Emama sama w nowym miejscu

[wakacje_50]

Idziecie same w nowe miejsce typu kółko zainteresowań, sportowe zajęcia grupowe, wolontariat.
Jak się czujecie, czy jesteście swobodne i odważne, czy raczej kryjecie się po kątach? Na ile szybko poznajecie innych ludzi?
Bo ja się wstydzę w nowych miejscach i to może uchodzić za niegrzeczność (stoi z boku i się nie odzywa), a tak jakoś myślę, że po 40 wypadałoby już aię ośmielić.
Macie jakieś sprawdzone sposoby na wchodzenie w nową grupę?

[szarmszejk123]

Jestem zawsze w uj zestresowana a potem zawsze jakoś szybko mi to mija, tak po prostu:p
Postoje sobie z boku chwilę, poobserwuje, ale długo tak nie wytrzymam :p
Ale generalnie, tak w środku, jestem raczej nieśmiała:p

[3-mamuska]

Zalezy gdzie.Sa miejsca gdzie ide pierwszy raz tylko z towarzystwem. Sa miejsca gdzie towarzysto wrecz przeszkadza.

[taki-sobie-nick]

Przyczajam się i dziwi mnie, że to może "uchodzić za niegrzeczność". Witam się grzecznie, czasem coś wtrącam, a co, mam drzeć gębę pełnowymiarowo żeby nie być "niegrzeczna"?

[sueellen]

Scanuje uczestnikow i probuje nawiazac kontakt z inna samotna z która mam cokolwiek wspólnego (podobny styl ubierania sie, postura, wiek albo poczciwie z twarzy patrzy), no cokolwiek. Jeśli widzę ze tez zagubiona to staram sie nawiązać gatke szmatkę. Jak zaskoczy to sie jej trzymam, potem rozszerzam wianuszek o kolejne oczka zagadując do innych . Małymi kroczkami.

[abecadlowa1]

A ja jestem taką osobą, do której wciąż jakaś zagubiona, samotna dusza się przykleja. Choćbym nie wiem jak bardzo chciała być sama i mieć po metrze wolnej przestrzeni wokół siebie, to wciąż ktoś się przyklei. Tak właśnie macie z tym wyławianiem z tłumu innych "samotnych" osób. Nie można nigdzie iść samemu, bo zaraz się już samemu nie jest.

[sueellen]

abecadlowa1 napisała:

. Tak właśnie macie z tym wyła
> wianiem z tłumu innych "samotnych" osób. Nie można nigdzie iść samemu, bo zaraz
> się już samemu nie jest.

Przecież jak nie podejmiesz tematu, nie wykażesz entuzjazmu to szybko zostaniesz porzucona

[lella_two]

Hahah, mam dokładnie tak samo😎

[daniela34]

Jestem gdzieś pośrodku. Na pewno nie gwiazda towarzystwa, ale czuję się dość dobrze i szybko nawiązuje kontakty.
Sprawdzony sposób to zapisać się na zajęcia językowe one wymuszają kontakt 1:1 i rozmowę.

[kaki11]

Stresuję się. Z natury jestem dość nieśmiała i ciężko mi pierwszej nawiązać kontakt. To na ile szybko udaje mi się poczuć swobodnie i poznać ludzi, zależy od tych ludzi. Jak wpadam w otwartą grupę która ten kontakt inicjuje, to dość szybko, ale jak wpadam na ludzi, którzy są sami z siebie mniej otwarci do tego nowego kontaktu, to długo.

[panirobak82]

Ja jestem z tych, która od razu do kogoś zagaduje, nie lubię stać sama.
To co autorko napisałaś, że po 40 wypada się już ośmielić to ja tak nie uważam. Masz taki charakter a nie inny, lepiej czujesz się jak poobserwujesz i dopiero się przełamujesz, to jest ok. Jak trafisz na mnie i się w takiej sytuacji uśmiechasz na bank do Ciebie podejdę i zagadam. Nie podchodzę nigdy do ludzi z nadętą miną, też taką mam jak nie mam ochoty na pogawędki 😜

[imponderabilia20]

Naprawdę nie ma obowiązku odzywania się do kogokolwiek nawet na grupowych zajęciach - chodziłam na warsztaty fotograficzne, florystyczne czy fitness - i za bardzo nikt się do sobie nie odzywał

[wapaha]

Nie mam wstydu od kilkudziesięciu lat 😉
Nie czuję skrępowania ani obaw,jestem swobodna ,na początku bardziej obserwuje by wyrobić sobie opinie nt danej grupy-to nie jest celowe,jakoś tak wychodzi,intuicyjnie układam jakiś tam porządek/hierarchię i zazwyczaj się sprawdza -wskutek czego wchodzę w bliższa relacje z fajnymi ludźmi
Właśnie jestem w trakcie takiego samotnego wyjazdu
Wyjazd sponsoruje Wars (kawę),jedzenie mam swoje

[madame_edith]

Ja chodzę sama w różne miejsca i o ile towarzystwo nie jest już zżyte i hermetyczne, to momentalnie mam tam koleżanki. Nie mam problemu z zagadywaniem do obcych ludzi. Jedynie na drinka do knajpy sama bym nie poszła (jeść już bez problemu).

[kanna]

Moja córka opisała mi swoje pierwsze wejście do klasy w LO.
"No wiesz, warto się z kimś zapoznać. To wchodzę i patrzę: te przyszły razem, to nie. Ta się dziwnie ubiera, tez nie. Ta siedzi w komórce, tez nie. O, ta wygląda na podobną, jak ja i się rozgląda. To podeszłam, powiedziałam, jak mam na imię i zapytałam, czy mogę usiąść. "

Przyjaźni się z ta dziewczynką już 6 rok, mimo studiowania w innych miastach dalej się odwiedzają.

[dwa_kubki_herbaty]

Jestem obserwatorem, nie wstydzę się.
Wybieram sobie ludzi z którymi będę rozmawiać kolejnym razem.
Mam tak od zawsze i od zawsze dobrze dobieram znajomych.

[danaide2.0]

Nigdy nie zagaduję pierwsza. Nawet nie z powodu wstydu. Po prostu tyle razy dano mi do zrozumienia, że coś ze mną nie tak, że wolę tego nie robić. W sumie mam dziś rodzaj komfortu psychicznego - daję wam ten przywilej, że możecie sobie mnie ocenić po wyglądzie, po tym co i jak mówię (jeśli mówię), co i jak robię.
Najlepiej jest na wolontariacie. Po prostu biorę się do roboty.