szukanie pracy

[justin301]

Wysłałam juz w kilka miejs i cisza. Na dodatek przeczytałam dziś o tym
pokoleniu 1200 brutto i spotkałam też koleżankę, ktora idzie jutro do pracy
za ...1100 brutto.
Czy ktoś jeszcze jest poszukujacy?

[miodzio_k]

ja co prawda nie szukam pracy, ale życzę ci byś szybko ją znalazła. Trzymamay kciuki

[inga75]

ja dopiero przymierzam sie do szukania pracy ale u mnie jest to podwojnie
trudna....chce pracowac w niemczech bo tu aktualnie mieszkam ale moj zawod
wymaga bieglaj znajomosci jezyka plus jezyk specjalistyczny a ja jestem
poczatkujaca uczennica niemieckiego wiec z pracy w zawodzie narazie nici
chce sie uczyc i pracowac na kilka godzin w tygodniu ...bardziej w celu
szlifowania jezyka niz zarobkowy ale praca sprzataczki czy cos podobnego nie za
bardzo mi sie usmiecha.
Zycze owocnych poszukiwan.

[on-na]

Kochana, ja się będę przymierzać do poszukiwań... i zobaczymy co z tego
wyjdzie. Pracę mam, ale właśnie 1200 brutto - od 3 lat! A przedtem prawie rok
bezrobocia Nie narzekam, dobrze, że mam gdzie wracać, ale tam jest po prostu
zero perspektyw na rozwój czy (w przyszłości) zmianę stanowiska i awans. ZERO! A
ja chciałabym zapewnić dziecku lepsze warunki, dobrą szkołę, zajęcia
pozalekcyjne... Pensja mężowska nie wystarczy, a mamy kredyt na karku + teściową
na utrzymaniu

[otaota]

ja też szukam i nic.rozniosłam trochę podań i teraz czekam.
Jak do połowy czerwca sie nikt nie odezwie będę musiała zmienić kierunek
poszukiwać - szukam tylko w szkołach.Muszę być jednak dobrej myśli

[tin_t]

ja też się będę przymierzać za jakieś 2-3 miesiące, pewnie potrwa to trochę, ale
się cieszę, że mam czas na spokojną decyzję.

[malgosia.w]

A ja właśnie znalazłam! Jestem dowodem na to, że to możliwe. Miałam co prawda
pracę, ale bardzo wymagającą (szefowa pracocholiczka, praca po 12 godzin
dziennie, bardzo stresująca atmosfera, tydzień po powrocie z macierzyńskego
straciłam pokarm). Po miesiącu od powrotu do pracy zaczęłam intensywne
poszukiwania i znalazłam! Całkiem niezłe pieniądze, normalny czas pracy, a szef
powiedział mi, że jednym z powodów wybrania mnie na to stanowisko (poza
merytortcznymi oczywiście) było to, że mam ustabilizowaną sytuację osobistą
(mąż, dziecko).
Wszystkie poszukujące trzymajcie się ciepło i nie traćcie wiary w to że się uda.

do malgosia.w

[justin301]

a w jakim mieście?
Do mnie sie nadal nikt nie odezwał (

[doominikaa]

ja rozesłałam ok 30 aplikacji, byłam na 14 rozmowach...
no i się udało. Ale na kilku z tych rozmów padało pytanie - dlaczego w cv pani
nie napisała, ze jest pani na macierzyńskim (w domyśle - bo byśmy w ogóle pani
nie zapraszali...)
ale udaje się i to w łodzi, co Cię Justin mam nadzieję pociesza

do dominikaa

[justin301]

ale ja wysłalam chyba z 5 i to nie dlatego, ze jestem taka jakas nieruchawa
tylko widocznie te studia jakieś moje niechodliwe. Z tego leasingu się
oczywiście nie odezwali co mnie totalnie dobiło.

