Starsi chcą użyć życia

[Gość: Akrywna z TKKF]

Więcej nt.jak starsi chcą aktywnie żyć na www.tkkf.org.pl/rekreacja_ruchowa/

To jest bardzo ważny temat

[Gość: nnnnnn]

Wspaniale, że są robione tego typu badania. Mam nadzieję, że starsi ludzie
będą kiedyś dobrze i kulturalnie obsługiwani w urzędach, bankach sklepach,
itp. Na razie jest z tym słabo, obsługa placówek jest zwykle nieprzygotowana
do kontaktu ze starszym człowiekiem. Nie mówiąc o trudnościach w załatwianiu
spraw przez infolinie telefoniczne (słuch, kody klienckie) itd. Pomagam
rodzicom mierzyć się ze współczesną info-rzeczywistością i mam z tym urwanie
głowy!

Starsi chcą użyć życia

[gdl4519]

Rozkłady jazdy na przystankach z malutkimi,a przede wszystkim ściśniętymi
cyferkami to mnie najbardziej denerwuje.Nie mam szczególnie silnych okularów,ale
z odczytaniem rozkładu zawsze mam trudności. Planetobus miał rozkłady bardzo
czytelne.ZTM nie stać na powiększenie kartki?

Starsi chcą użyć życia

[Gość: pongo]

a mnie brakuje sklepów z odzieżą klasyczną, bo wiekszość to oferta
dla młodych (spodnie biodrówki, sweterki do pępka itp.),
w Niemczech są takie sklepy czemu nie u nas?
jeszcze kilka lat i seniorów (cokolwiek to znaczy) będzie przybywać
lawinowo, czas się przyzwyczaić do tej myśli i do tej kategorii
konsumentów

Cena wyjścia do kościoła

[luccio1]

Starsza Pani idzie, jak co dzień, na wieczorną Mszę i Różaniec.
Kościół zabytkowy - w murach zimno, ogrzewanie mimo późnej jesieni nie włączone
przez oszczędność.

Już po godzinie spędzonej bez ruchu fizjologia daje znać o sobie; po
półtorej-dwu staje się to już dokuczliwe.

Przy kościele nie ma toalety dostępnej dla wiernych.

Wobec tego Starsza Pani truchta o lasce do domu, który na szczęście znajduje się
niedaleko - na teraz półgodzinny spacer (kiedyś wystarczyłby kwadrans...).

Ale któregoś szczególnie chłodnego dnia Pani, znalazłszy się na ulicy przed
kościołem czuje, że za chwilę rozerwie Jej pęcherz. Dojść do domu - nie ma
szans; nie ma też czasu pytać po lokalach, czy pozwolą skorzystać - Pani pamięta
zresztą doskonale z przeszłości, jak w podobnych sytuacjach pokazywano Jej
palcem drzwi z powrotem na ulicę.

Co robić? kościół stoi na rogu dwu zwarcie zabudowanych ulic, w pobliżu
najmniejszego krzaczka, najmniejszego drzewka...

I tak oto Pani w kostiumie i kapeluszu, emerytowana Profesor uczelni wyższej,
skręca na bok do kąta za szkarpą podpierającą ścianę kościoła od zewnątrz; w tym kącie odstawia laskę na bok, podnosi spódnicę i halkę, ściąga "niewymowne", wypina na mur kościelny gołą d... w pasie do pończoch, przykucnąwszy na tyle, na ile się da - i sika na chodnik...
To nic, że tuż obok przechodzą ludzie...

Już jutro, a potem pojutrze, popojutrze - zrobi "po kościele" tak samo, w tym samym miejscu,już z mniejszymi oporami...