Uczycie swoje dzieci poszanowania kromki chleba?

[renia1807]

Moja mama ubolewa nad tym, że dzieci nie szanują chleba , wogóle jedzenia.
Często znajduje pod bramą jakieś wyrzucone niedojedzone kanapki, resztki
ciastek, czasem nieskończone opakowania chrupek.
Mnie w dzieciństwie uczono w domu, że jedzenie trzeba szanować, że nie można
byle gdzie wyrzucać zwłaszcza chleba, na który trzeba cięzko pracować.
Przynosiłam więc nie zjedzone kanapki ze szkoły do domu i dawałam psu.
Mojego syna tez tak uczyłam i córce też będę to wpajać jak podrośnie.
A Wy mamy zwracacie na to uwagę?

kruszyny chleba nie podnoszę przez ucałowanie...

[nchyb]

nie wyrzucam jedzenia dla wyrzucania, ale jeżeli nie mogę zjeść, nie zmuszam
się i dzieciom też nie każę zostawiać po jedzeniu pustych talerzy. Ale uczę, że
lepiej nałożyć mniej i dołożyć.

Nabożnego stosunku do chleba powszedniego nie mam, jezeli się zeschnie, odłożę
w miejsce zbiórki dla zwierząt, jeżeli takiego miejsca nie będzie - wyrzucam po
prostu.

Nieinformuję dzieci, że mają zjadać i niewyrzucać, bo np. w Etiopii czy
Indiach dzieci godują. To, że moje dzieci nie dojedzą kanapki, lub ją wmuszą w
siebie do końca ze łzami w oczach, nie sprawi, że w tychże Indiach lub |Etiopii
będzie mniejszy głód... A tego niedojedzonego tam nie wyślę...

Ogolnie, w miarę racjonalnie gospodaruję naszymi zasobami, nie zapełniam
lodówki po brzegi, by po miesiącu wyrzucać zepsute. Ale też jeżeli znajdzie się
w kącie coś zepsutego, lub kromka chleba będzie niedojedzona, bez wyrzutów
sumienia wyrzucam...

[triss_merigold6]

Mogę się podpisać.
Dziecko nie musi zjeść wszystkiego, wcale nie musi zjeść jeśli nie ma ochoty.

[bri]

Nie lubimy marnować jedzenia w domu, ale to raczej trzeba zaplanować gotując
obiad - zrobić tyle, żeby się nie zmarnowało za dużo i już. Nie wprowadzam
żadnego terroru jedzeniowego; jak jej coś nie smakuje może wypluć, nie musi
dojadać do końca. Zanim jej zaoferuję coś do jedzenia pytam czy ma na to ochotę
i nie wmuszam na siłę, jak mówi nie - na szczęście akurat nasza pociecha ma w
miarę zdrowy apetyt. Irytuje mnie nawet kiedy babcie i dziadkowie dopingują
naszą córę do szybkiego jedzenia. Nie cierpię jeść szybko i nie rozumiem w
ogóle tej idei.

nchyb

[mamkaantka]

nchyb napisała:
> kruszyny chleba nie podnoszę przez ucałowanie

Bez tego jadu nie potrafiłabyś sie pewnie wypowiedzieć prawda?

Mamkaantka...

[nchyb]

masz PSM? Depresję?
Skąd ten jad wzięłaś? Czy to może nieumiejętność zrozumienia przeczytanego
tekstu?
Jeżeli nie rozumiesz zdania to poproś o wyjaśnienie, ale nie dopowiadaj sama
sobie, co autor miał na myśli...

Cały świat nie uwziął się, by jad wylewać, jak to zrozumiesz, może jaśniejszy
wyda Ci się ten świat, prawda?...

[janka007]

Trochę już się zapomniało klasyki literackiej, nie?
Zawsze uczę dziecko szacunku dla żywności, tak jak i mnie uczono.
Informuję dziecko, ze ma nie wyrzucać jedzenia, bo w Etiopii dzieci głodują.
Zawsze można resztki jedzenia wynieść dla zwierząt na łąkę.

[trendsetterka]

Po czym wnosisz, iż zapomniałam?
univ.gda.pl/~literat/cnwybor/035.htm

[janka007]

W zasadzie nie pisałam, że ty zapomniałaś, tylko nchyb która pisała coś
o "podnoszeniu przez ucałowanie" (jak by to technicznie miało wyglądać?).
Dobrze, ze sobie znalazłaś link z netu, to możesz sama wszystko sprawdzic.

[triss_merigold6]

Hmmm... mam wynosić na łąkę niedojedzone Danio? W opakowaniu? A resztkę zupy?

[janka007]

Nie wiem co ci poradzić, jeśli nie masz męża odkurzacza, jak ja
Danio na ogół można dojeść po dziecku, o ile człowiek po tym nie choruje.

