Dylematy młodych matek

[mchopka]

Dziewczyny napiszcie o swoich problemach, rozterkach itp. zwizanych ztym, że
jestescie rozdarte pomiędzy byciem matką a chęcią innego życia
Ja mam 23 lata, 1, 5 roczną córeczkę. W czerwcu mam obronę i konczę studia.
Wszystko poszło gładko, bylo cięzko pogodzić nauke i maluszka ale sie udało.
Miałam nadzieje, że pujdę dp pracy i wyrwe sie trochę z domu a
tu...trach...nastepna dzidzia w drodze.
Z jednej strony radość, z drugiej "Znowu to samo..." Trochę zaczełam teraz
odżywać a tu znowu rodzenie, karmienie, kolki itd.
Moje koleżanki pójda do pracy, wyjadą za granicę a ja najbliższe lata spędzę
z dwujka małych dzieci pod jednym dachem z tesciową.
Mąż ( wiecznie pracujacy )pociesza mnie, mówi, "będziesz miała juz to za
sobą, potem my będziemy sie bawić a inni bedą prać pieluchy."Pewnie, że ma
racje ale - i to jest własnie dylemat o którym pisze w temacie - czy nie
ucieka mi życie, cos wyjatkowego, jakas szansa, która sie nigdy nie powtórzy?
Mam takie wrażenie.Może to te ciązowe nastroje daja się we znaki.
Kocham moje dzieci te narodzone i nie narodzone.Ale daje sie chyba wciągnąć w
ten wir szalonego świata, który pędzi do przodu.
Bo ja mam wrażenie że siedząc w domu z dzieckiem - stoje w miejscu.
Chciałabym pobiec z innymi a nie gotować zupki, kaszki itd.
Czy to minie? Czy wy tez macie czasami takie nastroje?

[lidia23]

Myślę że mąż ma rację. Ale dzieci to duże szczęście i radość w życiu

[marcysia51]

Gdybym miała takie dylematy nie miałabym dzieci,a napewno nie decydowała się na
następne.

[chipsi]

marcysia51 napisała:

> Gdybym miała takie dylematy nie miałabym dzieci,a napewno nie decydowała się
na
>
> następne.

No tak, bo w życiu wszystko da się dokładnie zaplanować? Proszę...

[dagmama]

Nie martw się.
Ja mam 35 lat i wyszłam z pieluch, planuję następne. Późno zaczęłam.
Mam przyjaciółkę, która miala dzieci rok po roku mniej więcej w Twoim wieku. I
jest równie zadowolona z wyboru, jak ja.
35 to pewnie dla ciebie bardzo duzo, ale człowiek może wszystko przez całe
życie. Ja założyłam firmę pół roku temu.
Ciesz się dzieckiem, ciążą, partnerem.
Będzie dobrze.
Kolejność praca-dzieci, czy dzieci-praca nie ma znaczenia.
Pozdrawiam i trzymaj się

[mamaszymona2]

doskonale Cie rozumiem bo jestem w tej samej sytuacjii jak Ty!! choc dzis
mialam dzien zwatpienia, chwila dla siebie w kaciku cichutko poplakałam i ju
jest dobrzei jak patrze na mojego malego spiacego didziusia i czuje ze drugi
daje mi kopniaka to nie zaluje, ze stoje w miejscu, bo to nAjpiekniejszy czas i
choc moze dzis wydaje NAM sie ze jest ciezko i zle to napewno jeszcze kiedys
zatesknimy za tymi "beztroskimi chwilami" )
pozdrawiam i wszystkiego dobrego

Da się połączyć.

[sir.vimes]

Idź na jakąś fajna podyplomówkę - bez wyrzutów szukaj niani , pohodujesz małe,
pouczysz się, poszaalejesz. Kto powiedział , że nie można mieć wszystkiego)))?

podoba mi sie ten watek:)))))

[ruda270]

Fajnie radzicie, pocieszacie, nikt jeszcze nie napadł na autorke... czyzby to
wpływ wiosny?)))

p.s. miłego weekendu!

----------------------------
mama Idy(9.10.2001)i Jasia(28.06.2004)

[mathiola]

jak nie napadł... poczytaj dokładnie, ja znalazłam jedną co między wierszami
ironię śle aż się kurzy

[ruda270]

Siem wziełam i zachwyciłam za bardzo i mi umkneło było... a ja tam mialam takie
dylematy i sie zdecydowałam na 2 sztukie;P

----------------------------
mama Idy(9.10.2001)i Jasia(28.06.2004)

[mathiola]

Ja też mam takie dylematy. Też cieszyłam sie, że zupki i pieluchy za mną, a tu
bum, kolejna ciąża. W dodatku dubeltowa, ha. I czesto mam wrażenie że cały
świat pędzi a ja stoję w miejscu. Z tym że ja przyjęłam postawę
przeczekującą Wiem że to minie i stopniowo zacznę wychodzić na ludzi. A
jednocześnie te zupki, pieluchy, grzechotki, książeczki, pioseneczki i
wierszyki... no, cieszą mnie zwyczajnie. Świat poczeka.

