Ewa Ostrowska- książki

[homohominilupus]

Kto czytał w wieku nastoletnim?

Pamiętam 'Zabić ptaka' bardzo drastyczne dla nastolatki, zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Ale wielokrotnie do niej wracałam.
'Lotnica' też była mocna.
Już jako dorosła osoba przeczytałam jej powieść, nie pamiętam tytułu, o matce wychowującej syna z głębokim autyzmem chyba. Potwornie było drastyczne. Nagromadzenie okrutnych opisów bywało chwilami aż groteskowe.

Ktoś podzieli się wrażeniami?

[katasia1]

Lotnica jest Marii Józefackiej

[tt-tka]

Czytalam i czytam. Wiekszosc o trudnym dorastaniu, tak, to byly rzeczy drastyczne, a bywalo, ze i okrutne.
Jej ksiazki dla doroslych sa jeszcze okrutniejsze. "Owoc zywota twego", moim zdaniem najlepsza jej rzecz, "Miedzy nami niebotyczne gory"... z tych o mlodziezy "Co slychac za tymi drzwiami", "Dluga lekcja"...Ona pisala do konca, ale te najnowsze, nie osadzone w realiach polskich, sa imo gorsze. Z tych dawniejszych tez lepiej poszukac starszych wydan, w nowszych akcje przeniesiono we wspolczesnosc ze zmieniajac mentalnosci z lat 60-tych, 70-tych i wyszlo kuriosum.

Ona pisywala takze kryminaly, czy raczej powiesci sensacyjno-psychologiczne z trupem w tle. Niektore pod wlasnym nazwiskiem, niektore jako Bruno Zbyszewski. Tez zalecam starsze wydania.

[andaba]

Pomyliłaś Ostrowską z Józefacką.
Tak, czytałam, nadal czytam, właśnie czeka na mnie "O zmierzchu".

[sabciasal]

"Zabić ptaka" to niezapomniana książka.
ona w ogóle dobrze pisze, również dla młodszych dzieci.

lubimyczytac.pl/autor/19402/ewa-maria-ostrowska

[homohominilupus]

Tak, Jozefacka, wstyd mi... Czytałam te 2 autorki w podobnym czasie i mi się pomyliło.
Ale ten brutalizm Ostrowskiej...czasem za mocny moim zdaniem. I chyba nie zawsze potrzebny.

[andaba]

Brak odcieni szarości, wszystko jest białe lub czarne. Zwłaszcza czarne. Ale na szczęście ludzie przeważnie nie są aż tak źli...

[kropkaa]

Mocne książki.
Bardzo lubiłam.

[maniaczytania]

Na mnie ogromne wrażenie zrobiła w latach dziecięcych "Bociany zawsze wracają do gniazd".

[pole_koniczyny]

Czytałam "Między nami niebotyczne góry" i uważam, że to jest genialna książka, w sam raz na współczesny, aktualny monodram.
Czytałam też jej lżejszą powieść "Mama, Kaśka, ja i gangsterzy" - może nie genialna książka, ale pozytywny "babski" klimat, coś jak w "Większym kawałku świata" Chmielewskiej.

[tt-tka]

maniaczytania napisała:

> Na mnie ogromne wrażenie zrobiła w latach dziecięcych "Bociany zawsze wracają d
> o gniazd".
>

Tak, i kiedy czytalam "Zabic ptaka" - poczulam sie jak w domu. Te same klimaty, idealizowany ojciec, ktorego wad sie nie dostrzega, pomijana, niezauwazana matka, i trudna milosc nastolatki, kiedy juz oczy jej sie otwieraja - bo obu bohaterkom udaje sie nie przestac kochac ojca, mimo ze jest to milosc trudna.

Co do "miedzy nami niebotyczne gory" - odchorowalam te ksiazke. Swietna, az za dobrze napisana, choc bardzo gorzka.

I nie zgadzam sie z innym twierdzeniem, ze u E. O. czarno-bialo, zadnych odcieni szarosci - jej bohaterowie bywaja podli i wspanialomyslni, zagubieni i zli, chcacy dobrze i ta droga idacy prosto do piekla... bardzo to wszystko prawdziwe i bardzo ludzkie. Nie pamietam kto okreslil ten nurt jako "literature niepiekna, choc b. dobra" - imo trafnie.

[zona_mi]

Moja ulubiona - „O Królu Cukrowym, Marcepanowej Królewnie, Piernikowym Paziu i Kucharce Pelasi”.
Innych nie czytałam, chyba to nadrobię.

[tt-tka]

zona_mi napisała:

> Moja ulubiona - „O Królu Cukrowym, Marcepanowej Królewnie, Piernikowym Paziu i
> Kucharce Pelasi”.
> Innych nie czytałam, chyba to nadrobię.

A tego to ja nie znam
Chyba nadrobie
To dla dzieci, dla mlodziezy czy dla wszystkich ?

[zona_mi]

Dla trochę starszych dzieci, młodszej młodzieży i dorosłych.

[livia.kalina]

Już wiemy, że popełniłaś pomyłkę ale ja przy okazji tego wątku chciałam napisać dwie rzeczy:
1. Kiedy byłam nastolatką to książki Ostrowskiej ("Co słychać za tymi drzwiami") były wyjątkowe bo jako jedyne (ja tylko te odnalazłam) pokazywały dorosłych, którzy byli zepsuci do szpiku kości.

2. Moja przyjaciółka pisarka, zupełnie wyjątkowa osoba w moim życiu, powiedziała mi kiedyś, że książka Ostrowskiej "O Królu Cukrowym, Marcepanowej Królewnie, Piernikowym Paziu i Kucharce Pelasi", to książka, którą ona powinna napisać. I ja bardzo często o tej książce myślę.