wieczna-gosia 03.08.03, 11:36 Czytałyscie o Karolinie? Kurcze jakie to zycie niesprawiedliwe... fajna twarda dziewczyna. I takie to zycie pokopane.... i mieszkanie zadluzone, i z braku peczatek pomocy nie bedzie.... pokopane to zycie... Odpowiedz Link Zgłoś Obserwuj wątek Podgląd Opublikuj
mamamona Re: Historia w wysokich obcasach 03.08.03, 12:41 Dziewczyna jest po prostu niezwykła. na końcu artyukułu jest numer konta, zamierzam jej coś przesłać, jak odbiorę w tym tygodniu wypłatę. w końcu grosz do grosza, coś jej się uzbiera, prawda??? myślę, że każde przysłowiowe 10zł jej pomoże, wiele z nas wie, ile oznacza najmniejsza pomoc. inaczej nie potrafię, nie jestem pracodawcą, nie mam pomysłu jak zmienić jej los, skoro opiekuje się już dwojgiem dzieci. jak skończyłam czytać ten artykuł, od razu pomyślałam, że ją odwiedzę, ale ja w Konstancinie mieszkam, a w Poznaniu - nikogo. Odpowiedz Link Zgłoś
nervusmama Re: Historia w wysokich obcasach 03.08.03, 12:53 czytalam i ciary mi przechodzily... chyba nie ma sprawiedliwosci kiedys myslalam nad tym jak by to moglo byc i doszlam do wniosku ze jedyna odpowiedz to to ze obecnym zyciem pracujemy na jakosc nastepnego... jesli oczywiscie wierzyc w to ze znowu sie urodzimy ja sobie to tak tlumacze bo czemu male niewienne dzieci choruja, sa uposledzone a z kolei jakies zele pod sklepem ktorzy ciagle chlejaa maltretuja swoje rodziny sa zdrowi szkoda slow gdybym miala kase to bym wlasnie takim ludziom i dziciom pomagala Odpowiedz Link Zgłoś
kicia_edziecko Re: Historia w wysokich obcasach 04.08.03, 15:24 To nie życie pokopane, to ludzie są pokopani. Mamy kolejny przykład jak funkcjonuje opieka społeczna. Masz w domu czysto i jesteś trzeźwa - na bambus. Karolina jest faktycznie dzielną dziewczyną, należy mieć tylko nadzieję, że sobie poradzi z pomocą dobrych ludzi. Odpowiedz Link Zgłoś
monic3 Re: Historia w wysokich obcasach 04.08.03, 16:51 Hej, Dzisiaj przeczytałam artykuł o Karolinie. Wydaje mi się to po prostu niemożliwe, tyle serca, taka odwaga - ta dziewczyna - kobieta jest niesamowita. Nie zarabiam za wiele, ale prześlę jej jakiś grosik. Mam nadzieję, że uda jej się spłacic zadłużenie mieszkania. Szkołę na pewno skończy - jest wytrwała. I zależałoby mi jeszzce bardzo na jednej sprawie - aby trafiła do lekarza, psychologa, który pomoże Żanetce (moczenie nocne nie minie samo) Cześć- m. Odpowiedz Link Zgłoś