Symbol luksusu i statusu - Polska

[solejrolia]

Moim zdaniem aktualnie takim symbolem może być możliwość wysłania dzieci na porządne uczelnie zagraniczne /ale nie wymiana, czy inny Erasmus/. Oxford, Cambridge, czy inny Stadford.

[grrruuuu]

Możliwości to jedno, jeszcze trzeba się dostać a tam są pokręcone kryteria

[solejrolia]

Inaczej to ujmę:
to że dzieci uczą się właśnie na takich uczelniach.
(owszem, tak mam znajomych, którzy mogą pochwalić się taką edukacją dzieci).

[ichi51e]

I to wlasnie ten status. Lecialam kiedys samolotem z zalozycielem Akademei i on mi opowiadal ze ma ja plan zakladac (lata temu) z zawodu wtedy zajmowal sie tutoringiem. Twierdzil ze jest w stanie wepchnac kazde dziecko ktore dostanie do najlepszej szwajcarskiej szkoly i potem dalej bog wie gdzie (nie pamietam jaka granice wieku tylko stawial 10 chyba) twierdzil ze to kwestia odkrycia w czym dziecko dobre a potem sterowaniem ta umiejetnoscia (czyli np lubisz konie to jezdzisz startujesz w zawodach odnosisz sukcesy i to sie tam jakos liczylo.) Generalnie sekret polegal na ustaleniu do jakiej szkoly sprawdzeniu kryteriow a potem szlifowaniem tego co potrzebne na bazie tego co dziecko lubilo/ w czym bylo dobre plus jakies ekstra zainteresowania cuda wianki wolontariaty konkursy miedzynarodowe.Dzieci dowozili ochroniarze z kierowcami i niankami odstawiali je po zajeciach.

[szeera]

"I to wlasnie ten status. Lecialam kiedys samolotem z zalozycielem Akademei i on mi opowiadal ze ma ja plan zakladac (lata temu) z zawodu wtedy zajmowal sie tutoringiem. Twierdzil ze jest w stanie wepchnac kazde dziecko ktore dostanie do najlepszej szwajcarskiej szkoly i potem dalej bog wie gdzie"

O to, mi się coś skojarzyło. To jest bardzo subtelne, ale odnoszę też wrażenie, że w pewnych kręgach w USA symbolem statusu staje się to, że nie traktuje się dziecka jako projekt i nie usiłuje optymalizować jego całej drogi życiowej od kołyski, aby w końcu dostało się na elitarną uczelnię.

[alicia033]

ichi51e napisała:

> Twierdzil ze jest w stanie wepchnac kazde dziecko ktore dostanie do najlepszej szwajcarskiej szkoly

to akurat jest proste, bo w Szwajcarii jest więcej doskonałych szkół prywatnych, niż rodziców (z całego świata), którzy są w stanie opłacić w nich baaaaardzo słone czesne.
Na etapie studiów już tak różowo nie jest, to nie są Stany, gdzie na Harvard można załapać się na stypendium sportowe, trzeba się wykazać stosownym wynikiem odpowiednika naszego egzaminu maturalnego albo IB, same pieniądze (czy sukcesy w sporcie) wstępu nie otworzą.

[ichi51e]

To w ogole nie chodzilo o pieniadze ale te zajecia dodatkowe z tego co pamietam hobby prace spoleczne oceny to byla tylko jakas tam czesc

[alicia033]

ichi51e napisała:

> ale te zajecia dodatkowe z tego co pamietam hobby prace spoleczne oceny to byla tylko jakas tam czesc

no tak, to jest istotne jak się chce studiować w systemie anglosaskim.
W Szwajcarii nie.

[grrruuuu]

Nie, to nie jest status tylko konkretne pierd...ęcie. Sorry, ale nikt mnie nie przekona że podporządkowywanie życia dziecka od początku pod konkretną uczelnie jest normalne. Rozumiem że ktoś ma w liceum sprecyzowane plany i je realizuje, jak rodzinę stać i to jest fajne. Ale robienie projektu dziecko brzmi strasznie.

[ichi51e]

W stanach mniej strasznie bo twoje dziecko to twoje ubezpieczenie na starosc jak nie patrzyc. Inwestujac w dziecko zaklepujesz sobie emeryture

[bywalec.hoteli]

w stanach??

[bywalec.hoteli]

ichi51e napisała:

> W stanach mniej strasznie bo twoje dziecko to twoje ubezpieczenie na starosc ja
> k nie patrzyc. Inwestujac w dziecko zaklepujesz sobie emeryture
>

przecież w stanach emerytury są prywatne i nie ma systemu solidarnosciowego. chyba ze się mylę?
w jaki sposób majac dziecko zabezpieczasz sobie emeryturę w USA?

[no_easy_way_out]

Mysle, ze jej po prostu chodzi o to, ze jak Twoje dziecko bedzie dobrze sytuowane, to zadba o Ciebie na starosc.

[bywalec.hoteli]

przecież w stanach to tak nie działa - starzy, chorzy są tam wysyłani do domu starców.

[padum]

Ale jakich...
w Polsce ten rynek dopiero się otwiera.
Nadal królują domy typu wiezienie - bez możliwości opuszczania placówki przez seniora, z idiotycznymi regułami i takimi sobie warunkami.
Ale pojawiają się pierwsze domy seniora w których jest menu do wyboru, pokoje można urządzić po swojemu, mieszkańcy mogą robić to na co maja ochotę - łącznie z opuszczaniem placówki itd.

Zmartwię cię. Coraz rzadziej „rodzic w domu seniora” robi na ludziach złe wrażenie. Coraz częściej jest to najzwyczajniej w świecie głos rozsądku i niemały wydatek.

[szeera]

"W stanach mniej strasznie bo twoje dziecko to twoje ubezpieczenie na starosc jak nie patrzyc. Inwestujac w dziecko zaklepujesz sobie emeryture"

O czym Ty piszesz? Jest dokładnie odwrotnie, ci którzy mają możliwości robić "projekt dziecko" akurat inwestują w swoją własną emeryturę w pierwszej kolejności. A transfery w tej klasie społecznej są od rodziców do dzieci, a nie od dorosłych dzieci do starszych rodziców.

[bywalec.hoteli]

szeera napisała:

> "W stanach mniej strasznie bo twoje dziecko to twoje ubezpieczenie na starosc j
> ak nie patrzyc. Inwestujac w dziecko zaklepujesz sobie emeryture"
>
> O czym Ty piszesz? Jest dokładnie odwrotnie, ci którzy mają możliwości robić "
> projekt dziecko" akurat inwestują w swoją własną emeryturę w pierwszej kolejnoś
> ci. A transfery w tej klasie społecznej są od rodziców do dzieci, a nie od doro
> słych dzieci do starszych rodziców.

No właśnie też to tak postrzegam.

[ichi51e]

Co nie zmienia faktu ze bogate wyksztalcowe dziecko to JEST ubezpieczenie na starosc

[tinywee]

„Lecialam kiedys samolotem z zalozycielem Akademei i on mi opowiadal ze ma ja plan zakladac (lata temu) z zawodu wtedy zajmowal sie tutoringiem. Twierdzil ze jest w stanie wepchnac kazde dziecko ktore dostanie do najlepszej szwajcarskiej szkoly i potem dalej bog wie gdzie.”

Jedyne dzieci jakie znam po uczelniach typu ivy chodziły do państwowych szkół i dostały stypendia. Uczniowie akademei to jest inna pula, jak sądzę. Mając środki i kompetencje, zapewne można świetnie wyszlifować kandydata.

I tak, dziecko na takiej uczelni (czyli zdobycie miejsca w superselektywnym procesie) i ponoszenie pełnych kosztów studiów to byłoby coś. W Europie, jak medycyna na oxbridge, od przyszłego roku…

[riki_i]

Poczytaj komentarze choćby na googlu o Akademei. Dają do myślenia.