[triss_merigold6]

Jak miałam psa to przynajmniej resztki wędlin utylizował. Po Danio, resztce
parówki, resztce słoiczka z brokułami czy połowie kaszki co została
niedojedzona podchodzi mi paw.
IMO nawet nie kupując w nadmiarze i tak część jedzenie się wyrzuca. Resztki
właśnie.

Janka007...

[nchyb]

> Trochę już się zapomniało klasyki literackiej, nie?
Nie...
...
parafraza lit. przeróbka, modyfikacja tekstu, ustępu, dzieła, oddająca jego
treść, sens w innej formie, zazw. rozwiniętej, jaśniejszej...
za:
www.slownik-online.pl/kopalinski/ECF8E56D86227067C125657600796AB1.php
Norwid tęsknił, ja nie tęsknię. Za ego czasów szanowano, całowano i kreślono
znak krzyża przed przekrojeniem. Ja kupuję już przekrojony.

> Informuję dziecko, ze ma nie wyrzucać jedzenia, bo w Etiopii dzieci głodują.
Nie dojedzone wysyłacie do tej Etiopii?...
Czytałam o dziecu które na wieść, że dzieci głodują w Afryce powiedziao mamie
wprost, że i tak nie zje i żeby jego kaszkę do tejże Afryki wysłała...

Co do tej łąki. Jedna z większych głupot. Ekolodzy i lesnicy podkreślają, by
tego nie robić. To jest dla zwierząt bardzo szkodliwe...
Co innego celowe dokarmianie w wznaczonych miejscach przez ludzi wiedzących
czym które zwierzaki dokarmić...
Do karmnika też nie powinno się dawać ptaszkom chleba posmarowanego masłem.
Zamiast pomóc, zwierzakom się szkodzi...
W imię wyższych celo i dla spokoju wlasnego sumienia szkodzi sę... Dobrymi
chęciami itd...
Pozdrawiam

[janka007]

nchyb napisała:

> > Trochę już się zapomniało klasyki literackiej, nie?
> Nie...
> ...
> parafraza lit. przeróbka, modyfikacja tekstu, ustępu, dzieła, oddająca jego
> treść, sens w innej formie, zazw. rozwiniętej, jaśniejszej...

Wyszło ci to mocno niezdarnie, nawet zakładając że ten komiczny efekt był
zamierzony.

> > Informuję dziecko, ze ma nie wyrzucać jedzenia, bo w Etiopii dzieci głodu
> ją.
> Nie dojedzone wysyłacie do tej Etiopii?...

Wysyłanie jedzenia do Etiopii nie ma nic wspólnego z szacunkiem do pokarmu. Do
krajów arfykańskich wysyłamy, owszem, pieniądze m.in. na dożywianie dzieci.
Polecam www.maitri.pl/
Dziecko powinno nałożyc sobie mniejszę porcję i wszystko zjeść, ewentualnie
poprosić o dokładkę. Tłumaczenie, że inni głodują i dlatego jedzenie trzeba
szanować, jest jak najbardziej na miejscu.

> Do karmnika też nie powinno się dawać ptaszkom chleba posmarowanego masłem.

Ptaszków chlebem z masłem nie karmimy. Z szynką i ogórkiem też nie. Na
wspólczesnej peryferyjnej miejskiej łące jest dużo zwierzat, które mogą się
pożywić resztkami jedzenia, a jeśli go nie zechcą to są to i tak resztki
orgfaniczne i użyźnią ziemię. Zareagowałaś nerwowo tak jakbym sugerowała system
polegający na codziennym wyrzucaniu nieprzebranych resztek jedzenia na łąkę.
Nie, clou tego o czym piszę jest dobra organizacja dzięki której wyrzucanie
jedzenia to rzadkość.

[nchyb]

Janko, to Twój odbiór subiektywny co do niezdarności sparafrazowania Cypriana,
ja uważam inaczej...

> Wysyłanie jedzenia do Etiopii nie ma nic wspólnego z szacunkiem do pokarmu. Do
> krajów arfykańskich wysyłamy, owszem, pieniądze m.in. na dożywianie dzieci.
> Polecam www.maitri.pl/
od kilkunastu lat reguarnie...

Szacunek szacunkiem, ale nawawianie dziecka do zjadania wszystkiego, bo gdzieś
tam jest gorzej, ani tamtym nie pmoże, ani z szacunkiem nie ma nic wspólnego...

> Dziecko powinno nałożyc sobie mniejszę porcję i wszystko zjeść, ewentualnie
> poprosić o dokładkę
przeczytaj mój pierwszy post dokładnie jeszcze raz. Było tam takie samo zdanie
w innej formie ale niosące takież same treści? Było. Czyli myślę tak samo. Ale
czasem jakiś plasterek może zostać, niezależnie od szacunku i godnego
traktowania strawy naszej codziennej...

