kiedy po raz pierwszy byłyście u ginekologa?

[anek.anek]

Ostatnio przeżyłam szok. Poszłam jako osoba towarzysząca z bliską mi
dziewczyną z rodziny do ginekologa, bo ona się bała. To była jej pierwsza
wizyta. Dziewczyna, tfu, przepraszam, KOBIETA, ma 34 lata. Nie piszę tego
żeby się śmiać, tylko myślałam, że w "dzisiejszych" czasach to już inaczej
wygląda. Kuzynka jest normalną, inteligentną dziewczyną, do tej pory nie
była, bo po prostu (?) się bała i wstydziła, a że wszystko wydawało się być w
porządku, to po prostu nigdy nie poszła nawet na kontrolę. Teraz poszła, bo
zdrowie ją zmusiło (i ja trochę też). Ja pierwszy raz byłam tuż po pojawieniu
się pierwszej miesiączki (13 l.). Zaprowadziła mnie mama do swojego
ginekologa- starszego pana profesora. To, że to był facet, trochę na początku
krępowało, ale lekarz miał świadomość, że to pierwsza wizyta, i potrafił w
delikatny sposób mnie uspokoić. jak było z Wami. W większości jesteście
mamami, więc w naturalny sposób teraz macie doczynienia z ginekologiem, ale
kiedy był ten pierwszy raz?

[mamaszyma]

Ja też byłam pierwszy raz tak około 13 roku życia. Poszłam do kobiety, bo juz
wystarczający był dla mnie stres związany z pierwszą wizytą. Wydaje mi sie , że
to odpowiedni wiek na taka wizytę.

[opieniek1]

ja miałam chyba 16 lat. Przyplątało mi się zapalenie jajników i poszłam do
pierwszego lepszego lekarza. To był facet po 40- ce, wizytę wspominam bardzo
nieprzyjemnie. Zero delikatności.

[sierhart]

Ja też byłam po pierwszej miesiączce. Razem z moją mamą, u kobiety.

[malgra]

jak miałam ok 15 lat i do mężczyzny.Było chyba ok, ponieważ do tej pory
wybieram ginekologów mężczyzn. Raz byłam prywatnie u kobiety-starszej i
usłyszałam ,,to wskakuj na fotel i nogi na boki'', paliła przy tym papierosa w
rękawiczce, którą pewnie potem by mnie zbadała!!! Oczywiście natychmiast
wyszłam.

[joanna1982]

Ja pierwszy raz byłam jak miałam 19 lat. Niestety moja mama ze mną wcześniej
nie poszła. Poszłam sama do mężczyzny. Powiedziałam że to pierwsza wizyta i
dobrze ją wspominam. Też wybieram mężczyzn i od dłuższego czasu mam "swojego"
ginekologa, który jest bardzo sympatyczny i mam do niego zaufanie.

[isma]

Przed pierwsza miesiaczka )). Albowiem moja Mama zwiastuny bliskiego
nadejscia tejze (a bylo to, przyznaje, nader wczesnie) uznala za objaw
infekcji )).

Poszlam z mama, lekarz - kobieta, specjalista ginekologii dzieciecej. Zero
wrazen, moze dlatego, ze ja do lekarzy wszelkiej masci bylam od dziecinstwa
przyzwyczajona jak do wlasnej rodziny ;-(((.

Miniature zaprowadze... Hm, bez przesady, na temat naturalnego funkcjonowania
organizmu to sie powinna raczej dowiedziec ode mnie, wiec niekoniecznie juz z
okazji pierwszej miesiaczki ja bede po lekarzach ciagac. Idealnie by bylo,
gdyby sama mnie o to poprosila )).

[mik5]

A ja kiedy miałam ok. 26 lat i zamierzałam rozpocząć "współżycie płciowe".
Własnie dlatego piszę, ze może to byc dla Was dziwne, już pomijam długie
dziewictwo , ale że tak późno wizyta u gina. A dlatego tak późno, bo dla
mojej mamy był to niestety temat tabu. Pierwszy raz byłam u mężczyzny, ale już
kolejny u kobiety, i jestem tej pani doktor wierna do dziś, a mam już skonczoną
30.

[anek.anek]

nie pomyśl, że załozyłam wątek żeby się śmiać. Mam nadzieję, że nie padną tu
żadne prześmiewcze sformułowania. Jestem bardzo ciekawa dlaczego tak się
dzieje, że coś, co mi się wydaje naturalne, wiele kobiet omija szerokim łukiem
przez długi czas.

