Najbardziej irytujące zachowanie MOJEGO dziecka...

[dorota79k]

najbardziej?uf! trudno zdecydować ale chyba to ze mój synś (17
miesiecy)uczepia sie mnie jak rzep nawet chwili prywaty w wc koszmar!

[makbyt]

Moje dziecko irytuje mnie równie często.
Ma jeden zwyczaj którego nie jestem w stanie wybić córce z głowy.
Mianowicie: jak idzie po klatce a mieszkamy na ostatnim 4 pietrze to
albo głośno spiewa albo gada , piszczy ogólnie zachowuje sie głośno.
Próbowałam już wszystkiego , oczywiście pierwsze co to tłumasczyłam
że tak nie wolno.
Czasami uciekam przed nią pierwsza na górę mając nadzieję że jak
mnie nie będzie to córka SZYBKO podąży za mną. Gdzie tam. Czasmi
drze japę MAMO , POCZEKAJ albo jeszcze głośniej mówi do mnie.
Czasami idę za nią i co się odezwie to ją uciszam ale za to potem
mam wyrzuty sumienia że powrót do domu jest dla niej mało przyjemny.
Najcześciej idziemy razem z moją 4,5latką i NNIESTETY rozmawiamy.
I żyję w strachu że drzwi się otworzą jakiegoś sąsiada i dostanę
upomnienie za głosne zachowanie.
Nie wiem jak jej wybić to gadanie na klatce z głowy!

[kketi]

Mianowicie: jak idzie po klatce a mieszkamy na ostatnim 4 pietrze to
albo głośno spiewa albo gada , piszczy ogólnie zachowuje sie głośno.
Próbowałam już wszystkiego , oczywiście pierwsze co to tłumasczyłam
że tak nie wolno.
pocieszę cię, miałam identyko jak młoda miała około 5 lat, trwało to
jakiś czas, teraz ma 7 lat i nie gada na klatce, nie śpiewa, nie
krzyczy mamo ja pierwsza.

[jurek.powiatowy]

Ej, przestań. Dlaczego od razu uważasz, że inni mają burackie dzieci? Skąd
wiesz, że emamy, nie są wspaniałymi matkami? Nie oceniaj ludzi podług siebie.

[kachullcia]

absolutnie w każdą sobotę i niedzielę, kiedy mogę dłużej pospać
Młody (lat 7) wstaje bladym - czy też obecną porą roku - czarnym
świtem, przychodzi do sypialni i trajluje mi nad głową jak to
cudownie że dziś wolny dzień i nie musi iść do szkoły... Ewentualnie
przynosi kolekcję prawie 20 snubbisów, z których absolutnie każdy ma
niewysłowioną potrzebę poobcierania się swoim wielkim nochalem w
moją twarz życząc mi miłego dnia.
A także wkuuuurza mnie przy jedzeniu, kiedy jeszcze nawet czegoś nie
tknie o spróbowaniu nie mówiąc, ale drze się na cału regulator że to
obleśne i tego nie lubi....

dzięki

[jo_asia]

dzięki za ten wątek, dzięki wszystkim za wpisy
okazuje się, że moje dziecko jest chyba święte
(albo my-rodzice, bo mało co nas w nim irytuje)
spróbuję o tym pamiętać na codzień

pozdrawiam

[monika121975]

Też bardzo dziękuję. Dawno się tak nie uśmiałam. Wychodzi na to, że
mrówki w tyłku i głuchota to prawie standard

[kketi]

moje córka chodzi czasem do sklepu obok bloku, ma sklepik w szkole i
codziennie to samo pytanie, mamo daj 2 zł na żelki, mamo a daj 1 zł
na lizaka, momo kupisz mi to, a mamo a 1 koleżanka ma domek Pet
Shopa, 2 coś jeszcze 3 jeszcze coś. Kup mi, a kupisz mi to, a jak
bede grzeczna to mi kupisz? i codziennie 5 tys. razy to samo
pytanie. Gdybym nie kontrolowała jej skarbonki nigdy by sie nie
uzbierało na rower, na hulajnoge i inne. Wolę kupić jej żadziej coś
konkretnego niż codziennie jej dawać po 2 zł na żelki,
lizaki,notesiki których ma już z 50, ale koleżanka ma inny i ona
musi mieć. Jak słusze "mamo kupisz mi to" to mnie krew zalewa.

Masz rację. Moje dziecko też mnie czasem irytuje

[juliuszok]

i tak jest ze wszystkimi dziećmi, ale najgorsi są rodzice którzy tego nie widzą,
ci dla których dziecko jest pępkiem świata .... a za 4 lata otworzą drzwi Super
Niani bo nie mają sił już wychowywać takiego rozkapryszonego bachora !!!!!!

Dziwne, mnie nie irytują ani moje ani cudze

[elle444]

