proszę o radę

[dobra_partia]

Jak w temacie, bardzo proszę o radę. Czytam forum od dość dawna, nie raz widziałam jak potraficie komuś fajnie doradzić, patrząc z boku, obiektywnie. Mam męża i dwie córki. Jedna lat 6, druga niedługo skończy rok. Mąż ma pracę wyjazdowa, a mianowicie nie ma go 2-3 dni w tygodniu w domu. Pracuje 200 km od naszego miejsca zamieszkania. Żyjemy w niewielkim mieście, ja mam tu pracę. Wybudowaliśmy dom częściowo na kredyt. Mąż zarabia około 10 tys, ja niecałe 3. Nadeszła taka chwila, że zastanawiamy się nad tym czy dalej to wszytko ciągnąć tak jak do tej pory, czy jednak przeprowadzić się tam, gdzie mąż ma pracę i być na co dzień razem. Nie ukrywam, że brakuje mi męża gdy wyjeżdża. Mąż też jest bardzo rodzinny. Powstało pytanie co dalej, trzyma nas tu dom z kredytem. W nowym miejscu musielibyśmy pewnie wynająć jakieś mieszkanie. Tutaj mamy pomoc babć, w razie choroby dziecka ja nie muszę iść na zwolnienie, tam nie byłoby tak i liczę się z tym, że przez jakiś czas nie podjęłabym pracy.

[21mada]

Ja bym została tu. Za jakiś czas zaczniesz doceniać te wyjazdy. 😉

[hukop]

To ty jesteś takim bluszczem, że nie potrafisz bez faceta wytrzymać 2 - 3 dni? Kobieto co z tobą? Przecież takie dni są super. Cisza, spokój, czas tylko dla siebie i na swoje przyjemności.

[ewbal]

Dzieci mąż ze sobą zabiera?

[alpepe]

Ta, cisza, spokój z przedszkolakiem i roczniakiem, chyba musiałyby być nieme...

[dobra_partia]

Hehe dobre, nie, nigdy nie byłam bluszczem, każde z nas ma swoją przestrzeń w związku. Jesteśmy zwykłą, kochająca się rodziną. Nie wiem czy masz dzieci i bywałas z nimi sama przez 2-3 dni? Starsza tęskni za tatą, młodsza jest bardzo wymagająca, właściwie ciągle na rękach. Czasem po tych trzech dniach padam na twarz, noce też nie są przespane. Gdy jest mąż jest o niebo łatwiej, bo dzielimy się obowiązkami i opieką.

[hukop]

A no to nie tęsknisz za mężem tylko za pomocą męża przy dzieciach. Teraz rozumiem. Nie, dzieci nie mam na szczęście.

[dobra_partia]

Tęsknię przede wszystkim za mężem, ale też oczywiście łatwiej jest gdy mogę dzielić z nim opiekę nad dziećmi.

[chococaffe]

Jaką "pomocą". To dzieci tego mężczyzny. I ona "pomaga' mu będąc z nimi na co dzień.

[leni6]

Zwłaszcza z niemowlakiem.

[ninanos]

Doczytałaś że pani nie zostaje sama. ale z dwojgiem małych dzieci? o spokoju i ciszy to ona może pomarzyć

[alpepe]

Dom jak najszybciej sprzedać i rozglądać się za mieszkaniem w tym drugim miejscu, za pracą też. Dzieci młodsze nie będą.

[kosmos_pierzasty]

Zależy czy chcesz mieszkać tam, gdzie mąż pracuje. Czy taki styl życia by Ci pasował. Jeśli tak, sprzedać dom z kredytem i kupić mieszkanie czy opcjonalnie dom bliżej tamtego miasta. W wynajem z rodziną wolałabym się nie pchać, ale to ja.

[banowanyzaprawde1]

Co mają powiedzieć żony marynarzy, kierowców, pilotów czy innych pracujących w terenie daleko od domu? Twój problem nie jest problemem, tobie brak zajęcia.

[emka_bovary]

banowanyzaprawde1 napisał(a):

> Twój problem nie jest problemem, tobie brak zajęcia.
>
Nie mogę. Brak zajęcia kobiecie, która ma 2 małych dzieci, w tym niemowlę, i pracuje zawodowo.

