Dziecko przy stole-szlag mnie trafia-długie

[zumaminka]

chciałam sie z wami podzielić czymś co mnie dręczy od pewnego czasu i
dowiedzieć się jaką wy macie opinię n aten temat.
Mamy grono znajomych ,z którymi spotykamy się od czasu da czasu.Są to
przeważnie urodziny naszych dzieci albo nasze nczyli dorosłych.Są też grille
czy ogniska bez okazji a raczej są okazją do wypicia i dobrej zabawy.I tu
zaczyna się problem.To że raczej zawsze wszyscy zabieramy ze sobą dzieci jest
normą choć ja jak mam możliwość i wybieramn się na imprezę dla dorosłych to
wolę córę zostawić z teściową,która z nami mieszka lub z kuzynką która wtedy
do nas przychodzi.Jeśli natomiast impreza jest u nas lub musze wziąć ze sobą
córkę to staram sie jej zapewnić jakieś atrakcje z dala od suto zastawionego
stołu i alkoholu.Dostaję pasji szewskiej natomiast kidy od 11 lat musimy
znosić towarzystwo dziecka jednej z par.Nie byłoby może w tym nioc dziwnego
gdyby nie to że dziecko zachowuje się przy stole jak świnia.Wpada rzuca się na
wszystko pochałnia większość jedzenia(ale tylko tego najlepszego
gatunkowo)wypija całą popitkę do alkoholu.Potem jeszcze na koniec wylicuje
talerz.W międzyczasie jęczy że mu niedobrze,zadaje nam zagadki itp itd.No dla
mnie jest nie do pomyślenia żeby dziecko w tym, wieku czynnie(czasami popija
piwko)uczestniczyło w impezie dla dorosłych.Pijemy wódkę bądź piwo czasami
jest ostro dyskutujemy klniemy i zdaża sie ze wtdey rodzić tego dzieka mówi"
przecież tu jest dziecko"Ostatnio nie wytrzymałam i powiedziałm "no własnie co
on tu k.m. robi???Wyraziłam swoją opinię że nie jest on dla mnie odpowiednim
towarzystwem do picia ani tym bardziej do dyskusji.(fakt że teraz nie piję bo
jestem w ciąży)Ale najbardziej wkurzyło mnie to,że całe towarzystwo które
zawsze po tych imprezach narzeka na to samo ulotniło się i nikt mnie nie
wsparł a do tego rodzice stwierdzili że skoro tak to oni już ngdy z nim
nigdzie nie przyjdą.Taki kompletny brak zrozumienia tematu.Niech oni biorą go
ze sobą niech nałożą mu po ludzku trochę jedzenia na talerz i wyślą do
drugiego pokoju.Niech on już nawet przyjdzie co jakiś czas i coś tam pogada
ale siedzenie całą imprezę z pijanymi ludźmi wydaje mi się mało dobrym
pomysłem.Ojciec dziecka w pijackim uniesieniu zarzucił mi ze przerwałam mu
poważną rozmowę o rodzinnych kłopotach(ludzie czy to jest miejsce i czas na
takie dyskusje???)Kiedy ojciec bełkocze do syna ze jest łamagą,pierdołą itp
itd.Ja nie przesadzam ale to napradwdę tak wygląda na każdej iprezie wszyscy
sie modlą,zeby przyszli dopiero jak każdy zdązy skosztować poczęstunku.Jak oni
wchodzą z 2 dzieci to ze stołu znika wszystko(zostaje tylko ser żółty o ile
nie kosztował więcej niż 30 zł bo wtedy napewno zniknie)
Ta sytuacja wkurzała mnie od zawsze i mam teraz spokój bo albo coś zrozumieli
i zachowanie sie zmieni a jak nie to nie przyjdą wogóle i dzięki Bogu bo mam
dość durnych ludzi!!!

[chimba]

Widzisz są imprezy i imprezy - ja na których bywam dzieci razem z nami siedzą -
no chyba że zabraknie krzeseł - i jakoś nikomu to nie przeszkadza - tym
bardziej, ze nie wiem, może to dziwne imprezy - nie klniemy, nie upijamy się,
więc może to nie o takie imprezy chodzi jak ja myslę.

mnie też to doprowadza do szału- miejsce dzieci

[michiko]

nie jest przy stole na imprezach dla dorosłych.
Nic do rzeczy nie ma ile kto wypije.Chodzi o fakt.

[pade]

Dzieci zachowują się tak, bo rodzice na to przyzwalają.
Co niezbyt dobrze świadczy przede wszystkim o rodzicach, a potem o dzieciach.
11 jakiś juz tam rozum ma.
Na imprezach organizowanych przez moich rodziców, dzieci zawsze miały drugi
stół i bawiły się w innym pokoju. Jak impreza się przeciągała, goście
zaprowadzali dzieci do domów i usypiali.
Nie wyobrażam sobie takiej sytuacji jak opisujesz u siebie w domu, to jest dla
mnie po prostu nie do pomyślenia. Jak mozna pozwalać dziecku, żeby zżerało cały
poczęstunek, który nie jest przecież przeznaczony tylko i wyłącznie dla jego
rodziny.
A już pijaństwo w towarzystwie dziecka, wymyślanie mu, przekleństwa itd. to
gruuuba przesada. Matka powinna od razu wyprowadzić syna do innego pokoju, albo
po prostu nie zabierać go ze sobą, a nie mieć pretensje do gospodarzy czy
gości. To jakiś obłęd.
Gratuluję odwagi, tak trzymać!

I jeszcze jedno

[pade]

Wprowadziliśmy z mężem zasadę, że nie rozmawiamy o finansach, o problemach
dotyczących rodziny i znajomych, czy na inne drażliwe tematy przy dzieciach.
Dyskutujemy o nich dopiero jak jesteśmy pewni, że śpią.
Dzieci rozumieją bardzo dużo, jedno bardzo się przejmie tym co podsłucha,
drugie powtórzy temu komu nie trzeba, albo zinterpretuje po swojemu, trzecie
zechce naśladować. Dzieci są dziećmi i póki są małe, od problemów dorosłych
należy je trzymać z daleka.

ale niektórzy rodzice tego nie rozumieją ponieważ

[michiko]

podobnej zasady nie wpojono im w rodzinnym domu.
Dzieci nalezy trzymać z daleko od stołu i rozmów dorosłych. U mnie jest zasada,
że na imprezy, kolacje, grilla znajomi przychodza SAMI. jak im nie pasuje to
ich problem jak nie musze znosic ich dzieci, które są rozbestwione do granic
możliwości.Nie musze słuchać ich jęków, zaczepiania psów i innych spraw.
Nie przychodzą i już bo to ja ustalam zasady w moim domu.