> Tłumaczenie, że inni głodują i dlatego jedzenie trzeba
> szanować, jest jak najbardziej na miejscu
ale czy ma się przejawiać ten szacunek? Rozumiem, że nie niszczy się dla
niszczenia, jedzenie nie stanowi zabawy, ani dekoracji, którą się wyrzuca gdy
się znudzi. Nie rzucamy w siebie kulkami chlebowymi, nie depczemy w czerwonych
bucikach po chebie, ani też po nim nie tanczymy. Cukru nie rozsypujemy, by
udawał śnieg...
Ale też nie klękamy przed kromką chleba, która upadnie, i podnosząc ją z pełnym
szacunkiem jej nie całujemy. Chuch, dmuch i można zjeść. Chyba, ze w kałużę
spadnie, to już nie. I wtedy jej wyrzucenie nie stanowi dla mnie o braku
szacunku, ale o zdrowym rozsądku...

> Nie, clou tego o czym piszę jest dobra organizacja dzięki której wyrzucanie
> jedzenia to rzadkość.
tak jak wsponiałam już, to właśnie napisałam, ale przez to, że nie boleję nad
każdą wyrzuconą kruszyną, chyba już nie doczytałaś...

Staram się, ale nie zawsze mi to wychodzi :( n/t

[jusytka]

[renia1807]

My też nie zmuszamy się do zjadania wszystkiego, jeśli nie mamy ochoty.
Resztki zjada pies, suchy chleb zanoszę do pani od której kupuje jajka dla
małej i ogólnie tez nie robię wielkich zapasów jadzenia. Kupuje na bieżąco.
Ale moją mame rozumiem, bo mnie też nie podoba sie jak na drodze leży
jedzenie , deptają po nim ludzie, sikają po nim psy, rozjeżdżają go samochody.

[triss_merigold6]

Mnie się nie podoba, że na blokowiskach ludzie wyrzucają jedzenie przez okno. Z
zupami i kaszkami włącznie. Ptaszki się niby tym mają pożywić?

[nchyb]

psa nie mam, jajka kupuję w sklepie, którego sprzedawczyni starego chleba ode
mnie nie przyjmie. Na ieś nie pojadę, by suchy chleb zwieść, bo nie mam ani
czasu ani chęci.
Czasem pożywienie wyrzucę do śmietnika, przyjdą osoby dorabiające grzebaniem w
śmieciach, torby poprują, śmieci nie będące aluminiowymi puszkami wyrzucą z
boku, auto je przejedzie, pies obsika, przechodnie buciskami zdepczą. Zdarza
się...

Dzieci uczę korzystania ze śmietników, tam mają wyrzucać wszelkie odpadki,
raczej ekologicznie rozdzielamy śmieci na poszczególne kubelki, ale to nie
zawsze jest możliwe. U nas nie ma osobnego śmietnika na odpoadki organiczne.

A wracając do psa. Rodzice mają. Ale jemu naszych nie dojedzonych resztek też
się nie daje, bo mogłoby mu zaszkodzić. Ani ziemniaków z obiadu, ani kości po
kurczaku. Za delikatny żołądek ma...
A pomyj nie zbieramy, bo swinek w okolicy też brak...

Cyli, nie rozrzucam jedzenia po okolicy, ale też specjalnie nierozpaczam, jak
widzę rozdeptaną niedojedzoą kanapkę...

[hexella]

Nie traktuję chleba z nabożeństwem. Dla mnie to tylko mąka, woda, drożdże i
sól. Nie lubię marnować jedzenia, ale jeśli tak się zdarzy, bez oporów wyrzucam.

[deyani]

Ja tak. Wychowała mnie babcia, która w czasie wojny nie raz przymierała głodem.
Nie pozwalała ona na zmarnowanie ani kruszynki chleba i mi się to udzieliło. Po
prostu nawet nie potrafię sobie wyobrazić, że tak zwyczajnie wyrzucam jedzenie
do smietnika. Mam specjalny pojemnik, do którego wrzucam resztki, a póżniej
niosę kurom albo kotu. Jest to dla mnie o tyle wygodne, że mieszkam na wsi i
takie gospodarowanie resztkami nie sprawia mi kłopoów. W mieście rzeczywiście
byłoby trudniej.

[verdana]

Wychowała mnie matka, która tylko cudem nie umarła z głodu w obozie
koncentracyjnym.
I wiecie co - wyznawała zasadę, ze jedzenie jest po to, by je zjeść a nie
szanować. Lepiej wyrzucić resztki, niz zatuczyć rodzinę, albo się struc czymś
nieświeżym. Na wsi można oddać zwierzętom chleb, ale wybaczcie - mam hodować
kure w bloku?
I ten szacunek do chleba, to dla mnie trochę przebrzmiały obyczaj - czy taki
szacunek macie tez do makaronu? Przecież z tej samej mąki...

[deyani]

Ja inaczej pojmuję "szacunek dla kromki chleba".Nie wydaje mi się, żeby polegał
on na wmuszaniu w dziecko obiadu albo zatuczeniu rodziny.