[banowanyzaprawde1]

emka_bovary napisała:


> Nie mogę. Brak zajęcia kobiecie, która ma 2 małych dzieci, w tym niemowlę, i pr
> acuje zawodowo.

Oczywiście że brak zajęcia. Dwójka dzieci plus praca to nie żaden problem. Człowiek potrafiący zagospodarować własny czas nie myśli "kurde, ni ma chłopa czy baby", zajmuje się robotą. Sąsiadka miała szóstkę w tym czworaczki i potrafiła ogarnąć dom, pracę i dzieci a także zrealizować zakupy na kartki. No ale kiedyś nie było "interneta, śmierćfuna i inszego tableta" więc ludzie mieli konkretne zajęcia.

[aguar]

A Ty iloma dziećmi zajmujesz się samotnie łącząc to z pracą zawodową?

[banowanyzaprawde1]

aguar napisała:

> A Ty iloma dziećmi zajmujesz się samotnie łącząc to z pracą zawodową?

Moje dzieci i wnuki żyją w cywilizowanym kraju i już nie muszę się nimi zajmować. Radzą sobie sami bardzo dobrze. Dla zaspokojenia twojej ciekawości powiem ci że gdy żona urodziła syna to miała zatrucie poporodowe, wszystkimi sprawami domowymi i niemowlakiem jak i opieką nad żoną zajmowałem się sam. Ja przewijałem syna,ja prałem pieluchy we Frani,ja je prasowałem (czasem 100 szt), ja robiłem zakupy, ja gotowałem, ja piekłem ciasto, ja robiłem makaron. Teściowa pomagała tylko jak ja byłem w pracy (mieliśmy różne zmiany,jak ja rano to teściowa po południu).

[chococaffe]

Teściowa pomagała tylko jak ja byłem w pracy (mieliśmy różne zmiany,jak ja rano to teściowa po południu).


Tylko? To ile ty pracowałeś, że pod twoją nieobecność pomoc teściowej opisujesz słowem "tylko"?


Niekochane biedactwo.

[aguar]

No ale i tak nie odciągał Cię od opieki nad maluchem 6-latek!

[chococaffe]

Cywilizowanym - w takim, w którym tylko kobiety zajmują się dzięcmi?

[madami]

chococaffe napisała:

> Cywilizowanym - w takim, w którym tylko kobiety zajmują się dzięcmi?
no wiadomo
i wiedza gdzie ich miejsce

[triss_merigold6]

Tylko? Oficjalny wymiar etatu wynosił i wynosi 8 godzin dziennie.

[jak_matrioszka]

Spójrz na to od drugiej strony: on sie dzieckiem zajmował tylko jak teściowa w pracy była. Nic dziwnego, że sie niezbyt zmeczył.

[kk345]

>Dla zaspokojenia twojej ciekawości powiem ci że gdy żona urodziła syna to miała zatrucie poporodowe, wszystkimi sprawami domowymi i niemowlakiem jak i opieką nad żoną zajmowałem się sam. Ja przewijałem syna,ja prałem pieluchy we Frani,ja je prasowałem (czasem 100 szt), ja robiłem zakupy, ja gotowałem, ja piekłem ciasto, ja robiłem makaron

No i brawo, należy ci się order z ziemniaka za zajęcie się przez chwilę własnym dzieckiem i własnym domem

[madami]

Bohater narodów

[muchy_w_nosie]

A jest tam praca dla ciebie? Jest fajna szkoła, przedszkole? Masz tu znajomych? Masz swoje życie?
Ja bym nie mogla wyjechać, bo tu mam rodzinę +- 20 km, tu przyjaciół, tu koleżanki z którymi chodzę w miasto. Moje życie to nie ja, to to wszystko co mnie otacza.

[ga-ti]

A gdy się przeprowadzicie w miejsce pracy męża to on dalej będzie pracował 2-3 dni w tygodniu? Jeśli tak, to wyprowadzka do rozważenia. Jeśli nie, czyli będzie w pracy codziennie to i tak nie będzie go w domu przez sporą część dnia, i tak sprawy dzieciowo-placówkowe będą na Twojej głowie, choroby dzieci i zwolnienia też Ty, będzie w nocy, ale po tej nocy będzie rano wstawał do pracy, więc długo bezsennych nocek też nie pociągnie. Musicie rozważyć wszelkie opcje.

