Mama dla dwojga

[masza12]

to ja sie pytam po co ci drugie dziecko skoro tak narzekasz? i nie prawda ze z
drugim jest latwiej (co za bzdura) jak w ogole mozna dojsc do takich wnioskow.

[ula243]

a ja sie ciesze ze to wszystko przetrwalas i gratuluje dwojki wspanialych
dzieciaczkow.Pozdrowienia i powodzenia.

[liwilla1]

uszy do gory. bedzie tylko lepiej przynajmniej ja tak sobie wmawiam hehe

Mama dla dwojga

[ledzeppelin3]

Samo zycie- miałaś naprawdę wycisk od losu. Serce Cię boli o
pierwsze dziecko, próbujesz dać sobie radę sama ze sobą w nowych
warunkach, z bebi-blusem (a może nawet początkami depresji), a tu
bach- dochodzi śmiertelny strach o maleństwo, z którym nawet nie
zdążyło się na dobre oswoić. Jedyna pociecha- że wszystko pomału
wskoczy na właściwe tory- wcale nie przynosi ulgi, gdy człowiek nie
jest w stanie z braku snu spokojnie pomyśleć.
(tez się nabrałam na stereotyp, że z drugim łatwiej)
Życzę zdrowia dla całej czwórki, regeneracji sił i mimo wszystko
myśli typu "prędzej czy później, oswoję tą sytuację".

Mama dla dwojga

[anaj75]

Oj, Beatko, pamiętam ten czas przed ponad rokiem. Ciężko Ci było a
ja nie wiedziałam jak mogę pomóc na odległość.
Teraz dzieciaki już rosłe - ten pamiętnik zostanie jako wspomnienie
tego, co sprawiło, że dziś jesteś tym, kim jesteś. I że zawsze dasz
radę.
Co tam opisy o uciążliwości noszenia 5 kg cukru przez ileś
kilometrów przez pokój - pamiętasz z czasów przeddzieciowych?
Pozdrawiam serdecznie
Ż.

[beti_1975]

No to ja się pytam po co czytasz czyjś pamiętnik skoro masz tak małą
tolerancję na odbieranie cudzych uczuć i przeżyć?
Nie ja wybierałam fragmenty do publikacji a redakcja "Dziecka",
wybrali te.
A czułam jak czułam. Kazdy może po swojemu.
Jeśli zaś chodzi o to czy łatwiej to gratuluję(?) (nie)umiejętności
czytania ze zrozumieniem

Mama dla dwojga

[net79]

z tym powiedzeniem to pomyłka jakaś, dopiero przy trzecim jest lajcior
Gratuluję podwójnego macierzyństwa... kiedyś ktoś mi powiedział, że mamy
dwójki dzieci są bardziej harde, no takie po prostu inne, stanowcze, decyzyjne
i często wzbudzają podziw swoją postawą, czego i Tobie życzę

[mama_miko]

Ja jestem mamą trojki dzieciaków - trzylatka i 8-mies. dziewczynek. Przy trójce
dopiero zaznałam spokoju, cierpliwości i pozbyłam się nerwów. Nie biegam, nie
krzyczę, nie rzucam wszystkiego na każdy płacz.

Kiedyś już cytowałam ten łancuszek e-mailowy. Tobie również polecam na poprawę
humoru:

Twoje ubrania:

Pierwsze dziecko: Zaczynasz nosić ciążowe ciuchy jak tylko
ginekolog potwierdzi ciążę.
Drugie dziecko: Nosisz normalne ciuchy jak najdłużej się da.
Trzecie dziecko: Twoje ciuchy ciążowe STAJĄ się Twoimi normalnymi ciuchami.

Przygotowanie do porodu:

Pierwsze dziecko: Z namaszczeniem ćwiczysz oddechy.
Drugie dziecko: olewasz oddechy, bo ostatnim razem nie
przyniosły żadnego skutku.
Trzecie dziecko: Prosisz o znieczulenie w 8. miesiącu ciąży.

Ciuszki dziecięce:

Pierwsze dziecko: Pierzesz nawet nowe ciuszki w Cypisku w 90
stopniach, koordynujesz je kolorystycznie i składasz równiutko w
kosteczkę.
Drugie dziecko: Wyrzucasz tylko te najbardziej ubrudzone i pierzesz
ze swoimi ubraniami.
Trzecie dziecko: A niby czemu chłopcy nie mogą nosić różowego?

Płacz:

Pierwsze dziecko: Wyciągasz dziecko z łóżeczka jak tylko piśnie.
Drugie dziecko: Wyciągasz dziecko tylko wtedy, kiedy istnieje
niebezpieczeństwo, że jego wrzask obudzi starsze dziecko.
Trzecie dziecko: Uczysz swoje pierwsze dziecko jak nakręcać
grające zabawki w łóżeczku.

Gdy upadnie smoczek:

Pierwsze dziecko: Wygotowujesz po powrocie do domu.
Drugie dziecko: Polewasz sokiem z butelki i wsadzasz mu do buzi.
Trzecie dziecko: Wycierasz w swoje spodnie i wsadzasz mu do buzi.

Przewijanie:

Pierwsze dziecko: Zmieniasz pieluchę co godzinę, niezależnie czy
brudna czy czysta.
Drugie dziecko: Zmieniasz pieluchę co 2-3 godziny, w zależności od
potrzeby.
Trzecie dziecko: Starasz się zmieniać pieluchę zanim otoczenie
poskarży się na smród, bądź pielucha zwisa dziecku poniżej kolan.

Zajęcia:

Pierwsze dziecko: Bierzesz dziecko na basen, plac zabaw, spacerek,
do zoo, do teatrzyku itp.
Drugie dziecko: Bierzesz dziecko na spacer.
Trzecie dziecko: Bierzesz dziecko do supermarketu i pralni
chemicznej.

Twoje wyjścia:

Pierwsze dziecko: Zanim wsiądziesz do samochodu, trzy razy
dzwonisz do opiekunki.
Drugie dziecko: W drzwiach podajesz opiekunce numer swojej komórki.
Trzecie dziecko: Mówisz opiekunce, że ma dzwonić tylko jeśli
pojawi się krew.

W domu:

Pierwsze dziecko: Godzinami gapisz się na swoje dzieciątko.
Drugie dziecko: Spoglądasz na swoje dziecko, aby upewnić się, że
starsze go nie dusi i nie wkłada mu palca do oka.
Trzecie dziecko: Kryjesz się przed własnymi dziećmi.

Połknięcie monety:

Pierwsze dziecko: Wzywasz pogotowie i domagasz się prześwietlenia.
Drugie dziecko: Czekasz aż zrobi kupę.
Trzecie dziecko: Odejmujesz mu z kieszonkowego.

Prześlij to wszystkim, którzy mają dzieci lub znają kogoś, kto ma
dzieci lub sami byli dziećmi!

WNUKI: Nagroda od Pana Boga za nie zamordowanie własnych dzieci.