Nauka zasypiania

[agnieszkaela]

Jutro Filip konczy 14 miesiecy. Postanowiala odczuczyc go spania ze mna i
nauczyc zasypiania we wlasnym lozeczku.
Wyciagnelismy szczebelki z lozeczka,aby nie czul sie zamkniety. Zgasilam
swiatlo i sie zaczelo... Odkladalam go za kazdym razem jak wyszedl. Przez
pierwsze 20 minut wychodzil jak tylko go polozylam, przychodzil do mnie. Bez
placzu, z lekkim marudzeniem. Cierpliwie, bez slowa, odkladalam go. Potem
zaczal plakac, ba! wrzeszczec, ale kontynuowal wychodzenie. Darl sie 30
minut, coraz dluzej zostawal w lozeczku i wreszcie zasnal. Dzisiejsze
usypiania zajelo mi 50 minut, wkladalam go do lozeczka 46 razy.

[moniquev]

a ja kupilam sobie w internecie ksiazke pt"noc bez placzu" wydaje mi sie madra
ksiazka i do tych metod bede sie dostosowywac nie do placzu ...podejrzewam ze i
tak nie wytrzymala bym 1h jak moje dziecko by plakalo ....polecam lektore tej
ksiazki naprawde ...pozdrawiam

[w1paula]

Napisz w skrócie na czym polega ta metoda

[sylwia_zi]

a ja olałam, szkoda nerwów. I sąsiadów. Potem znerwicuję dziecko i będę szukać
psychologa. Moja Martyna się do samodzielnego zasypiania nie nadaje, podobnie
jak nie nadaje sie do zasypiania o 20. Do spania samemu owszem, ale nie do
zasypiania. Muszę ją usypiać, tzn kładę sie obok i czekam az zasnie(ok.5 min),
lozeczko ma wyjete szczebelki i przysuniete jest do mojego lozka. Czasem
zamieszam tam reka lub potzrymam ja za palec. Czasami w nocy przechodzi do
mnie, a czasem ja ja sama biore bo chce sie poprzytulac. Mysle, ze pewnie
gdybym dzielila z kims lozko to tak by nie bylo, ale poki co ten uklad mi
odpowiada, dziecko dobrze spi a po krzykach znacznie gorzej
ale kazde dziecko jest inne.
Zycze powodzenia, mam nadzieje ze Twoj Filipek zlapie to samodzielne
zasypianie Nie ukrywam ze maluch zasypiajacy sam to ideal. No ale coz....
Tez jestem ciekawa tych metod.

Po pierwszej nocy

[agnieszkaela]

Filip budzil sie 3 razy. Pierwszy raz juz godzine po zasnieciu. ALe nie
wychodzil z lozeczka, siadal w nim tylko, albo wstawal i marudzil. Wystarczylo
abym go polozyla, przytulila, przykryla. Spal ladnie do rana.
Te wieczorne wrzaski bylo latwo zniesc. Nie byl to placz rozpaczy, krzywda mu
sie nie dziala. Protestowal bo dzialo sie cos innego niz on by chcial. Tak samo
krzyczy w dzien, jak np nie pozwalam mu bawic sie szklanka No i caly czas
bylam przy Filipie, wiec metoda nie jest okrutna.

Przyznam jednak ze brakowalo mi jego przytulania sie w nocy. Ale naprawde to
juz pora aby sam spal, we wlasnym lozku. W naszym malzenskim przestalismy sie
miescic w trojke, wiec od jakis 2 miesiecy maz spi w innym pokoju. A jego
obecnosci brakuje mi jeszcze bardziej.

[sani14]

a u nas wszystko było już super ale się cofnęło (chyba z naszej winy) tzn
kąpiel, ubieranie i mleczko w naszym łóżku i przeniesienie do pokoju obok do
jego łóżeczka - tam układał się na bok i zasypiał... ale w nocy jak się obudził
i stał w łóżeczku to braliśmy go do nas i natychmiast zasypiał a u siebie nie
chciał... teraz wcale nie chce u siebie spać ale jesteśmy wytrwali i po
mleczku jak jest już u siebie czytam mu bajkę, układam i wychodzę, on zaczyna
płakać - znowu go układam i wychodzę itd - wczoraj trwało to pół godziny... ale
spał u siebie do rana
jakoś musimy to przetrwać bo młody strasznie kopie jak śpi z nami a lepiej żeby
mój "brzuszek" miał spokój

[ninjo]

ja bym chyba wlozyla szczebelki z powrotem. Nie po to, aby jakos meczyc /
dreczyc Filipa, ale wydaje mi sie, ze latwiej by mu bylo przyzwyczaic sie do
tego, ze jak jest w lozeczku to sie moze polozyc, bo wyjsc i tak nie da rady.

