straszne miejsca

[nolus]

zdarzyło się wam być kiedyś w takim miejscu, że od razu miałyście ochotę
zwiewać i powiało grozą,choć było to pozornie zwyczajne miejsce(czyli nie
żaden cmentarz ani ruiny zamku o północy)??

[frida-marzec08]

Tak, mieszkanie moich teściów...

[polaola]

Nieoswietlona brama - przejscie do naszego bloku(dlugosci 10 m) w
moim rodzinnym miescie. Czasami nadrabialam drogi i przechodzilam na
podworko z innej strony aby nie musiec w panice przelatywac przez
ta "czarna dziure".

[morgen_stern]

Boję się pustych miejsc użyteczności publicznej, że tak to określę.
Puste szkoły, wyludnione urzędy, szczególnie wieczorami.. ale najgorszy jest
szpital nocą, od razu mi się "Królestwo" von Triera przypomina poza tym byłam
jako dziecko w szpitalu - kiedy obudziłam się w nocy, to bałam się iść do
toalety. Dziwna cisza, stłumione buczenie jakichś przyrządów i upiorne światło
latarni zza okna. Brrr.

[syriana]

las
raz tylko jeden byłam sama w lesie, nie takim gęstym zresztą, w środku dnia do tego
okropnie nieprzyjemnie mi było

parę lat temu też miałam miejsko-leśną przygodę gdy późnym wieczorem, nie sama
na szczęście, szłam przez krakowski Las Wolski (na terenie którego mieści się
zoo) i zewsząd słychać było ryki dzikich bestii

[morgen_stern]

Syriana, uważaj, bo ci zaraz zrobię analizę

[syriana]

nawet się nie męcz, wszystko widać jak na dłoni
lęki, strachy i psychozy same się cisną na ekranik
muszę je chyba kolanem upchnąć głębiej ;p

:)

[mearuless]

niedawno zrobilam sobie maraton po discowery world
najpierw dr. G, pozniej niewyjasniona sprawa zabojstwa kobiety i na dokladke
jakis kolejny program o horrorowatej tresci- i powiem wam ze balam sie isc siku
we wlasnym domu.
na koniec bieglam do kibelkadrzwi łazienki otworzylam z calej sily co by
morderce tam ukrytego znokautowac- tam ekspresowy odsik i pędem do łóżka
a maz sie przebudził i pyta"dogonili cie?" hehehe zartownis

[nolus]

oj,szpitale nocą są straszne. od razu przypomina mi się scena z twin
peaks:www.youtube.com/watch?v=w7MMWfUyZKg brrrr, koszmar...

[oli.nek]

wieża ciśnień.

[heca7]

Wiecie ja mam w drzwiach wejściowych podłużną szybę blisko zamka. Drzwi wychodzą
na stronę gdzie nie ma ulicy tylko jest wielka pusta działka. I zawsze jak
zamykam to boję się spojrzeć w tą szybę bo mam głupie wrażenie, że może za
drzwiami na schodach stać jakiś człowiek i będzie miał twarz przyklejoną do tej
szyby i go z tak bliska zobaczę
Zresztą coś podobnego parę lat temu zdarzyło się mojej bratowej.Mieszkamy w
bliźniaku, po drugiej stronie są takie same drzwi nad nimi okno łazienki na
piętrze. Do tego okienka, które jest nad wanną można się wspiąć po ganku nad
drzwiami i 1 listopada jakiś idiota wystraszył ją kiedy się kąpała. Ona się
podnosi z wanny a za okienkiem twarz faceta w białym kapturze darła się
niesamowicie. Niestety brat dowcipnisia nie dogonił bo ten przeskoczył przez
płot do sąsiadów.

[morgen_stern]

Twoja historia przypomniała mi przygodę mojej siostry.. Wyszła z łazienki,
spojrzała w okno i zobaczyła za nim stojącego i gapiącego się faceta. Sytuacja
może nie nie niezwykła, ale mieszkaliśmy na 7 piętrze w bloku bez balkonów..
Robotnicy ocieplali budynek jeżdżąc na takim dźwigu

[gagunia]

hehe. Ja miałam podobna przygodę, ale w piwnicy. W liceum byliśmy na wycieczce w
Krakowie i nocowaliśmy w jakimś hotelu robotniczym czy czymś takim. Prysznice
były na piętrach i w piwnicy. Chodziłyśmy z dziewczynami do piwnicy, bo na
pietrach zawsze były kolejki. Ja brałam prysznic w kabinie przy oknie- takie
małe, zakratowane okienka tuz nad ziemią były (widok z zewnątrz), a wewnątrz to
okno na wysokości mojej głowy było. Otwarte, bo to maj był, gorąco. I nagle w
tym okienku ryj jakiegoś gościa. Trzasnęłam tym oknem o mało nie wyleciało z
zawiasem, a sama zaczęłam spierdzielać spod prysznica.


