uwagi męża

[elunia29]

Jestem mamą 9-miesięcznego chłopca, no i mam ogromnego doła. Wczoraj
pokłóciłam się z mężem na temat wychowywania syna. Jestem na wychowawczym,
więc to ja spędzam więcej czasu z małym. Mąż porównuje Michała ze swoją
siostrzenicą za ściany i uważa, że za bardzo go rozpieszczam, że nie nauczyłam
go zajmować się sobą i jak nas nie widzi to płacze. Szwagierka często
zostawiała małą samą sobie i ta przyzwyczaiła się do tego no i teraz pewnie
jest jej prościej.
To jednak jest wbrew moim przekonaniom i nie chcę zostawiać małego płaczącego
w kojcu czy łóżeczku (on przez jakiś czas bawi się sam ale lubi jak jestem w
okolicy). Nie jestem skora do podrzucania go babci, ale to wiąże się z tym, że
poświęcam mu większość swojego czasu no i czasami mam pretensje do męża, że
mało zajmuje się Michasiem no a on na to wysuwa swoje uwagi.

[mamakasienki1]

Po pierwsze dzieci się ze sobą nie porównuje bo każde jest inne i
każde potrzebuje czego innego, oczywiście pomijając potrzeby
elementarne.
Po drugie dziecka nie wolno i nie powinno się zostawiać samemu
sobie.
Twoje zaangażowanie i troska w przyszłości zaowocują a wtedy
dostrzeżecie różnicę, oczywiście na korzyść waszego synka.
Dzieci troskliwych mam w przyszłości lepiej sobie radzą, są
pewniejsze siebie, lepiej sobie radzą w kontaktach z rówieśnikami,
sa bardziej pogodne i optymistyczne. Dlatego czas poświęcony dziecku
nigdy nie jest czasem straconym.
Wiadomo nie chodzi tu o trzymanie dziecka non stop na rękach ale o
czytanie mu, wspólne zabawy, rozmowy czy spacery.
Moim zdaniem jesteś najlepszą mamą dla swojego synka. Tak trzymaj.

[mha1]

nie przejmuj się. bądź twarda i wychowuj dziecko po swojemu, bo nic
złego nie robisz. a takie kłótnie ucinaj na początku, bo Twoja racja
jest tak oczywista, że sprzeczanie się o to nie ma najmniejszego
sensu.

[ewa_mama_jasia]

A mnie się wydawało, że w proces wychowawczy są zangażowani obydwoje
rodzice a linia wychowawcza to średnia poglądów matki i ojca......

ewa_mama_jasia

[adamari1]

najwyrazniej nie wszyscy maja tak idealne uklady malzenskie/partnerskie, jak ty.

[mha1]

to pomyśl jeszcze trochę i zastanów się, co zrobić w przypadku
skrajnych opinii na jakiś temat. skoro ojciec uważa, że dziecko
należy uczyć samodzielności, a matka uważa, że dziecka nie powinno
się zostawiać samego, gdy płacze, to gdzie tu średnia poglądów?
dziecko płacze godzinę, a jak nie przestanie, to się bierze na ręce?

Ewa_mama_jasia

[anulkas86]

Pewnie i masz rację z tym co napisałaś i pewnie tak powinno być, tylko nie
zawsze tak jest. Niestety bardzo często Jest tak, że ojcowie wychodzą z
założenia, że ich rola ogranicza sie do przynoszenia pieniędzy, żeby to dziecko
utrzymać. Wydaje mi się że szczególnie to jest widoczne gdy kobieta nie pracuje,
a zajmuje się domem, bo wtedy taki mąż wychodzi często z założenia ze był w
pracy, więc może się położyć do góry d... i już nic robić nie musi.

Tak jest w mojej sytuacji i mój mąż nie bierze pod uwagę tego że ja przez te
osiem godzin co on jest w pracy nie leżę non stop, a muszę małemu dać jeść,
ubrać go, a potem przebrać tysiąc razy, nakarmić, posprzątać, zrobić pranie,
poskładać pranie, wyjść z małym na spacer, iść do lekarza, zrobić zakupy,
ugotować i do tego jeszcze najlepiej wstać raniutko zrobić mu śniadanie żeby
miał gotowe. Aha no i oczywiście posprzątać po mężu który sprzątania, składania,
układania ani niczego takiego nie uznaje. A jak ściąga skarpetki to zostawia tam
gdzie akurat stoi. No a jego opieka nad dzieckiem wygląda tak że kładzie się na
łóżku z pilotem do telewizora a dziecko robi sobie co chce, najczęściej się drze
i przychodzę ja zając go jakąś książeczką czy czymkolwiek innym.

