Polszczyzna

[wakacje_50]

Jak wiadomo w języku polskim szyk zdania nie musi być tak ściśle przestrzegany jak np. w angielskim. Wobec czego często budowanie zdania zależy od osobistej maniery czy zwyczaju mówiącego.
Sama łapię się na nieustannym przestawianiu szyku zdania, często orzeczenie ląduje na końcu. I za to kocham tą naszą polszczyznę. Że tak można Że nasz język daje nam wolność.
Np. Poszłam tam dopiero o 21. Dopiero o 21 tam poszłam. Tam dopiero poszłam o 21. Itd...
Za co lubicie (lub nie) język polski?

[angazetka]

Ale zmiana szyku zdania zmienia jego sens, na co innego kładziesz za każdym razem akcent.

[atoness]

Ot co. Chociaż te akurat przykłady nie pokazują tego najlepiej. I jeszcze jedno: w mowie dysponujemy intonacją, i to ona decyduje o sensie zdania. W piśmie nie - i tu już trzeba się pilnować.

[mamtrzykotyidwato5]

No i to jest właśnie super, że tak jest i że tak można, i że się tak da i nie dość, że ma wtedy sens, to jeszcze za każdym razem inny.
Też mi się to podoba.

[atoness]

Tak, to jest wspaniałe.

[figaaga]

Właśnie - akcenty w zależności od szyku zmieniają znaczenie.
Tekst linku

Kiedyś próbowałam wyjaśnić po angielsku koledze z Portugalii jak sama melodia zdania zmienia zdanie twierdzące w pytające np.

Na kolację zjadłeś kanapkę. - twierdząco z akcentem na początek
Na kolację zjadłeś kanapkę? - z pytaniem (zaskoczeniem) o produkt

Chyba nie zrozumiał jak my to odróżniamy

[atoness]

W twoich przykładach można zaakcentować każde ze słów i za każdym razem zdanie będzie odznaczać coś innego. To wspaniałe, ale jest to również problem. Wielu ludzi (w tym niestety tłumaczy) nie rozumie, że w języku pisanym trzeba przestawiać szyk.

[kotejka]

Za fonetykę, jest przewspaniała
Uwielbiam polski z jego brzmieniem, akcentem, szeleszczeniem i melodią. Za jego barwnosc, zlozonosc, wieloznacznosc - znaczenia denotacyjne i konotacyjne, za fantastyczne przyslowia z cala madroscia narodu

[wakacje_50]

Szeleszczenie jest cudowne, prawda?
"Deszcz jak siwe łodygi, szary szum/a u okien smutek i konanie./Taki deszcz kochasz, taki szelest strun,/deszcz — życiu zmiłowanie."
Ach!

[simply_z]

Jak się nie sepleni, lub nie posiada innej dziwnej wady wymowy...

[boogiecat]

😀

[atoness]

Celowniki są fajne: urodzić się komuś, umrzeć komuś. Dziwne i fajne. I wszystkie te dziwności gramatyczne - dlaczego nazwiska kobiet mające formę rzeczownika rodzaju męskiego się nie odmieniają, chociaż w odwrotną stronę i owszem, dlaczego dwa, trzy i cztery biegają, ale pięć i więcej biega - które, jeśli się zbada sprawę, przestają być dziwne.

[simply_z]

Tylko komu się chce to badać...współczuję obcokrajowcom, nasz język jest pokręcony.

[atoness]

Przecież nie trzeba tego badać. To tylko dla chętnych. Mnie się bardzo chce. Lubię wiedzieć, jak pewne rzeczy działają w naszym języku, a jak w innych.

[simply_z]

Lubię uczyć się języków ale to tutaj totalnie mnie nie interesuje..

[atoness]

Jak większości ludzi

[angazetka]

No ale przecież nie musi

[atoness]

Jak każdy, jeśli się wystarczająco mocno zagłębić

[la_felicja]

Za wspomniane wyżej szeleszczenia, za zdrobnienia i zgrubienia
(chociaż w codziennej mowie zdrobnień nie cierpię, ale kiedy mają uzasadnienie - wtedy bywają piękne)
Za przecinki - w angielskim tak bardzo mi brakuje przecinków, które dzieliłyby złożone zdania na jakieś logiczne kawałki, żeby nie trzeba było się domyślać, co z czym

Za bogactwo przekleństw, tych łagodniejszych- kurna, kurde, zapitalać, spinkalać, obcyndalać się - tyle przekleństw o całej palecie natężenia

I ta wolność w szyku słów- też. Czasem dwa słowa zamienisz miejscami i już zwykłe zdanie brzmi jak poezja

[atoness]

Bema pamięci żałobny rapsod

[angazetka]

I ugodził w sam łeb - wojewody.

[atoness]

[bene_gesserit]

Chyba najbardziej za możliwość zdrobnień i zgrubień, w nieskończoność. Można zdrabniać nazwy, imiona rzeczowniki albo czasowniki i cośtam pewnie jeszcze też.
Koniugacje i deklinacje też uwielbiam.

