Wizyta premiera Leszka Millera w Chojnicach

[Gość: Mirek]

Czytając tą wiadoość poczułem się jak za starych czasów...
Malowanie trawy na zielono.... Niech ten premierzyna wpadnie do
sąsiedniej Kościerzyny. Tu obcina się fundusz szpitala o ok 20%.
Co daje w przeliczeniu 50% mniej pacjentów.
Dlaczego prominenci odwiedzają "nowości"?
Może by się w końcu spotkali z rzeczywistością...
Ps: Pierwszy i ostatni raz tu byłem

[Gość: gallux]

przegiął nasz leszek M.
" odpowiadał Miller. - Irlandia, która startowała w Unii z tego
samego pułapu co my, zrównała pensje z pozostałymi krajami po
25 latach. Myślę, że w Polsce nastąpi to szybciej, bo
dysponujemy dziś zupełnie nowymi technologiami. "

jakie 25 lat irlandii w UE??
co ten jełopa chrzani??
jakie technologie??
:))
to chyba jest technologia "taczki pomalowanej na czerwono"

Chojnice bezpieczne ?

[gdanskaa]

I tak dobrze, że do Młodzieży Wszechpolskiej nie otworzyła ognia
młodzieżówka z Millerjugend (np. Emil i Milimetr).

Miller łże jak pies. Miller to polityczny trup. Najbardziej by
pomógł referendum gdyby podał się do dymisji, bo jak słyszę że
do głosowania ZA zachęca Miller to mi się odechciewa głosowania.

[Gość: Elzbieta Gawlas]

Europejska Doktryna Breżniewa

Artykuł 17i 29 Traktatu Amsterdamskiego wyraźnie stanowi o istnieniu
organizacji pod nazwą „Unia Zachodnioeuropejska”, odmiennej od
organizacji pod nazwą „Unia Europejska”.
Fakt istnienia „Unii Zachodnioeuropejskiej” został przed
społeczeństwem zatajony, co należy traktować w okresie przed referendum jako
próbę oszustwa.
Postanowienie „Unia Zachodnioeuropejska otwiera Unii Europejskiej dostęp
do... sił zbrojnych przy zwalczaniu kryzysu, włącznie ze środkami....budowania
pokoju”, wyrażone prostym językiem brzmi: „zbrojne zwalczanie
kryzysu” nazywa się Interwencją lub agresją, a „budowanie
pokoju” po zbrojnym zwalczeniu kryzysu nazywa się okupacją.
Art.17 stanowi o militarnym i policyjnym aspekcie zależności między Unią
Zachodnioeuropejską a Unią Europejską. W pozostałych artykułach (1- 53 )
Traktatu brak jest innych postanowień na temat Unii Zachodnioeuropejskiej.
Art. 40 wprowadza zaskakujące rozróżnienie między „Radą”, która w
myśl art.4.powinna być rozumiana jako „Rada Europejska” a
”Radą Europejską”:
Art. 40 (K12) /fragment/ „”Rada może zażądać kwalifikowaną
większością głosów aby skierować problem do Rady Europejskiej dla
jednomyślnego podjęcia uchwały”.

Dla ułatwienia, wypisałem z treści art. 17-tego i 29-tego te fragmenty, które
jednoznacznie mówią o rozłączności pojęć „Unia” oraz „Unia
Zachodnioeuropejska”. (W załączonym pełnym tekście te fragmenty są
podkreślone)

Unia Zachodnioeuropejska (UZE) jest integralnym elementem rozwoju Unii,
otwiera Unii dostęp do potencjału operacyjnego, a w szczególności.../ust.2./
sił zbrojnych przy zwalczaniu kryzysu, włącznie ze środkami mającymi na celu
budowanie pokoju.

