pierwsza"trasa" autem

[twoje_marzenie]

Witam!
jezdzę od wrzesnie ubr.choc prawko zrobiłam w 97r.Zle mi nie idzie choć
miałąm juz stłuczke bo zaczełąm sobie juz pozwalać.Niestety niedoświadczenie
spowodowało kolizję-niegroźną całe szczęście.Teraz zdejmuję nogę z gazu.Ale
nie o to chodzi.Wybieram się na wakacje z rodzina nad morze ,przedemną ponad
300 km.Bardzo,bardzo sie boję.Czytam w gazecie o samych wypadkach itp,brrr.
Pojadę chyba spacerowo,może dłużej to wyjdzie ale w sumie kto mnie goni.
Mam nadzieję,ze strach przezwycieże,zawsze pociąg pozostanie ,no ale wtedy
juz nigdy nie wyjadę na trasę.
Prosze opowiedzcie jak wyglądały wasze pierwsze dłuższe jazdy
samochodem.Wieźć dzieci ,rodzine duża odpowiedzialnośc.
Proszę o rady i otuchę.

[mama.tadka]

Moja pierwsza samodzielna trasa (po paru miesiącach jeżdżenia z mężem) to
przejazd 25 km z synkiem po męża do szpitala. Cala noc nie spalam, śnila mi sie
operacja na otwartym sercu (moim!) i jakis wyadek samochodowy (nie mój). W
myślach przejechalam tę trasę milion razy. Jakos poszlo.

300 km to niewiele, jeżdże tyle czasem w jeden dzień (tez nie jestem
wieloletnim kierowcą). Po prostu jak jestem bardzo zmęczona, to nie wyprzedzam,
tylko się ustawiam za jakimś tirem i sune sobie wolniutko, 90 km/h.

Opracuj sobie dokladnie trase z mapą w ręku, żeby zmniejszyć ilosć
niespodzianek

Powodzenia i nie daj się zniechęcić!

[twoje_marzenie]

Chciaąłm jeszcze napisac,że najbardziej to się boję"wariatów"na drodze-z
naprzeciwka najbardziej.Może z ranka nie będzie lub nie beda mieli kogo
wyprzedzać ))Serio ,nie wiem jak reagować poprostu gdy widze z naprzeciwka
idiotę jadacego mi na czołówkę.Pomyślałąm teraz ze pojade ze znajomym
instruktorem,wezme z 4 godz.jazdy zobacze jak będę się czułą tyle godzin za
kółkiem i obadam ciut drogę.Mam czarne wizje i sni mi sie trasa Poznan-
Wejherowo.Straszne ale ja jestem totolany cykor jesli chodzi o auto

[anetina]

pierwszy raz jechałam ponad 10 lat temu
nie miałam wtedy rodziny
pierwsza moja taka długa droga to prawie 600 km
ale sama, tak że obaw żadnych nie było

ale w zeszłym roku jadąc sama z 1,5 letnim dzieckim, to już ta droga momentami
wydawała mi się za długa

[twoje_marzenie]

jestem juz tak zestresowana że szok.Gdzie nie otwotrzę gazety ,same
wypadki,czarne trasy i punkty.
Chce przezwycięzyc ta moja bojaczkęMam choc nadzieje,że wczesnym rankiem 4-5
nie bedzie tłoku.Chcę dojechac z Poznania do Wejcherowa dokładnie.
Nie raz myśle po co ja auto kupiłam )

[mamciaa]

Moja pierwsza samodzielna trasa to dwa tyg. po odebraniu prawka... miałam do
przejechania ponad 200 km. Byłam spięta i strasznie mocno trzymałam kierownicę
(aż mi ręce dretwiały) ale byłam skupiona..i dojechałam. Od tamtej pory ciagle
jeżdżę te 200 km i jest ok. Jechałam wtedy z dzieciakami 2 i 4 lata. Pojechałam
wczesnym rankiem, zeby dzieci spały i nie przeszkadzały mamusi ;p
Powodzenia.