[addax]

Mi też poszło dość sprawnie. Praca fajna, przy negocjacjach kasy aż byłam
zaskoczona na plus. A najfajniejsze jest to, że wszyscy tam pracujący mają
dzieci urodzone w latach 2004-2006, same maluchy!!! Miejsce - Wrocław
pozdrawiam
adax

zofka (12.09)

[azja811]

Eee tam ja o pracę sie nie martwię....a o podwyżki wlaśnie strajkujemy

do addax

[asia9617]

Cześć
Ja też jestem z wrocławia i urodziłam córeczke dzień po Tobie 13.09 ) Jak tak
odnośnie tego wątku z pracą, chciałam zapytać (jeżeli to nie tajemnica
oczywiście) gdzie udało Ci się dostać prace??/ ja tak zaczynam już myślecieć o
tym,ide jutro zapytać o żłobek dla małej i coś szukać sobie jakiejś pracy.
Pozdrowionka Asia i Ewcia

Wciąż nie wiem, co robić

[alfa36]

Jestem na L4 od stycznia. Zaraz minie pół roku i wtedy pojdę na urlop.
Wypadaloby wrócić do pracy gdzieś w okolicach września. I nie wiem, co zrobić.
Oczywiście przyjmuję wersję, że zdrowie mi pozwoli na powrót do pracy, bo poki
co dachodzę do siebie po 5 miesiącach zwiedzania spitali. Mam jednak mozliwość
urlopu dla poratowania zdrowia i nie wiem, co robić. Już teraz nie mam o czym
rozmawiać z ludźmi z pracy, no a ich wywody zwyczajnie mnie nudzą. Ja siedzę z
dzieckiem i patrzę jak rosnie i opowiadam, ale to z kolei ich nudzi... A żeby
calości obraz dać, to na nic nie mam czasu, bo się zmotywować nie potrafię.
Zawsze bylam aktywna, pracowalam prawie do porodu (wariatka, nawet jak już na
L4 bylam). No i wciąz nie wiem, co zrobić. Z jednej strony moje ukochane
dziecko, ktorym dopiero od niedawna mogę się zajmowa bez pomocy bliskich, z
drugiej- odzywa sie moja wrodzona chęć do pracy i wiecznego biegu.

[asmi7]

Alfa, ja mam podobne dylematy i wieczne rozterki. Przed urodzeniaem Wojtusia
pracowałam na 1,5 etatu, też ciągle w biegu. Bardzo lubię swoją pracę i dlatego
mimo zmęczenia przynosiło mi to dużo satysfakcji. Jestem "rozdarta" w sytuacji
wyboru między pracą a dzieckiem. Dodatkowo zastanawiam sie do której pracy
wrócić.Na chwilę obecną podjęłam decyzję, ze wracam na 1/2 etatu (choć ciągle
waham sie czy nie powinnam na cały)
Ja w Twojej sytuacji, przy możliwości płatnego urlopu dla poratowania zdrowia
skorzystałabym z niego. Nasze dzieci tylko teraz są takie małe i tylko teraz
potrzebują nas w ten szczególny sposób. To już nigy później nie wróci.
Natomiast praca - będzie jeszcze wiele czasu, by się w nią zaangażować, by
zrealizować swoje zawodowe ambicje. Żeby jednak "nie wypaść" (doskonale Cię
rozumiem - ja też ostatnio jestem monotematyczna i pewnie nudna dla innych -
ciągle o dziecku) moze podejmij jakiś kurs, szkolenie. Tak od czasu do czasu,
zeby być na bieżąco.
No a poza tym skoro masz problemy ze zdrowiem, to zafunduj swojemu organizmowi
odrobinę lenistwa.

[alfa36]

Rzeczywiście, tylko teraz nasze dzieci są takie małe...Jeszcze kilka miesięcy
temu marzylam o takim zwyczajnym życiu i siedzeniu w domu. Teraz mi wciąz
czegos brak. Oczywiscie już postanowiłam, że (o ile wrócę do pracy dopiero za
rok): nauczę sie grać na gitarze, będę chodziła na silownię i basen. Nie wiem
tylko, czy starczy mi czasu i sił... teraz mam go stanowczo malo. Poki byłam u
rodziców (pomagali mi , jak chorowalam), nie bylo problemów z czasem. Teraz
jakoś są. Wiem, że to moja wina, bo staram się , żeby i obiad był i było
posprzątane, no i nie ma co kryć sporo siedzę w necie i na gg. Zastanawiam się
tylko, czy to co mnie spotkalo (poważna choroba tuz po porodzie), nie ma
jakiegoś glębszego, ukrytego sensu. Może wlaśnie stało sie to po to, zebym
mogła posiedziec z dzieckiem. Bo rok temu do glowy by mi nie przyszlo, że nie
wrócę tuz po macierzyńskim do pracy.