[leosia-wspaniala]

Myślę, że materialnie teraz to już nic takiego raczej nie ma - i nie chodzi mi o to, że wszystkich stać na wszystko, ale ogólne nasycenie dobrami, wszystko jest dostępne (pomijam prywatne jachty czy samoloty, ale to inny poziom niż magnetowid czy komórka, nawet dawniej). Raczej podróżowanie, wakacje w Nepalu czy Chile + wykształcenie na dobrej, zagranicznej uczelni lub dziecko na takowej. I sztuka, oryginalne obrazy czy rzeźby, nowoczesny polski design. Jak ubrania to od polskich projektantów i szyte w Polsce. Pokoje dziecięce bez tony plastiku. Aha, wypowiadam się za swoje pokolenie, urodzone w czasie transformacji. Może dla ludzi 50+ dobry samochód to wciąż "coś", moje pokolenie samochody czy sprzęty elektroniczne traktuje po prostu użytkowo.

[grrruuuu]

Ale te ubrania szyte w Polsce czy drewniane "biedne" zabawki to też koszt materialny i to niemały. Design też kosztuje.

[chococaffe]

Jak sobie przypomnę "biedne" szklane butelki w PRL zamiast wypasionego plastiku i bIedne szare torby papierowe

[jolie]

Jeszcze "biedny" i przaśny chleb na żytnim zakwasie, za który teraz płaci się 25 zł (albo i więcej) za kilogram...

[no_easy_way_out]

leosia-wspaniala napisał(a):

> Myślę, że materialnie teraz to już nic takiego raczej nie ma - i nie chodzi mi
> o to, że wszystkich stać na wszystko, ale ogólne nasycenie dobrami, wszystko je
> st dostępne (pomijam prywatne jachty czy samoloty, ale to inny poziom niż magne
> towid czy komórka, nawet dawniej). I s
> ztuka, oryginalne obrazy czy rzeźby, nowoczesny polski design. Jak ubrania to o
> d polskich projektantów i szyte w Polsce. Pokoje dziecięce bez tony plastiku.

Co do dobr namacalnych:mysle ze zasada podobna. To dalej sa dobra materialne, konkretne, generalnie te drozsze = lepsze, zasada podobna, choc subtelnosci inne.

Kiedys: Zachodu = lepsze, wyrozniajace sie.
Krajowe lub inne demoludy: generalnie gorsze, byle jakie, wybrakowane, tanie.

Kiedys: ciuch Zachodni lepszy niz polski chlam (ten drugi wzglednie latwiej dostepny, powszechniejszy)
Dzis: tendencja bardziej ciuch polski lepszy niz masowy chinski chlam (bo teraz to ten drugi jest latwo dostepny, tani i powszechniejszy).

Tak samo dobra inne: pozadane sa dobra wyjatkowe, niskonakladowe (np. wlasnie jak piszesz, rzezba/obraz naklad 1 sztuka), mniej masowka z Ikei, ktora jest jesli chodzi o funkcjonalnosc jak najbardziej ok - ale nie jest zadnym luksusem czy statusem, wiec tej funkcji nie spelnia.

[no_easy_way_out]

...o ile mozna mowic o funkcjonalnosci ozdob...

[mysiulek08]

Raczej podróżowanie, wakacje w Nepalu czy Chile

uu ale mam luksus

[jak_matrioszka]

A co myslicie o medycynie estetycznej, a konkretnie o jej efektach jakie mozna zaobserwowac na ulicy? Mlodosc zawsze byla pozadana, ale to co sie teraz wyprawia, to juz nie mlodosc a karykatura na calego. Usta jak kaczy dziub albo kuper pawiana, lico gladkie i policzki nadete jakby wlascicielka pileczki pingpongowe w ustach trzymala, czy to jeszcze "luksus" czy juz "strzechy"?

[grrruuuu]

Napisałam w innym wątku: jest obecnie osobliwa moda na to żeby zaraz po osiemnastce pognać do salonu tatuażu (dziewczyny i chłopaki) i gabinetu medycyny estetycznej (dziewczyny). Oczywiście nie wszystkie, ale kacze dziubki pojawiają się już w liceum

[jak_matrioszka]

Jak Mloda byla jeszcze niedorosla, to poprawa wygladu obejmowala prostowanie zebow (norma) i korekcje uszu (znam 2 przypadki). Mloda tez o tatuazu wspominala, ale skonczylo sie na wspominaniu. Ciekawe co bedzie na tapecie, kiedy w ten wiek wkroczy Mlodsza.

[grrruuuu]

Ortodonta to jednak coś innego niż łączy dziubek. Uszy to rozumiem chodziło o takie strasznie odstające?

[waleria_s]

Też to widzę, 19-20 lat i już olbrzymie usta, kombinowanie z innymi poprawkami twarzy. Nadaje to wulgarnego wyglądu i tyle. Poprawić asymetrię ust nawet i tuż po 18, jasne, jestem za. Robić tandetne pontony (często po taniości, że potem i tak trzeba rozpuszczać u lekarza)- nie, nie i nie.

[jolie]

Jakieś dwa dni temu w piekarni chleb sprzedawała mi kobieta ze zrobionymi ustami (plus brwi narysowane flamastrem). Tego typu zabiegi jak najbardziej trafiły pod strzechy. Ale już regularne wizyty upiększająco - pielęgnacyjne to raczej luksus (choć i tak bardziej upowszechniły się niż nawet 5 lat temu).

[jak_matrioszka]

Ciekawe czy dla niej samej to symbol luksusu, te zrobione usta (brwi rysowane flamastrem dostepne sa nawet dla przedszkolakow, wiec to nie luksus).

[simply_z]

dla niej tak, taka wersja hm..dla ubogich powiedzialabym. swego czasu..poczatek dekady lat 2000-tysiecznych, obowiazywala tego typu estetyka ( tylko bez ingerencji medycyny estetycznej). Solarka, blond popalone wlosy lub czern, tipsy, odsloniete brzuchy itd..

[jolie]

Nie wiem, czy luksusu czy raczej bycia zadbaną, seksowną. Takie trendy. I więcej kobiet ma implanty - możliwe, że na taki zabieg te przeciętnie zarabiające zbierają dłuższy czas, ale to wydatek jednorazowy na ileś lat.

[grrruuuu]

Teraz sporo klinik oferuje raty, więc można spłacać przez dłuższy czas to zwiększa dostępność

[solejrolia]

Mam wrażenie że im wyższy status tym mniej nadmuchania, rzadziej hybryda a np. częściej niefarbowane włosy (chociaż siwiejące),
ale dobra figura, ładne zęby

[gryzelda71]

Albo robione z umiarem i w odpowiednim wieku.

[waleria_s]

Medycyna estetyczna i operacje nie są już żadnym symbolem statusu, a powoli stają się takim wyróżnikiem 'karynek'. Nie jest to już nawet drogie, usta na promocji można mieć i za 700 zł. Staje się powoli kiczem, coś jak dawniej solara, tipsy, spalone na platynę włosy. Piszę oczywiście o tych poprawkach krzykliwych, rzucających się w oczy, że nie ma wątpliwości, że dokonano ingerencji.

[kosmos_pierzasty]

Takie krzykliwe poprawki to raczej od zawsze były kiczem dla karyn...