No i na koniec dodam że mąż jest bardzo zdziwiony i zły na mnie że spotykam się
ze znajomymi bo JEGO dziecko do mojego kolegi mówi TATO...

[yoggi87]

Moja corka ma rowniez 9 miesiecy i mowie otwarcie, ze jest przeze
mnie rozpieszczona Kocham ja, nie lubie sie z nia rozstawac, w
sumie to trzy razy byla z tesciowa sama u nas w domu po 2-2,5
godzinki i dwa razy u tesciow po 4 godzinki. wszedzie ja ciagamy ze
soba, mala jest radosna, czuje sie przy nas bezpiecznie, jak
wychodze z pokoju to tez czasem jest placz, chyba, ze sie zabawi i
nie widzi. Tatus jest cacy dopoki jest wszystko w porzadku, jak cos
boli, czy wychodza zabki to na ukopjenie tylko mama i mama, ale co
tam dzieci szybko rosna, wiem, ze jestem uwiazana w domu, nigdzie
nie wychodze sama czy z mezem bez malej, mamy czas dla siebie jak
spi, czujemy sie z tym dobrze. Jedynie co maz mi zarzuca to, ze na
za duzo jej pozwalam, bo raczkujac wyrzuca wszystko z szuflad, ktore
ma drodze, w efekcie czasem maz ma w szufladzie pomieszane majtki z
maskotkami Bajzel czasem w domu niesamowity, ale wiem dobrze, ze
jeszcze za tym zatesknimy jak nam z malej lobuzicy panna wyrosnie.
Nie przejmuj sie. dzieci zostawiane same sobie wcale nie sa
grzeczniejsze, sa ciche i zamkniete w sobie...

[alkara]

o matko normalnie jak bym ja napisała tego maila! u mnie jest tak
samo Madziula ma 10 miesięcy a beze mniespędziła możę z 10 godzin
(trzy razy byłam u fryzjera ).Nie chcę jej nigdzie zostawiać,
chociaż czasem jest mi też ciężko.Mała nie potrafi w ciągu dnia
siedzieć sama w łóżeczku a kojca nie mam.Za to raczkuje po całym
domu za mną po drodze zaglądając wszędzie gdzie się da i brojąc ile
się da ale nie potrafię jej tego zabronić.
Madzia jest bardzo radosnym i pogodnym dzieckiem i uważamże na pewno
procentuje to to żę ja jestem z nią.Nie boi się niczego jak jest ze
mną a jak się uderzy to wystarczy żę się uśmiechnę, przytulę i coś
powiem to już jest dobrze.
Dziewczyny ja osobiście uważam,że jeżeli nam dobrze z tym ciągłym
zajmowaniem się dziećmi i jeżeli mogłyśmy pozwolić sobie na pójście
na wchowawczy to korzystajmy z tego na maxa.w końcu czas tak szybko
leci, że już nigdy nasze dzieci nie będą takie same!!!!
a w nosie miejmy uwagi innych, jeżeli chcą niech zostawiają wszędzie
swoje dziecko, żeby tylko broń boże nic im nie przepadło -aerobik,
kino, impreza, dyskoteka.
Ja mam zamiar nadrobić to w przyszłości - to się da, a rozwoju
dziecka nie cofniesz.

[elunia29]

Dzięki. Już mi lepiej bo przyjechała do mnie siostra ze swoim maluszkiem, przy
niej to ja jestem pikuś. Ona poświęca swojemu synkowi tyle energii, że tylko ją
podziwiać, ale mały 14 mc widać jak cały promienieje. Ona kazała mi się
wyluzować i robić to co mówi mi serce, a faceci nigdy nie będą matkami tylko
tatusiami i to jest to co nas dzieli, ale przecież łączą nas dzieci które oni
też mocno kochają. Kocham moich facetów.

