Sepsa

[gosiaczek73]

Może ktoś wie jak jest naprawdę z tym paskudztwem? Dzisiaj wyczytałam, że są
przypadki zachorowań na Mazowszu.

[sen8]

No wlasnie ja tez coraz bardziej zaczynam sie bać o swoje dzieci.Dziewczyny czy
coś wiecie na temat szczepionki /na meninokoki bodajże ,.i czy ktos szczepił na
to swoje dziecko.czy jest to wirusowe?
pozdrawiam ewa

[mikawi]

narosło mnóstwo plotek dotyczącech sepsy; to nie jest wirus czy bakteria które
powodują chorobę, tylko reakcja organizmu wywołana infekcją bakteryjną,
wirusową, pasożytniczą czy grzybiczą prowadząca do niewydolności narządów
wewnętrznych organizmu. Reakcja ta polega na wytworzeniu się stanu zapalnego,
obejmującego cały organizm oraz silnej aktywacji układu krzepnięcia. Nasilona
odpowiedź organizmu prowadzi do niedokrwienia i niedotlenienia narządów, a
nastepnie bardzo często do zgonu chorego. Może pojawić się po zabiegu
chirurgicznym, ale mogą ja wywołać bakterie znajdujące się normalnie w
prawidłowej florze bakteryjnej człowieka. Dla zdrowego organizmu nie są groźne,
jeśli jednak organizm jest osłabiony, mogą spowodować chorobę. Wystąpieniu
sepsy sprzyja słaby układ immunologiczny - szczególnie narażeni są ludzie
chorujący na inne choroby, z zaawansowanymi nowotworami, noworodki, osoby
starsze.

[kajami1]

Mikawi ma całkowitą rację.
Sepsa była , jest i będzie tylko kiedyś media nie robiły z tego takiej sensacji.
Zamiast się martwić, leczcie wszystkie stany zapalne u swoich maluchów, dbajcie
o ich prawidłowe odżywienie itd.a na pewno będzie ok. Sepsa to nie grypa, nie
zarazicie się nią z powietrza.
Życzę spokoju.
Kajami

[gosiaczek73]

Dzięki za uspokojenie. Wydaje mi się, że media naprawdę zrobiły wiele, żeby
obudzić panikę (co zresztą chyba skutecznie im się udało).
Strach wynika przede wszystkim z niewiedzy.

[sylwia_alek]

Hej
Jestem mamą 6-miesięcznego Alka. W styczniu trafiłam do szpitala bo mały miał
40 stopniową gorączkę. Była północ, o 2 po Alka jechała już "N" z Opola.
Lekarka rozpoznała u niego Sepse - posocznicę piorunującą. Moje dziecko leżało
na OIOM-ie tydzień czasu i uwierzcie, że był to dla mnie najdłuższy tydzień w
moim życiu. Alek przed chorobą był zdrowym dzieckiem, nie miał nawet drobnego
katarku. A jednak złapał to paskudztwo. Lekarze tłumaczyli, że właśnie z
powietrza. Badania nie wykazały jaka bakteria spowodowała chorobę, ponieważ
zadziałały antybiotyki, które natychmiast mu podano. Najważniejsze dla mnie
jest nie to jaka bakteria, ale to że moje dziecko żyje. Ja już wiem, że z tej
choroby też dzieciaczki mogą wyjść zdrowe. Po miesięcznym pobycie w szpitalach
Alek dochodzi do siebie w domku. Jest już sielniejszy i najważniejsze, że sam o
tej chorobie nie będzie pamiętał.
Pilnujcie swoich pociech i nie lekceważcie wysokiej temperatury.

[miszka007]

Jestem młodą mamą i trzęsę się jak tylko słyszę "sepsa". Lekarka mojego dziecka
powiedziała mi ostatnio, że są szczepoinki przeciwko s., ale ona nie poleca,
ponieważ są b. obciążające i mało skuteczne.
3 majcie się

[lch74]

Witam
Tu możesz trochę poczytać jak to z tą sepsą jest:
newsweek.redakcja.pl/archiwum/artykul.asp?Artykul=9200
Pozdrówki
--
Vicky i Rysiu (26.08.'03)

[ewa2233]

Mój syn miał sepse gdy był w "zerówce".
Nie zdiagnozowano bakterii, bo leczono go antybiotykiem.
Wczesniej był zupełnie zdrowy i - jak powiedziała lekarka - tylko dzięki
silnemu organizmowi ją przetrwał!
Czy szczepić?
A przeciwko jakiej bakterii skoro kazda może sepsę wywołać?
Sama się zastanawiam czy szczepić młodszego synka...