[angazetka]

Ostatnio powiedziałam do córki: "Hermenegildo, ruszki". W sensie, żeby się ruszała. Zadumałam się po tym głęboko nad sobą i nad możliwością zdrobnień w polszczyźnie.

[atoness]

O tak. Anglicy mogą zrobić ze słowa prawie dowolną część mowy, my możemy prawie wszystko zdrobnić.

[nick_z_desperacji2]

bene_gesserit napisała:

> Chyba najbardziej za możliwość zdrobnień i zgrubień, w nieskończoność.
Czyli za to, co najchętniej bym z niego wymagają. Jak słyszę ludzi, którzy nieustannie zdrabniają i zgrubiają, to mnie chu* strzela, dosłownie.
Za to dzięki swojej elastyczności składniowej jest bardzo precyzyjny.

[kotejka]

Czasownikow sie nie zdrabnia co do zasady, mozna rworzyc jakies dziwolagi i neologizmy dzieciecego jezyka, ale nie jest to norma gramatyczna zdrabnia sie przymiotniki i rzeczowniki raczej
Ale osobiscie tez uwielbiam polskie produktywne slowotworstwo, chociaz tu rosyjski bije polski na głowę

[engine8t]

wakacje_50 napisała:


> Za co lubicie (lub nie) język polski?

Za to ze sobie wszedzie na swiecie mozna gadac po Polsku i nikt nie ma ani pojecia o czym mowisz ani nawet co to za jezyk.

[jowita771]

To też jest duży plus. Myślałam kiedyś o tym, użytkownicy angielskiego czy hiszpańskiego nie mają tego luksusu. Zawsze może się znaleźć ktoś, kto podsłucha i zrozumie.

[atoness]

Mnie się ktoś taki trafił - w Afryce.

[niemcyy]

Hiszpański jest dość plastyczny/elastyczny.

[ritual2019]

Niekoniecznie, applicacje w smartphones przetlumacza kazdy (chyba) jezyk, nie trzeba czytac, mozna sluchac , AI. Takze z tymi rozmowami bym uwazala.

[mocca25]

engine8t napisał:

> wakacje_50 napisała:
>
>
> > Za co lubicie (lub nie) język polski?
>
> Za to ze sobie wszedzie na swiecie mozna gadac po Polsku i nikt nie ma ani poje
> cia o czym mowisz ani nawet co to za jezyk.


Ileż to ja słyszłam rozmów Polaków przekonanych, że ich nikt nie rozumie!

[mocca25]

p.s. i Polaków mówiących po angielsku też z nadzieją, że w PL nikt ich nie zrozumie a w innych krajach nie poznają polskiego akcentu

[al_sahra]

Ta dowolność składni, aczkolwiek wzbogaca język o niuanse, nie jest nieograniczona i czasami stwarza pułapki.

Zauważyłam na forum takie powtarzające się zjawisko (nie chcę tego wprost nazywać błędem, bo to trochę subtelniejsza sprawa): takie przestawianie szyku wyrazów w zdaniu zawierającym przeczenie, że zaciera się jego sens.

Przykład: “Na wakacje jeżdżę nie tylko do Francji” albo “Jeżdżę na wakacje nie tylko do Francji”. Tu nie ma żadnej niejednoznaczności. Ale wiele osób na forum użyje takiej składni: “Nie jeżdżę na wakacje tylko do Francji”. I tu już jest niejasne, czy ta osoba jeździ do Francji i innych krajów, czy może właśnie Francji unika. A może jeździ do Francji zamiast jechać na wakacje?

Albo: “Jadam ryby nie tylko w restauracjach” - od razu zrozumiałe. Natomiast widząc: “Nie jadam ryb tylko w restauracjach” muszę się pogłowić, o co autorowi chodziło.

[jakis.login]

wakacje_50 napisała:

> I za to kocham tą naszą polszczyznę.

Platonicznie najwyraźniej.

[annpierle]

Mój mąż uczy się polskiego od roku, na Duolingo. Zawsze ze mną. I przyznam, że dzięki tym seansom dotarło do mnie, jak skomplikowany jest nasz język, głównie deklinacje i koniugacje. A w szkole ja (nie wiem, czy dziś jest inaczej) nigdy się nie uczyłam typów deklinacji czy koniugacji (tych grup, które się poznaje, ucząc się obcego języka) więc nawet nie umiem wytłumaczyć reguł. Niektóre odkrywam przy okazji jego lekcji, ale one są czysto intuicyjne i nie wiem, czy prawdziwe.
A o wymowie to nawet nie wspomnę...

[boogiecat]

Lubie polski za elegancje tonu i wkurza mnie jak slysze takie nosowe mietolenie tego jezyka, dziwne akcentowanie, przeciaganie (choc to zywa mowa i jest czescia naszej tozsamosci, no ale tak mi sie porobilo jakos)

[mocca25]

Po chwili refleksji w czasie kąpieli - jednak też (jak wiele innych forumek) - szyk zdania