[pacia811]

moja Zuzia ma dopiero pół roczku, ale chce żeby wiedziała, że jedzenie trzeba
szanować!! staram się nie wyrzucać jedzenia, bo uważam że to poprostu
nieetyczne i niemoralne!! dlatego poprostu robie tyle jedzenia ile jesteśmy w
stanie zjeść, proste!! i sprawa rozwiązana!!
w lodówce nie trzymam zapasów jak na wojnę, staram się robić zakupy w miarę na
bieżąco, też chyba proste rozwiązanie??
co do chleba, jak zostaje jakiś kawałek to zawsze można go ususzyć i zrobić
bułkę tartą!!

[triss_merigold6]

Jedzenie jest po to żeby jeść a nie szanować. Marnowanie to strata kasy po
prostu a zjadanie "na siłę" niezdrowe i można utyć. Tarta bułka kosztuje
niecałe 2 zł za paczkę i starcza mi na pół roku więc sorry ale trzeć resztek
chleba mi się nie chce.

[pacia811]

ten wątek jest dość przygnębiający przynajmniej dla mnie...
jak widać wiele osób spośród forumowiczek nie wie co to głód...( ja na
szczęście też nie wiem)

nie każe oczywiście nikomu, aby zamarwiał się, dziećmi głodnymi w Afryce, ale
może czasem warto zastanowić się nad tym i pomyśleć czy komuś obok nie jest
potrzebne jedzenie

nie wiem też ile kupujecie niepotrzebnego jedzenia skoro wyrzucacie jedzenie??
nie rozumie po co??

nie wiem ile zarabiacie ale mnie poprostu nie stać na wyrzucanie jedzenia, i
przy ograniczonych dochodach liczę każdy grosz i szanuję jedzenie, bo nigdy nic
nie wiadomo.....

[triss_merigold6]

Nie kupuję niepotrzebnego jedzenia. Czasem po prostu trudno idealnie wyliczyć i
zostaje resztka zupy, niedojedzony przez dziecko serek, zeschnięta kajzerka,
trochę czegośw puszce czy parę plasterków już śliskiej wędliny. Powinnam pytać
sąsiadów czy chcą resztki?
Skoro musisz wszystko zutylizować to jest Twój problem, ja wolę wyrzucić niż
się zatruć albo dojadać coś co mi nie smakuje.

[pacia811]

no powiedzmy, że Cię rozumie....obie mamy racje mnie również zdarza się
wyrzucić jakieś jedzenie (ale nigdy chleba!!) ale przyznam się, że mam potworne
wyrzuty sumienia....nie mówie, że trzeba stare zpleśniałe jedzenie komuś
dawać!!

chodzi mi o zwrócenie uwagi na sam fakt kupowania żywności oraz na ilość
gotowanych pokarmów. po jaką cholewke ktoś kupuje za dużo jedzenia skoro nie
jest w stanie potem tego zjeść!!!??? albo po co gotuje się garniec zupy dla
pułku wojska, jak w domu jedzą tą zupę trzy osoby??

nie jestem też za tym aby wmuszać w dziecko ogromnych ilości jedzenia, bo to
niezdrowo, ale przecież można ugotować mniejsze ilości, ja nie widze problemu
pozdrawiam

[nanuk24]

ale
> może czasem warto zastanowić się nad tym i pomyśleć czy komuś obok nie jest
> potrzebne jedzenie

wybacz, ale nie jestem na tyle bezczelna, zeby zanosic sasiadom w polowie
nadgyziona kanapke, czy zepsuta juz zupe lub zzieleniala wedline.
A jak ugotuje za duzo na przyklad spagetti lub lub innego jedzenia, ktorego nie
mozna zamrozic - zawoze kilka porcji na obiad moim przyjaciolom. Oni sie ciesza,
a oni zadowoleni bo pracuja do pozna i nie zawsze chce im sie gotowac po pracy.

[royalmail]

To może nie trendy, co napiszę, ale... W naszym domu nikt nie ma prawa wyrzucić
chleba do śmieci. Można go oddać ptakom, psu - ale nie wolno go wyrzucić do
kosza.
A wzięło to się stąd - że w naszym prawie 20-letnim związku z mężem, tego
chleba któregoś dnia nam zabrakło. Byliśmy wtedy krótko po ślubie, nie mieliśmy
dzieci - utrzymywaliśmy się samodzielnie, było nam bardzo ciężko na początku,
nigdy nie wyciągaliśmy ręki do rodziców. I pewnego dnia, po prostu zabrakło nam
pieniędzy na choćby kawałek chleba - a w domu skończyło się jedzenie.
Dobrze, że to była jesień, więc przez 3 kolejne dni byliśmy na diecie owocowej,
bo obok naszej stancji rosła dzika gruszka )).
Od tej pory, nie wyrzucamy chleba. I pewnie to dla Was śmieszne, ale mój mąż
kiedy zaczyna kroić chleb żegna go znakiem krzyża - chociaż do kościoła chłop
wcale nie chodzi .
Bo życie uczy pokory i szacunku. Nas nauczyło. Tego samego uczymy dzieci, mimo,
że im nic nigdy nie zabrakło .