[nenia1]

Według mnie nie ma obecnie takiego symbolu, owszem dalej są rzeczy tańsze i droższe, jakieś marki czy metki, ale nic nie działa jako symbol bardziej powszechnie tak jak kiedyś "skóra, fura i komóra". Bo abstrahując od mentalnego przyzwyczajenia do narzekania "na biedę" i "tu się nic nie zmienia" Polacy na przestrzeni lat obecnie są w zupełnie innej rzeczywistości, niż byli, rzeczy stały się o niebo łatwiej dostępne, nastąpił ogólny wzrost zamożności, jest możliwości łatwego kupienia różnych dóbr w ogromnej ilości sklepów, również on-line, a nie jak kiedyś "spod laty" czy "po znajomości". W 2018 roku przeciętne wynagrodzenie w Polsce było 222 razy wyższe niż w roku 1989.
Do tego raty 0%, kredyty, leasingi, samochody (i inne dobra) służbowe itd., więc nawet nie wiadomo czy ten "wypasiony samochód" czy "ładny dom" jest oznaką zasobności właściciela, czy może zdolności kredytowej na dany moment wzięcia kredytu. Oczywiście, większego kredytu "biedak" nie dostanie, ale nie da się już w tak prosty jak kiedyś sposób stwierdzić, czy ktoś jest majętny czy bokami robi, żeby kredyt/leasing spłacić na podstawie jednostkowych symboli.

[mgla_jedwabna]

Obecnie mamy bardziej rozwarstwione społeczeństwo i w każdej warstwie co innego będzie symbolem statusu. Wśród kasjerek z Biedronki będą to wakacje w Egipcie, wśród warszawskich adwokatów garnitury z Mediolanu i jacuzzi we własnej łazience.

"nie wiadomo czy ten "wypasiony samochód" czy "ładny dom" jest oznaką zasobności właściciela, czy może zdolności kredytowej na dany moment wzięcia kredytu". Otóż dla każdej grupy społecznej jest taki rodzaj dóbr, który będzie symbolem statusu. Po pierwsze, nawet jeśli dana rzecz jest na kredyt, to znaczy, że masz zdolność kredytową. Po drugie, jeżeli spełniasz potrzeby wyższego rzędu, choćby i na kredyt, to znaczy, że potrzeby niższego rzędu masz już zaspokojone albo możesz to zrobić bez kredytu. I wtedy budzisz zazdrość tych, którzy owych potrzeb nie zaspokoją tak łatwo, by móc sobie pozwolić na coś jeszcze.

Przykładowo: ktoś, kto jedzie na zagraniczne wakacje, na ogół nie musi się martwić, jak wyżywi dzieci. Ktoś, kto w na piątkowy wieczór kupuje bilety do opery za 150 zł, zwykle nie ma dylematu: jak zapłacę komitet rodzicielski, to rachunek za prąd będzie musiał poczekać do wypłaty, a to będzie ostatni dzień przed terminem i nie można zapomnieć, bo odetną.

[chococaffe]

Po drugie, jeżeli spełniasz potrzeby wyższego rzędu, choćby i na kredyt, to znaczy, że potrzeby niższego rzędu masz już zaspokojone albo możesz to zrobić bez kredytu

I tu zaczynają się schody - bo o ile potrzeby podstawowe/biologiczne są w miarę podobne to te twz wyższe już bardziej się od siebie różnią. I jeżeli np Mercedes jest na szczycie marzeń Jana i gdzieś pod koniec setki Mariusza, to Mariusz może błędnie założyć, że Jan zaspokoił już pozostałe 99% potrzeb i doszedł już do Mercedesa, podczas gdy Jan za piewrsze środki kupił Mercedesa a wcale nie znaczy, że po tym zakupie stać go na inne, z piewrszej setki Mariusza.

[chococaffe]

A jeszcze odnosząc to do statusu..gdybym ja zaspokoiła luksusowe dla siebie w tej chwili 'zachcianki" pies z kulawą nogą by tego nie zauważył.

Anouar Brahem

[buldog2]

Anouar Brahem

drive.google.com/drive/folders/1iLgF-_m3xAqndQg35VZsyUICbySa7ICl?usp=sharing

[chococaffe]

Dzięki, nie korzystam z chmur.

Ale wczoraj zapętliłam sobie The Astounding Eyes of Rita przy robocie i bylo super - dzięki za polecenie (płyta w drodze)

[nenia1]

mgla_jedwabna napisała:

> Obecnie mamy bardziej rozwarstwione społeczeństwo i w każdej warstwie co innego
> będzie symbolem statusu. Wśród kasjerek z Biedronki będą to wakacje w Egipcie,
> wśród warszawskich adwokatów garnitury z Mediolanu i jacuzzi we własnej łazien
> ce.
>
Ale wątek jest o uniwersalnych symbolach, ty podajesz przykłady "jakiś" wydatków, które mogą sugerować
że kogoś na nie stać, ale ani wakacje w Egipcie, ani garnitury z Mediolanu nie są powszechnie uznawanym symbolem, jednostkowo owszem, ktoś może uznać, że koleżanka z kasy obok skoro leci do Egiptu, to "ją stać" ale równie dobrze, dla przykładowo tu wymienionych kasjerów takie wakacje nie są żadnym symbolem.

Oczywiście, że musisz mieć zdolność kredytową, ale napatrzyłam się już w życiu trochę, jak sobie ludzie zdolność podkręcają, albo jak ktoś kto rok temu bardzo dobrze zarabiał nagle pikuje w dół, ale na "symbol statusu" dalej go stać, tyle, że zęby wbija w tynk.

Więc tak, oczywiście, że są ludzie biedniejsi i bogatsi, ale dawne "mieć" moim zdaniem zamienia się bardziej w "używać". Kiedyś kupowało się kryształy i stały w meblościance za szybą, a w szafach wisiały "lisy na niedzielę do kościoła". Teraz rzeczy się bardziej używa i kupuje, po prostu bardziej służą nam do codzienności i przyjemniejszego życia.

[mgla_jedwabna]

Moim zdaniem ciekawie byłoby właśnie zbadać zależność tego, jaka kategoria dóbr jest symbolem statusu w danej klasie/ grupie społecznej. Np. w Polsce w niższych klasach na ogół jest to samochód (marka , wiek itd.), a np. korzystanie z kultury niekoniecznie. Wśród biedoty za "bogatego" będzie uchodził ten, kto jeździ trzyletnim BMW, a nie ten, kto jeździ tramwajem, choćby ten drugi wysłał dziecko na studia za granicę na dobrej uczelni. Z drugiej strony, w pewnych kręgach egzotyczne wakacje to banał, natomiast różnica między jedwabnym a poliestrowym krawatem zostanie dostrzeżona.

[tanebo001]

Takim synonimem prawdziwego luksusu PRL była dacza. Słowo to dziś niewielu cokolwiek mówi. Dacze mieli prominenci. Do daczy jeździli moskwiczami. To taki PRL-owski Rolls-Rolce. Wozili ich oczywiście kierowcy.

[chatgris01]

To raczej w Związku Radzieckim...

[no_easy_way_out]

Nie no, PRL-owscy prominenci jezdzili zlowieszcza:

[no_easy_way_out]

Znaczy w przerwach, gdy nie porywala dzieci.

[chatgris01]

A sowieccy prominenci jeździli czajkami.
Nie w tym rzecz, miałam na myśli dacze. To była rosyjska/radziecka specjalność (nadal zresztą chyba jest).

[tanebo001]

U nas też to było.

[chatgris01]

U nas to było dość marginesowe w porównaniu z USSR.

[riki_i]

Domek letniskowy , zwany popularnie daczą, nie był marginesowy. Za Gierka i później w latach 80-tych był na to szał. Znam kawał lasu 60 km od Warszawy, poszatkowany wówczas na takie właśnie dacze. Po 1989 r. bardzo to podupadło.

[chatgris01]

To może w Warszawie. U mnie na prowincji praktycznie nie było (a w Rosji zjawisko obejmowało/obejmuje cały kraj, nie tylko Moskwę).

[riki_i]

No ale tak na zdrowy chłopski rozum, po co komu na prowincji dacza? Tu przecież chodzi o wyrwanie się z wielkomiejskości do natury (przynajmniej w teorii).