[moniqep]

Podziwiam wasza energie. Kocham swoja corke najbardziej na swiecie. Wczesniej
nie mialam pojecie,ze mozna kogos tak mocno kachac. Jednak czasem jestem
zmeczona domowymi obowiazkami. Jestem takze zmeczona zajmowaniem sie
dzieckiem.Mam ochote zajac sie soba,mam ochote na chwile relaxu,czasem chc
posiedziec w ciszy przy kawie czy obejrzec cos w TV.
Moja corka na szczescie potrafi sie soba zajac,zabawi sie sama.Nigdy nie bylo
problemu by ja zostawic z babciami. My moglismy wtedy wyjsc do kina,na zakupy
czy do znajomych. Jak miala 1,5 roku pierwszy raz wyjechalismy na tydzien sami
bez dziecka.
Tesknilam i sie denerwowalam ale bylo cudownie.
Naprawde nie wyobrazam sobie ,by nie moc choc na chwilke wyrwac sie z domu i
odpoczac.
Niestety mam kolezanke ktora ma synka. Zawsze sie z nim bawila,byla na kazdy
jego grymas.Wyreczala go we wszystkim.Ciagle nosila na raczkach.Zabawiala.
Dziecko nie zostalo nawet sekundu samo bez mamy bo robilo sie sine z placzu,nie
moglo zlapac oddechu,umieralo. Tylko dlatego ,ze mam zniknela za drzwiami by
zaniesc tależyk do kuchni. Dziecko nie zasnelo z tata,nie wyszlo na spacer z
babcia. 24 na dobe z mama,ktora nie mogla zniknac na sekunde.Chlopiec ciagle
placze,jak cos chce,ciagle szantazuje swoim zachowaniem. Mama nie ma chwilki
czasu dla siebie.
Nie wiem moze ten typ tak ma? Moze to nie wina wychowania a poprostu charakteru
i temperamentu dziecka.
Ja osobiscie wspolczuje.
Z dzieckiem trzeba przebywac,przytulac,bawic sie ,czytac mu itd. Ale takze
trzeba nauczyc je by bawilo sie samo. By rozumialo,ze mama nie moze byc na kazde
wezwanie i zla minke. Ze czasem mama musi cos zrobic i trzeba pobawic sie
grzecznie samemu. Jesli jest mozliwosc by dziecko zostalo z babcia to czemu nie.
Niech sie przyzwyczaja takze i do innych ludzi.
Niestety potem dziecko ma 2,3,5 lat i nadal chce byc przy nodze. Uwiezcie ,ze po
3 latach mozna miec juz troszke dosc.(ja nie mam bo moja corka daje mi odetchnac
jak ja o to poprosze)
Potem przychodzi drugie dziecko na swiat i naprawde trudno wytlumaczyc,ze mama
nie moze juz 24 godziny zabawiac ,tylko ma inne obowiazki.

[moniqep]

"dzieci zostawiane same sobie wcale nie sa
grzeczniejsze, sa ciche i zamkniete w sobie..."
Wszystko zalezy do charakteru dziecka. Moja nie jest zostawiona sama sobie,bo
3,5 roku jestem w domu i ja wychowuje. Jestem jednak zadowolona,ze potrafi sie
sama bawic.Jest bardzo samodzielna. Uwielbia ludzi i dzieci. Latwo nawiazuje
znajomosci.Chetnie dzieli sie zabawkami. Jest wesola,usmiechnieta.Pewnie ma taki
charakter i wcale nie jest to tylko nasza zasluga.
Bardzo sie ciesze,ze corka chetnie zostaje z babciami a ja z mezem mozemy wyjsc
gdzies razem. Oczywiscie ja takze ze soba zabieramy w rozne miejsca.
Niestety synek mojej kolezanki,jest nauczony,ze wszystko mu sie nalezy,ze
mamusia jest na kazde zawolanie. Byc moze dlatego,ciezko mu nawiazac kontakt z
innymi dziecmi. Bo jak sie bawi z mama to jest pepkiem swiata a jak z
rowiesnikami to juz nie jest najwazniejszy. Trzeba podzielic sie
zabawka,przystac na propozycje kolegi itp. Jak cos nie idzie po jego mysli
,nie mozna mu przetlumaczyc. Wpada w szal i chce terroryzowac cale podworko. W
domu terroryzuje mama ktora mu ulega ale z rowiesnikami nie jest tak latwo. Wiec
nawet niechetnie wychodzi na plac zabaw.
Nie mowie,ze wasze przypadki sa takie same i ze robicie cos zle.Na razie wasze
dzieci sa male. Obserwujcie zachowania dzieci i przewidujcie przyszlosc. Zgadzam
sie ,ze dziecku trzeba poswiecac duzo czasu,nie mozna pozwolic by plakalo w
lozeczku bez naszej reakcji. Jednak nie mozna dac sie sterroryzowac.