[mik5]

A ja wypowiadam się właśnie po to, by pomóc Ci to zrozumiec .
Myslę, ze to rola matki - uświadomić córkę, po co jest ginekolog, skontaktowac
z jakimś lekarzem godnym zaufania. Nie każdy ma inną zaufaną osobę, która
mogłaby wtajemniczyć w te sprawy. A jezeli matka tego nie zrobi, to się
odwleka, im później tym bardzie wstyd iść, itd.

[margarettka]

Mialam 18 lat, bylam u ginekologa-mezczyzny i do tej pory chodze do mezczyzn

[le_lutki]

Pierwszy raz bylam kiedy mialam jakies 12 lat. U wstretnej, paskudnej baby
zwanej (Bog raczy wiedziec dlaczego) "ginekologiem dzieciecym". Jedno z
koszmarniejszych i bardziej traumatycznych wspomnien mojego zycia.
Od tamtej pory moja noga nie postala u kobiety - ginekologa. (Nie chodzi mi o
kompetencje zawodowe ale o predyspozycje psychiczne - zaznaczam).

Pozdrawiam

[isma]

A. le Lutki, ja tez jakos generalnie nie przepadam za kobbietami tej profesji.
Moze dlatego, ze wiekszosc mi znanych podchodzi do wszystkich spraw pod
sztandarem "ja to mialam i nie umarlam" ;-(((.
U mezczyzny mam gwarancje, ze potraktuje przypadek z punktu widzenia
zawodowego, a nie osobistego )).

[minia76]

Ja miałam 17 lat. Tez nie lubię chodzic do kobiet. Mężczyźni (choć nie wszyscy)
mają delikatniejsze podejście do tych kwestii.
Pozdrawiam, Minia

[le_lutki]

Otoz to, isma. Ja juz pomijam przezycie traumatyczne jako takie, ktore mnie
zniechecilo, ale kiedy juz bylam nieco starsza, to stwierdzilam, ze
przynajmniej facet musi mi uwierzyc kiedy mu mowie, ze np to mnie boli, a
kobieta czesto - chocby nie wiem jak sie starala zachowac obiektywizm - porowna
to z wlasnymi odczuciami i wybierze wersje blizsza jej wlasnej.
No i jakos generalnie lepiej mi sie komunikuje z lekarzami-mezczyznami. Jasno,
prosto i bez owijania w bawelne.

Pamietam, ze na haslo jednego z moich bylych chlopakow, ze to chyba dziwne
kiedy obcy facet mi "tam" zaglada, odpowiedzialam, ze rozumujac tymi
kategoriami - dla mnie jeszcze dziwniej kiedy zaglada mi "tam" obca baba

Pozdrawiam

[little_cultist]

To musiała byc ta sama baba co i u mnie. Też miałam 12 lat - przypałętała mi
się infekcja (jakieś drożdżaki po leczeniu antybiotykami). Poszłam z mamą. Moja
mama nie potrafiła jakoś tak "medycznie" mówić o narządach kobiecych - była
chyba bardziej speszona niż ja, gdyż pani doktor ewidentnie dawała jej do
zrozumienia, za jakie prymitywne zero ją uważa.

Było mi bardzo przykro z tego powodu, jakbym mogła, to bym babsko chyba
ugryzła.

Moja mama nigdy prawie nie chodziła ze mną do lekarzy, ponieważ mój ojciec sam
był lekarzem, no i wiadomo, jak trzeba było już gdzieś pójść, szedł on. Do
ginekologa poszła ze mną (pierwszy raz, potem już chodziłam sama) i było mi
przykro patrzeć, jak ten babiszon sobie na niej używa. (Freud by się
wypowiedział, heh)

Poza tym, baba-ginekolg była tak wredna, że aż niewymownie wredna, i
niekompetentna. Np. wyśmiewała (to już nieco później - niestety była ona
jedynym dostępnym ginekologiem dziecięcym), dosłownie wyszydzała dobór leków,
jakie brałam aby powstrzymać męczące nudności podczas okresów (miałam je od
internisty) - baba twierdziła że to te leki właśnie wywołują nudności, jak raz
na przekór wiedzy medycznej! W ogóle fakt, że mdlałam podczas miesiączek nieźle
ją bawił, no a moja infekcja to już w ogóle musiała być skutkiem nie wiem
jakich zaneidbań higienicznych (uhum, uhum, jakaż dziwna jest drożdżyca przy
tej dawce antybiotyków).

