Macie przyjaciółki?

[bi_scotti]

pure_cashmere napisał(a):

> chociaż jedną, do której możecie zadzwonić w środku nocy,

W sumie do kilku osob (no only women) moge zadzwonic z prosba o pomoc w srodku nocy, w kilku krajach ale tak totally honestly to zawsze najpierw zadzwonilabym do meza, w drugiej kolejnosci do Najstarszej i tylko gdyby zadne z nich nie odbieralo albo nie moglo pomoc, dzwonilabym do someone else ...

> zawsze liczyć na pomoc

Never say never, never say always Nie ma chyba takiej osoby na swiecie, na ktora mozna liczyc zawsze w kazdej sprawie. Na niektorych moge liczyc w sprawach ABC, na innych w XYZ (sprawdzone ) ale tez wybitnie staram sie nie naduzywac i raczej funkcjonuje w poczuciu, ze to na mnie ktos moze liczyc ... as often as possible

> możecie wpaść bez zapowiedzi na kawę czy po prostu pogadać?

Ale dlaczego bez zapowiedzi? Staram sie dac ludziom chociaz pol godziny na oswojenie sie z opcja, ze przybywam I jestem wdzieczna za vice-versa
No i co to znaczy "po prostu pogadac"? Small talk to ja praktykuje z coworkers, paniami w sklepie albo wspopasazerem w samolocie - przyjaciel nie jest do tego niezbedny
Cheers.

[olkka_99]

nie mam żadnej przyjaciółki, ostatnią taką zażyłą znajomość z osobą płci żeńskiej miałam w liceum. Nie przyjaźnie się w ogóle z kobietami, nie wiem dlaczego. Nie mam przyjaciółek ani nawet koleżanek. mam kilku przyjaciół facetów.

[annaboleyn]

Mam jedną bardzo bliską, jak rodzina, dwie również bliskie i ważne i spore grono fajnych koleżanek i znajomych, na które mogę liczyć i nawzajem

[annaboleyn]

A, bo widzę, że to ważne - nie wpadam do nich bez zapowiedzi, bo w ogóle nie ma tego w moim katalogu, ale gdyby sytuacja to uzasadniała (coś się dzieje) to wiem, że mogę i one, mam nadzieję, również wiedzą, że mogą.

[igge]

Mam. Ale dobra relacja potrzebuje zawsze czasu więc koleżanek można mieć wiele natomiast przyjaciół mniej.

[igge]

A co do zapowiadania się to z małymi wyjątkami przyjaciele zawsze są mile widziani i zapowiadanie się czasem polega na telefonie spod bramy.
Na pewno nikt do niczego się nie zmusza i niezbędnym elementem jest żartowanie/ wygłupianie się/ mnóstwo śmiechu.

[engine8]

W srodku nocy bez zapowiedzi na kawe? Chyba przesada

[chococaffe]

Mały off top - ostatnio, trochę w związku z tym co za wschodnią granicą, skontaktowały się ze mną do mnie dwie osoby z przeszłości zawodowej(i z daleka) z pytaniem czy wszystko w porządku i czy mogą pomóc i czy ja potrzebuję pomocy. Lubiliśmy się, ale nigdy nie nazwałabym tego przyjaźnią, nawet wtedy.

Kiedyś "obcy" kolega zajął się mną jak się dowiedział o mojej chorobie, którą sam przechodził.

Ważne, zeby wokół siebie mieć fajnych, dobrych ludzi.

[zimnolistna]

Nie i nie żałuję. Mam za to rodzinę, z którą nie jestem jakoś blisko na co dzień, ale wiem, że gdyby coś poważnego się stało, to mi pomogą ( szwagierka, siostra, tesc, rodzice). Nie lubię zawracac ludziom głowy błahymi problemami za to inni to uwielbiają. Z tego powodu musiałam ograniczyć kilka takich "przyjaźni". Nie chcę być darmową psychoterapeutką.

[simply_z]

takie polskie podejście niestety..

[mieszkanienaturalnie]

Mam jedną, moją mamę.

[mama-ola]

Nie mam. Miałam bliską koleżankę, ale się urwało, widać, nie było dość mocne. Jakbym bardzo potrzebowała wsparcia takiego typu, jak piszesz, w razie kryzysu, to mam siostrę i mamę.

[aqua48]

Mam takie cztery na które zawsze mogę liczyć. Dwie jeszcze z podstawówki, jedna z liceum i jedna ze studiów.

[shellyanna]

Tak, dwie. Od prawie 30 lat te same.

[tanebo001]

Tak

[jammer1974]

Tak szczesliwie mam i od 18 roku zycia zawsze mialam. Generalnie mam szczescie do bliskich ludzi w sensie przyjaciol. Z rodzina gorzej. Nie mozna miec wszystkiego naraz.

[simply_z]

mam kilka bliskich osób , chociaż czy to są jakieś głębokie przyjaźnie, ciężko stwierdzić, tak i nie. Mogę natomiast pogadać z nimi o wszystkim, dlatego zawsze tak mnie dziwią te anonimowe wyznania na forum pod zmienionym nickiem.