Opisany przeze mnie przykład (domki w lesie na dużych działkach) , to właśnie kryterium wypełniały (słynne dacze w ZSSR też).

Btw jest pewnym paradoksem , że w biednej komunie wszyscy stawiali tam owe dacze , a potem mnóstwo tych drewnianych wspaniałości typu "Dąbrowa 3" latami niszczało. Zresztą niektórzy budowali sobie istne fortece. W późnych latach 90tych oraz w dwutysięcznych żal było patrzeć, jak na każde 10 domków okresowe ślady życia widać może w 2-3. I jeździli do nich raczej pierwotni posiadacze, teraz już na emeryturze z wnukami niż ludzie młodzi/w sile wieku. Takie typowo letniskowe domki na zadupiu były wtedy mocno passe i do tego praktycznie niesprzedawalne (lub za bezcen). Ludzie szaleli za to za działkami tuż obok wielkich miast, gdzie można było postawić sobie dom do całorocznego zamieszkiwania. Mój ojciec kupił w 1990 r. dwie fatalne działki pod Piasecznem i po dwóch dekadach zarobił na tym krocie. A obszar o którym napisałem odrodził się dopiero w ostatnich kilku latach. Byłem tam rok temu i w tym grodzonym lesie znów widać życie.

[chatgris01]

Na prowincji też są miasta, nie muszą być zaraz wielkie. W Rosji przecież do daczy dążyli wszyscy mieszkający w jakimkolwiek mieście, jeśli tylko mogli sobie na nią pozwolić/załatwić. Chodziło mi o to, że nas to nie występowało w takiej olbrzymiej skali jak tam.

[chatgris01]

u nas

[solejrolia]

Wy to nazywacie daczami.

A to przecież zwykła działka, domek nad jeziorem. ( w lesie czy gorach pewnie też )
Ja akurat obserwowałam że w końcówce lat 90 stało się to , może nie tyle modne, a po prostu bardziej dostępne i ludzie zaczęli wykupwac te działaczki nad jeziorem tworząc całkiem zgrabne osiedla domków wypoczynkowych.
Cześć z tych domków od tamtego czasu nie zmieniła się zbyt wiele (bieżące naprawy, i wystarczy). Ale wiele z nich to w tej chwili domki całoroczne i ludzie korzystają w weekendy, czy wolne od pracy, również teraz, poza sezonem letnim.
A największy bum ( i narastajacy!), myślę że jest w tym roku , lockdown mocno na to wpłynął.

[tanebo001]

Ale nikt nie mówi że to były luksusy wg dzisiejszych standardów. Nie zapominaj że wtedy ludzie czekali dziesięciolecia na własne m2 a co dopiero mówić o domku tylko na lato...

[ichi51e]

Dacza w Rosji to styl zycia

[no_easy_way_out]

Wiem wiem.
Tak sobie przypomnialem

[chococaffe]

I kolejna refleksja.. parę lat temu czytałam gdzieś artykuł na temat luksusu i statusu (w kontekście ogólnym, światowym)

I w tej zabawie nie chodzi o konkretne akcesoria, ale o to, żeby być krok do przodu ...albo...dla zmyłki w bok lub do tyłu. I kiedy już "wszystkie" dzieci mają iPhone nasze ma ... pióro gęsie z podwórka. Kiedy wszyscy są już na Malediwach, my jedziemy na "letnisko" (i to niekoniecznie " w góry, nad morze i nad jeziora"). Jest to poziom i forma statusu kiedy ktoś NIE MUSI jechać na Malediwy.

[solejrolia]

TAK! obserwuję to. Nie musieć.

[grrruuuu]

To mi przypominało jak z braku kasy na dalszy wyjazd zabraliśmy dzieci na Ukrainę. I potem powakacyjne opowieści, dzieci "z domków" (w rejonie szkoły były bloki i były domy jednorodzinne) wiadomo, egzotyka, plaże. Na to Młoda skromnie: my byliśmy na Ukrainie. Tam jest wojna. Nieważne, że w tej części gdzie byliśmy śladu wojny nie było, kto by się takim drobiazgiem przejmował przypadkiem konkurs na status wygrała, nikt tam nie był

[jolie]

>Jest to poziom i forma statusu kiedy ktoś NIE MUSI jechać na Malediwy

Ktoś, kogo stać na bardzo wiele może snobować na minimalizm, bo to jego wybór. Ale uważam, że motywacja do takiego wyboru jest łatwa (choć to niezgrabne słowo) przez bezpieczeństwo w tle, które dają pieniądze. Nikt z tych minimalistów nie zamieniłby się z minimalistami z konieczności. Kojarzy mi się z tymi tekstami o pieniądzach, które szczęścia nie dają wypowiadanymi przez zamożnych. Nic na to nie poradzę, że nie są dla mnie wiarygodni.

[chococaffe]

To nie chodzi o to kto co chciałby mieć, bo to inna historia, tylko o to jak ludzie bronią swojej elitarności.statusu. Kiedyś wystarczyło mieć pieniądze (upraszczając). Teraz to za mało. Stąd rózne salto mortale

[iwoniaw]

Nigdy nie "wystarczało mieć pieniędzy" - już w starożytności było zjawisko nowobogackich, których wiara w to, że mogą sobie kupić status i wejść w krąg tej czy innej elity stanowiła temat komedii i ironicznych uwag.

[chatgris01]

Uczta Trymalchiona

[alessa28]

jolie napisała:


>
> Ktoś, kogo stać na bardzo wiele może snobować na minimalizm, bo to jego wybór.
> Ale uważam, że motywacja do takiego wyboru jest łatwa (choć to niezgrabne słowo
> ) przez bezpieczeństwo w tle, które dają pieniądze. Nikt z tych minimalistów ni
> e zamieniłby się z minimalistami z konieczności. Kojarzy mi się z tymi tekstami
> o pieniądzach, które szczęścia nie dają wypowiadanymi przez zamożnych. Nic na
> to nie poradzę, że nie są dla mnie wiarygodni.

Mega w punkt. Zgadzam się w 100 %

[mysiulek08]

bo pieniadze szczescia nie daja ale bardzo to szczescie przyblizaja

[chatgris01]

Zgadzam się z Chmielewską, która mówiła, że pieniądze może szczęścia nie dają, ale za to cholernie ułatwiają życie

[trumny_z_bergamo]

A jak pozycjowane cenowo zegarki są dobrze widziane u snobów?

[grrruuuu]

Zegarek? Tylko po przodkach, najlepiej jak przetrwał Syberię

[bi_scotti]

grrruuuu napisała:

> Zegarek? Tylko po przodkach, najlepiej jak przetrwał Syberię

Wlasnie dokladnie taki nosi moja Najstarsza - po babci Aczkolwiek najwazniejsze przy takim zegarku jest znac relatywnie mlodego (!!!), professional watchmaker/zegarmistrza - to jest dopiero skarb! Cheers.

[no_easy_way_out]

albo z taka historia jak ten z Pulp Fiction

dla przypomnienia
www.youtube.com/watch?v=RmKfStCAO4M

[smok_wawerski]

Niezależnie od modelu - Panerai.

[trumny_z_bergamo]

Trochę drogie. Myślałem, że symbol luksusu to już takie za kilkanaście klocków.

[srubokretka]

Kilka lat temu rozmawialam z majetnym bratem ciotecznym. Z rozmowy wywnioskowalam, ze dzieci w szkolach zagranicznych, gra w tenisa, czeste zagraniczne wycieczki to byl prestiz dla niego. Bardzo zadziwlam sie, jak go odwiedzilam w zeszlym roku. Ma ladny, ale przecietnie urzadzony dom, troche antykow, lexusy przed domem, ale nie jakies rewelacyjne. Myslalam, ze ladniejsze, "luksusowe" bedzie mial otoczenie.

