukier]

Raczej od osobowości to zależy. Można być nieśmiałym i inteligentnym i wtedy konieczność konwersowania z obcymi ludźmi jest koszmarem.

[konsta-is-me]

Tez mysle, ze od osobowości.
W koncu small talk jest "o niczym" wiec specjalnej inteligencji tu nie trzeba.

[lodomeria]

No właśnie, najpierw trzeba w ogóle umieć zrozumieć czym jest i do czego służy small talk

[semihora]

Otóż to. Co z tego, że człowiek w głowie ma milion odpowiedzi, jak się boi gębę otworzyć.

Poza tym niektórzy nie lubią mielenia jęzorem po próżnicy, w przeciwieństwie do tych, którzy plotą, co im ślina na język przyniesie, bo upajają się brzmieniem swego głosu.

[cauliflowerpl]

I tam.
Hiszpanie uprawiaj small talk zawsze i wszędzie. Do rozmowy o pogodzie albo o tym, za ile przyjedzie autobus i czy będzie pełny o tej porze i że zmienili ruch w centrum i teraz jedzie inaczej nie trzeba wybitnej inteligencji.

[cauliflowerpl]

Moim zdaniem small talk to rozmowa o niczym jak każda inna rozmowa o niczym, z tym, że rozmawiamy z osobą nieznajomą. A do gadania z obcymi niektórym trudno jest się przełamać.
Ja jestem dość introwertyczna, ale small talki to żaden problem, mielę jęzorem o niczym ze świadomością, że nic z tej rozmowy nie wynika, nijak nie wpłynie na to, jak mnie rozmówca postrzega a nawet jeśli to co mnie jakiś obcy obchodzi. Bardziej mnie męczy chyba właśnie ten bezsens takiej rozmowy, niż samo rozmawianie z obcym.

[89mumin]

Zależy jak definiować small-talk. Mnie to się często wydaje, że small-talki to takie paplanie o niczym, a najlepiej czują się w tym osoby, których nie postrzegam jako krynice mądrości. Osoby inteligentne - w sensie mądrości życiowej - według mnie częściej charakteryzuje umiejętność poprowadzenia dłuższej dyskusji na konkretny temat. Umiejętność small talku, może być ewentualnie wyznacznikiem osób posiadających inteligencję emocjonalną, ale chyba też nie zawsze.

[galaretka_z_awokado]

Dokładnie, zgadzam się w 100%. Ponadto - jako introwertyczka nie znoszę takiego gadania o niczym, ale umiem i jak trzeba (np. czasem w pracy),to bez problemu się dostosuję.

[triss_merigold6]

Nie, to kwestia wprawy i przetrenowania setek takich sytuacji konwersacyjnych.

[butch_cassidy]

Nie sądzę, aby można było tak uznać. Chyba że mowa o inteligencji społecznej, to może, może...

[mebloscianka_dziadka_franka]

Nie uważam tak.

[miss_fahrenheit]

To zależy od tego, na jakim poziomie uprawia się ten small talk. Zwykle nie wymaga jakiejś nadzwyczajnej wiedzy, czy inteligencji.

[hamerykanka]

Dokladnie. Amerykanie sa dobrzy w small talk i nie zauwazylam roznicy miedzy pracownikami w markecie budowlanym a tzw wyzsza sfera. Tematy owszem sie roznia, ale zwykle jest o pogodzie (jak Anglicy! , cenach benzyny, kiedy w koncu bedzie padac (jestesmy na polpustyni, nawet sniegu nie mielismy w tym roku), czasem narzekanie na Trumpa i jego decyzje.

[konsta-is-me]

Prawda, ja lubie te amerykanska latwosc rozmowy.

[mallard]

hamerykanka napisała:

> cenach benzyny, kiedy w koncu bedzie padac (jestesmy na polpustyni, nawet sniegu nie
> mielismy w tym roku), czase

Ciekawe czy byliby tacy rozmowni, gdybym ich spytał kiedy wreszcie przejdą na system metryczny, logiczny i spójny, a nie te swoje galony i stopy i cale dzielone na ułamki zwykłe, kurde!

[danaide]

Inteligencja ma kilkanaście cech składowych i u różnych osób te cechy w różnym stopniu współwystępują, więc na początek trzeba by określić o jakiej inteligencji (lub jej elemencie składowym) mówisz. Small talk zawsze był dla mnie zmorą - o, ja głupia - ale pomogło mi przeczytanie książki Erica Berne'a "W co grają ludzie?". Small talk jest bowiem takim rodzajem obwąchiwania się ludzi i służy, drogą prostych gier (jak prowadzone często na ematce licytacje) wyłuskaniu z tłumu ludzi, z którymi będzie nam po drodze. Jakoś zatem oswoiłam temat i albo nie biorę udziału albo biorę jak np. z rodzicami z klasy córki w odmianę popularnej zapewne gry, tu w wersji: "Ta okropna szkoła!".

[lemasakr]

Small talk to rowniez czesto umiejetnosc blyskotliwego ripostowania, tworzenia zartow z niczego i tutaj jak najbardziej znaczenie ma inteligencja

[danaide]

Powiedziałabym, że tutaj jak najbardziej znaczenie ma dobre samopoczucie - esprit d'escalier dopada mnie głównie wtedy, gdy czuję się niepewnie. Inna sprawa, że błyskotliwe ripostowanie może też zniechęcać innych - wszystko jest chyba kwestią dostrojenia się do okoliczności i towarzystwa.
Mówię to jednak ja, głównie teoretyczka small talków.

[crea.tura]

Z mojego doświadczenia życiowego wynika, że żeby uprawiać small talk nie trzeba być specjalnie inteligentnym. Żeby uprawiać naprawdę fajny small talk również nie trzeba być specjalnie inteligentnym. Ale trzeba być bardzo zaangażowanym w rozmówcę i otwartym. I to wystarczy. Bo w small talku w większości nie chodzi o to, co powiesz - tylko o to, jak wysłuchasz tego co ktoś ma do powiedzenia. I to mówię ja - samozwańczy mistrz small talków

[owmordke]

Dokladnie, nie chodzi o to co powiesz, ale o co zapytasz i jak wysluchasz. Najlepiej jest zrobic ze wspolrozmowcy gwiazde, pytac o rozne rzeczy i dac mu blyszczec.

[drinkit]

Umiejętność prowadzenia small talku to kwestia wytrenowania. Zdolności nie mają tu nic do rzeczy, po prostu trenujesz, trenujesz, aż samo wchodzi w krew i tyle.

[an.16]

Nie tylko trening. To talent wrodzony, tak jak i inne. Możesz pół życia trenować i tak nie wypadniesz dobrze jeżeli nie masz daru. źle odczytasz sytuacje, dasz się zaskoczyć, nic dowcipnego nie przyjdzie ci do głowy. Bo small talk to lekka rozmowa, trzeba umieć wpleść w nią cos zabawnego, a tego doprawdy nie można wytrenować. Nawet o pogodzie trzeba umieć rozmawiać.

A mnie interesuje,

[mallard]

- co to takiego ta "introwersja"? To jakaś odmiana inwersji?

[quelquechose]

Nie zgadzam się z tą tezą - często dobrzy są w niej ludzie, którzy nie mają nic innego do powiedzenia, więc mówią tylko o tym, co widzą. Mnie osobiście nudzi taka gadka szmatka z obcymi i jej unikam, wolę zatopić się we własnych myślach lub poczytać książkę.