odnośnie wstrętnych dzieciaków

[gorgolka]

natchnął mnie wątek o rozpuszczonym chłopcu.
Może mi coś poradzicie. Mam problem trochę inny, ale wyglądać z boku
może to podobnie

Moja 3 latka też jest nadmiernie ruchliwym dzieckiem.
Nie jest rozpuszczona, tzn. Nie wymusza płaczem różnych rzeczy i nie
krzyczy cały czas, natomiast biega, skacze, nie usiedzi dłużej niż 5
nimut w jednej pozycji. Nawet dobranocki jednym ciągiem nie obejrzy
tylko ze 2 razy wstanie, gdzieś pobiegnie, podskoczy.

I tu zaczyna się inny problem. Jest przez to nieuważna, jak np siada
do stołu to zawsze coś przewróci, ściądnie - wygląda na to że
niechcący.
Biegając coś tam przydepnie, urwie itp.
Mówi też szybko i przez to nie zawsze wyraźnie.

Nie ma problemów typu bicie innych dzieci tylko właśnie ten ciągły
ruch i nieuwaga. Pewnie też wygląda trochę na niewychowaną jak ktoś
z boku patrzy.
Czasem boję się jej zabrać w jakieś eleganckie miejsce żeby czegoś
nie popsuła, urwała, potłukła.
Staramy się cierpliwie tłumaczyć ale co dalej?

Miałyście tak? wyrośnie z tego?
Czy może pora na jakiegoś psychologa? czy coś innego?

Dodam jeszcze że panie z przedszkola nie zgłaszały większych
problemów, więc czy jakoś reagować czy czekać?

[kropkacom]

> Nie ma problemów typu bicie innych dzieci tylko właśnie ten ciągły
> ruch i nieuwaga. Pewnie też wygląda trochę na niewychowaną jak ktoś
> z boku patrzy.

A najgorzej jak pójdziecie w gości gdzie jest jedno ciche dziecko, co?

A tak poważnie, skoro nie ma problemów z kontaktami z dziećmi to chyba nie jest
choroba. Moje też tak miały a teraz kiedy mają pięć lat trochę ucichły i
spowolniły Nie ma już problemu z wysiedzeniem dobranocki.

[deodyma]

Twoja corke po prostu rozpiera energia. sama bylam bardzo zywym dzieckiem, ale
czy z tego wyroslam? coz mi po tym zostalo

[moofka]

uznac ze taka uroda twoja corki i dawac jej jak najwiecej okazji do wydziczenia
sie i wyszalenia bez szkody dla nikogo i na swiezym powietrzu
dziecko wybiegane i wyspacerowane w domu korbę ma mniejsza
otoczenie jej zrobic przyjazne i wiedzac ze jest niezdarna nie sadzac przy wazie
z porcelany
ja dlugo tak mialam, ze gdzie nie siadlam to cos stracilam, rozlalam, a po zupie
pomidorowej czesto do dzis musze sie przebierac
jednoczesnie warto dawac dziecku zajecia ktore wymagają skupienia i cwicza
koncentracje
klocki, prace plastyczne, gry planszowe i inne
cala masa bardzo ciekawych propozycji jest w ksiazce "dzieci potrzebuja ciszy"

[ma_dre]

mozesz zlekcewazyc ten problem, a mozesz tez postarac sie go rozwiazac ku
korzysci twojej coreczki, bo ten brak uwagi i niezrecznosc sa dosc znamienne...
z moich doswiadczen wszechstronnych z roznej masci specjalistami moge z reka na
sercu polecic ci homeopatie klasyczna, moze zdzialac cuda, nawet jesli nie
wierzysz w jej skutecznosc, jak chcesz podam ci stronke, gdzie rodzice moga
polecic ci dobrego homeopate znajdujacego sie najblizej twojego miejsca zamieszkania

[gorgolka]

chętnie, poproszę o namiar na forum lub priv

p.s. jestem z Lublina

[kotbehemot6]

Może czas na jakiś mały trening uwagi??? małaą rzopiera energia,węc moze jakies
zajęcia dodatkowe, alebo dłuższe spacery ????? Mmoze troszkę zacząc "stopować"
małą ,tak zeby zaczęła powoli zwracac uwagę na to co robi-żeby sama sobie
krzywdy nie zrobiła. faktycznie moze psycholodzy znają jakies metody treningu i
postępowania????