A boję się dzielnic menelowskich, miejsc nieoświetlonych, wyludnionych, ciemnych
bram. Szpitale tez kojarzą mi się źle i nie znoszę do nich chodzić.

[croyance]

Nasza sasiadka zauwazyla kiedys przez okno sypialni obcych facetow,
ktorzy wspinaja sie na jej dach. Wpadla w okropna panike, na
czworakach - zeby przez okno jej nie zauwazyli - zadzwonila po
policje.

Okazalo sie, ze jej maz zapomnial jej powiedziec, ze zamowil ekipe
pod nazwa 'Szalone Pedzle' do renowacji dachowek czy czegos tam.
Poniewaz faceci byli dorabiajacymi studentami, nie mieli zadnych
profejsonalnych strojow, nie przyszlo im tez do glowy zadzwonic do
drzwi i sie przedstawic, tylko wlezli na dach i juz

Z tych Szalonych Pedzlow smialo sie cale osiedle przez wiele lat.

[mama-maxa]

my dwa lata temu byliśmy na wakacjach w Brennej, tam na takim
zadupiu stoją kampingi i w łazience tez było okno. Jak wyszłam spod
prysznica, zobaczyłam jakiegoś starucha w oknie, mało zawału nie
dostałam, a facet lubił sobie wczasowiczki pooglądać.

[dag_dag]

Tak, było to nad wysuszonym Great Salt Lake...
Od samego początku w ogóle nie chciałam tam jechać, jakąś dziwną niechęć czułam
do tego miejsca. No ale pojechaliśmy: najpierw trzeba było przejść przez
opuszczony pawilon, w którym stała nieruchomo taka okrągła starodawna karuzela z
konikami. W tym pawilonie leżały stare kosze wiklinowe, leżaki w paski. Wszystko
bardzo zaniedbane, poobdzierane, zakurzone. W kącie leżały resztki jakiegoś
zwierzaka chyba i robaki, bleee. Wychodząc stamtąd na plażę, idąc w kierunku
wysuszonego jeziora oślepiło nas słońce i po chwili dopiero zauważyliśmy, że
chodzimy już po dnie jeziora, po skamieniałej soli, w której są szkielety, pióra
i wystają dzioby wielkich czarnych ptaków. No wtedy to ja już spiep... stamtąd
nieźle. Na do widzenia natknęłam się przy wyjściu na duży plakat o zaginionym w
tym miejscu dziecku, nastoletniej meksykance. Mówiłam żeby tam nie jechać, nigdy
więcej tam nie pojadę...

[aandzia43]

Szpital (i to wcale nie szpital "Krolestwo"

[croyance]

Domy opieki dla starszych osob. Ostatnio widzialam jeden taki, ze
wolalabym sie zabic chyba, niz tam trafic (ale za to dla rownowagi
widzialam potem taki z barem, kinem i super obsluga).

[hrabina_murzyna]

Ja strachobździl jestem to i miejsc takich mam wiele. Nie chodzę
sama do piwnicy, bo mam wrażenie, że tam jakiś sam0obójca wisi
sobie. Szpital, nie leżałam, ale nie czuję się tam dobrze,
szczególnie nocą. Pamiętam jak przechodziłam z mężem między
budynkami szpitalnymi takim podziwmnym przejściem, trzęsłam tyłkiem,
potem mi powiedział, że to korytarz kostnicy jest. Brrr, nocą ta
cisza głucha i stukanie korków po posadzce. Aż mam dreszcze

[emigrantka34]

Dwa lata temu mialam watpliwa przyjemnosc polgodzinnego pobytu (sama!) w
windzie, ktora sie zepsula i w ktorej zabraklo swiatla (dodam - windzie z
zasuwanymi szczelnie drzwiami, przez ktore swiatla nie przeswituje ani nie
slychac Twojego wrzasku). Z uwagi na ciemnosci i brak swiatla nie moglam trafic
w awaryjny qrkq wodna guzik. Malot to bylo przyjemne - delikatnie mowiac.

[hrabina_murzyna]

O właśnie i wieżowców się boję. Windy szczególnie, ale schodami też
bym nie poszła. Na studiach mieszkalam w takim starym bloku i tam
była winda taka z zamykanymi drzwiczkami. Jak nie zamknęło się
drzwiczek to nie pojechała. Skrzypiała tak okropnie, a ja na 8
piętro jeżdziłam. Horrror. Kiedyś poszłam schodami, a tam korytarze
wielkie, kręte, ciemne. Nigdy więcej.

[heca7]

Ha! przypomniało mi się, że miałam jeszcze jedną sytuację straszną. Tym razem w
szpitalu położniczym. Budynek na chyba 4 kondygnacje w środku kręci się klatka
schodowa. Na każdym piętrze inny oddział. Patologia, sprawy kobiece, położnictwo
i tzw, sepsa dla kobiet które urodziły będąc chore na jakieś choroby zakaźne.
Każde piętro ma swoją stołówkę, dyżurkę pielęgniarki itd. Sepsa jest w
przyziemiu z niego przechodzi się podziemnymi korytarzami na inne oddziały. A że
zwykle mało jest takich zakaźnych pacjentek to jest tam tylko jedna sala
5-osobowa i 1 izolatka. Pozostałe pomieszczenia to magazyny, zabiegowy, stołówka
itd. I teraz sobie wyobraźcie że ja tam trafiam. Jestem ja i druga dziewczyna.
Po paru dniach dostajemy swoje dzieci(zap. płuc). I ona wychodzi pierwsza. Ja
zostaje na 2 noce sama z synkiem. Na CAŁYM piętrze jestem tylko ja.Światła na
korytarzach wygaszone. Pielęgniarka nocna schodziła tylko parę razy bo to był
gorący okres, dużo cesarek, brakowało miejsc i personelu. Myślałam, że umrę ze
strachu

[hrabina_murzyna]

Ja bym uciekła

[emigrantka34]

ja tez

[madame_edith]

Ja to w ogóle jestem straszny gieroj i bać się iść siku we własnym domu to dla
mnie normalka, z tego względu 997 w życiu bym nie obejrzała.
Ale do rzeczy, oprócz kilku wyżej wymienionych przeraża mnie totalnie myśl o
pustej zajezdni autobusowej, czy takiej z lokomotywami. Durne to strasznie, ale
ja się potwornie boję takich pustych wielkich maszyn.

[hrabina_murzyna]

Eee 997 to ja bym obejrzała, kryminał też i nawet niespecjalnie bym
chatę sprawdziła czy na noc dobrze pozamykana. Ja to się kochana
duchów boję, skrzypiącej podłogi. U mojej mamy tak skrzypi podłoga,
w nocy słychać odgłosy jakby ktoś chodził normalnie. Ale za to w
moim osobistym domu niczego się nie boję, nawet tych duchów. Czasem
tylko w środku nocy jak idę siku to w lustro nie patrzę coby kogoś
nie zobaczyć

[thaures]

Nieraz potrafię się sama nakręcić.Spędzamy zawsze wakacje za granicą, wychodzę
sobie sama na grzyby ok 18-19 ( bo chyba tylko ja je tam zbieram) i kiedyś
chodząc po lesie zobaczyłam oczami wyobraźni nagłówek w gazecie-młoda Polka
zamordowana w lesie.
Miałam serce w gardle, zasuwając do domu pewnie parę prawdziwków ominęłam, he,he..
Może nie o to to chodziło autorce wątku,ale dla mnie takim miejscem
najprawdziwszej grozy jest schronisko dla zwierząt.

[mama-maxa]

u moich teściów jest na samym strychu przejście z klatki do klatki i
czasem jak nie jeźdxi winda, idziemy tamtędy...brrr zawsze mam
wrażenie, że ktoś tam czeka za murkiem...

nie lubie pustych miejsc, dziwnych

Kiedyś czekałam w Bonn na autobus do Polski, przy jakims cmentarzu,
za dworcem kolejowym, byłam tylko ja i dwóch gości, a autobuś za
diwe godziny...jezu najdłuższe 2 godz w moim życiu

[denea]

Smakowity wątek, można się nakręcić bardziej niż niejednym
horrorem

Raz zdarzyło mi się coś takiego. To było na początku spotykania się
z moim mężem. Zatrzymaliśmy się na bocznej dróżce, koło jakiejś
ruiny, żeby się w spokoju pomigdalić ;P Poobcałowywać, znaczy, bo to
naprawdę początki były.
Jesienny wieczór, ciemno, pusto, odludnie. Nie wiedzieć, czemu
strasznie się czułam spięta i zdenerwowana, miałam wrażenie, że nas
ktoś obserwuje. Straszno mi było i chciałam stamtąd jak najszybciej
spadać.
Więc spadliśmy i wtedy powiedziałam mojemu, że jakoś tak dziwnie mi
tam było... a ten głupek że w tej ruince się jakiś czas wcześniej
rodzina spaliła.
Brrr !