Wlasciwie to chyba znajomosci sa uniwersalnym symbolem luksusu i statusu. Reszta to kwestia gustu.

[sunflowerin]

Karnet na siłownię i pakiet w luxmedzie to chyba ma dziś co drugi.
Dla mnie symbolem luksusu jest raczej wolnosć finansowa. On jest inwestorem, ona działa charytatywnie, albo prowadzą z sukcesem kilka spółek i nie są uwiązani etatami. Wakacje spędzają na katamaranie lub jachcie gdzieś na Bahamach, czy nawet południu Europy.

[chococaffe]

prowadzą z sukcesem kilka spółek i nie są uwiązani etatami

wiesz ile to roboty, to "prowadzenie z sukcesem kilku spółek"?

[solejrolia]

Właśnie chyba nie wie.

[abecadlowa1]

Dla mojej matki w latach '70 symbolem statusu było posiadanie płyt z zachodnią muzyką.
Obecnie wypada być wysportowanym i zadbanym fizycznie i mieć jakieś niszowe/ ekstremalne hobby.

[gryzelda71]

Nie, obecnie ma się pasje. I projekty.

[chococaffe]

mały off top - sama nie lubię słowa "projekt" a jednocześnie go używam w sytuacjach kiedy nie chce mi się mówić o szczegółach, używać bardziej opisowego języka. A "projekt" to takie słowo skrót.

[gryzelda71]

Ha na początku pandemii luksusem był dom z ogrodem. Albo choć działka...

[kandyzowana3x]

Robienie licencji pilota szybowców, posiadanie mieszkania w mieście i domu na wsi, albo odludziu.

[mikams75]

z rodzinnych opowiesci - ktos tam mial kogos znajomego w Ameryce i opowiadal, ze Amerykanie kupuja papie toaletowy pod kolo kafelkow w lazience. Wszyscy ubaw mieli. Moja mama wrocila do tego tematu po tym jak uznala, ze jej sie bardziej podoba papier toaletowy w jakies tam kwiatuszki i lepiej wyglada w lazience niz jakis tam inny

[minniemouse]

mikams75 napisała:
z rodzinnych opowiesci - ktos tam mial kogos znajomego w Ameryce i opowiadal, ze Amerykanie kupuja papie toaletowy pod kolo kafelkow w lazience. Wszyscy ubaw mieli.

hahah huhuhu. ten ubaw to z czego? w Polsce robiliby dokładnie tak samo gdyby mieli takie możliwości.
gdyby TYLKO mieli - ale nie mieli. heh.
poza tym, taka moda byla moze ze 30 lat temu, ale okazalo sie ze aromaty i kolory dodawane do papieru nie tylko draznia skore ale tez sa w jakis sposob szkodliwe dla instalacji sanitarnych i ekologii (farby, chemikalia) i w rezultacie, na skutek skarg konsumentow FDA zalozylo ban na te kolorowe cudownosci. obecnie mozna sobie owszem zamowic kolorowy PT ale jako "novelty" i na wlasne ryzyko. jest do tego drogi, nie stanowi wiec towaru podstawowego wyposazeniowego domowego a luksus, zabawke.

Minnie

[grrruuuu]

Pewnie z tego samego co w słynnych wątkach ślubnych gdzie dobiera się odcień serwetek do karnacji panny młodej

[sylwiastka]

Symbole statusu (nie luksusu) w moim srodowisku.
1) Impact Factor czasopisma naukowego w ktorym obublikowalo sie wyniki badan. Najwiekszy prestiz daja Science, Nature i Cell oraz NEJM.
2) Pozycja na liscie autorow w publikacji. Pierwszy autor - super, pierwszy i zarazem korespondencyjny - szacuneczek, ostatni i korespondencyjny - najwiekszy prestiz.
3) Zdobyte stypendia i granty. Wiekszy prestiz ma naukowiec, ktoremu szef nie placi i nie jest sie od niego zaleznym. Ma wlasne stypendium pokrywajace pensje i/lub wydatki na badania. Bycie na garnuszku pracodawcy to nizszy status. Stypendia roznia sie wysokoscia. Niektore instytuty akceptuja rozna wysokosc pensji osob na tych samych stanowiskach, inne daza do rownosci.
4) Nagrody i wyroznienia. Oczywiscie Nagroda Nobla jest wisienka na torcie.
5) W firmach farmaceutycznych symbolem statusu jest nazwa stanowiska i pozycja na szczeblu drabiny kariery.

[berdebul]

W mojej bance chwalenie się IF publikacji to obciach.
2. Nie wiedziałam, że jestem prestiżowa.
3. Nie każdy bierze kogos takiego do zespołu, są szefowie którzy wolą być liderami projektu i finansować dobrych pracowników. Zwłaszcza starsi szefowie.

[sylwiastka]

W mojej dziedzinie IF nikt nie podaje, ale nazwe czasopisma zawsze. I wielka trojke zna kazdy, a reszte mozna sprawdzic.
Nie spotkalam sie z z szefem grupy, ktory nie bierze “darnowych” czyli grantowycg pracownikow. Wiekszosc jednak mysli, ze z grantowi i pensyjni maja tak samo malo do powiedzenia. To juz zalezy od naukowca czy jest w stanie ubiegac sie o niezaleznosc.
Grant zawsze lepiej wyglada w CV.

[no_easy_way_out]

Wynika to pewnie z tego, ze ja sie nie orientuje, ale wszystko o czym wy dwie teraz piszecie robi na mnie wrazenie

[igge]

Praca naukowa, badawcza, uczenie studentów, doktorantów itp praca na sensownej uczelni - robią na mnie ( na każdym?) wrażenie. Status na pewno, luksus - z tym różnie, akurat jedyni zaprzyjaźnieni nauczyciele akademiccy w żadnym luksusie nie żyją i raczej niekoniecznie mogą sobie na wielkie luksusy pozwolić. Ale to zależy co dla kogo jest luksusem, w tym wątku są różne odpowiedzi.
Dla mojego dziecka synonimem ogromnego luksusu jest obserwowana u znajomego możliwość spontanicznego pomysłu na obdarowanie kogoś tam dowolnego ( nie najbliższych) bez okazji i spontaniczne , bo mam taką fanaberię, i wejście od razu do sklepu po podarunek za kilka tysięcy złotych bez odczuwania tego w portfelu.

[igge]

Jej przyjaciółka nigdy nie korzysta z państwowej służby zdrowia, to wg dziecka też jest trochę luksus.

[no_easy_way_out]

igge napisał:

> Praca naukowa, badawcza, uczenie studentów, doktorantów itp praca na sensownej
> uczelni - robią na mnie ( na każdym?) wrażenie. Status na pewno, luksus - z tym
> różnie,

Na mnie na pewno tak.
Czy na kazdym - nie wiem, pewnie nie.

Tak, status; czy moze po prostu taki hm... nie wiem, szacunek (?). Luksus - nie. Jesli taki ktos ma przy okazji kase, spoko - ale to sprawa drugo, jesli nie trzeciorzedna.

[berdebul]

U nas tytuły, zwłaszcza że ostatnio pojawił się trend na „śmieszne” tytuły czyli „Fantastic yeasts...”. A mam przyjemność współpracować z noblistami i osobami z komitetu noblowskiego.
Od razu mi się przypomniało z papierem w Cell Tekst linku

[marianna1960]

Dla mnie pokazywanie swojego statusu poprzez posiadane rzeczy to jest objaw buractwa i pustoty, życie na pokaz. Być albo mieć to jest pytanie. Pracować aby móc się wywyższyć nad innymi tym co się posiada chory świat.

[solejrolia]

marianna1960 napisała:

> Dla mnie pokazywanie swojego statusu poprzez posiadane rzeczy to jest objaw bur
> actwa i pustoty, życie na pokaz. Być albo mieć to jest pytanie. Pracować aby mó
> c się wywyższyć nad innymi tym co się posiada chory świat.

