mama_potwora???

Nie mogę się doczekać...

[bj32]

aż odpowiesz na moje posty. No, chyba że ja też jako matka niepełnosprawnego
dziecka i skłonna raczej o dzieci niż o kotki się troszczyć jestem zbyt głupia,
zeby ze mną dyskutować.
Poza tym, Oxy, tyle jest kotków na świecie... Jeden w tą czy w tamtą nie
powinien Ci robić aż *takiej* różnicy

[oxygen100]

ale robi. Moze to trudne. Ale tak jest. kazdy ma prawo do wlasnych dziwactw.
Moja milosc do kotow jeszcze nikomu nie wyrzadzila krzywdy. Pomijam ten watek
ktory zapewne wywleczesz:

[bj32]

Robi Ci subiektywnie, moja droga. Obiektywnie jest bez znaczenia. Nie twierdzę
też, że Twoja miłość do kotów komukolwiek zaszkodziła, bo w tym wątku szkodzi
nie miłość do kotów, a chęć dokopania Edycie.
I wyjaśnij mi, dlaczego uważasz, że ten wątek wywlekę. Masz jakieś przesłanki?
Coś gdzieś kiedyś wywlekłam? Kpiłam z Ciebie publicznie, że jesteś chora, bo
lubisz koty? A lub sobie do woli! Ja też lubię i żadnego jeszcze nie zabiłam.
Nie kopnęłam nawet. Co, po co i dlaczego miałabym wywlekać i skąd ten pomysł -
oto jest pytanie.

Przyklejone przez moderatora

[lila1974]

Jako, że wątek założony przez oxy tyczy TEGO wątku, to wklejam go tutaj:

Kochane
oxygen100 07.07.07, 17:49 + odpowiedz


Nie sadzilam, ze dyskusja bedzie az tak emocjonujaca. Tym ktore zroumialy
moje intencje dziekuje za wsparcie. Dziekuje rowniez osobom, dzieki ktorym
moj watek nabral kolorow. To bardzo wazne) dla mnie)
wszystkie jestescie wspaniale i ciesze sie ze jestem z wami na tym forum,
mimo roznicy zdan, innej strony barykady itd.
Obysmy wszytskie wyniosly dobra lekcje z tej dyskusji)
pozdrawiam
oxy

Tak wiem) nie jestem nominowana do Oskara) Na razie

[gorgona_1]

A mnie jest żal Edyci. Nie wiem, czemu ona tak się podkłada, jak z tym kotem,
ale ewidentnie jest pod ścianą i potrzebuje pomocy. I raczej nie w formie
terapii szokowej. Wyhamujmy, bo chyba mimo wszystko nie chodzi o barwność forum.

Przeklejone przez moderatora

[czajkax2]

Jeszcze jedna sprawa
oxygen100 08.07.07, 11:22

Ok. Przeczytalam wszystko (no prawie wszystko) raz jeszcze.
Jedno co moge dodac to przyznac ze w kilku miejscach przesadzilam
Przepraszam Was, bo zapewne w wielu miejscach poczulyscie niesmak po moich
wypowiedziach (potwor).
Szczegolnie chce przeprosic Edyte, bo wiem ze nie zasluguje na tak mocne
slowa. Na przyszlosc postaram sie precyzyjniej wyrazac swoje mysli,zeby byly
jednoznaczne i nie zostawialy tak duzego pola do naditerpretacji. Ogolnie nie
zrozumialysmy sie do konca. Pewnie pod wplywem emocji.

[soemi]

Wychowanie bezstresowe nie polega na całkowitym niekaraniu. Wychowanie
bezstresowe wymaga głebokiego zaangażowania ze strony rodzica. Większość
rodziców żyje w przekonaniu, że wychowanie bezstresowe to wyeliminowanie
jakichkolwiek krytycznych uwag w kwesti zachowań dziecka. A to poprostu jak
opisała oxygen unikanie odpowiedzialności. Przyzwolenie na złe zachowanie
dziecka tłumacząc to wiekiem. Takie zachowanie jest wygodne dla rodziców, nie
wymaga wysiłku umysłowego, wystarczy zrobić "maślane" oczy lub rozłożyć ręce i
pokazać bezradność na zachowanie małego potwora.
Myślę, że dzieci nie rodzą się potworami, ale są tak wychowywyane przez
rodziców. Brak reakcji ze strony rodzica potwierdza w dziecku, że w jego
zachowaniu nie ma nic złego.

