mam dosc terroru ciagle placze

[bm7378]

Moj 11-mczny synek od urodzenia dawal nam w kosc.Przez pierwsze pol roku mial
kolki potem byly zabki.Teraz ma 8 zebow i myslalam ze bedzie troche spokoju
ale niestety Olus non stop jest marudny i strasznie wrzeszczy.Raczej nic mu
nie dolega bo gdy sie go wezmie na rece to jest spokuj .Czy to juz jest
terroryzm?Wnocy tez spi niespokojnie a spi ze mna.w ciagu dnia nic nie moge
zrobic bo zaraz jest krzyk ja mam juz dosc.Dzisiaj na noc dalam mu melisal
moze w nocy bedzie spal.Moze ktoras z was mamusie poradzila sobie z takim
problemem a moze mu czegos brakuje bo napewno nie noszenia na rekach .Czekam
na dobre rady.Gosia

[steffa]

Chyba masz taki 'model'. Jeśli oczywiście wykluczasz jakieś dolegliwości. Mój
syn płakał cały czas do 6 miesiąca, potem mu względnie przeszło, ale teraz ma
1,5 roku i wymagający jest na maksa. Co prawda śpi w miarę dobrze, ale akurat
w tym byłam nieugięta i był 'uczony' snu, bo inaczej, to nawet nie dał mi
odejść od siebie w nocy. Czy karmisz go piersią? Dzieci karmione piersią
długo śpią niespokojnie, a potem i tak budzą się przynajmniej raz w nocy, żeby
sobie przypomnieć czy mama na pewno jest w pobliżu . Chyba cię nie
pocieszę... Były jeszcze wątki na 'dziecku', coś w rodzaju "ciągle płacze" -
może znajdziesz i cię natchnie, ale rozwiązań raczej nie podsunie. Jedyna
nadzieja, w 'dorastaniu' - im będzie starszy, tym więcej będzie umiał
zaproponować 'sobie sam', czyli chodziaż pobawić się chwilę. Ja w domu -
powoli, bo powoli, ale jednak coś zaczynam robić i choć trochę zajmować się
sobą (chociażby ubrać się przed dwunastą), dlatego, że do to interesuje i mi
towarzyszy. Poza tym doskonale rozrywa się poza domem - uwielbia atrakcje
podróży i odwiedzin i ogólnie 'występów gościnnych' jak ja je nazywam. Jest
wtedy zupełnie innym dzieckiem... Pozdr.

[magda_marek]

Cześć!
Moja córcia ma dopiero 5 miesięcy, ale też próbuje wymuszać na nas krzykiem
noszenie na rękach. Czasami serce mi pękało, ale byłam nieugięta i w zasadzie
udało się, choć jeszcze nad tym pracujemy.
Mój sposób jest prosty. Kiedy mam coś do zrobienia np. w kuchni lub przy
komputerze, po prostu zabieram małą ze sobą i wsadzam ją w fotelik. Czasami
wyatarczy, że mnie widzi i słyszy (bo gadam do niej), a czasami kołyszę ją i
podszczypuję. Bywa też, że kiedy zaczyna się kręcić i nudzić, przerywam na
chwilę robotę i próbuję ją czymś zająć podając zabawkę lub choćby łaskocząc. W
moim przypadku zdaje to egzamin i dzięki temu mogę coś w domu zrobić (nawet
skosić trawnik na działce ))))))))
Staram się też nie brać małej na ręce kiedy krzyczy bez wyraźnego powodu.
Prubuję ją wtedy zabawić albo czymś zająć. Dopiero kiedy się uspokoi wyciągam
ją, żeby ją przytulić. Staram się też zaglądać do niej co jakiś czas, kiedy
sama bawi się w łóżeczku, bądź mówić do niej nawet gdy mnie nie widzi.
Mój mąż też korzysta z tych sposobów kiedy ja muszę gdzieś wyskoczyć i muszę
powiedzieć, że coraz mniej nosi córcię na rękach. A był czas, że nosił ją 2
godziny, gdy ja byłam na działce.
Kiedy pilnowałam rocznego kuzyna, też nie miałam większych problemów. W pokoju
próbowałam zająć go jakąś zabawą, a w kuchni zwykle dostawał jakiś kubeczek i
łyżeczkę i przez pewien czas miałam spokój. gdy mu się znudziło dawałam coś
innego i jakoś tak zleciało i zrobione było to trzeba. Takie dzieci już sporo
rozumieją i można je czymś zająć. Jednak wymaga to trochę czasu i cierpliwości.
Czasami trzeba zacisnąć zęby i uszy, ale wytrwałość przynosi rezultaty.
Przynajmniej w moim przypadku.
Pozdarwiam i życzę powodzenia.
Magda