Piszę jeszcze raz, bo mi skasowano wpis 😁

Tak wszyscy jesteśmy burakami. Bo żyjemy na ile na stać, i na ile nam pasuje, żeby było nam wygodnie. I na dodatek nie ukrywamy się po ziemiankach, żeby sasiada nie kuło w oczy, że mamy, a on nie, i sie wywyższamy.
Halo. Tu ziemia. Status finansowy, czyli twoje mieć, to oprócz samego posiadania, to również swobodne podróżowanie, (naj) lepsza edukacja dzieci, czy dostęp do (naj) lepszych lekarzy. Sprawy nie do przecenienia.
Moda się zmienia, 2 dekady temu wakacje w Tunezji były hitem, dziś lata sie w inne miejsca na odpoczynek, czy spedza sie inaczej czas wolny. Ale jedno jest niezmienne "bez miec" wyzej dupy nie podskoczysz. I niewiele w życiu zaznasz.

[chococaffe]

Przecież ona ma - ogromny telewizor i Netflix

[simply_z]

I konsumuje serialowy chlam jeden za drugim. koszmar

[igge]

No, dla mnie też, jeśli Twoim i Twoich dzieci okulistą jest Szaflik - jest to luksus, którego niestety trochę zazdroszczę.

[padum]

Chodzi Ci o koszt czy legendę?

[igge]

Pewnie i jedno i drugie.
Znam osoby, którym leczenie u tego lekarza zmieniło mocno życie na lepsze i nie wiem, może inni okuliści byliby równie skuteczni przy tak dużych wadach wzroku ale to o Szafliku ciągle słyszę. Nie legendy tylko efekty jego operacji u dzieciaków rzeczywiście zamożnej bardzo osoby, dla której koszt opieki okulisty na pewno był nieistotny i wdzięczni są od 8 lat mega.

[waleria_s]

Co to znaczy pokazywanie statusu przez posiadanie rzeczy? Przecież to jest logiczne, że jeśli kogoś stać zainwestuje w bezpieczny, nowy samochód, ładnie i funkcjonaonie wyposaży dom itd. Nie lubię bardzo takiego wyliczania innym, posądzania o snobizm, 'szpanowanie'.

[grrruuuu]

Daj spokój, minimalistka Marianna w innym wątku pochwaliła się ogromnym telewizorem. Taki to minimalizm. Inna sprawa że kierowanie się w rozrywkach i innych wyborach modą może robić zabawne wrażenie, są tacy ludzie, którzy zawsze robią to co "się teraz robi", to akurat śmieszne

[arwena_11]

ale ona minimalizm uprawia jadąc 2h do pracy, bo mieszkanie w Warszawie jest passe

[heca7]

Bo Warszawa to sam beton i smród wg niej 😉

[chococaffe]

i centra handlowe

[marianna1960]

Tu masz rację raj dla korposzczurów jak ktoś utknie w tym "raju" to trudno mu na swojej wiosce się przyznać że mu się tu nie podoba,

[mercredi]

o tak, to moj codzienny luksus: 15 minut rowerem do pracy

[solejrolia]

Ale kierowanie się modą to również po prostu dostępność!
Jeśli coś jest na topie zwykle oznacza to również, że w dane dobro możemy uzyskać w wielu wariantach. Coś jest modne - pojawiają się natychmiast oferty, a ty wybierasz juz pod siebie.

Taki przyklad. Samochody kombi. Moda byla na to, że ojacie.
Przypominam sobie jak przebojem weszły na rynek. Moi rodzice kupili zanim stały się modne (w pol. lat 90tych) i to byl hit na wsi ale wtedy mieli do wyboru 2 silniki i 2 kolory do wyboru . Kombi okazaly sie modne i w latach 2000 "wszyscy" jeździli kombi i dla rodzicow nawet dobrze bo i o naprawe latwiej, i czesci byly tanie, i na ulicy mimo upływającego czasu nie wyroznial sie na nie, i wstydu nie było:-p- dzieki temu byl w rodzinie do swojej późnej starosci .
Dzis -a kto kupuje kombi? PH. Rodziny z dziecmi. Za to, tak myślę, samochod typu suv- albo rodzinne vany- modne to i w salonach do wyboru do koloru, kazda marka ma, każdy model 18 silników do wyboru, i to samo kolorystyka.
Ciekawe co za 10 lat będzie modne =dostepne ( poza tym że elektryk.)

[no_easy_way_out]

Kombi byly wczesniej niz lata 90-te. I to wcale nie takie rzadkie

Moi rodzice mieli Wartburga Kombi, mam zdjecia II czesc 80-tych
Duze fiaty (fiat 125p) tez byly w wersji kombi (np. karetki tak mialy).
Rumunska Dacia tez. Nawet Warszawa ( a to juz nie 80-te tylko 70-te a nawet 60-te, choc nie wiem kiedy wprowadzili)
Wiem,ze to zabrzmi jak zart, ale Trabant serio tez
Z Zachodnich np. Volvo, Mercedesy-beczki, Ford Escort, Opel Kadett

Przy czym chodzilo o wzgledy praktyczne, nie mode, czy status.
Oczywiscie Zachodnie auta dodawaly prestizu na pewno, ale to nie z racji ze kombi, tylko ze auto produkcji zachodniej.

[solejrolia]

tak, tak mi się właśnie kojarzy fiat kombi= karetka. OCZYWIŚCIE ŻE BYŁY, ale nie były aż tak modne (=dostępne). A moda, jak na tym przykąłdzie napisałam, to również dostępność, i wybór.

Moi rodzice mieli właśnie escorta. Czujesz. Czerwone kombi to plus 100punktów do fajności a że przesiedli sie z poloneza, kumasz, polonez -> kombi szpan jest? jest!
I tak jakoś w początkach lat 2000 nagle na ulicach gdzie nie spojrzałeś: same kombi. A że każda marka naraz wypuściła swoje modele kombi, no i pasaty, pasaty, pasaty....TDI, to jeździli "wszyscy", bo taka moda nastała.

[heca7]

"Pasek w dyslu" to to dziś w niektórych kręgach wyznacznik solidnego samochodu

[no_easy_way_out]

Eskort, jesli to ten robiony do ok 1984/1985 - swietny model!
No dwie klasy wyzej niz Polonez, ale skuli Eskortowosci (i to jeszcze taki swietny kolor), raczej nie ze kombi.
Sporo byl dal, zeby sie takim teraz przejechac.

Warszawa raz jechalem jako kierowca, na poczatku TEGO (!) wieku.
To juz byl zabytek ale jeszcze nie byl traktowany a az takim szacunkeim jak teraz (auto mialo ok 30 lat, teraz mialo by blisko 50!)

Video jest gdzies nawet na youtube - nagrane marna jakoscia, cyfrowym apratem (ktory nie robil swietnych filmow,zwlaszcza ze pamiec miala zdaje sie 64 mega...) - moze w sumie minuta filmiku jest.
Kolega kupil, co ciekawe w celu wsadzenia tam sportowego silnika (z beemki) i przerobienia auta na dwuosobowe.
Sam kupowalem mu chipa do tego silnika, (lepszy performance).
"Projekt" rozbebeszony od nastu lat, utknal lata temu. jest gdzies wjakism przydomowym warsztacie czy innej stodole
Ale robi sie offtop mocny.

Kombi rzeczywiscie potem wyszly w wielu modelach gdzie wczesniej ich nie bylo - np. VW Golfy.

Ja tylko nie zauwazylem szalu na kombi osobiscie. Moze odsetek sprzedanych potwierdzilaby rosnaca popularnosc, ale jesli np. ten odsetek wzrosl z 3% do 6% (strzelam zupelnie) to raz ze wielka moda bym tego nie nazwal , a dwa dalej nie podciagalbym tego pod status czy definicje luksusu.