[paulixs1]

A swiat jak byl pozostanie zly... a ja myslalam, ze tylko ja tak mam...Tylko,
ze ja ju stara 28 lat, mialam beztroskie studia, wyjechalam za granice robic
wielkie pieniadze oczywiscie. Che, che roznie z ta sciezka zawodowa bywalo. Mam
6-miesieczna niunie i nie mam zludzen na temat swojej fantastycznej kariery.
Mysle, ze bedzie lepiej z moim zyciem zawodowym niz bylo. Jestem bardziej
poustawiana, wiem czego chce od zycia. Dziecko bylo najlepsze co mnie w zyciu
spotkalo.A> Świat poczeka.

[patjanek]

No tak całkiem młodą mamą to nie jestem, Janek urodził się dwa tygodnie po
moich 30 urodzinach, za dwa mc mam wrócić do pracy, szefowa czeka,
współpracownicy czekają, moi pacjenci czekają a ja nie czekam, chciałabym żeby
ten czas nie nadszedł. Dobrze mi w domu z małym. Z odrazą myślę o powrocie na
specjalizację i o tym, że potem czeka mnie certyfikat. Może to minie (tak jak
minie Tobie)ale teraz myślę, że to świat zabierze mi to co najcenniejsze -
chwile z naszym synem. Ale i tak obie pewnie światnie sobie poradzimy w naszych
różnych sytuacjach - kobiety tak mają. Pozdrawiam

[zuzanna56]

Nie jestem już młodą matką i nie urodziłam dzieci w młodym wieku.
Tak z męzem zdecydowaliśmy i jest dobrze. Ale myślę że równie dobrze by było
gdybym urodziła moje dzieci tuż po ślubie ( wyszłam za mąż w wieku 21 lat).
Jeśli już jesteś w drugiej ciąży to po prostu dbaj o siebie i ciesz się dniem
dzisiejszym. Będzie dobrze. A jak będziesz mieć 37 lat tak jak ja teraz to
będziesz miała już duże dzieci. Wszystko się ułoży, powodzenia.

Jesteście dziewczyny super!!

[mchopka]

Fajnie że odpisujecie na ten wątek i cieszę się że nie jestem sama w tych swoich
dylematach. Myślałam że potraktujecie mnie jak wyrodną matkę a ja jestem tylko
trochę zagubiona- pewnie jak wiele młodych matek.
Zgadzam się, że dzieci są najważniejsze i żadna praca czy kariera nie mogą się z
tym równać. Dzisiejszy świat pędzi do przodu jak oszalały, a my Mamuśki - i tak
dajemy radę go dogonić. Na wszystko tylko trzeba dożo czasu i siły. Teraz jest
czas na wychowanie dzieci, później będzie na rozrywkę. Trzeba tak sobie mówić
zwłaszcza wtedy gdy przychodzą chwile zwątpienia.W końcu jesteśmy tylko ludźmi i
rzadna z nas nie jest idealna , nawet jeśli tego pragnie lub za taką się uważa.
Pozdrawiam wszystkich serdecznie.

[spacey1]

Wiesz co, ty już nie masz dylematu. Mogłabyś go mieć, gdybys się zastanawiała -
zajść w drugą ciażę, czy iść do pracy? Ale ty już jesteś w ciąży, więc gdzie tu
dylemat?
Teraz to pozostaje ci zaakceptowac tę sytuacje i znaleźc w niej to, co
najlepsze. Według mnie nie ma jednej odpowiedzi na pytanie: w jakim wieku rodzić
dzieci? tak samo jak na pytanie: jaka różnica wieku jest najlepsza? A to jedne z
jajczęściej tu padających pytań.
Ja bym się tak nie zachwycała tym pędzącycm do przodu światem i pędzącymi za nim
koleżankami. Moim zdaniem to jedna z najgorszych cech tych czasów. Potraktuj ten
czas na zastanowienie sie nad swoja drogą życiową, porób plany, dokształć się.
Jeśli mąż jest w stanie Was utrzymać i nie musisz sie o to martwić - tym lepiej.
Ja musiałam wracać szybko po porodach do pracy, bo to ja utrzymuję rodzinę.
A urodziłam dzieci w wieku 34 i 36 lat. Jak widzisz nigdy nie jest idealnie. Ty
niczego na razie nie zostawiasz, nikt cię nie ściga, nie goni do roboty. Nie
mogą cię zwolnić z pracy. Same dobre strony.
I tym się ciesz
pozdrawiam
Agata

[mchopka]

Tak na pewno masz dużo racji, ale do dobrych stron mojego życia na pewno nie
można zaliczyć jednego pokoju u teściowej, który zajmujemy.