[pade]

Wiesz, gdyby kilkoro znajomych zgłosiło chęć przyjścia z dziećmi to
zaprosiłabym , czemu nie, tyle, że zorganizowałabym zabawę i poczęstunek dla
dzieci w innym pokoju.
Zresztą na dzieci zawsze trzeba mieć wzgląd i powstrzymywać się przy nich od
przeklinania, obgadywania kogoś itp.
Z drugiej strony dzieci nie powinny wtrącać się do rozmowy dorosłych,
przerywać, czy tez siedzieć z nimi przy stole i słuchać wszystkiego o czym
rozmawiają. Ale tego muszą nauczyć rodzice. A jak na wszystko jest przyzwolenie
to nic dziwnego, że potem inni nazywają takie dzieci rozwydrzonymi bachorami.

[karolcia111]

michiko, przepraszam że pytam , czy Ty masz dzieci??

owszem mam

[michiko]

Moje dziecko nie siada z gośćmi przy stole, ewentulanie grzecznie się przywita
i idzie do swoich zajęć.
Jeśli czegoś potrzebuje to może grzecznie poprosić i jeśli jest taka mozliwość
to to dostanie.

[karolcia111]

pytam z ciekawści, bo chyba nie chciałabym być Twoim gościem. jeżeli ktoś by
mnie zapraszał i powiedział wpadnijcie ale bez dziecka bo ja ustalam zasady w
moim domu to bym powiedziała że mam gdzieś jego zaprosiny. mimo że moje dziecko
jest grzeczne i za stołem dla dorosłych nie przesiaduje

[ankazmalym]

a ile Twoje dziecko ma lat?

[g0sik]

Jak Cię nie stać na zorganizowanie imprezy to może lepiej nic nie robić niż
wygadywać i żałować jedzenie? Jakoś trudno mi sobie wyobrazić, że
jedenastolatek jest w stanie zjeśc wszystko co zostało przygotowane dla gości.
Sam sposób zwrócenia uwagi też jest żenujący. Jeśli od tylu lat utrzymujecie
kontakty to może wystarczyło szczerze powiedzieć że nie życzycie sobie
obecności dziecka?

[kasik751]

Owszem jedenastoletni chlopiec moze pochlonac niewyobrazalne ilosci zarcia
zwlaszcza jesli jest akurat glodny i np. chce sie popisac.
Pozdrawiam.

[zumaminka]

Tak jak pisałam nie jest dla mnie problemem zabieranie dziecka ze sobą,bo
rozumię ze ktoś może nie mieć z kim zostawić, czy mieć takie zasady,ze dziecko
wszędzie ze sobą bierze.Ja pamietam imprezy z mojego domu,tak jak któraś z was
pisała dzieci przebywały w innym pokoju miały swój stolik i poczęstunek.
Co do pytania jak te nasze imprezy wyglądają to jest róznie- czasami tylko
sączymi drinki i wymieniamy poglądy a czasami ostro pijemy i głośno dyskutujem,y
używając niecenzuralnych wyrazów i śpiewając w niebogłosyJa nie widzę w tym
nic dziwnego,że dorośli mają ochotę się tak bawić i nie jest to miejsce dla
dzieci!!Dla dzieci organizujemy oddzielne uroczystości-urodziny,specjalne
ogniska, grile,Mikołaja,zabawy w karnawale.Wtedy przeważnie alkoholu nie ma
wogóle lub jest w śladowych ilościach.

Zuzaminko!

[maxim31]

Po pierwsze - nie użuwa sie formy "rozumię" tylko rozumiem. Mówił ostatnio o
tym prof. Miodek.
Po drugie - nie wierzę, żeby jedenastoletnie dziecko mogło wszystko wyjeśc ze
stołu. Sama mam syna w tym wieku - je dużo, ale bez przesady. Co to więc za
impreza, na której wylicza się jedzenie?

Z jednym się zgodzę - dzieci nie powinny przesiadywac przy tym samym stole co
popijający, przeklinający dorośli. A nawet nieprzeklinający - w końcu są
tematy, których nie trzeba przy małoletnich poruszac. I nie chodzi nawet tutaj
o dyskomfort dorosłych - tylko o dobre, nieskażone alkoholową zabawą oraz
przerywnikami samopoczucie dzieci. Szkoda, że rodzice o tym nie myślą.

[cruella]

maxim31 napisała:

> Po pierwsze - nie użuwa sie formy "rozumię" tylko rozumiem. Mówił ostatnio o
> tym prof. Miodek.

))))))
Przyganiał kocioł garnkowi))))

[karolcia111]

otóż to)))

[zumaminka]

Po pierwsze dziękuję serdecznie za upomnienie mnie za złą formę wyrazuCoś mi
nie grało ale nie przeczytałam drugi raz i wpadka gotowa.
Po drugie-zapraszam serdecznie do mnie w listopadzie na urodziny zobaczysz ile w
stanie jest zjeść to dziecko.Jedzenia nie wyliczam i chyba dobrze widac w moim
poście ze nie o to chodzi. Jeśli robię imprezę to chcę żeby każdy miał
możliwość spróbowania tego co podam.Ostatnio robiłam iprezę
serowo-wędlinową.Kupiłam kilkanaście rodzajów sera i wędlin i wyobraż sobie,że
niektórzy goście nie mieli okazji spróbować niektórych rzeczy bo zniknęły nim
naszła ich ochota.A gości i jedzenia było niemało.To nie jest tylko moje zdanie
i spostrzeżenie bo ludzie później komentują.Nie chcę cię urazić ale moze masz
słabą wyobraźnię,bo ja byłam świadkiem jak ten chłopiec wypijał soki litr po
litrze do tego colę,przejadał 40dkg szynki(dosłownie)sam głośno nam o tym
donosiłPotem brał na kolana całą miskę chipsów bądź sałatki i jadł prosto z
miski łyżką którą się nakłada.Ja wyszłam bo zrobiło mi się słabo z wrażenia.Nie
chcę być obrzydliwa ale on potrafił zwymiotować i pochłaniać dalej.Brak mi słów
na takie zachowanie i to nawet nie dziecka tylko rodziców którzy do tego
dopuszczają.

[pade]

To już jest po prostu obżarstwo! I jak to dziecko będzie wyglądać za kilka lat?
Rodzice są nieodpowiedzialni, bo raz, nie dbaja o zdrowie dziecka, dwa,
narażaja innych na oglądanie jak ich dziecko ...hm jedzeniem tego nie można
nazwać, żre?
Obrzydliwe!!!