A do lekarzy chodzę nie patrząc (obecnie) na płeć, byle gineolog był
kontaktowy. Miałam fajną panią doktor i bardzo fajnego doktora, bywały też
koszmarne babiszony ("pozdrowienia" dla takiej starszawej pani ginekolog z
przychodni studenckiej na Grunwaldzkiej w Gdańsku oraz dla pewnej pani
ginekolog ze spółdzielni, też na Grunwaldzkiej ))) )

............

Pozdawiam (Odalie tylko z innym nickiem)

[chicarica]

A nie byłaś przypadkiem u tej koszmarnej ginekolog dziecięcej w przychodni
przyszpitalnej na Klinicznej? Jako żywo, wspomnienia mam podobne, co prawda nie
o infekcję chodziło, ale baba wydaje się ta sama... Ja z kolei zostałam
potraktowana jak dziewczę lekkich obyczajów, bowiem w wieku 19 lat nie byłam
dziewicą. To była moja ostatnia wizyta u niej. Pamiętam że na imię miała Alina.
Moja pierwsza wizyta u tej kobiety, w wieku 13 lat, też była nie teges. Babus
był strasznie niedelikatny, a do tego - zero zrozumienia dla moich obaw.
Zupełnie nie wiem, dlaczego chodziłam do niej aż do 19 roku życia.

[odalie]

To było inne miasto, nie Gdańsk. Ale ostatnie 10 lat mieszkałam w Gdańsku, stąd
doświadczenia z niemiłymi i miłymi ginekologami z tego miasta.

Najgorsza była kobita z poradni studenckiej. Jak byłam dziewicą, traktowała mnie
niemiło i jakoś tak z wyższością, jak już nie byłam dziewicą w och jakże
wczesnym wieku lat 23 to traktowała mnie niemiło, z wyższością i jak pannę spod
laterni (sprzed bramy koszar... jak w piosence ).

A pani ze spóldzielni na Grunwaldzkiej kazała mi po badaniu ubierać się (załozyć
glany) na korytarzu...

[anoczek]

Ja pierwszy raz byłam w wieku 22 lat a zaprowadził mnie do niego mój obecny
mąż. Byłam u mężczyzny i do tej pory chodzę tylko do mężczyzn

kobieta czy mężczyzna ginekolog

[anek.anek]

To ciekawe, że bardzo często spotykam się z opinią, że kobiety - ginekolodzy są
mniej delikatne i mniej wrażliwe na nasze problemy. Pewnie wiele prawdy w tym,
że podświadomie porównują nasz ból ze swoim, a skoro ich np. nie boli tak
bardzo, to nas też nie powinno.
Ja u kobiety ginekolog byłam raz w życiu - mój lekarz był na urlopie, a ja
wróciłam z wakacji z p\bardzo poaznym stanem zapalnym i przyplątaną grzybicą.
zemdlałam z bólu na fotelu u tej "pani doktor". Nie wiem, czy można mnie było
wtedy zbdać bezboleśnie, ale nigdy więcej do kobiety nie poszłam. dodatkowo o
mały włos nie zrobiła mi krzywdy lekami, które przepisała. Mój ojciec pojechał
z receptą do apteki, i na szczęscie przytomna pani magister zwróciła uwagę na
fakt, że stężenie leku, który został mi przypisany podaje się raczej tylko w
szpitalach i wyjątkowych sytuacjach, a już na pewno młodej, niew pełni tak
naprawdę rozwiniętej kobiecie. Zadzwoniła z apteki do tej ginekolog, która
rozkosznie powiedziała "ach, tak, rzeczywiście musiałam się pomylić".
Ostatecznie dostałam leki o trzykrotnie mniejszym natężeniu substancji czynnej.
Od tej pory kobiety ginekolog omijam szerokim łukiem.

[mik5]

Dziewczyny, nie uogólniajcie na podstawie jednorazowych doswiadczeń! Napewno i
wśród kobiet-ginekologów są kiepscy fachowcy, ale ja akurat wybrałam kobietę i
narazie jestem zadowolona! Nie ma czegos takiego, ze ona "wie lepiej" jak
powinnam czuć, nasze rozmowy to czesto takie "babskie pogaduchy", mamy wspólny,
kobiecy punkt widzenia na wiele spraw. A, i mam doswiadczenia równiez z innym
ginekologiem-mężczyzną, z okresu ciąży, kiedy chodziłam i prywatnie (do "mojej"
lekarki) i "państwowo" do również niezłego lekarza, ale nie rozumiał mnie on
tak dobrze jak tamta pani.