[pieskuba]

Nie oddawaj chleba ptakom, szkodzi im.

Ja suszę i zanoszę do stadniny. Koniom nie szkodzi.

[asia_mama_alusia]

> A wzięło to się stąd - że w naszym prawie 20-letnim związku z mężem, tego
> chleba któregoś dnia nam zabrakło.

to pieniędzy Wam zabrakło.

Ja stosuje zasadę prostą i odpowiednią do NASZYCH czasów - trzeba szanować
pieniądze, a nie jedzenie, które jest dziś wszędzie, wystarczy za nie zapłacić.
Nie mylcie tego z materializmem, ale po co mam się stosować do atawistycznych zasad.

[nanuk24]

Nie. Jedzenie jest jedzeniem. Nie robie tragedii, jak resztki obiadu wyladuja do
kosza i pieczywo rowniez. Nie mam w zwyczaju karmic rodzine resztkami jedzenia,
suchymi lub splesnialymi sucharami, zeby tylko nie wyrzucic. Obrzydliwe.
Ale staram sie kupowac tak, zeby nie wyrzucac bo mi najzwyczajniej szkoda pieniedzy.

[anik801]

Moja córka(3lata)właśnie dziś rzuciła kawałek chleba na podłogę,po tym jak
powiedziałam żeby wzięła świeży(wzięła wczorajszy).Kazałam jej podnieść i
powiedziałam,że tak nie wolno robić,że stary chlebek zje piesek.Moje dziecko ma
za dużo wszystkiego-praktycznie każda jej zachcianka kulinarna jest spełniana.
Ona nie wie,co to znaczy czegoś chcieć i czekać na to.Kiedyś nie było można
kupić wszystkiego,tak jak teraz.Dzieci dostawały banany,czy czekoladę od swięta.
Dziś mają to na codzień i wybrzydzają.A wiadomo,że skoro w skepie jest to się
kupi.

[figrut]

Wszystko inne opróch chleba mogę wyrzucić do kosza. Chleba u nas "marnuje" się
dużo, bo mój niemąż tylko ten mięciutki jada [biały], a ja z dzieciakami razowy.
Starszy chleb wrzucam do płóciennego worka który wisi sobie w kuchni na
kaloryferze. Część suchego chleba dostają psy do pochrupania, część Teściowa
zabiera ze sobą do pracy, gdzie wydaje któremuś kto ma jakieś zwierzaki
gospodarskie. W moim miasteczku obok śmietników stoją pojemniki na chleb i
przyjeżdżają je opróżniać gospodarze z okolicznych wiosek.

[nanuk24]

Chleba u nas "marnuje" się
> dużo, bo mój niemąż tylko ten mięciutki jada [biały], a ja z dzieciakami razowy
> .

Ja akurat pieczywa nie jem, maz od czasu do czasu, syn za to codziennie. I zebym
nie musiala wyrzucac go niepotrzebnie, po prostu kupuje chleb juz pokrojony na
kromki i wkladam do zamrazalnika. Z zamrazalnika wyciagam tylko tyle kromek ile
w danym momencie potrzebuje(przewaznie jest to jedna kromka Reszta chleba
sobie siedzi w zamrazalniku, dopoki nie zostanie w calosci skonsumowany

[bodek24]

ucze bo i mnie tak uczono.my wypracowalismy system oszczednego gospodarowania
chlebem-nie kupujemy calego bochenka tylko krojony schulstad razowy i maks po
dwoch dniach go nie mawyrzucanie pieczywa jest okropne

[basiunia2d]

Mnie mama nauczyła ,że jak chleb upadnie na podłogę ,to trzeba go pocałowac jak
sie go podniesie.
I jeszcze zanim ukroję pierwszą kromkę żegnam go krzyżem.

[hipopotamama]

NIGDY nie wyrzucam chleba! U nas w domu niedojedzone resztki przechowuje się w
pikarniku, a jak uzbiera sie spora ilość są mielone na tzw. bułke tartą.
Innego pożywienia też z zasady się nie wyrzuca i będę tego uczyła moją córkę.