[leli1]

zgadza się, dzieci nie powinny uczestniczyc w imprezach dla dorosłych. Pomijając alkohol i ewentualne przekleństwa, to chodzi o zwykły luz w prowadzeniu dyskusji. Wiadomo ze nie bede sie ani przy swoim ani przy innych dzieciach zachowywac swobodnie, podejrzewam ze wiele z was tak ma. Jesli mam sie dobrze i bez skrepowania bawic nie zabieram dziecka zeby ani sobie ani innym nie robic kłopotu. Jesli nie mam z kim zostawiac to po prostu daruję sobie tą imprezę. Na szczescie w moim otoczeniu wszyscy myslą podobnie i albi spotkanie jest całkiem bez dzieci, albo bawią sie w oddzielnym pokoju i faktycznie z własnym poczestunkiem.

[e_r_i_n]

Ja nie wyobrazam sobie wziecia dziecka na impreze, na ktorej alkohol leje sie
strumieniami tak, ze towarzystwo robi sie pijane. I tu juz nie jest wazne, czy
dziecko jest z rodzicami przy stole, czy w drugim pokoju - takie imprezy
w ogole w towarzystwie dzieci nie powinny sie odbywac (moim zdaniem).
Natomiast jest to wizyta znajomych czy wiekszej ich grupy, to dzieci moze nie
siedza przy stole (poza jedzeniem - wtedy jedza z doroslymi), ale tez nie sa od
niego odganiane jak upierdliwe muchy.

[vatum]

Może też być i tak, że temu dziecku w dniu imprezy nie dają za dużo jeść, bo naje się u cioci na imieninach czy urodzinach. Dlatego wpada wygłodniały i pożera co wlezie.
Myślę, że można brać dzieci na takie imprezy, ale do pewnego wieku. Małe można uśpić później w drugim pokoju i jest ok. 11-latek już jest za duży na chodzenie z dorosłymi. Klucz na szyję i siedzi w domu albo u kolegi i tam nocuje. Z tym że pewnie nikt nie chce go zapraszać żeby nie zbankrutować...

[akseinga]

Ja uważam, że impreza zakrapiana to nie miejsce dla dziecka. Co innego
"imieniny u cici" a co innego spotkanie ze znajomymi przy alkoholu. Napewno
takie spotkania nie są częste i można z dużym wyprzedzeniem zorganizować
dziecku opiekę. Nawet kiedy dzieci są w drugim pokoju to prawie tak jakby
siedziały przy stole bo z każdym kieliszkiem czy piwkiem podnosimy głos.
Lubię od czasu do czasu takie spotkania, ale tylko bez dzieci.
Do pasji doprowadzają mnie rodzice w knajpie z małym dzieckiem, nawet jeżeli to
jest ogródek przed. Człowiek idzie się zrelaksować pogadać ze znajomymi a tam
domowe przedszkole.
Kiedy nie mieliśmy z kim zostawić małej to raz wychodziłam ja a raz mąż.Ale
przeważnie w takich sytuacjach babcia jest niezastąpiona.

[lucia74]

Chyba trochę przesadzasz. Czym się różni impreza u znajomych a imieniny u
cioci? Na imieniach u cioci też się przeważnie popija i dyskutuje na różne
tematy. Chodzę do ogródków piwnych z dziećmi, jest to jedyna możliwość żeby
wyjść gdzieś z mężem bo dzieci nie mam z kim zostawić i nie zauważyłam, żeby
komuś przeszkadzały, siedzą sobie grzecznie i zajadają chrupki.

[akseinga]

U mnie różni się zasadniczo. Na imieninach u cioci, babci itp. my z mężem nie
pijemy bo jesteśmy z dzieckim, wychodzimy po 19 bo młoda przed 20 zasypia, a
kiedy spotykamy się ze znajomymi to wypijamy po parę piwek, prowadzimy
dyskusje , tańczymy a na drugi dzień odsypiamy i dlatego wg mnie to nie jest
miejsce dla dziecka w przeciwieństwie do rodzinnych uroczystości na których
moja córa wiedzie prym śpiewając sto lat. Nie mam nic przeciwko parze z dziećmi
w ogródku piwnym , ale nie z klikumiesięcznymi w godzinach wieczornych.

[lucia74]

Muszę przyznać Ci rację. Zrozumiałam, że generalnie nie tolerujesz dzieci w
ogródku piwnym, wieczorem oczywiście odpada. Co do imprez z tańcami to
zapomniałam już jak to jest, dawno nie byłam właśnie ze względu na dzieci.

I masz całkowita rację.

[michiko]

podobnie jak ja nie masz obowiązku znosic cudzego, niewychowanego dziecka.
Ja na imprezie wśród ścisłego grona mam prawo sobie wypic więcej niez zwykle,
zakląć jesli potrzeba lub zatańczyć na stole. Dzieci mają to do siebie że w
wieku 11..... i wiecej zaczynaja poiprostu polotkować. Świadomie czy nie.
I bardzo często wychodzą po tym rózne 'kwiatki".
Miejsce dzieci w godzinach wieczornych i nocnych jest w łózkach a nie przy
stole na dorosłej imprezie.

do pade

[berecik7]

Podobna zasada była wprowadzona w domu mojego męża. Nie rozmawiało się o
problemach drażliwych (chociaż były!) i o finansach. Skutek - kompletny brak
empatii u mojego męża i jego młodszego brata, którzy wierzyli, że żyją w
idealnym świecie, gdzie nie ma problemów itp. Potem życie mocno ich
roczarowało. Młodszy ma duuuże problemy z osobowością. Owszem, dziecko nie może
dźwigać problemów nieadekwatnych do jego wieku, ale tez nie może być calkowicie
izolowane od takich tematów, wszelka przesada jest niezdrowa.

[pade]