[spacey1]

ha, no tak, zostawiłam to sobie na koniec i oczywiście zapomniałam. Miałam
właśnie napisać, że wszystko ok, gdyby nie to mieszkanie z teściową. No, ale na
to to ja juz rady nie mam.
pozdrawiam i trzymaj się
Agata

[anik801]

Myślę,że wszystko da się pogodzić jeśli bardzo się chce.Ja też studiuję,co
prawda moje dziecko ma już 3lata i drugiego nie ma w drodze,ale też czasem mam
dość!Uczę się po nocach i jakoś dobrze mi idzie Może troszkę za szybko ta
druga dzidzia,ale mając 27lat(ja tyle mam)będziesz już miała dwoje
podrośniętych dzieciaczków.A ja za jakiś czas mając ponad 30 znowu
będę "siedziała w kaszkach i pieluchach".

[wieczna-gosia]

czy nie
> ucieka mi życie, cos wyjatkowego, jakas szansa, która sie nigdy nie powtórzy?

takie wrazenie mozna miec dokladnie w kazdym wieku i to nie tylko z okazji ciazy.

[majan2]

Dla kobiet, ktore chca cos wiecej niz tylko dom i dzieci, nigdy nie ma dobrej
pory na dzieci. Ja stracilam prace za raz po porodzie, ale mam juz nowa, a jak
patrze na moja corke, to wiem ze NIC nie jest od niej wazniejsze i nie bedzie.

[mamma82]

...wiec ja tez nie jestem sama...
mam 24latka,jednego dzidziusia a za dwa miesiace pojawi sie kolejny,chciany i
zaplanowany...
ale czasem jak mnie najdzie to teskni mi sie za tymi czasami gdzie bez
wiekszego problemu moglam znalezc chwile dla siebie,wyjsc gdzies z
mezem,znajomymi i nie myslec co w tym czasie robi moja dzidza...a siedzenie w
domu gdzie praktycznie wszystkie dni sa takie same potrafi mnie czasem
zdolowac...
ale gdy popatrze na mojego szkraba,ktory tak bez konkretnego powodu przychodzi
tylko po to zeby sie przytulic,dac buzi albo zrobi jakas rozbrajajaca minke
albo poczuje jak drugie malenstwo daje znac o sobie to takie drobiazgi
wynagradzaja mi wszystko
POZDRAWIAM

to jednak wiosna swoje robi

[ewcialinka]

jestem w szoku!! to chyba jednak wiosna!! przeczytałąm watek i sobie
pomyslałam..ale zaraz na nia najeżdzą..ze mogła sie zabezpieczac..ze mysli jak
mała dziewczynka( wclae tak nie uważam)itp a tu prosze jaka miła
niespodzianka..

[anetuchap]

Też jestem w szoku,że TYLKO jeden pouczający post był się znalazł.

[haidi0111]

Byłam w podobnej syt. Lidka miała półtora roku a ja właśnie podpisałam umowę o
pracę i trach !!! Nastepna dzidzia w drodze, dzisiaj Eryk ma już 4,5 miesiąca i
jest naprawdę fajnie! mam też chwile zwątpienia i rycze mężowi do słuchawki
podczas jego pracy żeby wracał bo nie daje rady ale wierz mi drugie dziecko
wychowuje sie szybciej. nie jesteś na nim tak skupiona bo uwagę zabiera drugi
maluch i nagle okazuje się że niemowlak już potrafi bawić sie grzechotką!
fakt że przez całą zimę nigdzie nie byliśmy tzn na jakiejś większej całonocnej
imprezie ale do kina udało się wyskoczyć kilka razy
i jeszcze coś. kiedy okazało się że jestem w ciąż nie byłam z tego faktu
zadowolona... ale w 8 tc dostalam plamienia, po usg było podejrzenie pustego
jaja płodowego i wtedy wiedziałam już że nie pragnę niczego więcej jak tylko
żeby się jednak udało. perspektywa zmieniła się diametralnie.
życzę ci dużo optymizmu i pamiętaj - na studia możnz iść jak się ma 30 i40 lat,
z ciążą to już trochę gorzej

[olcia029]

ale się wzruszyłam Twoim postem Haidi0111, aż mi łezki pociekły, jak
przeczytałam o plamieniach i Twoich obawach.... Sama też jestem w drugiej ciąży
i od samego początki ogromnie, ogromnie się cieszymy. Pozdrawiamy mamulki ))