pies przyjaciel dla jedynaka

[luise28]

Zastanawiam się nad kupnem psa dla córeczki 5 letniej.Na początku
kategorycznie się sprzeciwiałam,bo małe mieszkanie itd.,ale teraz
coraz częściej się zastanawiam...i myslę o tym. Moja córcia jest
jedynaczką,ma bzika na punkcie piesków..cały pokój w
maskotkach,nawet zbiera akcesoria dla prawdziwego psa:naciąga na
smycze,obroże i zakłąda swoim pluszakom...Myślałam o yorku lub "shit
su"o malutkim piesku..czy ma może ktoś takiego pieska?co myslicie o
kupnie psa dal dziecka w tym wieku?proszę o radę...bo chciałabym
podejść do tematu odpowiedzialnie...

[lubie_gazete]

Shit-su nie polecam,to wbrew pozorom "trudny" pies,dla dziecka tym bardziej nie
,york-nie znam się na tej rasie,więc tu się nie wypowiem.

[babcia47]

jeżeli dziecko ma 5 lat to rodzice musza sobie zdawac sprawe z tego,
ze jest to pies głównie dla nich..a córka ewentualnie moze pomagać w
jego pielegnacji i bawić się z nim..bo nie wyślesz małej z psem po
22-giej na dwór lub switem bladym "za potrzebą", nie ona będzie
sprzatac po nim sierść, wycierać łapy po powrocie ze spaceru,
kupowac mu karme , wydawać pieniądze na akcesoria i wizyty u
weterynarza..wiec chcąc swoja rodzinę powiekszyc o psiaka wybierz
takiego psa, który ma małe wymagania, nie choruje, lubi dzieci, ma
stabilny charakter, nie będzie wył zostawiony sam, nie narobi
zniszczeń i bedzie łatwy do "ułozenia" nawet przez laika..Yorki
napewno nie należą to tej grupy (teriery), shin tzu bywają
przemiłe..albo i nie..obie rasy mają spore wymagania jeżeli chodzi o
pielegnację sierści, strzyżenie..dziecko może pomóc w codziennym
czesaniu, ale nie załatwi tego samo..i nie są to rasy na nasz
klimat, wiec dojdzie kupowanie psich ubranek, wizyty u psiego
fryzjera itd.

[travka1]

obie rasy sa mile ale pomysl o pielegnacji siersci, moze sznaucer
miniatura? posiadam suczke, raz na 4 miesiace idzie do fryzjera,
jest leniuchem i nie musi sie bardzo wybiegiwac chociaz jak ma
okazje do uwielbia zabawy.poza tym pies nalezy do tych madrych ,ze
szybko sie uczy. Mialam shitzu ale tez obcinalam go na krotko bo
jednak nie mialam tyle czasu i checi zeby zapuszczac wlos...

[travka1]

a tylko dodam,ze moi rodzice kupili wnuczkowi goldena...boszszsz co
ja z nim mam i pewnie jeszcze dluga tak sie bede z nim meczyla no
ale jak sie podjelo to trzeba przeczekac okres nastolactwa...psa
oczywiscie

[olinka20]

Akurat wybrałaś 2 problematyczne dość rasy.
Yorki wbrew pozorom to nie sa słodziutkie przytulanki tylko bardzo
zywiołowe pieski, ktore rzadko lubia dzieci- tak swoja droga.
A shih tzu to pies wymagający pielęgnacji włosów.
Ale to fakt- wyglądaja jak maskotki...Dla nich niestety...

[roksanaa22]

No cóż...A tylko maluszki wchodzą w grę?Nie wiem jak ST ale Yoreczki
to trudne pieski-to teriery
A może kundelek?