My tak mielismy, ze mala teraz zasypia w swoim lozeczku, ja co prawda jestem
przy niej, ale nie uwazam tego za cos zlego. Nie chcialabym nawet, zeby
zasypiala sama w pokoju, jak nikogo nie ma. Dla mnie dosyc naturalne jest,
nawet jak bedzie sporo starsza (ale nei do 18-stego roku zycia )) ), ze
bedziemy ja czy tata czytali jej przed snem. Tak teraz ja jestem przy niej, w
razie czego cos jej szepne do ucha czy poglaszcze. A ona juz wie, jak wchodzi
do lozeczka, ze nie ma co lamentowac i tak jej nie wyciagne z lozeczka (staram
sie tego nie robic, wiec jak wkladam ja do lozeczka, to ona sie zaczyna moscic,
przekreci sie ze 100 razy i po 5-20 minutach spi.

[moniquev]

dla zainteresowanych ,trudno jest opisac te metode poniewaz ,autorka (matka 4
dzieci)podaje kilka sposobow abysmy same mogly wybrac co dla naszego dsiecka
najbardziej pasuje ksiazka nie jest droga wiec polecam ja bardzo

[mamusia_chlopczyka]

ja nie mam zamairu małego jeszcze uczyć samodzielengo zasypiania... mały śpi
razem z nami w jednym pokoju, tzn. my na materacu na podłodze a dziecko na
wersalce... najczęściej ja go usypiam ale zdarza mu się że sam kładzie się i
zasypia... w nocy na pcozątku spi sam, a później zaczyna marudzić i ja się kłade
koło niego i najczęściej zasypiam i śpię z nim... ale jak nie zasnę to wracam do
męża... no cóż... wszyscy moi znajomi którzy mają starsze dzieci usypiali swoje
dopóki nie poszły do szkoły... a poza tym nigdy więcej nie będę tak blisko ze
swoim dzieckiem jak teraz, dlatego chcę się jeszcze do niego poprzytulać...
ps. noi serce by mi pękło jak by ryczał tak długo... narazie uczymy się żyć bez
smoczka i butelki w nocy i odnosimy coraz większe sukcesy...

[iva30]

Agnieszkoelu, gratuluję! Wiem, że to trudne, bo my też mamy to za sobą. Było
chyba troszkę łatwiej, bo Ania jeszcze nie chodziła, więc nie wychodziła z
łóźeczka. Za pierwszym razem zasnęła po 1,5 godzinie płaczu. A potem za każdym
razem było łatwiej. Teraz jestem bardzo zadowolona, że Ania już śpi sama.
Czasem nawet się nie budzi w nocy , a ja jestem spokojna, że mi nie spadnie
z łóżka. Kiedyś trzeba malucha nauczyć, żeby spał sam. Życzę wytrwałości, a
najgorsze za Tobą. Pozdrawiam

[agnieszkaela]

Ninjo, lozeczko bez wyjetych szczebelek bylo nie do zaakceptowania przez
Filipa. Teraz w ciagu dnia wchodzi, wychodzi i widac ze czuje sie dobrze w
lozeczku-to jego miejsce. A to, ze wieczorem musze go odnosic na miejsce jakos
przezyje
Jego lozeczko nadal stoi w naszej sypialni, nie chcialam robic drastycznego
kroku i nie dosc ze wywalac z lozka to i z pokoju

Piszecie dziewczyny, ze nie znioslybyscie tak dlugiego placzu dziecka. Tez tak
myslalam, ale po pierwsze plakal "tylko" pol godziny, po drugie jak juz
wspomnialam to nie byl placz zalosci, tylko zlosci, ale nawet niezbyt silnej.
Tak samo sie zlosci jak zabraniam mu bawic sie czyms niebezpiecznym. A taki
placz chyba znosicie?
Nie powiem, ze bylo calkiem latwo-dlatego tez przymierzalam sie do tego od
kilku ladnych tygodni. Ale w koncu trzeba bylo.
Przed nami druga noc. Zobaczymy co bedzie.

[ninjo]

jasne, skoro nie akceptuje inaczej, to powinny byc wyjete,
to byla taka proba rady z mojej strony

co do placzu, ja tez zupelnie nie mam problemu psychicznego, kiedy mala placze
i wiem, ze nie dzieje jej sie krzywda, tylko probuje rozne "przywileje" sobie
wywalczyc. Czuje sie troche przy tym, jak nieczula matka, ale zupelnie mnie to
nie rusza.
Staram sie jej pokazac, ze tym sposobem nie wywalczy nic, ale jednoczesnie
przytulam czy jak juz skonczy bawie sie z nia, itd.