Gdy słyszę "sepsa" nogi się pode mną uginają ze strachu!
Gdy idę z maluszkiem do szczepienia - także.
Bo właśnie około 3 dni po szczepieniu, starszy syn tej sepsy dostał.
Chodzimy do szczepienia z własnymi jednorazowymi rękawiczkami.
Panie pielęgniarki nawet rąk nie myją !!!
Czy zwracanie uwagi pomoże?
Umyją przy mnie, później otworzą lodówkę, wezmą ampułkę ze szczepionką -
czystą ręką, ale wcześniej dotykały jej brudną !!!
Zgroza!
Boję się, że służba zdrowia znowu nie posłuży zdrowiu jakiegoś dziecka
i to z powodu niechlujstwa.

[sylwia_alek]

Szkoda, że Ciebie nie znam. W styczniu bardzo potrzebowałam kogoś, kto mógłby
podtrzymać mnie na duchu przy chorobie synka. Cieszę się, że Twoje dziecko
wyzdrowiało, ja teraz panikuję jak tylko temperaturka małego zaczyna rosnąć,
odrazu oglądam całe jego ciałko czy nie wyskakują plamy. I tak już chyba
zostanie na zawsze.

[sylweno]

czy mozesz napisac jak wygladaly te plamy?
Kilka miesiecy temu moj synek tez mial sepse. Chyba, bo posiew z krwi pobranej
w trakcie leczenia antybiotykiem nie wykazal nic. Jedyne objawy jakie mial to
wysoka temperatura i cztery babelki na klatce piersiowej ulozone jakby wzdluz
linii.

pozdrawiam

[sylwia_alek]

W pierwszej chwili były to trzy lekko czerwone kropeczki, jak od dotknięcia
końcówką długopisu. Z każdą chwilą było ich coraz więcej i powiększały się.
półtorej godziny później cały był w czerwono-różowych plamach. Wyglądał jakby
był pobity. Plamy były wszędzie, na twarzy, na języczku, na paluszkach,
dosłownie nie było miejsca ze zdrowym ciałkiem. Na drugi dzień plamy ścieniały,
zrobiły się bordowe, w kolejnym zrobiły się sine. Po kilku dniach mniejsze
plamy zaczęły się wchłaniać, a większe zaczęły "wychodzić" na wierzch. Porobiły
mu się rany i w największe wdała się martwica. Do wtorku chodziliśmy do
szpitala na zmienę opatrunków. Teraz te rany już się zaczęły wygajać. W końcu
bo to już prawie dwa miesiące. Ja już zawsze będę ostrożna.

[ewa2233]

Sylwio!
Zawsze możesz do mnie napisać - adres "gazetowy" !
W styczniu byłam nieosiągalna, bo na macierzyńskim nie byłam on-line.
Ale chyba tak już jest, że łatwiej się rozumie osobę, która przeszła to samo.
Mój syn nie miał aż takich zmian tzn. martwicy.
Choroba na 5 dzień (!) została rozpoznana
i to był "etap" ciemniejących kropeczek.
Jak sobie przypomnę, płakać mi się chce.
A mój Maluszek dziś będzie znowu szczepiony, więc jestem cała w nerwach!

[sylwia_alek]

U mojego Alka diagnoza była prawie natychmiast po przyjśiu do szpitala -
posocznica piorunująca. Gdyby Alek nie znalazł się do rana na OIOM-ie to nie
przeżyłby. Ale trafiliśmy do Opola (Wrocław odmówił nam przyjęcia), zajęto się
nim baaaardzo dobrze. Lekarze na bieżąco nas informowali o jego stanie,
nieczego przed nami nie ukrywali, byli do bólu szczerzy. W pierwszej dobie
kazali nam się liczyć z najgorszym. Dla mnie to był horror, zresztą nie tylko
dla mnie. Dla całej mojej rodziny i wszystkich, którzy znają mnie i Aluśka.
Dziękuję Bogu za to, że mi go oddał. Nawet zamówiłam Mszę w Kościele. Mam
nadzieję, że już nigdy więcej nie doświadczę takiego cierpienia i nikomu innemu
tego nie życzę.