Dziwne, mnie nie irytują ani moje ani cudze... Dopuki byłam
bezdzietna, bywało ze mnie irytowało (np. kolezanka, do której
poszłam na kawe, zajmujaca sie swoim dzieckiem a nie mną )
Wtenczas nawet lepiej wiedziałam, co inni powinni robić ze swoimi
dziećmi a co nie, ba doktorat na temat wychowania mogłam pisać.
Teraz mam więcej pokory... Już nie irytują mnie:
1. Dzieci biegające i hałasujace w Kościele
2. Dzieci hałasujace w restauracji
3. Dzieci wydzierające zabawki mojej małej (bo sama je tez teraz
wydziera i bije inne)
4. Dzieci znajomych plączące sie pod nogami i "przeszkadzajace"
dorosłym w rozmowie
Nieraz starsze Panie zwracały mi uwage, że dwulatek nie powinien
biegac po Kościele. Ja im odpowiadałam, ze wiem i dlatego przychodzę
wyłącznie na msze dla dzieci, ale nie mogę jej non stop strofować,
bo nie bedzie chciała chodzic do Kościoła, ale one maja wybór i mogą
chodzic na msze dla dorosłych.
Wogóle to nie wiem, co to znaczy reagujący rodzic? Czy to oznacza,
robienie przedstawienia z gwałtownych reprymend przed publicznościa?
Ja z moim dzieckiem rozmawiam ale na osobności (też ma swoją
godnosć). I niestety w przypadku 2,5 latka, pewnie oczywistości
trzeba powtarzać setki razy, ale w końcu łapie (dziś już po kościele
nie biega). Wychowanie to nie tresura. Trochę tolerancji.

A w restauracji bardziej przeszkadzają mi kopciuchy a nie dzieci ...

[madzia1231]

Super watek Moglabym wymieniac bez konca, ale niektore:
- nie usiedzi przy jedzeniu nawet 5 minut (starszy, a widzac to
mlodsza tez wstaje)
- zawsze cos mu nie pasuje: bo on chcial inny widelec, albo inny
talerzyk, albo zeby nie kroic mu parowki (a jest juz pokrojona), a
na koniec to on chcial siedziec wlasnie na tym krzesle, gdzie juz
siedzi Marta, wiec podchodzi i spycha ja z krzesla (pare razy
wyladowala juz na podlodze, kiedy nie dosc szybko zareagowalam)
- sceny w sklepie doprowadzaja mnie do szalenstwa: o byle co, ryk,
krzyk i darcie mordy (starszy oczywiscie)
- no i (znow starszy) darcie sie i wycie (jakby go zarzynali) jak
tylko cokolwiek mu sie stanie, np przewroci sie czy uderzy; histeryk
do kwadratu po prostu, a mnie doprowadza to do szalu

[dixi]

madzia1231 napisała:

> - nie usiedzi przy jedzeniu nawet 5 minut (starszy, a widzac to
> mlodsza tez wstaje)
> - zawsze cos mu nie pasuje: bo on chcial inny widelec, albo inny
> talerzyk, albo zeby nie kroic mu parowki (a jest juz pokrojona), a
> na koniec to on chcial siedziec wlasnie na tym krzesle, gdzie juz
> siedzi Marta

jakbym o swioim czytała ale po przeanalizowaniu zachowania przy
jedzenu w pzedszkolu (ladnie zjada, nie grymasi, grzecznie siedzi
przy stoliku ) wyciągnęłam wniosek ze to taki "niejadek na złość
mamusi" oraz opracowałam metodę: innego widelca nie ma, albo jesz
tym albo radz sobie (łącznie z niejedzeniem jak nie jesteś głodny),
parowka juz pokrojona, więc jw. Pomaga
A aktualnie najbardziej irytujące dla mnie jest zachowanie dziecia w
sklepach oraz w promieniu sklepów; musi koniecznie wykupić
absolutnie wszystkie zabawki budowlane oraz rolnicze, inaczej buczy,
wrzeszczy i puszcza gile nosem; a że wszystkiego wykupic sie nie da,
toteż buczy, wrzeszczy... Chcąc coś zjeść, musimy niestety po
przedszkolu razem iść to kupić, w związku z tym ostatnio jemy
głównie pieczywo pochodzące z piekarni (na uboczu i nie ma w niej
zabawek) z zapasami pasztetów konserwowych; sklepy z samymi
wędlinami niestety juz pozamykane, podobnie z samymi warzywami... do
marketu, gdzie wybór jedzenia jest wielki, wejść sie nie da, bo
niestety sklep prowadzi równiez zabawki budowlane (ostatnio pięknie
wyeksponowane - wiadomo, sezon prezentow);
ma ktoś jakiś patent na wyleczenie mojego 3,5 letniego zakupoholika??

[genny1]

Jejku,dziewczęta, jak ja Wam zazdroszczę! Mój ma 28 i tylko mogę
powspominać. Ale irytujący jest nadal.

Genny1

[joana12]

Twoje podsumowanie jest najbardziej trafne. Jeszcze będziemy tęskiły
do tych "mało" irytujących sytuacji. Wydaje mi się, że im dziecko
jest starsze to zachowania irytujące są bardziej poważne. A tak na
marginesie, mnie ostatnio wkurza ciągłe " czekaj, zaraz itp." Ale
kiedy moje dziecko (na moją reakcję poczekaj-byłam zajęta)
stwierdziło "widzisz, Ty też tak mówisz" zastanowiłam się, czy my
faktycznie też nie mamy zachowań irytujących nasze dzieci. Pozdrawiam

[koma52]

Tak sobie myślę, że część tych dzieci ma zespół nadpobudliwości psychoruchowej,
którą należy leczyć, część jest po prostu źle wychowywana, a część za coś się
mści na Was....
I jeszcze pomyślcie sobie, że w każdej klasie szkolnej jest kilkoro takich
dzieci i tylko jedna wychowawczyni....Szkoda tych "normalnych" (sorry, ale inne
słowo nie przychodzi mi na myśl), które dużo tracą, bo kilkoro zajmuje całą
uwagę pani.
Niestety, to żadna pociecha dla zmaltretowanych mam, ale dzieci stwarzających
podobne problemy jest coraz więcej, szczególnie tych, do których trzeba mówić to
samo po kilka razy - słuchają, ale nie rozumieją.