[aluc]

wkurza mnie marnowanie jedzenia rozumiane jako bezmyślne zakupy bez względu na
potrzeby rodziny albo gotowanie dla dwóch osób jak dla pułku wojska
i wkurzenie odnosi się nie tylko do jedzenia, żeby była jasność

równie wkurza mnie szanowanie poprzez obsesyjne dojadanie do czysta i obsesyjne
niewyrzucanie, a odkąd dietetyczka zabroniła mi dojadać po dzieciach, to sama
też nie szanuję

do chleba szczególnego nabożeństwa nie posiadam, nie posiadam również psa, kota
ani innej żywiny

[trendsetterka]

Uczę.
Całuję chleb, gdy kromka upadnie na podłogę.
Znaczę znak krzyża, gdy rozpoczynam bochenek.
Bo dla mnie chleb, to nie tylko woda, drożdzże i mąka.
I owszem, widzę różnicę, między chlebem i makaronem.
Bo chleb to dla mnie symbol.
Bo nie bez powodu w Polsce witamy gości właśnie chlebem, bo nie bez powodu to
właśnie nim dzielimy się w czasie Wigilii, bo w modlitwie mówię chleba naszego
powszedniego, bo moja babcia, prababcia, moi rodzice też go szanowali, bo
Norwid tęsknił "do kraju tego, gdzie kruszynę chleba podnoszą z ziemi przez
uszanowanie dla darów Nieba".
Dlatego.
I nie chodzi tu o wpychanie na siłę suchego chleba, czy resztek jedzenia, nie o
to chodzi.

Nie uczcie dzieci szacunku dla chleba. Dla pracy. Dla starszych ludzi.
Zobaczymy w jakim kraju, na jakim świecie przyjdzie nam żyć, naszym dzieciom i
ich dzieciom.

[aluc]

trendsetterka napisała:

>
> Zobaczymy w jakim kraju, na jakim świecie przyjdzie nam żyć, naszym dzieciom
i
> ich dzieciom.
>
noooo
niekatolickim na przykład
ale w to to prawdę mówiąc nie wierzę, tylko jaki to ma związek z chlebem

[royalmail]

trendsetterka - pięknie to ujęłaś .

[triss_merigold6]

W wigilię dzielimy się chyba opłatkiem? Ale to może tylko w mojej ateistycznej
rodzinie taki zwyczaj.
Mam szczerą nadzieję, że mój dorosły syn w przyszłości będzie żył w INNYM
kraju: niekatolickiem, niemesjanistycznym, mniej przaśnym i mniej robotniczo-
chłopskim.

[hipopotamama]

triss_merigold6 napisała:

> W wigilię dzielimy się chyba opłatkiem?

Litości

[triss_merigold6]

Sorki, dla mnie opłatek do nabycia w kościele albo w caritasie to opłatek.
Symbol. A chleb baltonowski czy kajzerka to zupełnie coś innego, zwykłe
jedzenie.

[trendsetterka]

Wierzcie mi, nie jestem nawiedzoną dewotkę. Ani ultrakatoliczką.
Po prostu, takie są moje wartości, szanuję tradycję.
Owszem, w Wigilię dzielę się opłatkiem, jest po prostu symbolem, znakiem,
pewną formą chleba, prawda?

"Opłatek (z łac. oblatum – "dar ofiarny") - bardzo cienki biały płatek
chlebowy, przaśny (czyli niekwaszony i niesolony), wypiekany z białej mąki i
wody bez dodatku drożdży, którym dzielą się wszyscy zgromadzeni przy stole
wigilijnym, składając sobie życzenia".

Nie rozumiem, dlaczego nauka dziecka szacunku dla chleba ma sprzyjać budowaniu
katolickiego, mesjanistycznego kraju? Przecież to nie tylko wiara, ale i
tradycja.

Jeśli jest zła, pozostaje tworzenie "nowych, świeckich tradycji" - odsyłam do
filmu z którego cytat pochodzi.

[aluc]

jeśli wiąże się szacunek dla chleba z szacunkiem dla starszych i ludzi w ogóle,
to dlaczego nie wiązać szacunku dla ludzi i przyszłości narodu z szacunkiem dla
(na przykład) silnika samochodu poprzez jazdę na określonych obrotach?

polską tradycję chlebną uważam poniekąd za wzruszającą
dopisywanie do niej całej ideologii typu "stosunek do chleba jest odbiciem
stosunku do świata otaczającego" wywołuje u mnie złośliwą wysypkę

[triss_merigold6]

Uwielbiam Cię.
Dziś chyba nie mam prądu na precyzowanie poglądów.

[renia1807]