Natomiast Ford Escort do konca 80-tych lat to zdecydowanie byl symbol statusu. W 90-tych i w sumie do 2004 tez troche choc juz mniej.

[bromba11]

Kombi po prostu są praktyczne i zrobiły się popularne gdy ludzie zaczęli postrzegac auto jako takie nie jako symbol luksusu i prestizu tylko jako przedmiot bardzo przydatny w codziennym życiu. A nadwozia kombi oferowały praktycznie wszystkie marki od zawsze - najpóźniej dołączyły do nich te segmentu premium typu mercedes czy BMW.

[solejrolia]

Ha, dziadek miał warszawe kombi.
Chyba tylko raz jako kilkulatka miałam możliwość pojechać z dziadkiem tym samochodem, do punktu pocztowego w jego wsi, kupił Gromadę Rolnik Polski jedno z bardzo nielicznych wspomnień z dziadkiem.

[igge]

Mój dziadek też miał warszawę i jak jego córka, moja mama, miała ze sobą skrzypce to wtedy nawet ją do szkoły podwoził autem Ale lalki jej nigdy rodzice nie kupili A marzyła jako dziecko.

[arwena_11]

Kombi nie zrobiły się modne - tylko w wielu przypadkach były to kwestie podatkowe ( jako samochód transportowy )

[sol_13]

solejrolia napisała:

> Dzis -a kto kupuje kombi? PH. Rodziny z dziecmi. Za to, tak myślę, samochod ty
> pu suv- albo rodzinne vany- modne to i w salonach do wyboru do koloru, kazda m
> arka ma, każdy model 18 silników do wyboru, i to samo kolorystyka.

Vany już nie, niektóre marki się w ogóle wycofują (np. Ford). Wszyscy chcą teraz suvy bo modne i wysoko się siedzi, to lepiej widzą i się bezpieczniej czują.

[jolie]

>Ale jedno jest niezmienne bez miećwyżej dupy nie podskoczysz. I niewiele w życiu zaznasz.

Oczywiście, od zarania dziejów. Byt zawsze określa świadomość, koleiny raz to piszę. I niewiele rzeczy nie zależy od pieniędzy.

[waleria_s]

Podpiszę się.

[igge]

Rehabilitowałam dziecko nad morzem razem z żoną jakiegoś bogacza arabskiego, którego synek też był rehabilitowany. Całe piętro hotelu niemal wynajął bo tam jakieś pociotki i opiekunki itd z nimi do tego jednego dziecka przyjechały. Zdrowie jego dziecka tzn sprawność jego dziecka niewiele zależała od nieograniczonej kasy wkładanej w rehabilitacje na świecie. Spacerowałam z mamą malucha i widać bylo mocno, że wiele ważnych rzeczy od kasy jednak nie zależy.

[ingryd]

W PL teraz to moje odczucia są niezbyt miarodajne, ale zawsze wydawało mi się, ze wśród „swoich” największe „wrażenie” robiła moja Alma mater, którą udało mi się ukończyć jako młodziutkiej emigrantce ze wsch te 30 lat temu.
Z resztą takie same reakcje odnotowuje w odniesieniu do mojej progenitury, która to również odebrała wykształcenie w tzw „elitarnych” szkołach i wykonuje zawody społecznego uznania...
Zaś we FR, dans mon milieu, symbolem statusu, jest przede wszystkim brak symboli luksusu

[gryfna-frelka]

Studiowalas na Sorbonie i masz dzieci po tzw grandes écoles?

[padum]

😁

[chococaffe]

A propos Sorbonny - studiował na niej przed wojną mój stryjeczny dziadek (brat dziadka?). Największą furorę robił w PL (już po wojnie) ćwierć wieku młodszą żoną. Ja nigdy nie miałam przyjemności poznać, ale opowieści o niej były żywe baaardzo długo

[zuleyka.z.talgaru]

A ja tam nie wiem. Ale myśle, że symbolem statusu może być to jak bardzo zaopiekowane jest specjalistycznie niepełnosprawne dziecko, którego rodzice nie muszą prosić o 1% lub inne datki.

[solejrolia]

Wiesz, przy okazji pomyślałam, że osoby zamożniejsze, czy ze świecznika, nie proszą o wsparcie w leczeniu, bo to też jest do pewnego rodzaju "obrona" siebie i swojej rodziny przed hejtem.
Prosząc o ten 1%, nawet nie dla siebie, ale np. reklamujące jakąś akcję, niestety spotkać sie mogą, i niektóre z nich spotkała re-akcja pod tytułem: patrzcie taka bogata, a woła o kasę , wstydu nie ma, niech za swoje leczy.
Nawet przypomina mi się 1-2 takie sutuacje ....

[stara-a-naiwna]

pamiętam akcje, że "zwykłą" rodzina zbierała 1% czy datki na chore dziecko i ludzie im zaczeli wypominać, że jak śmią prosić o cokolwiek skoro mają firmowe byty (raptem 3 paski adidasa) i że skoro stać ich na TAKI|E ZBYTKI to wręcz niemoralne

[igge]

Zgadzam się. Ale w zasadzie nie znam naprawdę zamożnych ludzi z dzieckiem z niesprawnością ( no może jedno ale niesprawność mała i tam matka też ma nieuleczalną chorobę i kupuje nałogowo kolejne konie)
Z tego co wiem niesprawność dziecka oznacza drastyczny spadek poziomu życia rodziny i bolesne kompromisy.
Dziecko z niesprawnożcią to luksus bo mega kosztowniejsze jest niż zwykłe.

[aerra]

Przykłady, które podajesz to raczej przykłady "luksusu" i "statusu", a nie luksusu i statusu

[ichi51e]

10/10

[olkkaa_99]

Każdą dekade oceniam z perspektywy wieku, w ktorym wtedy bylam:


Lata 90te: prywatne szkoly i lekcje angielskiego dla dzieci

Lata 2000 (moje czasy LO) : Jeżdżenie na zakupy ciuchowe do warszawy (😎 like a boss), obozy językowe za granicą, zakupy kosmetykow w sephorze, wlasny (jakikolwiek) samochód tuż po maturze i - uwaga, najwiekszy szpan - jezdzenie do szkoły wlasnym samochodem.

Lata 2005-10 (studia) : nadal wysoko utrzymywal sie wlasny samochod, doszlo tez mieszkanie i praca w korpo, najlepiej taka pozwalajaca na podroze po świecie, koncerty, latanie do USA,

teraz : Dziecko w Akademeii, Suv, mieszkanie w Bialym Kamieniu, Zakupy tylko u projektantów, perfumy za 1000 zl, wakacje jak najdalej - Azja, RPA, Australia, hobby: boks, tenis... nawet niebwiem co jeszczez nie mam luksusowych znajomosci 😉

[stara-a-naiwna]

z 15-10 lat temu kolega komornik opowiadał, żę w domach w których niewiele było byl ołtarz z płaskim telewizorem i chyba wtedy to była to taka rzecz która mogłą się kojarzyć z luksusem

a obecnie
jak ktoś ma auto w cenie mieszkania to może być coś luksusowego
chociaż i bywają ludzie którzy żyją na pokaz albo mają tylko to auto i nic więcej, albo żeby mieć to auto są zadłuzeni ponad swoje realne możliwości spłaty...