[emi73]

Hej!
Ja także jeżdżę od września ub. roku (ale nie oszukujmy się - nie za wiele i
tak po Warszawie wcale się nie czuję zbyt pewnie) a prawo jazdy mam od 99 roku.
No i - pierwszą trasę mam juz za sobą! Byłam w tym miesiącu z dzieckiem na
wakacjach - 250 km w jedną stronę, no i naprawdę nie było źle! Ale doskonale
rozumiem jak się czujesz - miałam dokładnie to samo, non-stop myslałam o
wypadkach, w zasadzie do konca miałam nadzieję, ze coś stanie na przeszkodzie i
nie będę musiała jechac. Tzn. przeciez nie musiałam, ale podjęłam decyzję.
Wiedziałam, ze jeśli tego nie zrobie, to będzie ogromny krok do tyłu i już się
póxniej nie przełamię. Wiec mysle, ze i Ty nie masz wyboru - MUSISZ jechać. Nie
łam się, przysięgam Ci, ze na trasie jest o wiele łatwiej niż po mieście! Jedź
sobie wolniutko i będzie ok! Ja jechałam 80-90 km/h, przy ograniczeniu
prędkości ZAWSZE zwalniałam (chyba jako jedyna), nie wyprzedzałam żadnych
samochodów, żadnych tirów. Hehe ja wyprzedzam tylko pieszych, rowerzystów i
traktory. Za to mnie wyprzedzali dokładnie wszyscy, no ale co z tego? Ważne, ze
dojechałam na miejsce i wróciłam szczęśliwie, no i jakaś tam blokada pękła (we
mnie). Trzymam za Ciebie kciuki!

do emi73

[twoje_marzenie]

Kurde dzięki!
Ja też duzo nie jeżdzę ale staram sie choc codziennie gdzies podjechać.Jak
miałam przerwe 2-3 tyg.po stłuczce to znów miałam stresa
Powiedz mi ,bo też chcę jechac dokładnie tak ja ty -spokojnie ,w ile godzin
zrobiłaś te 250 km?Robilas jakieś przerwy w jezdzie?
Ja juz tez nie wyprzedzam,tylko własnie rowerzystów i traktory )Gdy zaczełam
sobie pozwalć to własnie to niedoświadczenie moje ,zle oceniona odległosc
doprowadził do stłuczki.

[kalendarzowa_wiosna]

jesteś po stłuczce ale wsiadasz i jeździsz, tak? to znaczy, że jesteś silną i
odporną kobietą nawet nie wiesz ile znam osób (nie tylko kobiet) które
dłuuugo nie wsiadały do auta po pierwszym wypadku, mój znajomy pół roku nie
jeździł po stłuczce na prkingu przed supermarketem

Poradzisz sobie. Wbrew pozorom, mimo większej szybkości na trasie jest mniej
wypadków niż w mieście. Fakt, że jesli są to o wiele groźniejsze.
Puszczaj przodem wszystkich idiotów śpieszących się nie wiadomo po co ale nie
bądź zbyt uprzejma! Ustąpić i zjechać na pobocze możesz tylko wtedy, jeżeli
widzisz, że nie ma nic na długim odcinku drogi przed Tobą. Absolutnie nie
zjeżdzaj, jeżeli jadą przed Tobą jakieś samochody, zwłaszcza wiekszych
gabarytów.

Opracuj drogę przed wyjazdem. Wypisz miejscowości w których masz zmienić drogę,
na które się kierować, określ odległości. Jeśli jedzie ktoś dorosły z rodziny
niech siedzi koło Ciebie i pilotuje wg dobrej mapy (na każdej stacji kupisz).