[le_lutki]

Dlatego tez ja - ani tu ani wsrod znajomych - nie nawoluje do bojkotu kobiet-
ginekologow
Napisalam skad sie wzieka MOJA awersja (trwala).
Pozdrawiam

[mik5]

anek.anek napisała:
To ciekawe, że bardzo często spotykam się z opinią, że kobiety - ginekolodzy są
mniej delikatne i mniej wrażliwe na nasze problemy.

Chodziło mi o to

[anek.anek]

napisałam tak, bo naprawdę często się z tymspotykam. co nie zmienia faktu, że
wierzę głęboko, że są kobiety-ginekolodzy równie wspaniali, jak mężczyźni -
ginekolodzy, których ja mam "przyjemność" spotykać.i też nie nawołuję do
bojkotu)
A może po prostu ze względu na własne przeżycie jstem bardziej wyczulona na
krytykę kobiet - łatwiej się zidentyfikować z rozmówcą jeśli przeżył coś
podobnego (oczywiście bez rozdzierania szat)

[joasiiik25]

mam maly uraz do mezczyzn ginekologow poniewaz: w wieku 18 lat mialam operacje
na wyrostek (wczesniej mialam p.ginekolog) i traf chcial,ze musialam byc
zbadana przez pana ginekologa , ze bylam jeszcze "dziewica" to nie musze wam
tlumaczyc jak mnie badal. Pamietam tylko jego dluga siwa brode i okropny bol
przy badaniu- wyrostek usuneli a w pamieci pozostal maly uraz . Badanie bylo
ponodz konieczne bo chirurg nie mogl stwierdzic czy to wyrostek itp.
Wciazy chodzilam do przemilej pani ginekolog, byla super delikatna, wyrozumiala
i co najwazniejsze rozumialysmy sie, teraz z checia chodze na badania okresowe
itp.Porod przyjmowal super pan ginekolog, ktory wszystko tlumaczyl itp.

[michiko]

ja pierwszy raz byłam u ginekologa w wieku 16 lat. lekarzem był moj sporo
starszy brat ponieważ do innego lekarza tej specjalności nie chciałam pojść za
nic! Wypadło na Marka, zachwycony nie był, to pamiętam. Dzięki jego wsparciu i
fachowej pomocy przetrwałam ciążę. Zawsze służył fachową pomocą i pocieszeniem.
Bardzo mi go brak, dzieki nie mu zrozumiałam słowa " spieszmy sie kochac ludzi
tak szybko odchodzą"

[gagunia]

a ja mialam 18 lat z hakiem. z kuzynka bylam. od tamtej pory chodze regularnie.
kiedy nie bralam pigulek to conajmniej 1-2 razy w roku, a teraz co 3 miesiace.
mam swietnego lekarza, chociaz wczesniej przeszlam przez kilka gabinetow i
zaliczylam min 2 konowałow. nie mam zadnych urazow, a do kobiety nie poszlabym
za nic w swiecie

[wioolinka]

Aż wstyd się przyznać,ale ja byłam pierwszy raz u ginekologa na stwierdzieniu ciąży!Wcześniej panicznie się bałam iść,ale teraz chodzę dość regularnie.

[mama_ewa25]

W pierwszej klasie LO wybrałam się z koleżanką. Było wesoło i śmiechu do
niemiara.
Wczesniej nie chodziłam bo nie miałam potrzeby, ale w końcu przypałętało mi się
jakieś zapalenie czy coś.
Teraz chodzę dość często bo lubię wiedzieć że wszystko ok.

[merlott]

19 lat. poszlam na studia, do wielkiego miasta, czulam sie anonimowo -
wczesniej brak tego wszystkiego mi przeszkadzal, a mama niestety w tej kwestii
mi nie pomogla.

natomiast moja pierwsza wizyta byla tragiczna. tez poszlam do kobiety, by
zminimalizowac stres. siedziala u niej kolezanka i prowadzily sobie rozmowe w
trakcie badania!! kobieta bada mnie wewnatrz, a w miedzyczasie rozmawia o
wizycie w sklepie u rzeznika!! nie wiem jak to przetrwalam, wyszlam z gabinetu,
rozryczalam sie, malo nie zwymiotowalam. teraz pewnie ta babka dostalaby ode
mnie niezly ochrzan, ale wtedy bylam na to zbyt niesmiala i zagubiona...

od tamtej pory chodze tylko do facetow i jakos nigdy sie nie nadzialam.
niestety czeto zmieniam miejsce zamieszkania, wiec i lekarzy, ale poki co na
razie trafiam na samych w porzadku - serdecznych, delikatnych, z poczuciem
humoru..