[mgla_jedwabna]

Weź pod uwagę także to:

- czy miejscowość, do której przeprowadzałabyś się, odpowiadałaby ci wielkością?
- czy masz prawo jazdy i samochód? Jakie są możliwości komunikacyjne w obu miejscowościach (komunikacja lokalna i połączenia z resztą kraju)
- czy zmienilabyś region (ważne w przypadku mniejszych miejscowości), czy byłaby to przeprowadzka z jednego końca na drugi w obrębie np. Mazowsza lub Śląska?
- jak łatwo jest znaleźć pracę w twoim zawodzie i czy jest to związane z regionem/miejscowością?

[ashleigh41]

Nie ciagnac tego dluzej, jak najszybciej zamieszkac razem. Jesli myslisz o podjeciu takiej decyzji to znaczy ze nie czujesz sie komfortowo w tej sytuacji. To wrozy klopoty w zwiazku wkrotce. Sa osoby ktorym to pasuje ale sa takie ktorym nie. To nie jest dobre dla waszego zwiazku ani dla dzieci.

[dobra_partia]

Tu na miejscu mam całą rodzinę i znajomych. Właśnie dlatego tutaj budowaliśmy dom. Mąż też lubi to miejsce. Tyle, że takie życie wyjazdowe męża trwa już kilka lat i trochę dopadło nas zmęczenie/znużenie. Mąż pracuje w dużym mieście, pracę na pewno bym znalazła. Dziękuję za odzew, każda odpowiedź jest dla mnie ważna i każda radę cenię.

[banowanyzaprawde1]

Skoro masz całe zaplecza rodzinne i mąż lubi to miejsce to zacznij dla niego uprawiać kwiatki,nie będziesz znużona. Nie ogarniam takiego dylematu. Masz się dobrze a chcesz mieć gorzej.

[chococaffe]

Szkoda, że nigdy nie kochałeś i nie wiesz, że ludzi pragną być często z kochanymi osobami.

[banowanyzaprawde1]

chococaffe napisała:

> Szkoda, że nigdy nie kochałeś i nie wiesz, że ludzi pragną być często z kochany
> mi osobami.

[b]Guzik o mnie wiesz. Z kochaną osobą chce się być, ale bez przesady. jeśli mąż ma taką pracę to trzeba się do tego przyzwyczaić i cieszyć chwilami razem spędzonymi, tym bardziej że rodzina ma byt luksusowy w porównaniu do innych. Nie odbierał bym dzieciom luksusu zabawy na własnym podwórku, nie pozbawiał bym się możliwości suszenia prania na słoneczku czy wypicia porannej kawy na własnym tarasie czy trawniku pod parasolem.[b]

[chococaffe]

Przedstawiłeś się aż zbyt dokładnie. Luksus 'suszenia prania na słoneczku" kosztem rozstania z bliskimi. I nie, nie trzeba się przyzwyczajać, zawsze można szukać lepszych rozwiązań, zwłaszcza jeżeli jest na nie szansa.

[kk345]

Nie wszyscy wolą luksus suszenia prania na słoneczku zamiast widywania codziennie wspólmałżonka.

[aankaa]

wyprowadzisz się, wynajmiecie mieszkanie (bo nie wyobrażam sobie, że wybudujecie 2 dom na kredyt), pójdziesz (o ile) do pracy i znikąd pomocy (rodziny, znajomych) w razie konieczności. I nie piszę o babci jako darmowej niani tylko np. kwestia posiedzenia z dziećmi godziny

te 10 tys ma za 2-3 dni pracy ? tak samo będzie jak osiądziecie w owym mieście ?

[chococaffe]

IMHO jesteś w tej komfortowej sytuacji , że nie musisz podejmować decyzji na cito. Możesz zorientować się jakie są możliwości realnej sprzedaży Waszego domu, możesz wysyłac CV do "nowego" miasta, żeby zobaczyć jakie jest zainteresowanie. Możesz sprawdzić ofertę żłobkową, przedszkolną, zorientowac się jakie sa koszty wynajęcia opiekunki do dzieci. Krótko mówiąc- możesz zacząć badac teren i dopiero po jego ropoznaniu podjąć decyzję.

