wierzba_b
14.12.04, 20:50
Pisałam właśnie na edziecku w wątku o opłatku i tak jakoś nastrojowo mi się
zrobiło... Zresztą mnie Święta, a ściślej mówiąc Wigilia, zawsze nastrajają
na ciepło i rzewnie. I z takiegoż właśnie ciepło-rzewnego-wigilijnego klimatu
będzie poniższa opowieść.
Raz w życiu zdarzyło mi się popłakać się nad książką... kucharską. Konkretnie
nad "Polską Wigilią" H. Szymanderskiej. Zaczyna się ona rozdziałem "Wigilia
dawniej i dziś" - pięknie napisanego, o zwyczajach i ich rodowodach, trochę
poezji, trochę historii i dużo ciepła. I tam przeczytałam następującą
historię: