Calowanie w reke.

[Gość: TROY]

Podczas pobytow w Polsce rzuca mi sie czesto w oczy
powitania damskiej czesci towarzystwa pocalunkiem w reke.
Nie czynie tego,bo w Niemczech gdzie doroslem i mieszkam bylby
to pewnie "dziwny" czyn,spotkajacy sie ze zdziwnieniem.
Czy ta (w pewnych momentach... :) "ladna"
tradycja wywodzi sie z Polski? czy z Francji,gdzie
zaobserwowalem podobne zachowania?

[lucy_z]

Gość portalu: TROY napisał(a):

> Podczas pobytow w Polsce rzuca mi sie czesto w oczy
> powitania damskiej czesci towarzystwa pocalunkiem w reke.
> Nie czynie tego,bo w Niemczech gdzie doroslem i mieszkam bylby
> to pewnie "dziwny" czyn,spotkajacy sie ze zdziwnieniem.
> Czy ta (w pewnych momentach... :) "ladna"
> tradycja wywodzi sie z Polski? czy z Francji,gdzie
> zaobserwowalem podobne zachowania?

W Polsce jeszcze jest ten zwyczaj. Stosują go raczej panowie w średnim wieku
i starsi. Młodzi uważają, że to przeżytek itd, często słyszę taką opinię!
Uważam, że jest to miły gest ale nigdy nie oceniam negatywnie jeżeli tego
mężczyzna nie zrobi;)
Bardziej zachwycają się tym gestem albo są zaskoczone kobiety, cudzoziemki! :)

[Gość: sharky]

W Anglii mozna za cos takiego dostac po buzi albo byc oskarzonym o molestowanie
seksualne hehe.

[Gość: les1]

Wiem co masz na mysli...:-)))
Coz....tamte sa...hmm...kompletnie inne?.....:-)))

[o__o]

Mnie całowanie w ręke krępuje...bardzo tego nie lubię...Panowie, zlitujcie
si....nie róbcie tego :(((

[belissarius]

Kiedy Kwaśniewski pocałował w rękę Laurę Bush, ta spłonęła i wyglądała jakby jej kto złotego jaguara z
rubinowymi klamkami podarował. Ten zwyczaj wywodzi się z średniowiecznego kodeksu rycerskiego
Europy i w Polsce przetrwał w stanie szlacheckim (podobnie jak zwracanie się przez "pan" lub "pani",
aczkolwiek "panicz" i "panienka" dawno wyszły z użycia) i dotrwał do naszych czasów. We Francji, gdzie
mieszkałem ok. roku ma to lekki podtekst erotyczny, a w sensie grzecznościowym zawarowane jest dla
wąskiego kręgu osób wysoko postawionych (np. gdy przedstawiono mnie Hrabinie Paryża zwrócono mi
uwagę, że należy pocałować ją w rękę), natomiast wśród znajomych bardziej rozpowszechnione jest
obcałowywanie sobie nawzajem powietrza w okolicach uszu. Zupełnie tak, jak w Ameryce zapewnianie
siebie nawzajem o doskonałym samopoczuciu.
Pozdrawiam, Piotr

[belissarius]

Acha, jeszcze jedno: nie zawsze całuję kobiety w rękę. Mniej więcej wyczuwam, kogo można. Ale do szału
doprowadzają mnie te kobietony, które silą ciągną męską dłoń ku dołowi (podobnie zresztą jak te, które
podają tzw. "łabądka" � przedramię uniesione, dłoń opuszczona lekko ku dołowi, ze wskazaniem "całuj!").
Kobieta winna podawać rękę normalnie, ale bez wymuszeń. Nie lubisz całowania? Podaj rękę mocno,
twardo, krótko. Prawdziwy mężczyzna z miejsca pojmie o co biega...

[Gość: Stefan]

belissarius:
> do szału doprowadzają mnie te kobietony, które silą ciągną męską dłoń ku
> dołowi (podobnie zresztą jak te, które podają tzw. "łabądka" ( przedramię
> uniesione, dłoń opuszczona lekko ku dołowi, ze wskazaniem "całuj!").

Piotrze, Ty o tym w czasie teraźniejszym?! Oba zachowania pamiętam z
zamierzchłego dzieciństwa: tak robiły moje podstarzałe ciotki. Kobiety dawno
już tego nie robią, przynajmniej w Polsce. A może to ja żyję w jakimś
wyizolowanym półświatku?

Chyba źle interpretujesz ,,łabądka''. To nie był nakaz ,,Całuj!'', to była
grzeczność w stosunku do całuśnika wywodząca się z czasów, gdy jasne było, że on
i tak pocałuje. Otóż przy całowaniu w rękę nie wolno było tej ręki podnosić do
ust, należało się do niej schylić. Kobieta w trosce o kark całującego mężczyzny
podnosiła przegub, żeby mu było bliżej.

- Stefan

[fritzek]

całowanie w rękę jest obrzydliwe!!!jedyna forma jaką dopuszczam,to całowanie
przez najbliższych przyjaciół.poza tym szlaban.w dziecinstwie nienawidziłam
obcałowywania przez ciotki i wujków,które było niezbędnym rytuałem powitalno
pożegnalnym.d0o tej pory przechodzą mnie dreszcze na samo wspomnienie tej
wylewności uczuć.