... Unia wspiera natomiast bliskie instytucjonalne stosunki z Unią
Zachodnioeuropejską w płaszczyźnie możliwości integracji Unii
Zachodnioeuropejskej z Unią, jeżeli Rada Europejska tak postanowi.
... Unia zwraca się do Unii Zachodnioeuropejskiej o wypracowanie i realizację
jej decyzji...
... Uprawnienie Rady Europejskiej do ustalania wytycznych zgodnie z artykułem
J.3 obowiązuje także w odniesieniu do Unii Zachodnioeuropejskiej, w tych
sprawach , w których Unia zwraca się do Unii Zachodnioeuropejskiej.
Jeżeli Unia zwraca się do UZE w celu wypracowania i realizacji decyzji
dotyczących zadań wymienionych w ustępie 2, .... Rada przyjmuje w porozumieniu
z organami Unii Zachodnioeuropejskiej niezbędne regulacje....
4.Postanowienia tego artykułu nie sprzeciwiają się rozwojowi bardziej ścisłej
współpracy pomiędzy dwoma lub więcej państwami, jak również w ramach UZE i
Sojuszu Atlantyckiego, o ile nie narusza to.....
Artykuł 29 (K.1) / fragment/
....W Protokóle do art. 17 Traktatu o Unii Europejskiej zostało postanowione:
„Unia Europejska wspólnie z Unią Zachodnioeuropejską wypracuje, ....
regulacje ... współpracy pomiędzy Unią Europejską a Unią
Zachodnioeuropejską. ...


Andrzej Gwiazda





Traktat Amsterdamski
(jest to przepisany fragment)
Artykuł 17

1. Wspólna polityka zagraniczna i polityka bezpieczeństwa obejmuje wszystkie
problemy, dotyczące bezpieczeństwa Unii. Należy do tego również stopniowe
wdrażanie wspólnej polityki obronnej zgodnie z akapitem 2, mogącej doprowadzić
do wspólnej obrony, gdy Rada Europejska tak postanowi. W takim przypadku
zaleca ona państwom członkowskim przyjęcie uchwały, która byłaby w zgodzie z
przepisami ich prawa konstytucyjnego.
Unia Zachodnioeuropejska (UZE) jest integralnym elementem rozwoju Unii,
otwiera Unii dostęp do potencjału operacyjnego, a w szczególności w związku z
zadaniami, o których mówi ustęp 2. Wspiera ona Unię w określaniu obronnych
aspektów wspólnej polityki zagranicznej i polityki bezpieczeństwa zgodnie z
tym artykułem. Unia wspiera natomiast bliskie instytucjonalne stosunki z Unią
Zachodnioeuropejską w płaszczyźnie możliwości integracji Unii
Zachodnioeuropejskej z Unią, jeżeli Rada Europejska tak postanowi.
W takim przypadku zaleca ona państwom członkowskim przyjęcie uchwały zgodnej z
przepisami ich prawa konstytucyjnego.
Według tego artykułu polityka Unii nie narusza szczególnego charakteru
polityki obronnej i polityki bezpieczeństwa niektórych państw członkowskich i
respektuje, wynikające z paktu Północnoatlantyckiego zobowiązania danych
państw członkowskich, które upatrują urzeczywistnienia swojej wspólnej obrony
w Organizacji Paktu Północnego Atlantyku oraz jest uzgodniona ze wspólną
polityką obronną i polityką bezpieczeństwa, ustaloną w ramach tego Paktu.
Stopniowe ustanowienie wspólnej polityki obronnej, będzie wspierane, gdy
państwa członkowskie uznają to za właściwe, drogą współpracy między nimi w
dziedzinie zbrojeń.
2.Problematyka tego artykułu obejmuje zadania humanitarne i ratownicze oraz
zadania mające na celu utrzymanie pokoju jak również zadania sił zbrojnych
przy zwalczaniu kryzysu, włącznie ze środkami mającymi na celu budowanie
pokoju.
3. Unia zwraca się do Unii Zachodnioeuropejskiej o wypracowanie i realizację
jej decyzji i działań dotyczących obronności.
Uprawnienie Rady Europejskiej do ustalania wytycznych zgodnie z artykułem J.3
obowiązuje także w odniesieniu do Unii Zachodnioeuropejskiej, w tych
sprawach , w których Unia zwraca się do Unii Zachodnioeuropejskiej.
Jeżeli Unia zwraca się do UZE w celu wypracowania i realizacji decyzji
dotyczących zadań wymienionych w ustępie 2, wszystkie państwa członkowskie
mogą brać pełny w nich udział. Rada przyjmuje w porozumieniu z organami Unii
Zachodnioeuropejskiej niezbędne regulacje praktyczne, tak by państwa
członkowskie, które biorą udział w danych zadaniach mogły w pełni i na równych
prawach uczestniczyć w planowaniu i podejmowaniu decyzji.
Uchwały, które dotyczą obronności, odnoszące się do spraw, o których mowa w
niniejszym ustępie, podejmuje się nie naruszając polityki i obowiązków, o
których mowa w akapicie 3 ustępu 1.
4.Postanowienia tego artykułu nie sprzeciwiają się rozwojowi bardziej ścisłej
współpracy pomiędzy dwoma lub więcej państwami, jak również w ramach UZE i
Sojuszu Atlantyckiego, o ile nie narusza to i nie utrudnia współpracy
przewidzianej w tym tytule.
5.Dla wspierania celów określonych w tym artykule, jego postanowienia będą
zmieniane zgodnie z postanowieniami artykułu N.

Artykuł 29 (K.1) / fragment/
....W Protokóle do art. 17 Traktatu o Unii Europejskiej zostało postanowione:
„Unia Europejska wspólnie z Unią Zachodnioeuropejską wypracuje, w
przeciągu roku po wejściu w życie Traktatu Amsterdamskiego regulacje w
przedmiocie ściślejszej współpracy pomiędzy Unią Europejską a Unią
Zachodnioeuropejską. ...

-------------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------

[Gość: Elzbieta Gawlas]

Georg Brandes


WRAŻENIA Z POLSKI
(1885)

W y j ą t k i

... W roku 1795 nastąpił trzeci i ostatni rozbiór Polski. Państwa polskiego
odtąd już nie było.

Ale istniał jeszcze naród polski. Ten naród, który miał pod dostatkiem
bohaterskich, rycerskich wspaniałych, bezużytecznych cnót, ale cnót
użytecznych, obywatelskich posiadał znacznie mniej. Naród pełen zapału i
niepraktyczny, szlachetny i niesolidny, rozkochany w zbytku i niezrównoważony,
tryskający życiem i lekkomyślny - naród, który nigdy nie cierpiał twardej,
nudnej pracy i zawsze kochał mocne lub wyszukane rozkosze zmysłów i ducha, ale
nade wszystko, aż do szaleństwa, niezawisłość, wolność aż po liberum veto; i
który nawet teraz, kiedy niezawisłość i wolność utracił, pozostał swojej
starej miłości wierny.

Ten przepojony ufnością i prostolinijny naród wojowników, zawsze gotowy do
ofiary z życia w zamian za obietnicę, której nikt nie ma zamiaru dotrzymać...

... Polacy są pelni temperamentu jak południowcy, ale nie przeszli szkoły
Macchiavellego i brak im politycznej mądrości Włochów, którzy pozwolili
Francuzom wyciągać za siebie kasztany z ognia. To jest naród, którego legiony
Napoleon skłonił z łatwością, by wykrwawiały się dla niego na stu bitewnych
polach: wystarczyło, że wymachiwał przed nimi białym orłem...

... Gościnność jest bardzo wielka i w bardzo dobrym guście. Rzadkie poczucie
taktu - to cecha wrodzona Polaków. Niech mi wolno będzie w związku z tym
wspomnieć z wdzięcznością tę elegancję, z jaką przyjęto mnie w Warszawie.
Zawieziono mnie do obszernego luksusowego mieszkania, pełnego rzadkich obrazów
i książek; moje nazwisko widniało na drzwiach; na biurku leżały wizytówki z
moim warszawskim adresem; opiekowało się mną dwóch służących, którzy znali
obce języki.

Gościnność jest głęboko zakorzenioną cechą Polaków; w stosunku do cudzoziemców
potęguje ją zapewne to, że obcy w naszych czasach tak rzadko odwiedzają
Polskę, ale główną przyczyną tej dzisiejszej wybujałej gościnności,
świadczonej przez Polaków także sobie wzajem, jest bezprzecznie fakt, iż życie
towarzyskie musiało stać się tak zupełną namiastką życia publicznego.

***

... Polska zmienność w niczym nie przypomina francuskiej. Zmienność Francuzów
objawia się głównie w życiu publicznym, wszędzie tam, gdzie występują oni w
masie, jako zbiorowisko lub jako naród. Polega ona na nagłej zmianie nastroju,
za którą jednostka nie czuje się odpowiedzialna. Zmienność Polaków natomiast
jest natury osobistej, bierze się częściowo z pogoni za nowością, częściowo
zaś z instynktownej tęsknoty do uniwersalizmu.

We Francji dobrze zrozumiały, mądry, nierzadko subtelny egoizm jest zasadą,
która z rodziców przechodzi w spadku na dzieci, nauką zaszczepioną im już w
kołysce i kierującą z reguły całym ich dalszym życiem...

... Całkiem inaczej rzecz przedstawia się w Polsce, gdzi młody człowiek w
życiu prywatnym daje się raczej powodować kapryśnym instynktem niż mądrym
egoizmem i gdzie jedyna wspólna sprawa - utrata ojczyzny, brak niepodległości,
mowa ojczysta, narodowa literatura i sztuka - góruje twardo i niezłomnie nad
wszystkimi koniunkturalnymi przeobrażeniami.

Niewola więc sprawiła, że dzisiaj nie można już mówić i polskiej niestałości w
sprawach najwyższej wagi, ale za to w sferze życia osobistego ta narodowa wada
pleni się jak nigdy przedtem.

Bo i co ma ze sobą począć młody uzdolniony człowiek w rosyjskiej Polsce?
Załóżmy, że studiuje prawo. Jeśli zechce później zostać sędzią albo
urzędnikiem, obojętne jakim, postawi siebie tym samym poza nawias
społeczeństwa...

... Trzeba mieć nieustannie przed oczami ten enegiczny z natury lud, którego
energia nie może znależć ujścia, ten żołnierski naród, którego synowie tylko
pod przymusem idą do wojska, a już nikt z nich nie wybiera dobrowolnie kariery
oficerskiej; naród wyjątkowo ambitny, dla którego dostęp do wszystkich
wyższych stanowisk i urzędów pozostaje zamknięty a zaszczyty i odznaczenia nie
wchodzą w rachubę, gdyż dochrapać się do nich można jedynie wyrzekając się
własnych przekonań lub odmawiając solidarności z rodakami; naród, który nigdy
nie miał wielkiej burżuazji ale dąży do przyswojenia sobie mieszczańskich
zalet, jednakże warunki, w których żyje obecnie stanowią nieprzerwaną zachętę
do niestałości; lubiący zabawę naród ze stolicą, gdzie nie ma lokali
rozrywkowych; naród z żywym nieposkromionym zacięciem do polityki, któremu
uniemożliwiono wszelką polityczną edukację, ponieważ nie wolno mu wybierać
swoich przedstawicieli i decydować o sprawach państwowej wagi, a jego
polityczna prasa jest calkowicie wyprana ze wszystkiego, co naprawdę
polityczne; mówić o politycznych gazetach w Polsce to mniej więcej to samo, co
mówić o marynistycznych czasopismach w Szwajcarii.

Trzeba więc pamiętać o tym narodzie, stworzonym do otwartego swobodnego
istnienia w pełnym blasku działalności publicznej, a zepchniętym teraz
całkowicie w światłocień życia prywatnego; trzeba pamiętać o tym narodzie,
który od zarania dziejów z egzaltacją bronił praw jednostki przeciwko wladzy
państwa, a dzisiaj zmuszony jest żyć bez żadnego prawnego zabezpieczenia przed
nadużyciami ze strony przypadkowych dygnitarzy i dla którego Sybir jest tym
samym, czym dla nas innych choroba, która może nadejść, kiedy jej się najmniej
spodziewamy!...

... Życie w Warszawie jest n e r w i c ą , powiedział mi jeden z
najwybitniejszych ludzi w mieście. Na dłuższą metę nikt nie jest w stanie tego
wytrzymać.

***

... Może i nie ma w gruncie rzeczy lepszego wychowania narodowego niż to
tutejsze, gdzie nikt kto naprawdę zasłużony nie zdobywa nigdy nagród, tytułów
ani odznaczeń i gdzie oficjalny symbol hańby - strój więzienny - jest otoczony
powszechną czcią.

Każde warszawskie dziecko, które codziennie mija pomnik Paskiewicza, każde
dziecko w tym mieście, zmuszone do ciągłego patrzenia na obelisk z nazwiskami
zdrajców przystrojonymi w laur, oswaja się już od niemowlęctwa z myślą, że ci,
których władza fetuje, nie zawsze są najlepsi, a nie zawsze są najgorsi ci,
których władza gnębi.