[madelaine6]

Mialam 18 lat-poszlam z moja mama,ktora zwietrzyla),ze
z moim chlopakiem to juz tak na serio zwiazek...
Bardzo mi pomogla,pamietam,ze tak sie balam,ze musiala mnie
wciagac sila na schody (dobrze,ze to byl parter))

Jesli zas chodzi o kobiete-ginekologa,to rowniez mam zle
wspomnienia i juz do zadnej sie nie wybiore...

późno

[donatta]

Miałam (uwaga) 24 lata i byłam w 5 tygodniu swojej pierwszej ciąży. Moja mama
nigdy ze mną o wizycie u ginekologa nie rozmawiała, nigdy mi nic nie dolegało,
choć dziś wiem, że to mało rozsądne było. Pierwszy ginekolog była kobietą, ale
nie mam wspomnień, ani negatywnych, ani pozytywnych. Teraz chodzę do faceta,
ale po drodze obie płci zaliczyłam Kobieta prowadziła moją druga ciążę i
miałam z nia parę spięć. Ale nie wiem, czy przypisywać to płci, czy to raczej
kwestia charakteru tejże kobiety.

[olamad]

Do kobiet ginekologów chodzić nie lubię - to fakt. Jedna była niedelikatna, a
druga niekompetentna. W tej chwili chodzę do państwowej przychodni, do
wspaniałego faceta. Prowadził moja ciążę, jak wylądowałam na patologii to
codziennie przychodził zapytac, co tam u mnie słychać. Dlaczego tylko tak
trudno jest do niego się dostać? Koszmar.
A pierwszy raz byłam u starszego pana, ordynatora ginekologiiw małym
miasteczku. Miałam wtedy 17 lat. Moja mama była lekarzem i gdy dopadły mnie
jakieś paskudne boleści w dole brzucha, zadecydowała, że to juz czas. Wizytę
wspominam dobrze. Okazało sie, ze z 'tymi sprawami' wszystko dobrze, a ból był
spowodowany stresem zwiazanym z finałowym meczem w turnieju międzyklasowym w
koszykówkę) Ach, to były czasy...

[izabela78]

Ja pierwszy raz bylam u ginekologa w wieku 21 lat.Bylam w ciazy i poronilam.
Przez 3 tygodnie krwawilam i wszystko mnie bolalo. W koncu zadzwonilam do
ginekologa ktory stwierdzil ze mam jechac na emergency bo on mnie nie przyjmie.
W szpitalu mezczyzna mnie zbadal a potem wyslano mnie do ofisu gdzie
ginekologiem tez byl facet.I tak juz zostalo. Nie bylam wczesniej i ginekologa
bo mna i siostra opiekowala sie babcia ktora twierdzila ze do ginekologa chodza
same k.... ktore lubia rozkladac nogi Byla to bardzo zla kobieta.

[evee1]

Moj pierwszy raz ), byl dosyc pozno, bo w wieku 24 lat. Zreszta ja
w ogole gimnastyke mesko-damska zaczlam pozno, nieco przed ta pierwsza
wizyta. Poszlam z przyzwoitosci, bo nic mi nie dolegalo.
Trafila mi sie kobieta lubiaca sobie robic dosyc rubaszne zarty. Byla
dosyc obrzydliwa.
Raz bylam u mezczyzny, ale jakos wole kobiety i obie ciaze prowadzila mi
juz pani ginekolog, ktora tez odbierala moje porody.
Od kilku lat mam inna pania doktor (lekarz ogolny), ktora bardzo lubie
i ona bada mnie takze ginekologicznie. Jest bardzo kompetentna, delikatna
i wszystkiego moge sie od niej dowiedziec.

