Czy pracujecie w swoich wymarzonych zawodach ?

[polaola]

Moim wymarzonym zawodem bylo dziennikarstwo. Mieszkajac jako dziecko w
prowincjonalnym miasteczku marzylam ze bede jezdzic po swiecie, pisac
reportaze o egzotycznych krajach, robic wywiady z ciekawymi ludzmi. Pisalam
nawet takie na niby, na probe, relacje z pobytu dajmy na to na Madagaskarze.
A kim zostalam ? pania inzynier ... sama sie dziwie jak do tego doszlo. Jako
inzynier tez troszke swiata zwiedzam przy okazji podrozy sluzbowych, ale
relacje z tych wyjazdow interesuja tylko mojego szefa

[le_lutki]

Zdecydowanie nie, ale to poniekad dlatego, ze traktuje te prace "przejsciowo",
jako taka co sie akurat nawinela w okresie "prokreacyjnym" mojego zycia.
Ogolnie nastawiona bylam na kariere dziennikarsko-dyplomatyczna, co odpada w
mojej obecnej sytuacji (i bez zalu) ale chetnie bym tlumaczyla, pisala,
pracowala w srodowisku kultury i sztuki.
Pozdrawiam

Ja tak...

[edzio_grubas]

Ja pracuję w swoim wymarzonym zawodzie, tylko szkoda że nie mozna się w nim
spełnić w polskich warunkach...

Zazdroszcze Ci Edziu...

[fiszerowa]

... bardzo! Bo ja z perspektywy lat i bagazu doswiadczen bardzo zaluje, ze nie
poszlam do ogolniaka i na medycyne. To ze moj zawod bedzie "medyczny"
wiedzialam od zawsze. Jako dziecko bardzo chorowalam i wiecej czasu spedzilam w
szpitalach i sanatoriach niz w domu. Niestety sytuacja rodzinna nie pozwolila
mi na tak dluga nauke. Poszlam do szkoly, ktora dawala zawod i mozliwosc
szybiego zarabiania na siebie. Zostalam pielegniarka. I, o ironio! nigdy nie
przepracowalam nawet godziny w tym zawodzie. Jestem ekonomistka . Ale
medycyna jest mi bardzo bliska. Bardzo zaluje ze nie moglam isc na studia
medyczne. Teraz mam 35 lat i tak na prawde nie mam pomyslu na zycie. Poza
oczywiscie byciem mama. Ten zawod bardzo mi odpowiada i spelniam sie w nim
calkowicie.

pozdrawiam
Fiszerowa

Fisz...

[edzio_grubas]

... w poniedzialek wracam do pracy po macierzynskim i co? Wcale sie nie ciesze!
Bede na takim oddziale (na szczescie krotko), gdzie lekarz nie ma dostepu do
pacjentow, tylko siedzi w papierach i odwala cala pisemna robote za starszych
doktorow (i to za 900zl). Nawet nie pozwola mi nikogo zbadac. Dlatego nie
posiedze tu dlugo. Zdam lep i spadam stad. W Polsce bez "plecow" nie masz szans
na rozwoj. Chyba ze siedzisz w szpitalu 24h/dobe, to moze po 5 latach ktos cie
doceni za nadgorliwosc. PS. mnie tez sie zaczal podobac zawod matki

[isma]

Kazdy moj nowy zawod stwal sie moim wymarzonym )). Rowniez moj obecny - a
pomyslec, ze po maturze nie zdawalam na prawo z lenistwa, bo bez egzaminu
moglam pojsc na teatrologie )).

A powaznie, to troche zaluje jednego - ze zdrowie nie pozwolilo mi na prace
dziennikarska. Czas, ktory spedzilam w redakcji, naprawde mnie uksztaltowal.
Chociaz, podobnie jak Le Lutki, dzisiaja patrzac na to z perspektywy
rowniez "prokreacyjnej" wiem, ze spelnienie tego mojego marzenia mogloby sie
odbywac ze szkoda dla mojego dziecka, jak obserwowalam to u moich redakcyjnych
kolegow...

[le_lutki]

Ah isma, na Twoich zdjeciach jest i Rynek i kopce... eeeeh.... sie mi
nostalgicznie zrobilo.
No i oczywiscie Wy jestescie, na pierwszym planie

Pozdrawiam serdecznie

[aszar.kari]

Jako dziecko chcialam byc kierowca rajdowym, jako studentka zaliczylam kilka
fascynujacych rajdow samochodowych, ktore nauczyly mnie jednego - trudno sie z
tego "zawodu" utrzymac ;P Tak wiec zostalam lingwista No i jezdze szybko, i
agresywnie... z jednej uczelni na druga ;P Lubie swoja prace choc zal mi
czasem, ze Paryz-Dakkar zaliczylam i moze jeszcze jeszcze raz zalicze wylacznie
jako turysta a nie jako zawodowiec. Nie mozna miec wszystkiego

[lusia8]

Ja po liceum poszłem na politologie. Skończyłam, tak jak rodzice chcieli i
doszłam do wniosku,że jeśli będę pracować dłużej w soim zawodzie to wyląduje w
psychiatryku. Nienawidziłam swojej pracy. Teraz jestem w trakcie zmiany zawodu,
studiuje to co lubie i mam zamiar być dobrym psychologiem dziecięcym. Życie
jest zbyt krótkie, aby marnować je na beznadziejną pracę.