[aguar]

Jeśli potrzebujesz trochę niezależności, własnych pieniędzy, wyjścia do ludzi czy po prostu lubisz pracować, to zostań tu, gdzie jesteś. Natomiast porozmawiaj z mężem czy moglibyście zatrudnić jakąś pomoc domową w dni kiedy go nie ma. Przy Waszych zarobkach wydaje mi się to możliwe. A może niech mąż rozejrzy się za pracą bliżej domu?

[dobra_partia]

Mąż, gdybyśmy zamieszkali tam gdzie pracuje, spędzałby 3 dni w pracy, porównywalnie z tym co teraz. Zarabiałby tyle samo, około 10 tys., Przy czym z biegiem czasu miałby na pewno większe możliwości. I właśnie to też biorę pod uwagę. Gdyby mieszkał w tym mieście to pewnie miałby szansę na wyższe stanowisko i lepsze pieniądze.

[banowanyzaprawde1]

dobra_partia napisał(a):

> Mąż, gdybyśmy zamieszkali tam gdzie pracuje, spędzałby 3 dni w pracy, porównywa
> lnie z tym co teraz. Zarabiałby tyle samo, około 10 tys., Przy czym z biegiem c
> zasu miałby na pewno większe możliwości. I właśnie to też biorę pod uwagę. Gdyb
> y mieszkał w tym mieście to pewnie miałby szansę na wyższe stanowisko i lepsze
> pieniądze.

Aaaa, czyli chodzi o kasiorę. Współczuję mężowi. Takie małżeństwo musi się rozpaść.

[aguar]

Trochę zgadzam się z Banowanym. Musisz zdecydować czy Ci bardziej zależy na rodzinie czy na kasie. Bo też mi się wdaje, że przy tych 14k na miesiąc można już całkiem przyjemnie żyć.
"miałby szansę na wyższe stanowisko i lepsze pieniądze" Ale to by mogło się wiązać z poświęcaniem więcej czasu na pracę. I czy rzeczywiście tego chcesz, żeby pogłębiała się dysproporcja między Waszymi zarobkami z wszystkimi tego konsekwencjami, czyli zawsze będzie układanie życia pod jego pracę/karierę a nie Twoją?

[dobra_partia]

Nigdy nie naciskałam męża na to, żeby więcej zarabiał. Sam dąży do tego aby się rozwijać, a za tym idą większe pieniądze w jego zawodzie.

[banowanyzaprawde1]

dobra_partia napisał(a):

> Nigdy nie naciskałam męża na to, żeby więcej zarabiał. Sam dąży do tego aby się
> rozwijać, a za tym idą większe pieniądze w jego zawodzie.


Dlatego to małżeństwo się rozpadnie. Kasa i tak zwany rozwój osobisty rozbiją ten związek. Mąż się rozwinie a potem wyjedzie na drugi koniec Polski żeby się dalej rozwijać i więcej zarabiać.

[chococaffe]

Przecież to ty klepiesz ciągle o kasie, a bycie razem możliwe tylko kiedy "pan się zgodzi". Pan nie musi się godzić bo zarabia na domek.

[majenkir]

Wiekszosc malzestw rozpada sie o kase. Ktorej nie ma .

[dobra_partia]

Braliśmy pod uwagę to, żeby mąż pracował w okolicy, ale wtedy jednak dużo mniej zarobi. I pewnie wiązałoby się z brakiem dalszego rozwoju.

[banowanyzaprawde1]

dobra_partia napisał(a):

> Braliśmy pod uwagę to, żeby mąż pracował w okolicy, ale wtedy jednak dużo mniej
> zarobi. I pewnie wiązałoby się z brakiem dalszego rozwoju.

Współczuję twojemu chłopu. Ja bym się z tobą rozwiódł. Pytałaś męża czy chce mieć ciebie przy sobie w mieście? Widzę że to tylko twoja wizja większej kasy a nie miłość.

[chococaffe]

Pytałaś męża czy chce mieć ciebie przy sobie w mieście?

Buahahaha. I wszytsko jasne

[aguar]

A Ty u siebie masz perspektywę na awans i lepsze zarobki? Jesteś tym zainteresowana w ogóle?