I przede wszystkim spokojnie! na początku największy problem to ocena
odległości, więc wyprzedzaj tylko wtedy, gdy jesteś tej odległości pewna. Ale
mysle, że po stłuczce nie będziesz szarżować

I jeszcze jedno, pamiętaj, że zawsze możesz się zatrzymać nawet na trasie,
zjechać jak najbardziej na pobocze, włączyć awaryjne i odsapnąć minutkę

Powodzenia i daj znać jak było

Ja wczoraj miałam swą pierwszą trasę ...

[jusytka]

Od roku wprawdzie jeżdże codziennie autem, ale tylko po średniej wielkosci
mieście, wczoraj wybrałam się do wielkiego miasta - jechałam 100km w jedną stronę.
Nerwy straszne, nie do opisania, nie zaryzykowałam zabrania dzieci, jechałam
sama w jedną stronę, z mamą spowrotem. Teraz stwierdzam, ze nie taki diabeł
straszny i poszło mi całkiem dobrze, wręcz zupełnie bezproblemowo
Moje rady:
- Nie jedź zbyt szybko, jadąc wolniej zawsze masz wiecej cennego czasu na
reakcję w awaryjnych sytuacjach - ja nie przekraczałam 100 -tki, stosowałam sie
do ograniczeń prędkości widocznych na znakach.
- Nie porywaj sie na wyprzedzanie TIR-ów, chyba, że jedzie bardzo wolno, ładnie
zjedzie, a przed tobą pusta droga.
- Zanim cokolwiek wyprzedzisz ZAWSZE dokładnie wszystko przeanalizuj, czy jest
to dla ciebie bezpieczne
- zanim zmienisz pas ruchu nie zapomnij zerknąc w lusterka (zwłaszca boczne)
- na dwupasmówkach trzymaj się raczej prawego (wolniejszego) pasa.
To tyle, powodzenia
Firmy ubezpieczeniowe dają kobietom zniżki - nie bez powodu - jeżdzimy znacznie
bezpieczniej niż faceci, wiec głowa do góry

[twoje_marzenie]

zamiast się cieszyć to ja zyję stresem .Do 15 lipca chyba się wykończę )
Jestem wdzięczna za wszystkie rady.
Biore ze soba nawigację więc myślę,ze mnie poprowadzi.
Nie zamierzam wogóle wyprzedzać,a po stłuczce wsiadam owszem ale mialam
straszne nerwy na początku.Powoli mi przechodzi .Aczkoliek myslę,że takie
stłuczki uczą-byleby były niegroźne.
Jadę sama z dziećmi,mąż zostaje w domu,zresztą to nawet dobrze poniewaz on nie
mając prawka ma wiele do powiedzenie i jeszcze bardziej mnie stresuje.On
denerwuje sie moimi błędami i staram sie z nim nie jezdzić.Generalnie żle mi
nie idzie no ale człowiek musi sie kiedys nauczuć ,a jak to zrobic nie jeżdżąc ?

[monia145]

Jak to nie zamierzasz w ogóle wyprzedzać?
Mądrze i z rozwagą- to nawet trzeba, bo przez to także wyrabiasz w sobie nawyki
potrzebne kierowcy.
"Błogosławieni, którzy nie mając nic do powiedzenia, nie ubierają tego w słowa"

[twoje_marzenie]

Bedę wyprzdzać już naprawdę z konieczności.

[zaneta11113]

Witam ja mam już5 lat prawo jazdy zrobiłam jak miałam 17 lat.I od tamtej pory
jeżdźe moja najdłuższa trasa to 700 km nad morze ale jechałam wtedy z moim
mężem.Musze wam powiedzieć że on jest straszny panikasz zwolnij daj 4 itd.
doprowadzał mnie do szału tym ale na szczęśćie już mi tak nie mówi.Bo z opini
moich znajomych i męża pracowników mówią że jeżdze bardzo dobrze (a kobiety
mają raczej złą opinie jak jeżdża).I powiem wam szczerze że jak
jedziejakiśślimak przede mną to wiem że to jedzie kobieta.
Ale troche ponażekałam.
Pozdrawiam

[malgra]

moja pierwsza trasa nie była długa, coś ok 80 km ale serpentynami po górach.
Bałam się potwornie, ale wiedziałam,że jeśli teraz nie pojadę to już po mnie i
auto będzie mi służyło tylko na zakupy więc wzięłam głęboki oddech i jazda.
Było ok, a nawet bardziej niż ok.