Moje dzieci mają niecałe dwa i siedem lat. Trochę za wcześnie z oswajaniem z
problemami świata "dorosłych".
Synkowi tłumaczę czasem dlaczego nie mam pieniędzy, albo w łagodny sposób
wyjaśniam konflikty.
Nie chcę by moje dzieci od maleńkiego wysłuchiwały jakie to mamy problemy, kto
kogo i za co nie lubi itd.
Np. czasem mam kłopoty z teściową, a chcę by syn szanował babcię. Czy mam
skarżyć się mężowi przy synku? Bez sensu.
Wolę poczekać aż pójdzie spać. Poza tym dzieci baaardzo dużo rozumieją i
dokładnie wyczuwają sytuację. Zeby za duzo się nie domyślał, czasem mu
wyjaśniam o co chodzi, a czasem gdy się dopytuje a ja wolę by nie znał
szczegółów tłumaczę, że to sprawa dorosłych.
Powoli, wraz z wiekiem będzie wtajemniczany.
Pewnego dnia, gdy powiedziałam synkowi, że nie mam pieniędzy, usłyszałam: mamo
to ja Ci pożyczę, to nie kupuj mi loda, itd. Było starsznie przyko i głupio, że
obarczam dziecko swoimi problemami.
Czasem tez złoszczę się na męża, albo on na mnie i głupio mi, że dzieci na to
patrzą, tym bardziej, że ponosi mnie czasem i krzyczę. Wolę więc pokłócić się
cichutko wieczorem a dzieci niech śpią spokojnie.
Empatia nie ma nic wspólnego z wysłuchiwanie skarg i pretensji, czy tez
martwieniem się o pieniądze.
Moje dziecko doskonale rozumie sytuację i nie dopomina się np zabawek czy
innych pierdół. Uczę go cieszyć się z tego co ma i że raz jest lepiej, raz
gorzej. Wie, że jak będzie lepiej wynagrodzimy jego wspaniałe zachowanie.
Wie o naszych problemach tyle ile powinien. Ale dopusczanie do tego by dziecko
od małego słuchało tego co nie jest przeznaczone dla jego uszu uważam za
przesadę.
U mnie w domu:
nikogo nie "obgaduje się" przy dzieciach;
nie przeklina się przy dzieciach,
nie roztrząsa się problemów finansowych,
nie omawia się problemów innych,
nie omawia się kłopotów zdrowotnych podając szczegóły.
Na to wszystko przyjdzie czas. Dziecko dorośnie, dojrzeje do zrozumienia
pewnych spraw, będziemy je wtajemniczać. Na razie jest informowane o wszystkich
sprawach, które dotyczą rodziny w sposób adekwatny do wieku.

[judytak]

pade napisała:

> U mnie w domu:
> nikogo nie "obgaduje się" przy dzieciach;
> nie przeklina się przy dzieciach,
> nie roztrząsa się problemów finansowych,
> nie omawia się problemów innych,
> nie omawia się kłopotów zdrowotnych podając szczegóły.

całkiem sensowne zasady :o)
tylko dlaczego miałyby obowiązywać tylko "przy dzieciach"?
a nie na każdym spotkaniu towarzyskim?
poważne problemy finansowe i poważne problemy innej natury (swoje i innych) i
tak omawia się tylko w bardzo ścisłym gronie tych, których rzecz dotyczy, a i
wtedy krótko i raczej powściągliwie,
a problemy "zwyczajne" (ktoś się z kimś nie może dogadać, ktoś nie może znależć
pracy, itp. itd.) nie zaszkodzą dzieciom...

miałam to szczęście, że nigdy nie trafiłam na imprezy, rodzinne czy inne, gdzie
te właśnie zasady by nie obowiązywały
więc ani z tym nigdy nie było problemu, żebym ja jako dziecko uczestniczyła w
spotkaniach rodziców, ani z tym, żeby moje dzieci uczestniczyły w moich
spotkaniach
czasami bawiąc się we własnym gronie, czasami bawiąc się obok, a czasami
przysłuchując się rozmowom dorosłych :o)

pozdrawiam
Judyta

[pade]

Wątek dotyczył dzieci przy stole, przy którym prowadzone sa rozmowy na różne
tematy i delikatnie mówiąc nadużywa się alkoholu. Więc napisałam czego , moim
zdaniem, nie powinno się robić przy dzieciach i czego ja staram się nie robić.
Nie wypowiadałam się na temat całego naszego życia towarzyskiego i nie rozumiem
skąd ten sarkastyczny ton.

[przedszkolak2]

W naszej rodzinie oraz w gronie przyjaciół na przyjęcia chodzi się z dziećmi.
Dzieci mają swoje miejsca przy "dorosłym" stole, gdzie wymaga się od nich
przyzwoitego (stosownie do wieku) zachowania. Jest przygotowany pokój do
zabawy, ale stół jest wspólny.To mi się podoba.

[mazia]

Ja, niestety, mam babcie bardzo daleko od siebie (jedna jakies 950 km druga
blizej bo 150 km) wiec zostawienie dziecka z dziadkami odpada. Moja niania,
cudowna osoba, ma swoje dzieciaczki i jesli chcemy wyjsc tak oklo 19-20 to
wiadomo, ze z moim Tymkiem nie zostanie, bo w tym czasie jej dzieci jej
potrzebuja i rozumiem to. W rezultacie od jakiegos 4 miesiaca mojej ciazy nie
chodzimy razem na imprezy (ciagle bylam strasznie senna), teraz synek ma 15
miesiecy i tez jezdzimy z nim do znajomych na rozne spotkania mniej lub
bardziej alkoholowe, ale:
Ja do tej pory nie pilam bo ciaza a potem karmienie (od 1,5 miesiaca juz nie
karmie wiec pije piwo chetnie i wino wlasnej roboty zreszta tez)
Moj facet prowadzi, wiec picie tez wykluczone, a do kazdych znajomych kawal
drogi i trzeba autem
Wychodzimy z imprezy najpozniej o 20tej bo maly idzie spac
U nas imprezki trwaja dluzej, bo mozna dzidzie uspic w sypialni i z glowy
Oraz ostatnia rzecz: akurat mam takie towarzystwo co sie nie upija choc pije i
nawet czesto wodke wlasnie oraz nie przeklina (bywa ale sporadycznie)
Majac taka a nie inna sytuacje babciowo-dziadkowa czesciej siedzimy w domu niz
sie bawimy na calego ze znajomymi, lecz jednak kontakty utrzymujemy, i mam
nadzieje, ze nie ulegnie to zmianie.
A nawiazujac do tematu nie wyobrazam sobie, zeby sie natrupic alkiem i wracac
po nocy z przypiajacym dzieckiem do domu.

Mazia

[leli1]

no własnie i dlatego zeby nie wracac po nocy po alku z przysypiajacym dzieckiem to lepiej go na takie impry po prostu nie zabierac. To chyba normalne i nie widze w tym nic niestosownego ze dorosli ludzie od czasu do czasu wypija kilka drinkow czy pare piw. Przeciez to ze mamy dziecko nie znaczy ze mamy zrezygnowac totalnie ze wszystkiego. Wszystko jest dla ludzi tylko oczywiscie w umiarze, a impreza nawet alkoholowa od czasu do czasu jeszcze nikomu nie zaszkodziła.
A co do chodzenia z dziecmi do lokalu.....ostatnio bylo mi baaardzo przykro jak pewna pani skwitowała moje bawiące sie dziecko własnie w takim lokalu w letnim ogródku, "o rety, nie dosc ze mialam ciezki dzien to jeszcze to wrzeszczace dziecko". Chciałam jej cos odpowiedziec ale ze byłam głodna, a wiec zła- mogłoby skonczyc sie awanturą.

nie obraź sie, ale ja po ciężkim dniu podobnie bym

[michiko]

skwitowała wrzeszczące dziecko w lokalu.