[dobra_partia]

Tak, ja się doszkalam, pracuję w zawodzie i jestem na ukończeniu studiów podyplomowych . W miejscu gdzie mieszkamy nie ma dużych możliwości.

[mildenhurst]

Bądźcie razem. Może mąż może wrócić. Szukajcie opcj i do bycia razem. Niech to nawet będzie kosztem jego zarobków.

[karen_ann]

Mozesz wynająć pomoc do dzieci na czas nieobecności męza i jakąś panią do sprzątania to będzie lzej. Przeprowadzać się do duzego miasta to cięzko..jak chcesz..skoro tu macie rodzinę..w duzym mieście będziecie mieć klitkę w bloku za ten dom..

[lifecolor]

Czyli na ten moment minimum 4pelne dni spędza w domu? Jeśli tak, to ja nie przeprowadzalabym się. Gdyby pracował np na drugie zmiany jak spora część społeczeństwa, to starszej przez tydzień nie widzialyby albo tyle co przy pośpiechu porannym.

[jak_matrioszka]

lifecolor napisała:

"Czyli na ten moment minimum 4pelne dni spędza w domu?"

I to jest spojrzenie optymisty Ta szklanka jest w ponad połowie pełna, prosze państwa

[lifecolor]

Przerobilismy chyba wszystkie możliwe systemy pracy i dla mnie taki rozkład brzmi super

[dobra_partia]

Tak, mąż jest pełne 4 dni w tygodniu w domu, czasem bywa, że 5.

[mamaafg]

Gdzie sie w Polsce zarabia 10 tys za 2-3 dni pracy tygodniowo??

[sham-anka]

Kluby ze striptizem?

[dobra_partia]

Hehe nie, on jest wykształcony rynkowo, jak to kiedyś ktoś tu pisał. Poszukują specjalistów z jego działki, ale właśnie w większych miastach. Tutaj gdzie mieszkamy nie ma możliwości z jego wykształceniem. Poza tym w małych miastach wiadomo, mniej jest miejsc pracy, a te lepsze często nieosiągalne.

[jak_matrioszka]

Pan jest w domu 4-5 dni w tygodniu a pani teskni. Nastepny krok to:
- kochanie, gdzie byłeś, tak teskniłam!
- śmieci wyrzucałem...

[chococaffe]

Albo:

Kochanie, wolno mi z Tobą zamieszkać? Dzieci tęsknią. Zgodzisz się?

[kk345]

Układ, w którym małżeństwo chciałoby się widywać codziennie jest faktycznie patologiczny

[panna.w.paski]

Ja bym zastanowiła się nad prozaicznymi kwestiami związanymi z przeprowadzką do dużego/większego miasta. Prawdopodobnie teraz córka nie spędza całego dnia w przedszkolu - może Ty pracujesz w przyjaznych godzinach np 7-15 lub 8-16, przedszkole jest blisko domu a może masz jeszcze dodatkowo wsparcie rodziny. Przemyśl, że w dużych miastach jest odległości są większe, w niektórych firmach niestety obowiązują godziny pracy typu 9-17.30 (z obowiązkową przerwą na obiad,) a i dojazdy zajmują czasem mnóstwo czasu. Zwróć uwagę na to, że niedługo starsza córka pójdzie do szkoły i to nie będzie już forma opieki jak w przedszkolu - czynne do 17, z ciepłymi posiłkami, dopilnowane przez panie. Jeśli za jakiś czas wrócisz do pracy to może się okazać, że dziecko kończąc lekcje o 12 będzie zdane na świetlicę lub opiekunkę (dodatkowe koszty!) - a w Waszym obecnym miejscu zamieszkania byłoby np. u dziadków. Poważnie zastanawiałabym się nad przeprowadzką gdyby męża nie było w domu cały tydzień albo rodzina byłaby toksyczna..Tutaj skupilabym się na ułatwieniu sobie tych trzech dni samej: pomoc do domu, może jakas chwila tylko dla siebie żebyś miała czas na relaks, sport albo kawę w ciszy i spokoju?

[kateandkate]

Ale wtedy Pani by nie pracowala (po przeprowadzce) wiec moglaby sie opiekowac dziecmi kończącymi o 12.00. Prztnajmniej ja tak zrozumialam.