Ale czy uczenie dzieci szacunku do chleba, do czegokolwiek/kogokolwiek to coś
złego? I dlaczego to łączyć od razu z kościołem?
Szacunek do rzeczy, do ludzi jest chyba ponad wyznaniowy!
A to, że kościół uczy szacunku do bliźniego, do chleba, który jest symbolem
pracy ludzkiej to chyba rzecz normalna w tym świecie. Bo niby czego ma uczyć?
złodziejstwa, przemocy, chamstwa?
Przeciez i w szkole uczą dzieci poszanowania sprzętów, ksiązek, przyrody,
siebie nawzajem, poszanowania odmienności. I chyba o to chodzi, zeby dzieciom
przekazywać pozytywne wartości.
Śmiać mi się chce jak niektóre z was piszą: mam zjeść na siłę? nieświeże albo
spleśniałe zanieść głodującym? przecież tu nie o to chodzi ...
Wiadomo, że jak nie ma co z tym zrobić to trzeba wyrzucić. Nikt przeciez nie
będzie robił w domu składowiska odpadów. Ale między wyrzucaniem a wyrzucaniem
jest różnica. Ogólnie chodzi o to, żeby jedzenia nie poniewierać byle gdzie.
Jedzenie to nie gó.., które może sobie spokojnie leżec w rowie, choć i jego
miejsce jest gdzie indziej!
Koło mojego domu przchodzi sporo dzieci, które wracają ze szkoły, po drodze
jest jeszcze sklep spozywczy, wszystko co nie dojedzą ląduje na poboczach.
Oprócz resztek jedzenia trzeba po nich sprzatac papierki, woreczki, butelki i
właściwie w imię czego inni mają to robić?
Czy aż tak wiele trudu trzeba sobie zadać, żeby nauczyć dziecko również
porządku?
Już nie wspomnę o szacunku dla tych co muszą schylić grzbiet aby to posprzątac!

[asia_mama_alusia]

renia1807 napisała:

> Ale czy uczenie dzieci szacunku do chleba, do czegokolwiek/kogokolwiek to coś
> złego? I dlaczego to łączyć od razu z kościołem?

bo symbol chleba jest nierozerwalnie związany z tradycja chrześcijańską.

[aluc]

szacunek do chleba nie implikuje porządności człowieka w przyszłości
podobnie jak brak szacunku (w prezentowanym przez ciebie rozumieniu) nie
implikuje nieporządności
rzecz w tym, by obsesja na punkcie chleba nie przesłoniła pozostałych kryteriów
porządności i właściwego wychowania

a poza tym, skoro już abstrahujemy od kategorii religijnych, to dlaczego
właśnie chleb, a nie kiełbasa?

[tane1]

Głodu nigdy nie zaznałam.
Jedzenie szanuje umiarkowanie.
Staram sie kupowac takie ilosci, zeby zbyt duzo nie wyrzucać.
Nie zawsze się udaje.
Resztakami nie karmię psów, kotów, ani ptaków.
Z szacunku do nich.
Zadnemu z tych zwierząt nie służą resztki naszego jedzenia.

[ewamamaolka3]

Tak tak i jeszcze raz tak. Moje dzieci maja wszystko , wlacznie z jedzeniem
ale chce ich tak wychowac, aby wiedzialy ze maja naprawde szczescie. Ja jestem
katoliczka moj maz ateista. Staramy sie je chowac w poszanowaniu, i nie chodzi
tu o bycie zdewocialym. To ze moje dieci nie dojedza nie jest dla mnie
problemem, ale kiedy Emka z jedzenia robi zabawe a Olek marudzi ze to
swinstwo, sprzatam ze stolu i do kolacji musza poczekac. Moj maz na to pracuje
i jakos mi sie nie wydaje to smiesznym ze ucze ich szacunku do ojca pracy.
A zupy jak wiecej ugotuje to rozdzielam i w pojemnikach mroze, z chlebem jest
podobnie

To chodzi Wam o jedzenie, czy o symbol?

[donatta]

Traktowanie chleba jako symbolu bogoojczyźnianego uważam za nieco przestarzałe
i cokolwiek śmieszne w 21 wieku. Każda epoka ma swoje własne symbole i
przeciąganie na siłę poprzednich nie ma większego sensu. Czy ktoś się jeszcze
dzisiaj bawi w Rejtana? Spektakularne rzucenie ciała pod drzwiami z
rozchełstaniem odzienia? To też był symbol. Takich symboli było zresztą
mnóstwo, ale na ten temat to może historycy, bo ja laik jestem.

Tak więc szanowaniu chleba jako chleba, czy to wyrażonemu całowaniem upadłej
kanapki (całuje się od strony suchej, czy posmarowanej?), czy robieniem
tajemnych znaków na napoczynanym właśnie bochenku, czy też zjadaniu na siłę
ostatnich skibek, byle ich tylko nie wyrzucić - mówię nie.

To brzmi jak gusła.

Jestem natomiast za rozsądnym gospodarowaniem żywnością rozumianą globalnie -
owoce, kanapki, dania obiadowe, wędlina, słodycze - wszelkie dobra jadalne. Bo
nie widzę, czym różni się wyrzucenie do śmieci dwóch pajd chleba od kilku
plastrów szynki? Czym mieszanka mąki, drożdży i czego tam jeszcze, zasłużyła
sobie na lepsze traktowanie niż to, co zostało po biednej śwince? Wyrzucanie
jedzenia kojarzy mi się z marnotrawstwem, więc staram się temu zapobiegać. Z
drugiej jednak strony to jedzenie jest dla mnie, a nie ja dla jedzenia, więc na
siłę nie ładuję do paszczy resztek z trzech dziecięcych talerzy, wyłącznie dla
samej idei.