[isma]

No, to przyjezdzaj )).
Nawiasem mowiac, Le Lutki, nie chadzalas Ty przypoadkiem do Piatego Zakladu?

[mamadwojga]

Ja od zawsze chciałam być nauczycielką. Już jako dziecko robiłam lekcje lalkom
i misiom które sadzałam "w ławkach" a sama bazgrałam kredą po meblach.
I nauczycielką zostałam. Popracowałam kilka lat. Zgorzkniałam, nabawiłam się
nerwicy, straciłam szacunek dla samej siebie, zgubiłam gdzieś radość i chęć do
życia, znienawidziłam ten zawód, sama myśl o staniu pod tablicą wywołuje we
mnie odruch ucieczki w panice. Na pewno nie nadaję się psychicznie do tego
zawodu.
Postanowiłam się nie męczyć. Los pozwolił mi na ponowne studia. Czy będę
szczęśliwa jako inżynier? Nie wiem. Wiem tylko że byłabym bardzo nieszczęśliwa
jako nauczycielka i cieszę się że "uciekłam" od mojego wymarzonego zawodu.
Czasami życie bywa okrutne pozwalając nam spełnić swoje marzenia....

[wordshop]

chciałam być tłumaczem i jestem tłumaczem tyle że nie literatury (jak
chciałam), ale tekstów technicznych i marketingowych (też nieźle).

[agacz2905]

Jako dziecko chciałam być nauczycielką. Jako licealistka - lekarzem. Na
studiach chciałam być prokuratorem). Przerwałam jednak aplikację pozaetatową,
która nie dawała mi zadnych perspektyw na wymarzony zawód. I jeszcze taki
szczególik: jak przezyć sekcje zwłok?? jestem urzędnikiem w urzędzie
wojewódzkim, stosuję prawo wyłącznie przy rozpatrywaniu odwołań i pisaniu
decyzji adm. Ale powiem realistycznie: wykonuję pracę zgodną z ukończonym
kierunkiem studiów, mam czas dla rodziny, która jest dla mnie b.ważna. Można
sobie ponarzekać czasem na zarobki...-ale po co?? Moja praca mnie nie porywa,
ale też nie dołuje. A przy dzisiejszych realiach rynku pracy - to już
jakiś "sukces", prawda??
Agnieszka

[amama2]

Całkowice cię rozumiem agacz2905 i się z tobą całkowice zgadzam.
Sama zamierzałam zdawać na aplikację ale kiedy rozpoczęłam prace w wymiarze
sprawiedliwości i przyjrzałam się z bliska jak to wygląda to zrezygnowałam. A
poza tym pojawiły się moje dzieciaczki i priorytety też się wtedy zmieniły; nie
mam serca odbierać im wspólych weekendów w imię mojej 'kariery zawodowej'. Mam
pracę - może nie do końca robię to co bym chciala ale cieszę się że ją mam,
pracuję zgodnie z moim wykształceniem i tylko mogłabym troszkę lepiej zarabiać.
Ach te marzenia......
Pozdrawiam
amama2
amama2

do Agacz2905

[edzio_grubas]

Jak przezyc sekcje prokuratorska? No, nie jest latwo. Nam na poczatku, celem
rzucenia na gleboka wode, pokazali sekcje zwlok, ktore lezaly 3 miesiace w
jeziorze. Mozesz sobie wybrazic jaki smrod panowal w prosektorium?

nigdy o nim nie marzyłam

[bea.bea]

Jejku , ile ja rzeczy robiłam....
w dzieciństwie marzyłam ( ku zgrozie rodziny, że będe górnikiem
potem przeszłam gastronomik, po czym wylądowałam na studiach inżynierskich, po
drodze był tez jakiś marketing....próbowałm w informatycei co...
aaa jeszcze walczyłam w hurtowni odzieży roboczej...uczyłam dzieciaki...a teraz
robie to co chyba najbardziej podoba mi sie z rzeczy dotychczasowych, robię
witraże...

i kiedy zrobiłam pierwszy kościól, to dotarło do mnie, ze teraz to już na długo
pozostawie po sobie namacalny ślad...to niesamowita satysfakcja

[ewitek01]

na razie tak
mój zawód to MAMA ))

[malgra]

super,moj tez.(fajnie to napisalas)

[ewitek01]

))

[emilkaq]

Sama nie wiem jaki byłby mój wymarzony zawód, po studiach chciałam pracować w
laboratorium w firmie farmaceutycznej, albo w placówce badawczej. Niesety nie
udało mi się dostać pracy zgodnej z moim wykształceniem.
Teraz pracuje jako specjalista d.s. handlu w branży IT. Nie narzekam, co jest
sukcesem jak powiedziała agacz.
Pozdrawiam Aga mama Mikołaja
P.S. A kiedyś może otworzę własną firmę, np. fitness club

[mamaszyma]