Do lokalu ide odpocząć, napić się, zjeść coś bez pośpiechu w spokoju.
A wysłuchiwanie krzyczącego dziecka byłoby ponad moją cierpliwość.

[niutaki]

wątku, moje dziecko nie łazi na imprezy na których pijemy alkohol, jak
zapraszam gości do domu (kawalerka) to mała idzie spać do babci, nie patrzy na
nasze zachowanie, nie słucha dyskusji, pod wpływem alkoholu różnie się ludzie
zachowują.

[moofka]

michiko napisała:

> skwitowała wrzeszczące dziecko w lokalu.
>
> Do lokalu ide odpocząć, napić się, zjeść coś bez pośpiechu w spokoju.
> A wysłuchiwanie krzyczącego dziecka byłoby ponad moją cierpliwość.
___________________________________
to moglabys uslyszec prosze zmienic lokal
o ile swiete prawo pani domu w swoim domu miec przy swoim stole kogo chce
to ty jako gosc w lokalu go nie masz
a dziecko leli o ile dobrze przeczytalam nie wrzeszczalo tylko sie bawilo
gdyby zaczelo rzygac po stolach i rzucac krzeslami ochrona by sie nim zajela
ale ochrona nie ty
chyba, ze dobroczynnie i nieodplatnie robisz w knajpach za selekcjonera

wiesz zależy jak się bawiło bo może za głośno

[michiko]

a tę panią bolała głowa?? Mogła, prawda?? I nie musiała znosić hałasu...
odrobine tolerancji dla osób, które dzieci nie posiadaja, nie lubią itd.

[moofka]

michiko napisała:

> a tę panią bolała głowa?? Mogła, prawda?? I nie musiała znosić hałasu...
> odrobine tolerancji dla osób, które dzieci nie posiadaja, nie lubią itd.
___________________________________
jak boli glowa to niech sie polozy do lozka albo idzie na masaz
a nie do knajpy gdzie nie tylko dzieci halasuja
ja moje dziecko zabieram tam gdzie mam ochote - ja i ono
nie interesuje mnie, ze moze przy stoliku obok bedzie siedziala wiecznie
niezadowolona pani z migrena
to jej problem nie moj

co do autorki postu rozumiem - doskonale
ale tu widze na pierwszy plan wysuwa sie skandaliczne zachowanie dziecka
kulturalny powsciagliwy i znajacy swoje miejsce przy doroslym stole nie
wywolalby tak negatywnych emocji
w koncu znosi go od lat - teraz nie wytrzymala
pewnie tez bym nie wytrzymala
ale to nie znaczy, ze trzeba wszystkie dzieci zamnkac w domach na glucho
albo chodzic z nimi do piaskownicy
jakos tych dzikusow trzeba w spoleczenstwo wprowadzic

i oczywiście uważasz sie za osobę tolerancyjną,

[michiko]

kulturalna i dobrze wychowaną.

I taki ejst niestey obraz naszego kraju gdzie nikt sie z inna osoba nie
liczy.Wiesz gdyby mnie bolała głowa i cudze dziecko w sposób hałaśliwy
zabawiałby sie na sali w lokalu to poprosiłąbym obsługe o interwencje. Bo płacę
i wymagam. Płace za obsługe, jedzenie i atmosferę a także za spokój.

[ladyblacky]

michiko napisała:

> Płace za obsługe, jedzenie i atmosferę a także za spokój.


A rodzice z dziecmi to niby nie?!
Również płacą za obsługę, jedzenie i atmosfere sprzyjajacą im i dzieciom.
Akurat restauracja to miejsce publiczne i każdy ma prawo tam przebywać, wymagać
i za to płacić.

Bez przeginania - ma sie rozumieć!
Dziecko to dziecko, ale brak wychowania i pozwalanie na zbyt wiele to juz
osobny rozdział, dosć obszerny, pt. sztuka wychowania, co i na ile pozwolić
dziecku i w jakim wieku. Bo to co ujdzie 3-4 latkowi, na pewno nie przejdzie u
11 latka.

[moofka]

michiko napisała:

> kulturalna i dobrze wychowaną.
>
> I taki ejst niestey obraz naszego kraju gdzie nikt sie z inna osoba nie
> liczy.Wiesz gdyby mnie bolała głowa i cudze dziecko w sposób hałaśliwy
> zabawiałby sie na sali w lokalu to poprosiłąbym obsługe o interwencje. Bo
płacę
>
> i wymagam. Płace za obsługe, jedzenie i atmosferę a także za spokój.
_______________________________
ja tez przychodze zamawiam i place
za spokoj to jest, zeby obce baby nie czepialy sie mojego dziecka
uwazam sie za tolerancyjna i dobrze wychowana
moje dziecko nie pluloby do twojego talerza
nie oczekuj natomiast ode mnie, zebym szla na kolacje, placila i jeszcze
przejmowala sie twoja dyńką
jak cie boli - rzuc sie pod koldre
a nie zatruwaj ludziom wieczor
ciebie nie obchodzi moje dziecko - mnie twoja glowa
a jak mi maz cos zbawnego powie, to ja tez dosc glosno sie pewnie rozesmieje
i co wyprosisz mnie?

świadectwo kultury i dobrego wychowania. bez komen

[michiko]

tarza.
A ja płace i wymagam żeby twoje dziecko sięnie darło, bo mi to przeszkadza. jak
ma się rozdartego dzieciaka to do parku , piaskownicy albo do lasu zapraszam

[moofka]

michiko napisała:

> tarza.
> A ja płace i wymagam żeby twoje dziecko sięnie darło, bo mi to przeszkadza.
jak
>
> ma się rozdartego dzieciaka to do parku , piaskownicy albo do lasu zapraszam
_____________________________________

a to moj dzieciak jest rozdarty? )
skad wiesz?

moofka to jednak ciebie boli głowa a nie mnie ;-))

[michiko]

no to wazne zesmy sie dogadaly chociaz :))) n/t

[moofka]

[meessi]

Szczerze mówiąc My ciągle latamy po knajpach z nasszym dzieckiem (11 miesięcy,
zawsze staram sie zeby nikomu nie przeszkadzał i byłabym bardzo obrażona gdyby
ktoś mi zwrócil uwagę. Oczywiście nie przyszlibyśmy z małym dzieckiem w porze
kolacji, ale do 18 czemu nie? Tak naprawdę świetnie rozumiem autorkę postu. ja
mam ciągle do czynienia z krewniakami, którzy zachowują sie koszmarnie przy
stole. Nizależnie czy mają swój stół czy nie, potrafią polewać się ketchupem
czy musztardą, na widok słodkiego picia dostają po prostu szajby. A najgorsze
jest ze mają zwyczaj mówić do matki kiedy ona rozmawia z kimś innym i wrzaskiem
starają sie zwrócić jej uwagę na siebie. Ona nigdy nie zareagowała na to
inaczej niż przerywając i odpowiadając swojemu dziecku. Nigdy nie zwróciła im
uwagi, nigdy. Doszło do tego ze potrafią stanąc na schodach (w piętrowym domu)
i wydzierać sie z piętra na parter MAAAAMO MAAAAMO a ona zawsze leci, zamiast
powiedzić, ze gdy chcą czegoś to mają przyjść do niej. Powiem szczerze cholera
mnie ciska, kiedy widzę tych gó..arzy

taki przypadek jest u mnie w rodzinie. Horror

[michiko]