[doral2]

pies to przyjemność, ale i obowiązek.
pies to:
- spacery bladym świtem,
- biegiem z pracy, bo psa trzeba wyprowadzić, żeby na dywan nie narobił
- spacery wieczorem, żeby się wybiegał i w nocy na dywan nie narobił,
- ograniczenia w wyjazdach - nie wszędzie można zabrać psa
- nie wszędzie z psem wpuszczają,
- nie każdy chce w naszym zastępstwie z psem zostać,
- suczka może się niekontrolowanie rozmnażać, więc trzeba sterylizować, koszt
ok.300 zł
- pies znaczy terytorium, więc może obsikiwać ściany w domu,
- szczepić trzeba i odrobaczać, koszt roczny ok. 200 zł,
- pies szczeka, więc się sąsiedzi skarżą,
- pies gryzie, więc same kłopoty,
- gorzej bo gryzie i meble, i buty i ludzi, dzieci też, więc znów kłopoty.
- pies się szybko dziecku nudzi, po 2 tygodniach najdalej,
- psa trzeba wyprowadzać w mróz i deszcz, bez względu na to czy się ma ochotę
czy nie. dzieci przeważnie nie mają i zrobią wszystko żeby z psem nie wychodzić.
- pies linieje, więc pełno kłaków w chałupie i trzeba odkurzać,a co gorsza psa
czesać.
- psu trzeba kupować psią karmę, więc znowu wydatki.
- na sierść można mieć alergię.

a poza tym pies to sama radość, mam dwa

[olinka20]

dorak nie przesadzaj wszystko zależy gdzie mieszkasz
Ja akurat mam dom wolnostojący wiec pies rano wychodzi przed dom, a
lubi pospać- pies, wiec nie mamy pobudki o 6 rano
Wieczorem chodzi tylko z moim facetem na polgodzinny spacer a w
ciagu dnia jeszcze ze mna na około godzinny plus wybieganie przed
dom, na własne podwórko kiedy chce.
I na szczescie i moi i jego rodzice chetnie go przyjmują do siebie
wiec nie mamy zadnego ograniczenia w wyjazdach. nie gryzie , szczeka
ale sasiedzi sie nie skarżą, szczepienia etc. to chyba oczywistosć a
moj dodatkowo nie linieje.
Nie znając sytuacji autorki watku, nie mozna dywagowac czy to dla
niej bedzie aż taki problem

[doral2]

"..Nie znając sytuacji autorki watku, nie mozna dywagowac czy to dla
> niej bedzie aż taki problem .."

ależ ja nie dywaguję o problemach autorki wątku. ja dywaguje o problemach, na
jakie można się natknąć kupując psa.

to że ty nie masz problemu z psem, nie oznacza że inni też mieć nie będą.

[olinka20]

Ale ja sie z Toba akurat zgadzam, bo pies to ogromny obowiazek,
niemniej jednak duzo szczęścia.
A fakt, mój jest mało problematyczny chociaz rasa niepopularna.

[doral2]

ale, ale, w tej całej wyliczance zapomniałam o jednej, ważnej rzeczy - psy
chorują, czasami śmiertelnie, i trzeba je wtedy uśpić. i wtedy jest dopiero dramat.
ja musiałam podjąć taka decyzje półtora roku temu i do tej pory nie mogę o tym
ani myśleć, ani mówić...była z nami 17 lat.

[olinka20]

Wiem
Nasz odszedł w zeszłym roku po 16 latach
Ech to był dopiero PIES.

[kubek0802]

Właściwie mogę się podpisac pod doral jeżeli chodzi o psa. Miałam od
dzieciństwa tzn. dostałam w wieku 9 lat(właśnie dlatego że byłam
jedynaczką)i był z nami 18 lat. Więc na taki okres trzeba się
przygotowac. Biorąc pod uwagę wszelkie okoliczności a zwłaszcza
ogromną odpowiedzialnośc i obowiązki nie chciałam zwierząt a teraz
sama mam jedynaka w domu. Los zdecydował za nas i od pół roku mamy
kota (znalezionego w lesie kociaka na skraju wyczerpania). Jeżeli w
grę wchodzi inne zwierze to kota polecam. Łatwiejszy w obsłudze ale
radośc już nie ta.

[pamelia]