[milupaa]

Mam dwie, ale nigdy nie wpadam do nikogo bez zapowiedzi, uważam że to niegrzeczne i może postawić kogoś w kłopotliwej czy niezręcznej sytuacji. Nawet tego samego dnia przecież mogę zadzwonić i spytać czy mogę wpaść za godzinę.

[barbibarbi]

Mam jedną przyjaciółkę ze studiów, jeszcze się ostała, bo reszta jakoś się wykrusza, a nowe przyjaźnie trudno się zawiera w późniejszym wieku. Parę razy się rozczarowałam, jedna "psiapsiółka" od lat, wbiła mi sztylet w plecy i nieładnie parę razy się zachowała, z inną rozeszło się nam światopoglądowo - a ja nie mogę, no nie mogę jakoś zaakceptować jako przyjaciela osoby, która nagle ma jakieś zaściankowe, histeryczne poglądy i próbuje mi wciskać teorie spiskowe. Innych przyjaźni czasami żałuję, bo odpuściłam dbanie o relacje, być może odpuściłam sobie wartościowe osoby a postawiłam na te, które były bardziej aktywne, bo zwyczajnie byłam im do czegoś potrzebna. Bardziej doceniłam ostatnio relacje rodzinne, rozmowy z ciotką, kuzynką.
Bez zapowiedzi do nikogo nie wpadam

[grey_delphinum]

Nie. Mam dwie bardzo bliskie koleżanki, ale to nie są takie relacje by wbić na kawę bez zapowiedzi lub zadzwonić po północy.
W sumie żałuję, bo ja jestem otwarta na tego typu bliską znajomość, ale jakoś się nie złożyło. Nic na siłę.

[sol_13]

Mam 2 z czasów szkolnych jeszcze. Ale nie wiem, co musiałoby się wydarzyć, żebym zadzwoniła do nich w środku nocy, bo ja generalnie nie lubię zawracania komuś głowy swoimi problemami, zresztą nie posiadam obecnie większych. Za to one to uwielbiają, u obydwu dość dużo się dzieje (rozwody itp) i w przełomowych momentach ich życia często jestem przybita wysluchiwaniem ich.

[znana.jako.ggigus]

Miałam, tzn tak mysślałam, a potem się okazało, że np nie potrafiły cieszyć się moimi sukcesami.
Ale nie tracę nadziei, że jeszcze mi się jakaś nawinie.

[przepio]

Mam -jedną przyjaciółkę od czasów liceum i trzy bardzo dobre koleżanki-od studiów.
Przyjaciółka rzuci wszystko by być ze mną w trudnych chwilach. Podobnie ja. Przyszli mężowie od razu wiedzieli , że muszą się polubić, bo inaczej będzie kiepsko. Na szczęście wręcz się pokochali 😀.
My ponad 35 lat nie pokłóciłyśmy się, jesteśmy świadkami, chrzestnymi, podrzucaliśmy sobie dzieci, gdy były małe, spędzamy razem święta, widzimy się minimum 2 razy w miesiącu. Już nie podejrzewam jakiś zawirowań w życiu z naszą przyjaźnią, bo jesteśmy wręcz skazane na siebie.

[przepio]

przepio napisała:

> jesteśmy wręcz skazane na siebie.

35 lat -mimo to nie musialam chyba nigdy dzwonić do niej w środku nocy. Ale gdyby była potrzeba -nie zawahałabym się.

[dorotakwiatkowska13]

Mam, od ponad 30 lat. Lubimy się, możemy na siebie liczyć i mam nadzieję, że tak będzie przez następne 30 lat

[evee1]

Takich przyjaciolek od paplania na codzien o niczym nie mam i chyba nie potrzebuje nawet. Ale mam wsrod znajomych ludzi, na ktorych moge polegac w waznych sytuacjach i moge liczyc na ich pomoc fizyczna i psychiczna, czy jak to nazwac.

[ritual2019]

Mam. Nie dzwonie do nich w srodku nocy ale moglabym tak jak one moglyby do mnie. Nie wpadam bez uprzedenia ale to do nilogo. Nie rozumiem takiego zwyczaju.

[pingus]

Mam jedną, prawdziwą, zweryfikowną, znamy się od podstawówki, straciłyśmy kontakt po liceum, ale odezwała się do mnie po latach, gdy znalazłam się w bardzo trudnej sytuacji, cokolwiek by zrobiła to ja zawsze będę ją uważać za moją przyjaciółkę.

[gryzelda71]

Zawsze dziwi mnie to dzwonienie po nocy...w sumie znam to tylko z filmów.
Mam przyjaciółkę, mieszka w innym mieście, na miejscu kilka koleżanek, ale takich na które można liczyć.

[vasaria]

Tak, mam. Jedną znam 39 lat, od I klasy podstawówki, od IV siedziałyśmy razem w ławce . I drugą - znam od 23 lat, poznałyśmy się leżąc w szpitalu na podtrzymaniu ciąży z naszymi pierworodnymi .