Chłopak zachowuje się jak cham, żre jak prosie. Zasiada a raczej zasiadał przy
stole z dorosłymi i miał najwięcej do powiedzenia.
A rodzice ( moi kuzyni szcześliwi ze mają takie madre dziecko) Po kolejnym
popisie- obzeraniu się, przerywaniu rozmowy wtrącaniu sie - dziadek powiedział
ze sobie nie życzy jego obecności przy stole na spotkaniach rodziny, imieninach
itd. Od tej pory kuzyni przestali przychodzic na rodzinne spotkania chodzą do
jej rodziny bo tak ich znoszą i chamskie zachowanie oraz uwagi ich synalka.

[leli1]

pytanie: a chodzisz czasem ze swoim dzieckiem do lokalu?, byłoby ci miło gdybys taki text usłyszała, dodatkowo-nie znam zadnego malucha mowiacego konspiracyjnym szeptem, a po to usadawiam sie w ogródku, aby dziecko mogło spokojnie pobiegac.
Zreszta nie wazne, jak ja nie miałam dziecka to pewnie zachowywałam sie podobnie, teraz moj punkt widzenia jest zupełnie inny i jestem w stanie wiele zniesc ze strony dzieci, zwłaszcza malutkich

[ala67]

leli1 napisała:

jestem w stanie wiele zniesc z
> e strony dzieci, zwłaszcza malutkich

Na szczęście dla nas, matek chcących od czasu do czasu zjeść poza domem,
zdecydowana większość ludzi bierze choćby lekką poprawkę na dzieci Nie mówię
o jakichś zachowaniach wybitnie uciążliwych, ale jak komuś przeszkadza, że
dziecko jest, bawi się, śmieje, to jest przesada, uważam.

A z tymi imprezkami to jest tak, że zawsze lepiej, żeby dzieci nie było -
wiadomo, ani się z nimi nie poimprezuje do woli, nie popije, jeszcze w domu
meksyk - tylko nie zawsze ma się je z kim zostawić. Mam znajomych, którzy obie
babcie mają daleko, na niańkę na zawołanie ich nie bardzo stać. I co,
zbojkotować ich towarzysko? Jak gości zapraszam, to się liczę z tym, że mogą
przyjść z dziećmi. A jak chcę zasugerować, że lepiej by było bez z uwagi na
charakter imprezy, to się umawiamy na 20 - tą. Wtedy wiadomo - popijawa nocna,
gdzie nie miejsce dla dzieci. Natomiast nie bywałabym w domu, w którym dzieci z
zasady byłyby źle widziane - bo to mój dom i moje prawo sobie nie życzyć.
Unikam ludzi oraz miejsc, gdzie moje dzieci są persona non grata, bo wtedy sama
się tak czuję.
U nas dzieci na imprezie się bawią w dziecinnym pokoju, czasem puszczamy
bajeczkę w sypialni - mamy tam magnetowid. Choć oczywiście odczuwa się, że są,
trochę biegają, krzyczą...Ale bez przesady, można to przeżyć, w razie potrzeby
rodzice temperują. Co zaś do zachowania przy stole opisanego przez autorkę
wątku - uwierzcie, są i dorośli, którzy tak się zachowują. Nota bene, jakimi
ludźmi są rodzice tego chłopca, skoro mu na coś takiego pozwalają? Uważam, że
dzieci przy stole powinny być na tych samych prawach, co dorośli - magą się
częstować, nie powinne rzucać się i zżerać wszystkiego. Ja bym chyba się
zastanowiła, czy chcę z nimi utrzymywać znajomość. Albo w końcu nie zdzierżyła,
jak autorka wątku i na to samo by wyszło.
A może im to trochę da do myślenia, może cała sytuacja pozytywnie wpłynie na
wychowanie tego chłopca.
Pozdrowienia

Może być też tak,

[tynia3]

że problem z jedzeniem u tego dziecka ma podłoże psychologiczne (zwłaszcza,
jeśli piszesz, że na skutek obżarstwa wymiotuje, po czym je nadal). Może po
prostu ma bulimię, lub jej początki? Najpewniej relacje między nim a jego
rodzicami są zachwiane. Czy sa despotyczni, czy nie za wiele wymagają, czy może
to zabieranie go wszędzie ma na celu przechwalanie się latoroślą? Może tu jest
problem i może TO DZIECKO faktycznie MA PROBLEM z powodu tzw. toksycznych
rodziców, nie tylko Wy, z powodu jego zachowania.

pzdr serdecznie

tutaj nie rozpatrujemy problemów z łakieniem

[michiko]

tylko z zachowaniem rodziców i dzieci.

[tynia3]

no to dość egoistycznie, niestety. Bo są problemy ważne i wazniejsze i moim
zdaniem, to dziecko ma ważniejszy, co nie znaczy, że ma prawo tak się
zachowywać, czy bywać na podobnych imprezach.

[kawka74]

Tyniu, mój kuzyn postępował - jako dziecko - dokładnie tak samo. Jadł, rzygał,
jadł, rzygał i tak w kółko. A rodzice się cieszyli, że ich dzieciątko ma
taaaaaaaki apetycik. Był po prostu fatalnie wychowanym gnojkiem, a nie
dzieckiem z problemami. Jedyną osobą, przy której zachowywał się przyzwoicie,
była moja Mama, która miała bardzo konkretne wymagania i bardzo szybkie, równie
konkretne reakcje. Przy Niej jadł kulturalnie, spokojnie i bez ekscesów,
natomiast przy rodzicach - jak troglodyta.

[kai_30]

zumaminka napisała:


> To że raczej zawsze wszyscy zabieramy ze sobą dzieci jest
> normą

Tia... A oto jak wyglada ta "norma":

>Pijemy wódkę bądź piwo czasami
> jest ostro dyskutujemy klniemy
>
> .Ojciec dziecka w pijackim uniesieniu

>Kiedy ojciec bełkocze do syna ze jest łamagą,pierdołą itp

Rany boskie, czy to ja jestem nienormalna, czy to swiat zwariowal??? Jak mozna
zabierac ze soba dzieci na pijackie imprezy??? Ja rozumiem - spokojne spotkania
w gronie przyjaciol, na takie rowniez dzieci zabieram (po wczesniejszym
zapytaniu o zgode gospodarzy!)i zazwyczaj maja przygotowany poczestunek w pokoju
dziecinnym, i bawia sie tam wspolnie z innymi dzieciakami. Ale zeby zabierac
dziecko na popijawe?