[morgen_stern]

Ech, prawko zrobiłam w zeszłym roku, właśnie przymierzam się do kupna
pierwszego samochodu.
Boję się panicznie pierwszej jazdy do pracy, a wy mi tu o jakichś trasach
))))

[klebek0]

To rady ,ktore dal mi tata i kierowcy z pracy przed pierwsza trasa 400
km:1.przy wprzedzaniu zawsze redukcja biegu,2.nie panikowac jak bedą jechac
niby na czołówke,sami sie szybciej przestraszą,3.uwazać na tiry bo pędem
powietrza spychają.W pierwszej trasie jak jechałam z kolezanka nad morze psuł
nam sie samochód i może to smieszne,ale nie moglysmy jechac wolniej niz 120,bo
nam gasł) i śmieszne bylo,jak inni mysleli,że szalejemy.Dasz rade)Szerokiej
drogi

[twoje_marzenie]

ufff,Boże wiecie ile siły mnie bedzie kosztować ten wyjazd,ile walki z soba ale
tak jak napisał jedna z was jesli nie teraz to auto słuzyc bedzie faktycznie
tylko na zakupy,a załozenia były inne .

[jusytka]

Twoje odczucia są zupełnie normalne. Osobiście nie wierzę, by któraś z nas nigdy
nie bała się samodzielnioe prowadzić auto. Lekki stresik jest nawet potrzebny,
bo wtedy jesteśmy bardziej skupione i uważamy. Moja przyjaciółka uważa, że
najbardziej niebezpieczna jest rutyna, kiedy za kierownicą czujemy się zbyt
pewnie, wtedy dopero zdrarzyło sie jej zrobić największe "głupoty" za kierownicą.

[anek.anek]

w pierwszą, i jedyną jak na razie, trasę wybrałam się 100 km do babci. Droga na
Terespol, mnóóóstwo TIRów. Mąż siedział z tyłu. Jechałam spokojnie, wyprzedzałam
tylko wtedy jak kompletnie nic z naprzeciwka nie jechało. Jak dojechałam na
miejsce to byłam cała mokra ze strachu

Po mieście się nie boję, ale drogi krajowe wzbudzają we mnie ogromny respekt.
Myślę, że to kwestia braku doświadczenia?
Za dwa tygodnie czeka mnie samotny powrót z Gdańska do W-wy. Już się boję
Gdyby ktoś ze mną jechał to byłoby ok, ale będę zupełnie sama i mam niezłego
stracha. Przyjmę opcję "zawalidrogi": będę jechać stówką i chrzanię wyprzedzanie.

[kasia0802]

ja mam 9 lat prawko i moja najdłuższa trasa to ok 30km. Nie jechałam dalej bo
jestem panikarą. Boję się trasy (tiry i inne) bardziej niż jazdy po Warszawie.
Więc ciąza i dziecko jakoś mnie nie popychały do wsiadania do samochodu, więc
dawno nie jeździłam(3-4 lata). Zrobiłam w życiu moze 300km łącznie, i nadal mam
stracha. Chodiz o to ze ja jeźdzę dobrze, ale boję się szalonych kierowców i
nie wiem czy dałabym sobie radę w razie jakiejś kolizji. Ale ciągnie mnie
trochę wsiąśc do samochodu, moze dzis pojade po męza do pracy.po tylu
latach....nie wiem

[twoje_marzenie]