Skończyłam studia o kierunki ubezpieczenia gospodarcze, pracuję u brokera
ubezpieczenuiowego, więc w zawodzie, ale co z tego skoro minęłam sie z
powołaniem? Jako dziecko chciałam pracowac w MPO i jeździć z tyłu na tych ich
samochodach. Potem mi przeszło. A teraz marzę o tym, zeby zostac nauczycielem
akademickim. Próbuje cos robic w tym kierunku, ale na razie mi nie wychodzi

[malpig]

W podstawówce zawsze była nauczycielką, w ogólniaku - pania prokurator,
specjalista ds. handlu zagranicznego, a w IV klasie - arabistką. W rezulacie
skończyłam orientalistykę pózniej zarzadzanie, obecnie filologia angielska, a
pracuję w branży niezwiąznej z żadnym kierunkiem. Czy lubię swoją pracę?
Generalnie tak, ale po 8 latach chciałabym coś zmienic

[anita001]

ja pracuje w swoim wymarzonym zawodzie- jestem polozna i pracuje w szpitalu.
kocham to co robie, mimoi marnych zarobkow- od czego w koncu mam meza??DDDD
nie wyobrazam sobie siebie na innym stanowisku pracy, choc juz nie jedno w
zyciu robilam

[jaque]

Moim wymarzonym zawodem był i jest nadal... archeolog podwodny
Na drugim miejscu dziennikarz - i ten zawód wykonuję. Bardzo lubię swoją pracę,
pracuję w miejscu o jakim nawet w szkole średniej nie marzyłam... Tylko, że
bycie "rasowym" dziennikarzem z dwójką dzieci (a od maja tak będzie) jest raczej
trudne - tym bardziej, że mąż też z tej branży. Tak więc czeka mnie chyba
przekwalifikowanie - przynajmniej częściowe.

[doktorus]

jak byłam mała chciałam być nauczycielką, potem pod wpływem
filmu "Czterdziestolatek" pracować w laboratorium, a w liceum lekarzem
(zdawałam nawet na medycynę). Z skończyłam studia chemiczne, teraz robie
doktorat na Akademii Rolniczej i jestem asystentem. Czyli mam połaczenie
wszystkiego- praca laboratoryjna (doktorat), nauczyciel akademicki (to w
związku z etatem asystent) i lekarz (biały fartuch hi, hi, hi). Podoba mi się
to co robię, bo mam nienormowany czas pracy, wychodzę wcześnie do domu i tam
mogę być Mamą. W czasie porodu i potem po stwierdziłam, że chciałabym być
położną. Pozdrawiam, mama Marysi

właściwie tak

[197575a]

Z zawodu jestem filmoznawcą, pracuję w Agencji Filmowej, ale praca daleka jest
od ideału, w wolnych chwilach jestem wykładowcą dla młodzieży licealnej
(prowadzę wykłady z filmu), w 2005 zamierzam obronić rozprawę doktorską i może
uda mi się wybłagać etat na UŚ-u.Gdybym miała wybierać studia jeszcze raz, to w
życiu nie zostałabym filmoznawcą, bo co to kurcze za zawód. Szkoda,że od
początku nie interesowały mnie ubezpieczenia,no w każdym razie coś bardziej
konkretnego.Bycie humanistą w Polsce to najgorsza rzecz pod słońcem.

[30i]

jak miałam 8 lat chciałam byc nauczycielką i jestem.
Lubię jeść i ucze : podstaw żywienia

jeszcze nie wiem...

[ikaikaj]

ja jeszcze studiuje medycyne.kocham to i nie wyobrazam sobie,ze moglabym
studiowac cos innego...cala moja rodzina sklada sie z lekarzy,wiec wiem czego
sie spodziewac, jesli chodzi o moj zawod,w polsce...ale mimo wszystko jestem
pelna optymizmu
z reszta kto powiedzial,ze tu zostane skoro polowa mnie pochodzi z innego
kraju??szkoda tylko,ze z niewiele lepszego niz polska
pzdr

[malgosiek2]

Skończyłam Liceum Medyczne jako dyplomowana opiekunka dziecięca i miałam iść na
stunia na psychologię lub socjologię,ale wtedy w Szczecinie niestety nie było
jeszcze tych kierunków.Więc poszłam na "przechowanie" do Studium Medycznego na
położną z nadzieją,że jak skończę to wybiorę się na ulubione kierunki.Niestety
wciąż tych kierunków nie było.Znalazłam pracę w klinice jako położna i to było
trafienie w dziesiątkę.Dziś uwielbiam swój zawód i trudno by mi było go
zmienić.Jestem osobą,która nie usiedzi długo w domu,więc w czasie urlopu
wychowawczego podnosiłam swoje kwalifikacje zawodowe(kurs szczepień,ekg,położna
środowiskowo-rodzinna,prawo jazdy).I tym razem też było trafienie bo po
wychowawczym nie było etatu na moim oddziale i znalazłam przychodnię
rodzinną,gdzie się spełniam i kursy baaaaardzo się przydały.Choć czasem korci
mnie wybrać się na jjakieś studia np.na US jest kierunek zdrowie
publiczne.Wszystko jeszcze przedemną.Małgorzata