[azurr]

A ja poszłam do gina w wieku chyba 23 lat z koleżanką i to tylko z czystej
ciekawości.Drugi raz byłam jakieś 3 lata pożniej a w tej chwili mam za sobą rok
częstych wizyt ponieważ byłam w ciąży.Tez jestem normalną, inteligentną kobieta
i uważam,że bez potrzeby nie muszę chodzić.Ktoś powie,że przecież trzeba
wykonywać kontrole i takie tam ale ja boję się tego.że w gabinecie zarażę się
np.jakimś paskudztwem.Wiem,że lekarz myje ręce, zakłada nowe rękawiczki,
zmieniają podkłady itp. tyle ze nie wiem jak jest u Was ale w moich stronach
podkłady na fotel to nic innego jak ręcznik papierowy a własciwie jego
fragment.A propos mamy to nie mam jej nic do zarzucenia.Uczyła mnie biologi w
szkole i doszkalała na tematy dojrzewania w domu a,że nie zaprowadziła do
ginekologa to co?Sama tam poszłam kiedy uznałam,że wypadałoby zobaczyć jak to
jest.Wizytę wspominam tak sobie i był to facet.Pozdrawiam

[natik1]

Pierwszy raz poszlam do kobiety do panstwowej przychodni, mialam 19 lat.
Wystalam sie 2 godz, baba byla niemila, rzucala glupie teksty i co chwila ktos
wchodzil brrr.

Pozniej mialam jeszcze 3 panie gin, wszystkie polecone mi przez kolezanki i
wszystkie ok. Teraz chodze do mezczyzny i jestem zadowolona.

Gdy bylam w 1. ciazy przezylam silny stres i przez 2 dni nie czulam ruchow.
Jako, ze moja prowadzaca byla na urlopie, wybralam sie do prywatnej przychodni
na KTG. Jakie bylo moje zdziwienie gdy przyjela mnie ta moja pierwsza pani gin
z szerokim usmiechem i slodzila mi ze az mdlilo. Pieniazki robia swoje?

[jagienkaa]

ja miałam 16 lat, u mało przyjemnego pana, potem regularnie zaczęłam chodzić od
18 roku życia. Ostatni raz byłam prawie 2 lata temu; tutaj w Anglii się nie
chodzi do ginekologa - chyba że się ma jakieś powązniejsze kłopoty. Po
tabletki, wymazy i zwykłe przypadłości chodzi się normlnie do lekarza (co mi
się w ogóle nie podoba )

[fagon]

Ja miałam 18 lat i trafiłam z rekomendacji od cudownej pani gin. Chodzę do niej
od 13 lat i dzięki niej zagrożona ciąża zakończyła się 11 marca tego roku. Mam
cudowną córeczkę!! Pani gin. jest kwintesencją przyjaciółki i profesjonalnego
lekarza - ma wszystkie cechy jakie powinien mieć dobry lekarz. Właśnie byłam u
niej żeby poradzić się w sprawie antykoncepcji po cesarce i będzie zakładała mi
spiralkę... Wszystkim Wam życzę takiego lekarza!
Pozdrawiam,
Mama Amelki

[aniaop]

Pierwszy raz bylam u ginekologa dzieciecego majac lat 7. Mama mnie
zaprowadzila, bo mialam wieczne problemy z zaczerwienieniem i pieczeniem. I to
byla jedyna kobieta ginekolog w moim zyciu mimo, ze nie mam jakis urazow po tej
wizycie.
Jako 16- latka trafilam do fantastyczego lekarza- faceta, ktoremu "jestem
wierna do dzis".

a czy prosicie o badanie piersi ?

[anek.anek]

podzas wizyty u ginekologa? Ja tak, chociaż staram się to robić też sama w
domu. Lekarza proszę co prawda od kilku lat dopiero, kiedy w rodzinie pojawił
się ten problem, u młodej dziewczyny i przeżyłam pewnego rodzaju szok.
Powodowana strachem, zawsze proszę lekarza o takie badanie + węzły chłonne pod
pachami. Teraz nie muszę nawet prosić, bo zmieniłam lekarza, na takiego,
którego specjalizacją są onkologiczne problemy kobiece, więc on sam każe też
zdejmować bluzkę.

[le_lutki]

Moi lekarze - i ten w Polsce i ten we Francji teraz od kilku lat zawsze badali
mi piersi, nie musialam nawet prosic. A gdyby nie badali (co mi sie wydaje
dziwne) to stanowczo bym tego zazadala.
Pozdrawiam

[l.e.a]

Miałam 16 lat.

[aniaop]

Nie musze prosic. Moj zawsze po normalnym badaniu kaze sie ubrac od dolu a
odslonic piersi.

[niutaki]

No właśnie, ja nigdy nie prosiłam, a powinnam, bo jestem po jednej operacji, a
teraz mam znowu guza, a nawet dwa plus jeden w węźle chłonnym(( A on sam
(ginekolog) nigdy się nie garnął, żeby zbadać no i teraz mam. Ech szkoda gadać,
dziewczyny kontrolujcie piersi, proszę.