Uroda

[luvyana]

Cóż, wraz z wiekiem oraz terapia 😉 nabieram zdrowego dystansu. niewątpliwie pomaga też w tym nabieraniu lektura postow, w których autorki krytykują nawet najpiękniejsze kobiety i ich wygląd oraz stylizacje.

W każdym miejscu, w którym spędzałam tegoroczne wakacje przekonuje się, że świat z insta i świat realny nie mają ze sobą tak naprawdę prawie nic wspólnego.

No i przywykłam juz, że im bardziej się staram, tym mniej widoczna jestem.

Nauczyłam się przyjmować komplementy, których dostaje sporo, ale ktore dotyczą głównie figury, czy stylu, a nie urody jako takiej.

Ale... Nadal nadal niestety mocno przeżywam, kiedy ktoś młody zwraca się do mnie "pani". A w tym roku to jakaś plaga 😁.

[ponis1990]

To ile ty masz lat że ta ,,pani" cie dziwi? Chyba jeszcze młoda

[luvyana]

Prawie 40

[ponis1990]

ja się przejmuję że jestem brzydka, natomiastśpię do oporu - jest 9.42, a ja wolę jeszcze wypić kawę na emamie, do pracy wychodże 9.55 - zdążę tylko ubrać kiecke i uczesać się - zero make up mam to gdzieś

[roks30]

Myślicie że p. Braciak skądinąd genialny aktor przejmuje się jeszcze swoim wzrostem?

[jola-kotka]

A co to ma do tematu watku? Na wzrost wplywu nie masz.

[jola-kotka]

Ja sie przejmuje jest to dla mnie bardzo wazne , wole zapobiegac niz leczyc. Nie nazwalabym tego presja otoczenia a wewnetrzna potrzeba. Bez makijazu z domu nie wyjde i moze to glupie dziwne ale tak mam. Co o dbanie o figure, to juz jest kwestia zdrowia nie samego wygladu.

[grrru]

Wewnętrzne potrzeby to często uwewnętrzniona presja. Z dbanie o figurę to zależy jakie dbanie masz na myśli. Ja będę tak samo zdrowa ważąc 48 kg i ważąc 56 kg, a będę wyglądała zupełnie inaczej.

[lot_w_kosmos]

Przejmuje się, bardzo.
Mam masę kompleksów.

[monserrate]

Ja się przejmuje swoim wyglądem, odczuwam społeczną presję, mam też kompleksy, choć jest ich dużo mniej niż przed laty i są jakieś takie płytkie - nie spędzają mi snu z powiek.
Martwi mnie też trochę starzenie, tzn. nie poświęcam mu zbyt wielu myśli, ale ten temat jest gdzieś w tle.

Ale! to wszystko nie dopinguje mnie do zwielokrotnienia swoich starań w zakresie dbania o wygląd. Coś tam owszem robię, ale w gruncie rzeczy niewiele - nie jestem systematyczna, nie chce mi się, wole poświecić czas czemuś innemu.
Ponarzekam chętnie sama na siebie, pojęczę od czasu do czasu i na tym koniec .

[szalona-matematyczka]

Przejmowalam sie jak jeszcze bylam panienka.Potem zlapalam chlopa, slub bez intercyzy, dzieci. Wg mojego prawnika rozwod rozlozylby mojego meza na lopatki. WIEc moge odsapnac.😸

[quilte]

To skomplikowane Przejmuję się, gdy jestem za gruba - a teraz jestem. Mam nadwagę i nie uszczęśliwia mnie to. A jednocześnie wolę dłużej pospać rano kosztem braku makijażu. Zawsze. Noszę też fryzurę, której ułożenie wymaga trzech ruchów grzebieniem. No, pięciu. Ale przyznaję, że natura była dla mnie łaskawa, jeśli chodzi o cerę i włosy. Gdyby tak nie było, może wstawałabym wcześniej.

[chocolatemonster]

Chcialabym byc piekna tym pieknem, ktorego nie podrobi makijaz ani stroj. Widuje takie kobiety w roznym wieku. Sa szlachetnie, autentycznie piekne. Ja jestem ok jak sie troche postaram i zdrobie lekki makijaz ale nie jest to ten typ 'umyla twarz, spiela byle jak wlosy i olsniewa w dzinsach i t-shircie'. No trudno. Musze sie pogodzic z byciem przecietniara a im starsza jestem, tym mniej mnie to nurtuje.

[fornita111]

Ale pytanie: po co ci wlasciwie takie szlachetne piekno? Szczescia to nie daje. Mam autentycznie przepiekna przyjaciolke, wszystkie baby, ktore znam jej tego piekna zazdroszcza. A kurcze zycie ja przeczolgalo tak, ze masakra. Nie, nie z powodu piekna ja przeczolgalo. Chodzi mi o to, ze piekno jest jak np wybitna inteligencja- jest atutem, pomaga jakos tam w zyciu...ale i czasem przeszkadza. Prawdziwa wartosc to zdrowie. Posiadanie bliskich. Posiadanie pasji. Wiem, banaly, ale piekno wciaz jest tak przeceniane

[chocolatemonster]

Bo fajnie byloby zalozyc cokolwiek i wygladac jak modelka. Wczoraj widzialam dwie irlandzkie nastolatki z taka cudna, autentyczna uroda. Obie wysokie i szczuple jak Anja Rubik, rude, jedna z nich chlopczyca (fryzura) w sukience i trampkach, druga jak jakas lesna driada (loki do pasa). Jasniutkie, piegowate, oczy jak z mangi. Cudne. Mialam okazje sie przyjrzec bo stalam z moja corka z nimi w polgodzinnej kolejce do karuzeli.

[meursalut]

Martwię się, kiedy ciało wymyka mi się spod kontroli, przy czym jest to np. ignorowane tycie 3 kg na rok przez trzy lata. Gdy spodnie, które nosiłam na pasku, piją w biodrach. Wracam do formy, ale coraz leniwiej... Twarzy pozwalam się starzeć, w sensie - nie operuję się, szyja, kolana i ręce i tak powiedzą prawdę. Czasem jednak śmieję się w duchu, czytając poradniki, czego ja nie powinnam z sobą zrobić. Podciągnąć powieki, zoperować garby na małych palcach od stóp, wybielić piegi. Pardon świecie.

[anika772]

Ja się przejmuję. Wyglądem, urodą, zdrowiem, wagą, starzeniem się i przemijaniem.
Robię co mogę i staram się, jednak nie obsesyjnie.