Kupująd psa dla rodziny, gdzie jest kilkuletnie dziecko (dla rodziny
a nie dla dziecka!)akurat ras które wymieniłaś nie brała bym pod
uwagę. Zreszta juz to napisano. Dodam tylko że york, zwłaszcza
szczeniak, to bardzo delikatne stworzenie, łatwo go uszkodzić,
nadepnac, a już skok z za wysokiego fotela moze skutkowac
zwichnięciem zdaje się rzepki. I jest to też jeden z powodów dla
których nie poleca się go do rodzin z małymi dziecmi.
Jeśli myslisz o niedużym psie to moze sznaucer miniaturowy, owczarek
szetlandzki lub pudel miniaturowy. Ja wybrała bym pudla, nie musisz
strzyc go w pompony (to większośc ludzi odstrasza) a to baaardzo
inteligentne i wesołe zwierzę. I nie linieje Ponadto pudelki
występują w róznych "rozmiarach" : toy, miniatury, średnie i duże -
jak dla mnie idealny pies.
A co do wad posiadania psa - to juz napisano. Wg mnie zalety
przeważaja, pod warunkiem, że TY równiez chcesz tego psa a nie
chcesz zrobić córce przyjemnosc, bo dzieci w tym wieku marza np. o
psie w styczniu a o grze komputerowej w lutym...
p.s. moje dzieci od urodzenia wychowuja się zpsem i bardzo to sobie
chwalę - ale jest to mój pies i moje obowiazki a oni maja głównie
przyjemności z tym związane.
Pozdrawiam i życzę przemyślanej decyzji

[hm1976]

Witam!
Wiem ,ze yorki nie nadają się dla dzieci. Ja w wieku 7 lat, brat 5 lat mieliśmy
jamnika, był bardzo złośliwy, gryzł wszystko co wpadło mu do pyska i był ostrym
psem niestety dożył tylko roku bo ciężko chorował. Mimo to mama kupiła drugiego
jamnika był z nami 18 lat, był to nasz młodszy "brat" najkochanszy przyjaciel.
Był kanapowcem, nie gryzł nie był agresywny nie szczekał jak zostawał sam. Ale
kiedy chorował trzeba było w nocy wstawać nawet do 10 razy i wychodzić na dwór.
Latać po lekarzach jak coś się działo. Jednak te wszystkie poświęcenia były tego
warte. Dwie identyczne rasy a jak różne charaktery. A dodam jeszcze ,ze moja
mama nie pracowała i mój Lopez rzadko był sam w domu.
Pozdrawiam

[bi_scotti]

Jesli nie boisz sie odkurzania siersci, super pieskiem dla dziecka
jest owczarek nizinnny. W ogole owczarki wszelkiego typu sa
wysmienite jako psy rodzinne - maja naturalny instynkt
wspoldzialania ze "stadem" Pies to faktycznie przyjaciel i Twoja
corka moze sie wiele nauczyc majac psa - obowiazkowosci,
odpowiedzialnosci, wspoldzialania itp. Ale przede wszystkim bedzie
to TWOJ OBOWIAZEK - jesli decydujesz sie wziac psa to wylacznie
wtedy gdy sama masz pewnosc, ze mozesz ten jeszcze jeden obowiazak
wziac na siebie!

[emigrantka34]

jezeli kupisz psa dziecku w tym wieku, no to bedziesz Ty miala
obowiazek. Moim zdaniem dziecko za male. Chociaz sama wychodzilam
psa u rodzicow, gdy bylam w podobnym wieku (6 lat). Pies towarzyszyl
nam kilkanascie lat.

[mamongabrysi]

hmmm - jak pisały wyżej dziewczyny - mnostwo kłopotów, ograniczone wyjścia
wyjazdy, do tego mój pies na przykład ma szczególną diete bo inaczej ma
biegunkę(aaaaaa)....
Jesli chodzi o pięcioletnie dziecko - może sprawdx jak na prawdziwego pieska
twoje dziecko reaguje. Moja starsza (7 lat) gdy przynieślismy pieska do domu
(goldenka) odd razu została pogromcą psów ))- przeczytała sama książkę o
chodowaniu goldena , czesze psa i wyjmuje mu od początki z pyska różne
przedmioty które nasza goldenka chciałaby pozreć, zagląda jej w uszy czy aby nie
sa brudne itd. i tak było od początku a więc niesamowita lekcja
odpowiedzialności i opiekuńczości. Natomiast mój mały - gdy przyszedł pies
niespelna pięciolatek - bardzo był podekscytowany pieskiem - ale szczeniaczki
łapią wszystko tymi swoimi ząbkami ostrymi jak szpileczki. więc młody po prostu
sie bał - po dwóch tygodniach się przełamał ale myślę że dzieki postawie
starszej. teraz młody (15kg) i goldenka(ok 30kg) są jak dwa szczeniaki szalejące
po domu za pan brat. ale mojej znajomej synek przez taki sam okres czasu sie nie
przełamał a ich piesek jest z tych szczekliwych. sama muszisz zdecydować.
ja widzę więcej plusów niz minusów.
pozdrawiam