Ja też się boję ale walczę z tym.Przez jakis czas jak szłam po samochód na
parking to miałąm bóle brzucha i spędzałąm 30 min w toalecie )Mineło.Teraz
walcze z wyjazdem na wakacje.Kupiłąm nawet nawigator,zeby juz nerwy że się
zgubię odeszły

[twoje_marzenie]

Tak więc sobota zbliża się Wielkimi Krokami......
Jadę do tej Gdyni.Wczoraj miałąm jazdę na trasie-treningową.
Wziełam znajomego instruktora i przejechaliśmy 200 km/bez L oczywiscie /
Powiem tak,na normalnych szerokich drogach ok,ale już za Gnieznem zaczeły sie
wąskie /jak dla mnie.dwupasmówki,z naprzeciwka Tiry,ja zestresowana trzymająca
kurczowa kierownicę.Samochód przy takim zachowaniu zbacza z kierunku jazdy i
oczywiście wiekszosć spieszących się z naprzeciwka i ciągłe zjazdy na pobocze.
Musze się chyba bardziej wyluzować

[figrut]

Pierwszy mój dalszy wyjazd był dzień po odebraniu prawka. Jechałam na badania
genetyczne do Poznania, z moją wtedy trzyletnią córką [pamiętam, że to było
akurat po zmianie nazw ulic w Domu Rzemieślnika]. Od mojego domu to ponad 100
kilometrów. Cała trasa była OK., przeraził mnie dopiero Poznań z wszystkimi
krzyżówkami. Do tej pory choć minęło już 13 lat, po Poznaniu jeździ mi się
najgorzej - pozostał uraz. Paradoksalnie, najłatwiej mi się jeździ po najgorszym
według taksówkarzy mieście - Bydgoszczy [no, ale mieszkam blisko i często
jeżdżę]. Wsiadaj za kółko i w trasę. Uważam, że nie ma znaczenia ile kilometrów
się w tej trasie zrobi, ale przez jakie miasta będzie się przejeżdżać [często
można się pogubić, bo krzyżówki są źle oznakowane]. Coś mi mówi, że będziesz
dobrym kierowcą, skoro stłuczka nie zniechęciła Cię do jazdy ))

[twoje_marzenie]

Ja mam poprstu wizje wypadków i wariatów na drodze ,jesli chodzi o trasę mam
nawigację i inne mapy.Bydgoszcz chcę objechać w Białych Błotach
Mam schize już

[twoje_marzenie]

W kółko czytamwasze posty,żeby dodać sobie otuchy i nie odpuścić sobie.
Co to znaczy uważac na Tiry.Jak jade wąską dwupasmówką to mam wrażenie ,ze
ocieram się o nie,straszne.Nie wiem czy wytrzymam to napięcie.Jutro o 4 rano
wyjazd

[figrut]

> Co to znaczy uważac na Tiry.
Chodzi o to, że za pędzącym tirem wytwarza się próżnia, a kawałek
dalej powstają zawirowania powietrza i czasem ciężko zapanować nad kierownicą.

[twoje_marzenie]

Boże przestań,to co ja biedna mam zrobić jak widze tira obok albo przed soba?
Nie wytrzymam tego....

[wadera77]

Najdłuższa trasa to 900 km. Ostatnie 250 w Polsce (reszta Niemcy)było
najgorsze, bo byłam przede wszystkim zmęczona, a po drugie nasze drogi.... Ale
te dziury nie dały mi zasnąć )) Jednak zostało mi 60km i musiałam się
zatrzymać, bo zaczęły mi się oczy zamykać. Już było nad ranem. jechałam z
koleżanką, która ze mną dużo rozmawiała, ale w końcu sama padła
Pamiętaj, żeby się zawsze zatrzymać, kiedy czujesz się znużona (to taka rada z
autopsji )

[jusytka]

Wizja wariatów? niestety jest zupełnie realna. Właśnie wróciliśmy z dłuższej
trasy i stwierdzam, że to plaga jakaś, czy tym ludziom życie nie miłe?