[renked]

Popieram w 100 %.

[phantomka]

Przegiecia w zadna strone nie sa dobre - ani podrzucanie dziecka na
cale dnie komus innemu, ani uwiazanie z dzieckiem. Ja bym chyba na
glowe dostala, gdybym przez rok miala tylko 10 godz. bez dziecka, az
mi sie nie chce wierzyc, ze to mozna nazwac szczesciem.
Jestem na wychowawczym juz 21 m-cy, w domu jest mi super, ale tylko
dlatego, ze mam duzo mozliwosci spedzania choc kilku godzin bez
dziecka.

[karina_b81]

Witam
Podziwiam te mamy, ktore potrafia siedziec z dieckiem 24 godz na
dobe i nie potrzebuja odpoczynku. Ja tak nie umiem. Maks ma 5 i pol
miesiaca a ja w piatym zaczelam tracic cierpliwosc nie wiem sama
dlaczego. Maksiu jest dzieckiem ktoremu potrzeba jest bardzo duzo
uwagi nie lubi byc sam musi byc caly czas ktos przy nim. Od
przynajmniej 3 miesiecy robimy wiele rzeczy razem gotujemy pierzemy
sprzatamy kiedy moj synek mnie wiedzi jest ok. Tu nie chodzi o to ze
musze to byc ja to moze byc ktoras babcia dziadek tata obojetne byle
by mial towarzystwo wiem ze wina lezy w duzej czesci po mojej
stronie bo to ja gdy byl malusienki nie spuszczalam go z oka spal
przy mnie zawsze. Patrzylam sobie na niego i bylo mi z tym dobrze.
Kocham mojego synka najmocniej na swiecie i bezwarunkowo ale maz
widzac ze zaczynam juz fiksowac ciagle bylam zla zmeczona nie mialam
humoru poprostu oddal malego do dziadkow a mnie zabral na wspanialy
niezapomniany weekend powiem ze naprawde tesknilam za nim bardzo ale
i mnie byla potrzeba oddechu i wyciszenia. Podziwiam te mamy ktore
spedzaja caly czas z maluszkiem naprawde. Pozdrawiam

[ewa_mama_jasia]

Szczerze? Też podziwiam. Nie wyobrazam sobie tego. Zresztą, moim
zamiarem od początku było przyzwyczajać małego do mojej nieobecności
i opieki innych osób. Wróciłam na studia zaoczne jak mały miał 3
tygodnie i przez dwa dni przez 12 godzin miałam "wychodne". Potem
dość często zostawiałam małego pod opieką różnych osób z rodziny i
dzięki temu nie miałam problemu z wprowadzeniem butelki oraz z np.
adaptacją żłobkową.
Naprawdę nie wytrzymałabym 24 godzin na dobę przez pół roku, rok czy
kilku lat, jak niektóre mamy.

[elunia29]

ale tu nie o to chodzi, ja spełniam się w 100% jako matka, a nie jestem z małym
24 godz na dobę, to nie jest potrzebne, mały śpi od 19.30 i tu zaczyna się czas
dla mnie w dzień śpi ok trzech co w sumie zwalnia mnie z opieki na jakieś
14godzin, mi chodzi o to, że nie po to postanowiłam być matką aby podrzucać
małego dziadkom lub zostawiać go na podwórku w wózku by patrzył w niebo, wolę
iść na spacer - pokazać mu rzeczkę, kaczki itd, lubię spędzać z nim czas,
patrzeć jak cieszą go drobnostki, co nie ogranicza mnie w żaden sposób, teraz np
się dokształcam i jak jest taka konieczność zostawiam małego na 2godz babci, ale
nie mam zamiaru tego nadużywać bo babcie już swoje dzieci wychowały a teraz jest
moja kolej, aby to robić musimy z maluchami być, a domowe obowiązki wykonuję
razem z małym
Mężowi już przeszło i trochę zmiękł jak bez emocji posłuchał moich argumetów