Wiedzę o tym, co jest prawdziwie na tym padole godne chwały, a co prawdziwie
zasługuje na potępienie, co to naprawdę sprawiedliwość, co wielkość, a co
małość - tę wiedzę, będącą sednem nauki chrześcijańskiej, wszyscy tutaj, nawet
ci najmniej zdolni, mają w koniuszkach palców. Cóż za szkoła życia! - Myślę,
że Polska jest jedynym krajem, gdzie chrześcijaństwo, w swojej pierwotnej
formie, przetrwało po dziś dzień jako żywa siła społeczna i to zarówno wśród
chrześcijan jak i nie-chrześcijan.

Imienia Polski nie ma na mapie Europy. Naród polski nie liczy się między
europejskimi narodami. Jego synom i córkom obca przemoc narzuciła niewolę i
nędzę. Język polski jest prześladowany i tępiony.

Wsród możnych tego świata nie ma naród polski ani jednego przyjaciela, ma
natomiast potężnych, bardzo potężnych i niezmordowanie aktywnych wrogów.
Wrogowie ci są na jego nieszczęście pierwszymi mocarzami na kuli ziemskiej.

Ale za to najlepsi i najbardziej ludzcy w każdym z narodów świata są - wierzę
w to - przyjaciółmi Polski.

Obraz Polski to wizerunek narodu, który nie tylko skazano na śmierć, ale, jak
mówi Cheruliez, pogrzebano żywcem; który jednak na przekór wszystkiemu próbuje
wciąż na nowo unieść wieko swojej trumny, pokazując, że jego siły żywotne nie
są bynajmniej wyczerpane.

Mamy przed sobą naród, którego nerwy są napięte do ostateczności, ponieważ
musi on dzień po dniu walczyć o swoją egzystencję, zamiast jak inne ludy z
niej korzystać. Naród pochłonięty całkowicie swoją sprawą narodową - a
przecież ta sprawa narodowa nie jest niczym innym jak ludzką sprawą, sprawą
ogólnoludzką.

Dlatego kocha się Polskę nie tak jak się kocha Niemcy albo Francję albo
Anglię, ale tak jak się kocha wolność. Bo czymże jest miłość d

Nieżetelena relacja M. Sandeckiego

[Gość: observer]

Z przykrością muszę stwierdzić, że artykuł M. Sandeckiego jest
co najmniej nierzetelny. Można odnieść wrażenie, że ten
dziennikarz największego dziennika pisanego w kraju nie b ył
obecny w Chojnicach podczas wizyty L. Millera w Chojnicach.
Młodzi prawicowcy do końca "wiecu" stali w jednym miejscu i nikt
ich nie wypchnął z rynku. Czynnie zaatakował ich natomiast jeden
z mieszkańców Chojnic (czyt. użył przemocy), nie skąpił w ich
kierunku wyzwisk. Ten człowiek, były nauczyciel wf'u, ongiś
podobno złamał szczękę swojemu uczniowi. Kolejna nieścisłość:
nie tylko Młodzież Wszechpolska gwizdała, byli tam również
przedstawiciele Unii Politykiki Realnej, Prawa i Sprawiedliwości
oraz Ligi Polskich Rodzin. "Kto jest za UE, ten gwiżdże" -
powiedział Miller, a Sandecki pisze, że wprawił tym w
konsternacje młodych prawicowców. To bzbura - oni gwizdali
dalej, nie udało się premierowi "zbić ich z tropu". Powołanie
się przez Millera na autorytet papieża spowodowało głośny
sprzeciw prawicowców! O tym Sandecki już nie napisał.
Przewidziane były odpowiedzi na pytania chojniczan, Miller z
tego zrezygnował - o tym też Sandecki nie napisał. A dlaczego
Miller nie odpowiadał - chyba się wszyscy domyślają. Ten artykuł
śmiem nazwać przykładem kompletnej ignorancji i lekceważenia
czytelników.

[Gość: przem]

Przedstawiciele PiS- u, gdyby przyjechał do Chojnic np. L czy J Kaczyński, W.
Walenciak czy L. Dorn i namawiali za przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej
też by ich wygwizdali ?
To chyba ludzią przynajmiej z PiS-u chodziło o wygwizdanie Millera, a nie UE.