[gorgolka]

no właśnie o to chodzi.
Chciałabym jakoś zacząć uczyć uwagi, no nie da się. Tzn ja nie
potrafię,

Nie patrzy na co siada, jak coś leży na krześle to murowane że
zrzuci lub pogniecie. Mąż położył dziś na chwilę na fotelu talerzyk
z jedzeniem (sięgał po coś i była mu potrzebna wolna ręka) ta
oczywiście momentalnie wspięła sie na fotel i siadła w ten talerz
nie zliczę ile razy dziennie zdejmuję ją ze stołu, szafek, tysiąc
razy miała mówione że nie można wchodzić - nie dociera

a najgorsze że naprawdę sprawia to wrażenie bezstresowo chowanego
dziecka nie potrafiącego się zachować. Tymczasem ja reaguję,
zdejmuję ją, tłumaczę ale z marnym skutkiem.

[kotbehemot6]

Ja bym mówiła, zwracałą uwagę"papatrz gdzie siadasz"- tak na spokojnie-trening
czyni mistrza
Moze zadzwoń do poradni psychologicznej i umów sie z psychologiem, moze podpowie
jakies metody postępowania

[selavi2]

Ja z takim duzym dzieciaczkiem robilam tak - pilnowalam, zeby konczyla to, co
zaczela.
Czyli " Olusiu- ukladamy puzzle do konca. Jak ulozysz calosc do konca, to
poczytamy ksiazeczke."
NIe chciala, to proponowalam posprzatanie puzzzli.
Jesli byl problem dalej, zaczynalam wrzucac po kawalku do pudla(puzzle z pianki)
z okrzykami "trafie czy nie trafie? O brawo! Ciocia wrzucila!" i mala szybciutko
dolaczala sie do sprzatania i tez wrzucala.
"Olu albo ogladasz bajke albo ciocia wylacza telewizor" . Troche zlosci bylo,
ale bylam konsekwentna i wylaczalam.
I wiele podobnych sytuacji, z tym ze potzrebna tu jest konsekwencja w
dopilnowaniu, zeby maluch konczyl to, co zaczal.
No i uwaga na zmeczonego czlowieczka - wtedy lepiej odpuscic i czym predzej
polozyc spac.
Mysle, ze mozna zaufac przedszkolankom. Kobitki pewnie niejedno widzialy i
dalyby znac, gdyby cos bylo nie tak. Mam nadzieje.

[agni71]

Mam podobna córkę - juz 4 latkę. Wiecznie się rusza, kładzie na
czymś, wiesza. Staram sie zachecać ja do zadań wymagających
skupienia, oczywiście dość szybko zniechęca się, lubi zadania
rutynowe, tj puzzle np. 49 -elementowe te które juz zna - uklada, a
nowy obrazek - szybko przestaje układać.
Z drugiej strony ma mozliwośc "wyszalenia" w ogrodku. Ostatnio
kupilismy trampolinę, więc oszczędza to troche sofe w salonie i
łóżka . W pokoju dzieci jest łózko pietrowe, wiecznie się na nim
wiesza, przchodzi po dolnym łóżku, trzymając się barierki górnego
itp. Nie wiem, czy to taka uroda, czy jednak powinnam tez spytac o
zdanie specjalistę?

[ez-aw]

Przypomina mi to opowieści mojej teściowej o moim mężu . Kiedy był mały to
rozpierała go energia, w przychodni był średnio raz na tydzień na opatrzenie lub
sprawdzenie czy nic się nie stało. Podobno zawsze rano jak tylko wychodzili z
domu on robił trzy rundki dookoła bloku ( a blok z tych długich) i dopiero jak
się zmęczył można było z nim gdziekolwiek iść . Wyszalał się, wyrósł i teraz
jest jednym z najspokojniejszych ludzi jakich znam . Mam nadzieję że twoje
dziecko też wyrośnie.