Dla mnie realny symbol luksusu i statusu - jak ktoś ma drugie mieszkanie w miejscowości turystycznej i go nie wynajmuje komercyjnie tylko samemu korzysta przez kilka dni w roku

[igge]

Tak, te ewentualne exra mieszkanie/ ania, dom/ domy nad morzem za granicą, nad jeziorem w Polsce - też wydaje mi się świadczą o statusie. I luksusie fakt.
To, że wolisz sobie coś kupić i tam spędzić wakacje zamiast w hotelu lub, częściej, weekend. Ewentualnie zaprosić tam znajomego/ kogoś z rodziny bo lokum stoi generalnie puste.
Generalnie zaspokajanie wszelakich swoich materialnych potrzeb i pragnień, kaprysów, fanaberii - uważam za oznakę (statusu?)i zdecydowanie luksusu. Kiedy nie musisz brać pod uwagę kwestii kosztu. Aczkolwiek akurat te znane mi osoby mające ten luksus dostępny - mają totalnie wywalone na rzeczy typu torebki, wózki, marki ( no, może aut nie), a przynajmniej sprawiają takie wrażenie. Tak jakby nie zauważają tegi hmm luksusu i nie mają potrzeby się z nim obnosić. Rozrzutne na pewno też nie są, czasem przeciwnie. Jakość i wygoda tak, nawet komfort. Ale status i luksus ? Umyka im jakby, jest raczej małoistotny chyba? Nie znają innego życia, może dlatego

[mgla_jedwabna]

Dla mnie zawsze ostatecznym symbolem luksusu i statusu było niepodniecanie się pieniędzmi. Np. przyjmowanie spokojnie konieczności poczynienia nieprzewidzianego wydatku. Nieurządzanie scen z powodu straty materialnej (przeciwieństwem są krzyki "a wiesz, ile to kosztowało?!"). Umiejętność dyskretnego dawania napiwku, a nie "reszty nie trzeba" wypowiedziane tak, by cztery sąsiednie stoliki usłyszały. Podobnie - umiejętność obdarowywania pieniędzmi bez robienia szumu wokół tego. Niedopytywanie o koszta i wydatki - ciocia Hela pytająca z błyszczącymi oczkami ciocię Kasię, ile to teraz taki stół albo remont dachu kosztują, to takie drobnomieszczańskie. Noszenie płaszcza za pięć złotych z ciuchlandu z taką samą gracją, jak z butiku za pięć tysięcy. I analogicznie - szanowanie cudzego płaszcza za pięć złotych tak samo, jak tego za pięć tysięcy, a nie że wujek Staś robiący uwagę naszemu bąbelkowi, żeby nie chlapał błotem, "wydziwia", bo błoto lądujące na jego starej kurtce to nic takiego, ta kurtka nie kosztowała majątku przecież. Brak postawy "jadę drogim i dużym samochodem, więc wolno mi więcej na drodze". Ogólnie - zachowanie takie, jakby posiadanie nieograniczonej ilości pieniędzy było dla nas czymś tak normalnym, jak woda w kranie. Marnować nie należy (jak i wody z kranu), ale chwalić się tym i epatować? Tak robią tylko ci, dla których posiadanie pieniędzy jest stanem nietrwałym.

[chococaffe]

To co opisałaś, to dla mnie po prostu zdrowe podejście do życia i dobre wychowanie- czy luksus? Nie wiem.

p.s. dla mnie luksus to po prostu wygoda. Nie cena, marka, moda czy inne cuda.

[igge]

100/100

[ichi51e]

Dobrze powiedziane - niestety wiele osob nie zna tego luksusu zawsze gdzies tam z tylu glowy siedzi...

[konsta-is-me]

Ale to nie luksus tylko bogactwo ?
I niewielu ludzi może się zachowywać ,jakby zawsze mieli dostęp do nieograniczonej puli finansowej.
I 99 procent bogaczy w taki czy inny sposób chwali się tym..
Kwestia czym konkretnie i jakich środków do tego używa.
To o czym piszesz, to raczej niedbanie o pieniądze (fakt, że nie dbają głównie ci,którzy...je mają) a to poboczny watek raczej.
Pytanie było o symbole luksusu.

[chococaffe]

Dlatego ja powtarzam, że trudno o taki uniwersalny symbol.

Wg słownika luksus to


luksus
1. «warunki zapewniające wygodne życie»
2. «przyjemność, na którą można sobie rzadko pozwolić»
3. «drogi przedmiot ułatwiający lub uprzyjemniający życie»

[trampki-w-kwiatki]

Ja jestem w tak dupowatej sytuacji życiowej, że wszystko o czym czytam na ematce jest dla mnie symbolem statusu, od dużych mieszkań, po wielokrotne zagraniczne podróże.
Pochodzę z rodziny, gdzie pieniędzy nigdy nie brakowało, dziadkowie moi żyli rozpustnie, w rodzinie był sklep i restauracja, dziadków było stać na ogromny dom, samochód, mnóstwo zagranicznych wyjazdów "do wód", na polowania, na wizyty u kosmetyczki kilka razy w miesiącu, drogie futra i utrzymanie gromady dzieci oraz gosposi. Rodzice moi dali nam dostęp do prywatnej służby zdrowia oraz korepetycji z języków obcych, do czego nie miały dostępu inne dzieci. Mieszkaliśmy na drogim osiedlu, jeździliśmy na narty w Dolomity. A obydwoje z bratem klepiemy zwykłą polską biedę. Stać nas tylko na używane auto i wakacje w Karkonoszach. Więc świat ematek z perspektywy zwykłego robotnika umysłowego to sam luksus i prestiż.

[konsta-is-me]

A co takiego luksusowego i prestiżowego robią ematki ??
Akurat wakacje w Polsce wcale nie są tanie,chyba że masz na myśli namiot i konserwy.

[trampki-w-kwiatki]

Wiem, że nie są. W zeszłym roku mieliśmy lecieć na Grecką wyspę. Dwa tygodnie we troje kosztowały tyle, co tydzień w hotelu w Gdańsku. Grecka wyspa przepadła, kasa poszła się trzaskać, został ten Gdańsk. W tym roku nie zaryzykuję kolejnych kilku tysięcy na rezerwowanie zagranicy, żeby znów przepadła mi kasa, więc zostaje mi ojczyzna, a pobyty na ojczyzny łonie są drogie jak diabli.

[sol_13]

Dlaczego Ci przepadła?
Rezerwowalas przez biuro podróży czy na własną rękę?
Ja odzyskalam właśnie zwrot za rezerwacje w bp wycieczki, ktora miala sie odbyc w czerwcu z turystycznego funduszu gwarancyjnego.

[trampki-w-kwiatki]

Indywidualnie. Jeden hotel oddał kasę za dwa noclegi, jeden oddał voucher, jeden udaje, że nie istnieje. Linie lotnicze też lecą w kulki.

[sol_13]

Masakra z tym jest, mi jedna indywidualną z hotelu (w PL) udalo sie odzyskać po kilku miesiącach stalkowania ich mailami. A duże polskie bp moją kasę przetrzymywalo prawie rok.
Placilas karta te wszystkie rezerwacje? Jesli tak to masz drogę chargeback w banku.

[trampki-w-kwiatki]

Tak, kartą.

[sol_13]

Czemu więc nie złożysz reklamacji w banku? Na brak zwrotu. I załącz korespondencję z usługodawcami. Bank bedzie odzyskiwal te srodki dla Ciebie.

[bywalec.hoteli]

Trampki w kwiatki - a co się stało, nie odziedziczyliście tego bogactwa?

[trampki-w-kwiatki]

Normalnie. Przyszła komuna i rozpizdziła większość dziadkowego majątku. Potem rodzice stacili majątek życia inwestując w nieruchomości, które przepadły (zostali oszukani), a my z bratem to już w ogóle żyjemy jak dziady pracując na etacie.

[bywalec.hoteli]

smutne to słyszeć

[igge]

[chococaffe]

W skrócie autorze wątku - luksusem jest to co chciałbyś mieć ale nie masz bo nie możesz (np Cię nie stać)

A co do statusu - jakiś socjolog powiedział, że od czasów Kim Karadashian/Kardiashan - pojęcie luksusu i statusu mocno się rozjechało ( w uproszczeniu )