Mnie sie to w glowie nie miesci :0

kai_30

[zumaminka]

Nie życzę sobie żebyś z całej wypowiedzi wycinała poszczególne zdania a potem z
nich układała nową rzeczywistość.Proszę mi nie zarzucać,że moje dziecko przebywa
ze mnną podczas pijackich ekscesów bo tak nie jest i dość wyraźnie o tym
napisałam.Nie jestem hipokrytką i nie oceniam kogoś jeśli tak samo postępuję.
W przeciwieństwie rodziców chłopca o którym pisałam wiem gdzie jest miejsce
mojego dziecka i stąd ten post!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Napisałam RACZEJ WSZYSCY i to powinno ci wystarczyć.

nie przejmuj się. Niektóre osoby już tak mają, że

[michiko]

potrafią odnieść się do całości a jedynie do wycinków.

[kai_30]

zumaminka napisała:

> Nie życzę sobie żebyś z całej wypowiedzi wycinała poszczególne zdania a potem z
> nich układała nową rzeczywistość.Proszę mi nie zarzucać,że moje dziecko przebyw
> a
> ze mnną podczas pijackich ekscesów bo tak nie jest i dość wyraźnie o tym
> napisałam.Nie jestem hipokrytką i nie oceniam kogoś jeśli tak samo postępuję.
> W przeciwieństwie rodziców chłopca o którym pisałam wiem gdzie jest miejsce
> mojego dziecka i stąd ten post!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
> Napisałam RACZEJ WSZYSCY i to powinno ci wystarczyć.

Zumaminka - chyba nie zrozumialas.

Primo, nie "ukladam nowej rzeczywistosci", stosuje sie do zalecen netykiety -
cytuje tylko to, co komentuje. A secundo - gdzie napisalam, ze krytykuje Ciebie?
Gdzie Ci zarzucam, ze Twoje dziecko jest z Toba?

To, ze u gory postu jest Twoje imie znaczy tylko i wylacznie tyle, ze dalej
bedzie cytat, a nie "uwaga, teraz bede jechac po zumamince". Nie pisalam
przeciez o Tobie, na litosc, pisalam, ze nie rozumiem ludzi, ktorzy na pijackie
popijawy chodza z dziecmi! Ty sie do takich nie zaliczasz, wiec skad to oburzenie?

Mniej agresji prosze, wiecej czytania ze zrozumieniem.

[zumaminka]

widocznie źle cię zrozumiałam

kai to znaczy,że jak już posiada się dziecko to

[michiko]

nie wolno nawt na odrobinę swobody?? Ze nalezy siedzieć w domu, chodzić tylko
do znajmomy , którzy posiadają dzieci i podają jedynie herbatkę, wodę święconą
i kruche ciasteczka??
To dopiero jest paranoja!!
Wiec ja jestem nienormalna bo: chodzę na "pijackie" imprezy podczas nich ostro
dyskutuję. Wychodzę do lokali gdzie się tańczy bez męża, wracam nad ranem.
U nas urządzamy imprezy z alkoholem , grillem , graniem w karty i tańcami.
I pewnie teraz napiszesz, że to patologia. Ale dzieki takim imprezom od czasu
do czasu mamy luuuz.
Ale ty oczywiście siedz w domu jaśli ci tak dobrze, ale nie oceniaj co mają
inny pogląd na zycie niż twój.

[kai_30]

michiko napisała:

> nie wolno nawt na odrobinę swobody?? Ze nalezy siedzieć w domu, chodzić tylko
> do znajmomy , którzy posiadają dzieci i podają jedynie herbatkę, wodę święconą
> i kruche ciasteczka??

A kto powiedzial, ze ja tak uwazam? Dlaczego zakladasz, ze jestem swietojebliwa
i uczestnicze tylko w grzecznych popoludniowych herbatkach?

Primo - chodze na imprezy i tez wracam czasem nad ranem w stanie, khm, dalekim
od idealu. Bez meza z zasady, bo takowego nie posiadam Ale dzieci ze soba nie
biore.

Zeby uprzedzic kolejne nadinterpretacje (ze skoro nie biore, to sie szlajam po
rynsztokach a dzieci w domu same placza po nocach) - dziecmi opiekuje sie
babcia. Poniewaz nie chce i nie moge angazowac jej zbyt czesto, to i imprezy
"bezdzietne" rzadziej, niz by sie chcialo. A na "dzietnych" no niestety, zasady
obowiazuja inne. Po pierwsze - szybciej sie konczy zabawa, bo maluchy trzeba
odwiezc do domu i spac, a po drugie - nad zachowaniem i iloscia wlewanego w
siebie alkoholu tez sie panuje.

[vinca]

Ja również nie rozumiem po co niektórzy rodzice ciągają na wszelkie imprezy
swoje dzieciaki.
W mojej rodzinie jest pewna dziewczynka, która uczestniczy we wszystkich
naszych rodzinnych imprezach - zaznaczam że nie ma innych dzieci w jej wieku
(zresztą żadnych innych nie ma). Jest niewyobrażalnie męcząca, nigdy nie
potrafiła i nie potrafi się sama sobą zająć a ma już 11 lat. Zawsze musi byc w
centrum uwagi, wiecznie zmusza innych do zajęcia sie jej osobą - ich wizyty to
po prostu tragedia.

[lola211]

Pewnie, ze jest meczaca, bo co ma sama robic pare godzin? Nudzi sie dziewczyna
i tyle.Byloby zupelnie inaczej, gdyby podczas tych imprez miala towarzystwo,
nie zawracalaby Wam glowy.
Ja swoja córe zabieram tylko wowczas, gdy wiem, ze beda inne dzieci, z ktorymi
sie pobawi.Jesli nie- podrzucam ja komus, bo mi zwyczajnie byloby jej zal, ze
meczy sie, nudzi, podczas, gdy my sie bawimy.

[vinca]

Zgadzam się z tym, ze jej sie po prostu nudzi - chociaż z rugiej strony mam
chrześniaka w tym samym wieku który świetnie sam sobie wynajduje zajęcia - a to
pójdzie na rower, a to pobawi się z psem, etc. Ona jednak do zabawy potrzebuje
kogoś dorosłego (jedynaczka) i w tym cały problem. Zaznaczam że jej rodzice
mają z kim ją zostawiać (miezkają z niepracującymi dziadkami) ale oni wolą ją
wszędzie targać...