[panna.w.paski]

Ja zrozumiałam, że nie pracowałaby na początku póki młodsze dziecko jest malutkie. Domyślam się, że autorka wróciłabh do zawodu po urlopie wychowawczym tj. za maksymalnie 2 lata. Jeśli plany są inne, to tutaj też pojawia się pytanie: czy jesteś, Autorki, gotowa na rezygnację z pracy?Zmianę modelu rodziny na 1 osobę pracującą w czteroosobowej rodzinie? Ktoś wyżej powiedzial: mąż mógłby mieć większe szanse zawodowe w nowym miejscu, ale czy nie byłoby to wtedy kosztem jego czasu dla rodziny i Twojej pracy? Już teraz dysproporcja w zarobkach jest duża. Warto się zastanowić, jak czułabyś się w sytuacji, w której bardziej mąż by się rozwijał, zarabiał powiedzmy 15 k a Ty byłabyś w domu i ogarniała dom i dzieci? Paradoksalnie uważam, że w przypadku przeprowadzki to Ty i dzieci możecie więcej stracić, niż N mąż.

[sham-anka]

Wziąć kartkę, podzielić pionowo na pół, po jednej stronie "zostajemy", po drugiej "wyjeżdżamy", potem poziomo na 4-5 części w rodzaju: 2020, 2023, 2025, 2028 (takie lata kiedy będą jakieś zmiany życiowo-logistyczno-towarzyskie typu szkoła itd) i sobie wykombinować jak konkretne etapy będą wyglądać w jednym a jak w drugim miejscu i porównać. Bo może się okazać, że optymalnie jest się przenieść, ale nie teraz tylko za trzy lata.

[mikams75]

a ta praca meza to tak juz na zawsze? Moze z czasem beda 1-2 dni wyjazdowe, albo i wcale?
poza tym to nie, nie zdecydowalabym sie w takiej sytuacji na przeprowadzke.

[iimpala]

praca dzis jest, a jutro może jej nie być.
A co, jak mąż za rok będzie pracował w firmie w waszym "niewielkim miescie"? będziecie się znowu przeprowadzać? za każdą zmianą pracy męża, twoja?
Co to jest 200 km...ja do swojego mechanika jeżdżę (w te i we wte) 100 km. W obrębie tego samego miasta!
Dobrze, że tylko raz w roku, na przeglad....

[mia_mia]

Zanim się przeprowadzicie córka przestanie być wymagającym niemowlakiem, a będzie przedszkolakiem i pomoc babć w czasie chorób będzie bardzo przydatna.
Jeśli nie dajesz rady, to zatrudnijcie pomoc na te dwa-trzy dni. Miej jednak świadomość, że bardzo wiele kobiet tak żyje i to nie tylko żon kierowcowcow czy pilotów, ale także tych, które męża mają na miejscu, ale wychodzi rano i wraca kiedy dzieci idą spać.

[czekoladazkremem]

3 dni sama nie możesz wytrzymać?? Zwłaszcza, że jak piszesz, masz pomoc babć. Mój mąż też ma pracę wyjazdową, było tak, że musiał wyjechać na tydzień, a ja zostawałam z bardzo problematycznym, wymagającym codziennej rehabilitacji małym dzieckiem, budową domu i swoją pracą - a był to czas, kiedy rozkręcałam własną działalność. I nie miałam żadnej pomocy - ani niani, ani babć. Ja tam bym nic nie zmieniała, za parę lat, jak dzieci pójdą do placówek odetchniesz i docenisz te trzy dni rozłąki.

[czekoladazkremem]

Zresztą ja w ogóle nie rozumiem układania sobie życia "pod pracę" - praca dzisiaj jest, jutro jej nie ma.

[dobra_partia]

Dziękuję wszystkim za rady, pomogły. Spojrzałam z boku na naszą sytuację. Myślę, że jednak zostaniemy tu, a przynajmniej damy sobie czas. Zobaczymy za 2-3 lata jak będzie się to nasze życie układało, dzieci będą starsze.

[bei]

Czasem jest fajnie za sobą zatęsknić, ale rozumiem Ciebie doskonale- bo ja już rano tęsknię kiedy mi z oczu schodzi.
Myślę, ze podjęliście dobrą decyzję, z czasem przyzwyczaisz się-to dwa trzy dni a ńie dwa trzy miesiące.