Wyrzucanie jedzenia na ulicę, pod pretekstem dokarmiania zwierzyny i ptactwa
uważam wyłącznie za zagłuszanie własnego sumienia. Większość z tego i tak się
marnuje, a na dodatek zaśmieca tylko miasto/wieś.

I mam jeszcze pytanie, ale bez podtekstów, więc bez nerwowych ruchów,
dziewczyny
Tylko chleb klasyczny traktujecie z taką nabożną czcią, czy również kajzerki,
mleczne rogale, pumpernikiel i pieczywo chrupkie?

[mamamonika]

Właśnie miałam coś takiego napisać
I jeszcze dodam, że bardziej niż "szacunku dla kromki" uczę dzieci szacunku do
własnego ciała (a więc np nie napychanie go na siłę jedzeniem "żeby talerz był
czysty - co jest ważniejsze - talerz czy zdrowie?) i umiejętności dzielenia się
z potrzebującymi, ale nie tym, czego się chcemy pozbyć. Uczę dzieci
rozwiązywania problemów, a nie napuszonych symboli...
Oczywiście wyjaśniłam im, z czego wynika tradycyjny szacunek do chleba, ale nie
robię z tego instytucji

[teraz_asia]

A to ciekawe. Chyba nie zawsze taka pieczołowitośc przynosi pożądane efekty.
Mój mąż pochodzi właśnie z takiego domu, gdzie obsesyjnie pilnowano każdego
okrucha, bo "nic nie może się zmarnować", każda resztka miała swoje
zastosowanie. Odreagowuje to przez całe dorosłe życie. Pod groźbą dzikiej
awantury nie pozwala na dojadanie po dzieciach, "utylizowanie" nie do końca
świeżej wędliny np w jajecznicy czy suszenie chleba. Udało mi się wygrać bój o
założenie kompostu (przynajmniej!), ale już wyrzucanie resztek bezdomnym
zwierzakom uważa za obrzydliwe. Wygląda na to, ze w jego przypadku przykład z
domu zadziałał odwrotnie. Marnujemy sporo jedzenia, przyznaję.

[lila1974]

Tak, dla kromki chleba konkretnie.
Mama z babcią wpoiły we mnie wartość chleba i w pewien sposób powielam tę naukę.
Nie pozwalam na zabawy chlebem.
Tłumaczę, że chleb jest cenny, bo nas karmi i mamy szczęscie, że go mamy.
Przy czym nie są to nauki w tonie nabożnym a takie zwykłe uwagi.

Wartość innych rzeczy też nauczyłam się określać na zasadzie - ile za to można
kupić chleba
I czasami dziewczynkom tez czasami coś na tej zasadzie tłumaczę.

Z drugiej strony nie mam schizy na punkcie marnowania. Zupy do kibelka, reszta
do śmieci, a chlebek czasami dla kaczek.

[nchyb]

> Z drugiej strony nie mam schizy na punkcie marnowania. Zupy do kibelka, reszta
> do śmieci, a chlebek czasami dla kaczek.
Lila, ale ja Cię grzecznie proszę, nie mieszaj do wątku fragmentow
politycznych...

[nika_75]

Rzeczywiście z tym chlebem coś jest.. mam ogromne opory żeby wyrzucić chleb do
kosza, nie umiem tego zrobić ( co dziwniejsze gdy jest to niedojedzona kanapka,
moje opory znikają ). Zawsze staram sie coś wykombinować, moi rodzice np.
zbieraja suchy chleb do reklamówki i zamiast wyrzucać, przywiązują na podwórku
obok śmietnika np. do kłódki i ZAWSZE za pół godziny juz go tam nie ma, po
osiedlu chodzi bowiem mnóstwo zbieraczy śmietnikowych. Moze biora go dla siebie,
moze dla koni, królików, nie wiem..
Inne resztki, zupa, ziemniaki itd są wyrzucane przeze mnie bez skrupułów, nawet
jesli sama je ugotowalam i zajeło mi to trochę czasu.
Niestety całkiem inny poglad wyznaje rodzina mojego meza i on sam. W jego domu
panowała zasada "wszystko ma być zjedzone z talerza" i on choćby sie dławił,
musiał wszystko sprzatnąc do czysta. Do tej pory ilekroć jemy u teściów, mężowi
nie wolno nic zostawić, nie dojeśc, wybrzydzać. Nawet herbata musi być wysączona
do ostatniej kropli!
Mąz tępi u mnie luz w tej sprawie. Gdy widzi stojący kubek w którym została 1/4
nie dopitej przeze mnie, już zimnej kawy, dostaje białej gorączki. Pod tym
względem zupełnie się nie dogadujemy.
Naszym przyszłym dzieciom będę się jednak starała wpoić moje poglądy na ten temat.