[galia29]

OXY
Pomijając sytuacje patologiczne, większość rodziców ma dobre i szlachetne
zamierzenie- chcą wychować dzieci na wartościowych ludzi ale i na takich ,
którzy będą szczęśliwi.Niestety świat jest trudny i niejednoznaczny i czasem w
rozumieniu rodziców te dwie rzeczy - bycie dobrym i dawanie sobie rady idą w
sprzeczności.Tak jest ,że osoby wrażliwe, obdarzone dobrym sercem i niezłomnymi
zasadami moralnymi mają w życiu znacznie trudniej niż te przebojowe i idące
przez życie rozpychając się łokciami. I tu jest dylemat rodzica- co ważniejsze?
prawe życie, czy dobre- łatwe , wygodne, dostatnie życie.My rodzice wciąż
jesteśmy młodymi ludźmi, często sami czujemy się zagubieni , nie do końca
jeszcze określeni we własnych hierarchiach wartości a posiadanie dzieci wymaga
od nas bycia niezłomnymi autorytetami, przekazania a często wbicia do głowy
recepty na właściwe , wartościowe życie.A sami tej recepty nie znamy i dlatego
nie ma co udawać, że przez sam fakt posiadania dzieci stajemy się mądrzejsi- ani
troche ale to właśnie przy dzieciach i dzięki dzieciom dojrzewamy- choćby
dlatego ,że aby przekazać dzieciom wartości zostajemy zmuszeni do tego by samemu
przemyśleć co jest dla nas najważniejsze.Aby przekazać trzeba wiedzieć co, aby
wychować trzeba mieć koncepcje na kogo.I ta odpowiedzialność jest o wiele
bardziej przerażająca niż dopilnowanie diety, szczepień i czapki.Często rodzice
pobłażają dzieciom bo nie potrafią sami określić co jest dobre a co złe, a poza
tym za niewłaściwe zachowania dzieci najczęściej obarczamy winą samych siebie,
ba ! my faktycznie jesteśmy winni- i dlatego czasem trudno nam je karcić
wiedząc,że to my popełniliśmy błąd a ich zachowanie jest tylko jego efektem.A
pewnie wiesz,że trudno się przyznać do błędów- przed sobą najtrudniej.Nie należy
przymykać oczu na patologie u dzieci, rodzice czasem pewnych rzeczy nie widzą,
czasem rozpaczliwie nie chcą widzieć.Trzeba działać ale mieć też w sobie tą nutę
zrozumienia- że najpewniej chcą jak najlepiej tylko posiadanie dzieci tak często
nas przerasta.I tu nie sposób abstrahować od Twej bezdzietności- bo dzieci
sobie nie można wyobrazić, to trzeba przeżyć.Mam 32 lata, dwoje dzieci,
wykształcenie i zdrowy rozsądek a wciąż się nie mogę nadziwić,że taka niemądra
gó..ara dostała obowiązek i przywilej wychowania dwóch ludzi.Jestem prezesem
firmy, zarządzam ludźmi - i to jest pryszcz przy zadaniu wychowania dzieci na
porządnych i szczęśliwych ludzi))Przepraszam za elaborat ale wałkuje ten
temat w myślach do znudzenia.ewa

[bj32]

Drogie panie, muszę wyrazić uznanie dla takiego zakończenia dysputy. Gratuluję
Oxy. Pozdrawiam serdecznie, Edytko

Kot jest już u Nas

[edycia274]

Wszystkim za miłe słowa dziękuje.pozdrawiam. edyta