[lola211]

Mam suczke yorka i to co tu czytam o tej rasie o pusty smiech mnie
przyprawia.
Jak najbardziej to moze byc przyjaciel dziewczynki, jest zywiolowy,
co oznacza w sumie tyle, ze przez godzine bedzie niezmordowanie
biegal za rzucana mu pileczka, w ciagu dnia spi jak prawdziwy
kanapowiec.Bardzo przywiazuje sie do rodziny, jest wesoly i
towarzyski.Zajmuje malo miejsca, jest higieniczny, bo nie gubi
klakow, malo je, mozna go ze soba zabierac na wyjazdy.Trzeba 2-3
razy w roku go ostrzyc dla wygody, co kosztuje lacznie jakies 150
zl., zaden majatek.

[doral2]

"..co kosztuje lacznie jakies 150 zl., zaden majatek..."

zależy dla kogo. dla ciebie może nie, ale dla kogoś innego to może byś fortuna.

[lola211]

No faktycznie, 12 zl na miesiac.Jesli to dla kogos fortuna, to w
ogole nie powinien mies psa, bo on jednak kosztuje- karme trzeba
kupic , do weta czasem pojsc.Odradzam komus bez grosza przy duszy
psa- dla jego dobra.

[babcia47]

jeżeli by chodziło o mnie to byłby to jeszcze dojazd do miejscowości
gdzie są psi fryzjerzy (75 km w jedna stronę), bo u nas jeden z
weterynarzy się tym zajął ale w taki sposób to i ja bym mogła..koszt
strzyżenia też jakby wiekszy niż podajesz..ale to pewnie kwestia
braku konkurencji i sporego popytu dotyczacego terenu byłego
województwa. Pozatym wśród kazdej rasy zdarzaja sie osobniki o
skrajnych cechach charakteru..ti, ze Twój jest milusinski nie
zmienia faktu, ze tej rasy nie poleca się dla rodzin z małymi
dziećmi, są zazdrosne, mają skłonnośc do przejmowania przewodnictwa
stada, lubią same być "dziecmi" w rodzinie..i to jedynymi

[lola211]

W mojej rodzinie jest yorkow 8 szt. obecnie.Zanim sama zostalam
wlascicielka takiego pieska, dobrze im sie przyjrzalam.Gdybym
uznala, ze dla dziecka sie nie nadaje, szukalabym innej rasy.
Niech kazdy oceni, czy ma mozliwosc korzystania z usług psiego
fryzjera, czy go na psa stac.Wiele cudacznych opinii na temat yorkow
sie naczytalam, zwlaszcza o pielegnacji i ogromnych jakoby kosztach
i ilosci czasu poswiecanych na ich kapiele i czesanie, strzyzenie.A
widze, ze wiecej zachodu bylo z poprzednim psem, dlugowlosym ,
bialym mieszancem.

[cathy_bum]

Moja jedynaczka jako 4 latka namówiła mnie na przygarnięcie młodego
kundelka wyrzuconego przez poprzednich właścicieli. Obowiązków jest
sporo, koszty też niemałe. Jednak plusów też sporo. Córka kocha
psinę obłędnie, nazywa ją wręcz siostrą. Czasem się kłócą i zabawnie
na to spojrzeć. Bywa, że smutki są wypłakiwane w psie futerko
(głównie pt. "mama jest niedobra").
Moim zdaniem pies znakomicie się sprawdza, pod warunkiem
świadomości, że koszta i obowiązki spadną jednak na rodziców. I
jeszcze jedno - zawczasu pomyślcie, co zrobiecie z psem podczas
wakacji. Znalezienie opieki do czworonoga bywa problematyczne.

[tolka11]

Ja też kiedys byłam taka durna i chciałam uprzyjemnić życie mojej 4
letniej jedynaczce. Dobrze, że mi całkiem mózg mgłą nie zaszedł i
zamiast psa wzięłam kota. Przynajmniej spacery odpadły, bo on nie
lubi wychodzić.
A potem się zrobiło więcej dzieci i jedynactwa umilać już nie
trzeba, bo sami sobie i mnie życie umilają.
A kot jest i koszty ponoszę JA.
Ot frajerstwo.