[kawka74]

To nie jest kwestia bycia jedynakiem - sama jestem jedynaczką, a zawsze
potrafiłam sobie znaleźć zajęcie i żaden dorosły nie był mi do tego potrzebny.
Jeśli ktoś chciał dotrzymać mi towarzystwa, był mile widziany, jeśli nie,
bawiłam się sama. Ale tego zostałam nauczona przez Mamę, która nie chodziła za
mną całymi dniami i nie zabawiała mnie.
Dziewczynka tak została wychowana, że nie umie sama. A rodzice ukręcili sobie
bicz na własny tyłek, bo córka zrobi im piekło na ziemi, kiedy będą chcieli
jednak odrobiny samotności.

[moofka]

kawka74 napisała:

> To nie jest kwestia bycia jedynakiem - sama jestem jedynaczką, a zawsze
> potrafiłam sobie znaleźć zajęcie i żaden dorosły nie był mi do tego
potrzebny.
> Jeśli ktoś chciał dotrzymać mi towarzystwa, był mile widziany, jeśli nie,
> bawiłam się sama. Ale tego zostałam nauczona przez Mamę, która nie chodziła
za
> mną całymi dniami i nie zabawiała mnie.
> Dziewczynka tak została wychowana, że nie umie sama. A rodzice ukręcili sobie
> bicz na własny tyłek, bo córka zrobi im piekło na ziemi, kiedy będą chcieli
> jednak odrobiny samotności.
_________________________________
to nieprawda, ze sami
powiem moze najwiekszy banal, ale prawdziwy
kazde dziecko jest inne
i kazda matka ma wiele innych zajec
a jednak od wiekow dzieci byly albo mniej albo bardziej absorbujace
takie roznice mozna zauwazyc rowniez u rodzenstwa
to jest dzieci tych samych rodzicow

[kawka74]

Zgadza się, że każde dziecko jest inne i każde jest mniej lub bardziej
absorbujące, także każde wymaga uwagi i zainteresowania. Mnie chodziło bardziej
o przypisywanie jedynakom braku umiejętności zajęcia się sobą. Irytuje mnie
przylepianie jedynakom rozmaitych etykietek, w tym takiej, że "jedynak to sam
nie umie".
Przypuszczam, że dziewczynka, o której mowa, tak już ma, że nie umie sama, co
zostało jeszcze dodatkowo umocnione postępowaniem rodziców ciągnących ją
wszędzie ze sobą.

[rebecca]

nie zrozumialam, czy upiorny 11-latek byl gosciem autorki watku, czy wspolnie
bawili sie u znajomych. ale nawet jezeli BYL gosciem zumaminki (upiornym,
powtorze raz jeszcze) to wydaje mi sie koszmarnym tekst do jego rodzicow: no
wlasnie, km, co on tu robi" - o ile km oznacza to, co mi sie wydaje.
podobnie jak wiekszosc wypowiadajacych sie osob i chyba jak wiekszosc matek,
czesto mam ochote pobyc z doroslymi, bez dzieci. zdarza mi sie, ze zapraszam
gosci bez dzieci. zdarza sie, ze bywam zapraszana bez dziecka. to na prawde
jest proste: "czesc, robimy impreze, tym razem bez dzieci, przyjdziecie sami?".
mozemy przyjsc sami, przychodzimy. nie mozemy albo nie chcemy - zostajemy w
domu, we trojke.
mam nadzieje, ze moj syn nigdy nie bedzie sie zachowywal tak, jak opisany przez
zumaminke chlopiec. ale nie zmienia to faktu, ze gdyby ktos powiedzial do
mnie: "no wlasnie, co on tu km, robi" bylby to koniec naszej znajomosci. chwala
Bogu moi przyjaciele inaczej sie ze mna komunikuja. zeby bylo jasne: ja sobie
tez nie wyobrazam, ze ktos z moich znajomych nazywa przy mnie swoje
dziecko "pie.." itp, jak zumaminka cytuje wypowiedzi rodzicow tego chlopca -
a ja na to nie reaguje. reagowalabym tez gdybym miala poczucie, ze dziecko
moich znajomych, moj gosc, zachowuje sie u mnie w sposob, ktory mnie denerwuje.
nie czekalabym 11 lat. czesto spotykam jedno dziecko, ktorego zachowanie
denerwuje mnie na maksa, rodzice nie zwracaja mu uwagi, albo zwracaja w taki
sposob, ze lepiej, zeby nie zwracali. jesli przegina (dla mnie przegieciem jest
np. mowienie do naszej wspolnej babci idz juz sobie, mam ciebie dosc), zwracam
mu uwage. ale nie przyszloby mi do glowy mowic, czy nawet pisac o nim, ze
zachowuje sie jak swinia. bardzo duzo agresji wzbudza w tobie, zumaniko, ten
chlopiec. moze dlatego, ze wylalo sie to wszystko z ciebie po 11 latach
znoszenia jego zlego zachowania? ciekawa jetsem, serio, szczerze, jaki jest
dalszy ciag twojej przyjazni z jego rodzicami. pozdrawiam

[zumaminka]

Owszem k.m oznacza to co myślisz.Fakt może trochę przegięłam tak formułując
pytanie tyle,ze ja już byłam bliska kresu wytrzymałości.Agresja w stosunku do
niego nie przemawia ze mnie- on był pierwszym dzieckiem w naszym towarzystwie i
wszyscy bardzo go lubili. Mnie denerwuje nie tyle on co jego rodzice a raczej
brak reakcji z ich strony.
Jesli chodzi o imprezy gdzie stawialiśmy sprawę jasno że bez dzieci i tak zawsze
przychodzili z nim choć mieli go z kim zostawić(i co miałam ich wyprosić?). Nie
wiem jak inaczej miałabym opisać zachowanie chłopca zrobiłam to naprawdę
delikatnie w porównaniu z tym co reprezentuje.Mnie najbardziej denerwuje ich
podejście do dzieci -u nich w domu młodsza córka3 latka nie może dotykać pilota
telefonu itp.Kiedy przyszli do nas zanieśli dziecko(wtedy 2 latka)na górę do
innej cześci mojego domu i hulaj dusza.Nie wspomnę jak wyglądało moje mieszkanie
kiedy zorientowałam sie ze dziecko jest tam bez opieki dorosłego.Jakiś kompletny
brak wyobraźni dali jej plastelinę do zabawy i wyszli
Ja poprostu miałam już dosyć ich zachowania w całokształcie więc nawet jeśli sie
obrazili to mi to na rękę.Nie stać mnie na ponoszenie kosztów po każdej ich
wizycie(chodzi mi tu o młodsze dziecko)
Zastanawiam się czy tylko ja mam takich znajomych z upiornymi dziećmi?