[ninjo]

oczywiscie zupelnie inaczej jest, gdy wiem, ze placze bo rzeczywiscie jest jej
zle. Ale ten placz jest inny i latwo jest mi to odroznic

co do usypiania, to u nas jest taki model, ze mala zasypia w swoim lozeczku,
ale przy mojej obecnosci w pokoju. Mysle, ze jakbym wyszla, to tez by zasnela
bez wiekszych problemow, ale lubie spedzac z nia te chwile. Ona sobie wedruje
po lozeczku, od czasu do czasu wstanie i mnie pocaluje, jest fajnie

[pati775]

agnieszkaela gratulujemy ! super ze sie Wam udalo

ps. nie wyobrazam sobie usypiania dziecka do wieku szkolnego jak to ktoras z
nas wczesniej napisala !!! a bliskosc, czulosci, przytulanie mozna okazywac
przeciez zawsze nie tylko spiac z dzieckiem moze ndlatego tak uwazam ze ja nie
potrafie spac z Oskarek bo mam wtedy bardzo czuly sen i slysze kazde jego
przekrecenie sie wiec bardzo chwale sobie ze zasypia sam

[maretina]

bedzie lepiej. badz konsekwentna.

[madelaine6]

Ja mam to za sobą-Michal mial kilka miesięcy.
Nauczylam go zasypiac metodą trejsi (mniej wiecej).
W kazdym razie opłaci się-on uwielbia swoje łóżeczko
i chetnie w nim odpoczywa.Wieczorem go calujemy,
wedruje do lozeczka i lezy,czesto gada sobie cos,mruczy
i usypia.W dzien tez zreszta.W kazdym razie ma stale pory
spania.To cudowne kiedy o 20 zapada cisza

Im wczesniej,tym lepiej.Pamietaj,ze najwazniejsza jest
konsekwencja-zlamiesz sie raz to koniec,Filip bedzie
pozniej cierpial.Stanowczo i spokojnie a zobaczysz,ze
bedzie mial dzieki tej nauce wiele korzysci (i Wy tez).
Zycze powodzenia i siły,bo to nielatwa nauka

[guruburu]

A ja wolę uczyć alfabetu DD

[bomba001]

u nas ok. msc temu postanowiliśmy nauczyć. tak to ja lub mój mąż, jak nie
karmiłam juz mai w nocy spał z mała. to jest najwyższ czas) uwielbiam spac z
małym ciałkiem, ale lubie tez z mężem))
nie stosowalismy tracy tylko tak jak i z moim synkiem metodę "każde dziecko
może nauczyć się spać" efekt: mała krzyczała może wszystkiego z 10 min.
podobnie było z moim synkiem. może juz gotowi byli. teraz mała zasypia krzycząc
tylko tak długo jak mi zajmuje dojsci edo drzwi jej pokoju, potem spi. w dzień
również zapda w sen od razu. dodam,że ja jestem przeciwniczka lóżeczek ze
szebelkami i mała zawsze spała na materacu. w nocy ostarnio sie budzi raz- ida
zęby(czasem zasypia sama, czasem muszę iśc ja połozyć, bo siedzi i powiedziec
magiczną formułę: dobranoc majka idzie spać. kładzie sie i śpi. śpi ogólnie
spokojniej. jestem dumna z jej samodzielności))

Druga noc-relacja

[agnieszkaela]

Dzis obylo sie bez placzu, lekko marudzil chcac abym go glaskala po plecach,
ale nie wyszedl z lozeczka ani razu. Zasnal w 25 minut. Po godzinie obudzil sie
z placzem, wstal, maz do niego poszedl i po kilku minutach znow maly spal. To
uwazam za najwiekszy sukces, bo do tej pory zasypiac chcial tylko ze mna, tacie
nie pozwalal.
Strasznie jestem dumna z Filipa, ze tak ladnie i szybko sobie z tym poradzil.
No i znow mam meza w lozku ))

[e-go]

jesteście bardzo dzielni i mama i Filipek
u nas przy drugim dziecku usypianie "samo" sie uskuteczniło
malutki zasypia bez problemow sam, ale swego czasu musiałam konsekwentnie nie
reagować na jego protesty i krzyki - bylo o tyle "łatwiej", że chcąc poswięcić
czas i duzemu i małemu, kiedy bywałam sama, musiałam go dzielić na dwóch
odbywało się to w ten sposób, że wykapanego i najedzonego malucha odkłądałam do
łóżeczka i nie zważając na jego ryki zajmowałam się starszym, bo przecież on
też potrzbuje mamy jak starszy był już po kolacji, opowiedzial co sie
zdarzyło w czasie dnia i obgadaliśmy kwestię czytania przed snem, szłam do
małego, który już słodko spał (umęczony rykami).... tak więc nieobecnosc taty w
kluczowych momentach dnia wyszła nam na dobre chociaż w pierwszym odruchu
miałam go zamiar zamordować

[doso1]

Jestem dumna z Ciebie i Filipa Wiem, ze to ciezko, ale najgorsze chyba
macie juz za soba. Oby tak dalej trzymam kciuki