Roczne dziecko-tylko pełza.

[agacz2905]

Witajcie. Może tutaj odezwie się jakaś dobra dusza, która mnie ukierunkuje
lub uspokoi. Moja prawie roczna córeczka, Agatka w ogóle się nie "dźwiga",
tj. w pozycji na brzuszku przemieszcza się, tylko pełzajac, czyli szorując
brzuszkiem po podłożu. Wygląda to trochę tak jakby pływała żabką po podłodze.
Za Chiny nie dźwignie pupy do góry, o raczkowaniu nie ma zielonego pojęcia,
nie umie wykonywać naprzemiennych ruchów ręka - noga, nawet jak ja "pomagam
jej", tj. podnoszę jej tułów do góry. Nie muszę pisać, że mała w ogóle też
nie wstaje a postawiona i trzymana pod paszki - nie przejmuje ciężaru swojego
ciała na nogi. Od razu wyjaśniam, że jest drobna dziewczynką, waży teraz 8,3
kg. Przy tym pełzaniu niby równomiernie pracują jej różne zapewne mięśnie,
pracują ręce, odpycha się nóżkami od podłoża...Nie widzę u niej ani
niedowładu ani jakiegoś wzmożonego napięcia mięśniowego. Bioderka w porządku -
było robione usg u najlepszego ponoć rzeszowskiego specjalisty jak mała
miała 8 tyg. i zapewnił nas, że badanie nie wymaga powtórzenia. O co tu może
chodzić? Czy Agatka jest po prostu leniwa, czy jednak (nie daj Boże) chora?
Pozdrawiam i czekam na jakikolwiek Wasz odzew.
Agnieszka

[driadea]

A powiedz mi, czy Ona długo już pełza? Czy np. kilka miesięcy czy właśnie to
odkryla? Bo może jest po prostu troszeńkę "do tyłu" i zaraz nadgoni, a może np.
coś ją "zatrzymało" psychoruchowo? To ważne.
Aga

[monika291]

Na twoim miejscu biegłabym do neurologa!!!!!
Moja młoda jest z 29 .07.2003 i chodzi sama choć woli za rączkę podnosi się
sama od 4,5 miesiąca wystarczy firana do chwycenia(chyba bardziej chodzi o
pewność)też nie raczkowała w 7 miesiącu ale w 8 zaczeła chodzić na ukucka-czyli
prawie jak raczkowanie.Dzieci w tym wieku ponoć nie są leniwe co najwyżej jest
coś nie tak z ich napięciem mięsniowym, a w/g rozpisek co w którym miesiącu
dzidzia robi(z tych co znam 90% wcześniej zaczyna)to 10 miesięczne dziecko
wstaje samo,11 miesięczne chodzi za rączki-podtrzymywane,12 miesięczne za
jedną -próbując coś złapać.
Pozdrawiam Monika

[iza_luiza]

Podstawowe pytanie to czy widział ją neurolog ?
Jeśli nie, to powinnaś jak najszybciej zasięgnąć jego opinii.
Jeśli chodzi o wzmozone lub obniżone napięcie to możesz coś przeoczyć, tu
powinien się wypowiedzieć specjalista: neurolog lub doświadczony rehabilitant.
Czy ona lubi leżeć na brzuszku ? Może nie lubiła i rzadko ją kładłaś ?
Niewątpliwie powinnaś się tym zainteresować bliżej, być może dziewczynka wymaga
ćwiczeń żeby nadgonić.
Pozdrawiam,
Iza

[agacz2905]

Pełza na pewno od miesiąca, o ile nie dłużej. Na brzuszku leżała bardzo często,
bez przesady moge napisać, ze życie spędziła albo śpiąc w łóżeczku (na brzuchu-
bo moje dzieci śpią na brzuchu, ale wiem, ze spanie się "nie liczy")albo u mnie
na rękach albo właśnie na brzuszku, po prostu na podłodze. Sz. też jakoś późno
raczkował, no ale w wieku Agatki to on już chodził za jedna rękę, a dwa tyg. po
I urodzinach chodził całkiem samodzielnie (. Jeśli chodzi o Agatkę, to mam
skierowanie do tzw. poradni oceny rozwoju "na cito" i termin jaki nam
wyznaczono to....28 sierpień!! A ja mam wrażenie, że tu jest ważny każdy dzień.
Z Waszych postów wynika, że z małą jest jednak cos nie tak (. A tak myślałam,
że uniknę problemów...Sama zaczęłam chodzić po wielu operacjach jak miałam 5,5
lat, ale u mniew przyczyną były zwichnięte oba biodra. Pozdrawiam, dziękuję
zmartwiona Agnieszka

[driadea]

Miesięczne pełzanie to długo. Koniecznie idźcie do lekarza. Ale nie matrw się,
wszystko będzie dobrze
Swoją drogą fajne cito, ponad miesiąc...
(jeśli Cię stać, pójdź prywatnie. Szybciej)
Pozdrawiam i trzymam kciuki za Malutką
I za Ciebie
Aga

[iza_luiza]

Agnieszko, nie martw się na zapas, ale zgadzam się że każdy dzień może okazać
się ważny. Sama rehabilituję swoje dziecko i wiem jak tu liczy się czas, im
dziecko starsze tym trudniej osiągnąć efekt. Zawsze piszę poza tym, że lepiej o
jeden raz za dużo sprawdzić niż o raz za mało.
Na twoim miejscu nie czekałabym na wizytę - to ponad miesiąc ! Tylko w
międzyczasie udała się prywatnie do dobrego specjalisty. Też miałam taką
sytuacje, u synka rozpoznano w kwietniu wstępnie MPD, zalecono intensywną
rehabilitację a wizytę w przychodni rehabilitacyjnej ustalono nam
na...listopad. To paradoks naszej służby zdrowia. Musisz wziąć sprawy w swoje
ręcę. Dzieki temu, że ja wziełam synek jest ćwiczony dwa miesiące i robi
postepy. Nie wiem co by było do listopada...
Pozdrawiam, głowa do góry !
Iza

[szpulakasia]

Moja Marysia pełzała do 11 miesiąca w 12 zaczęła raczkować w dzień po swoich 1
urodzinach samodzielnie wstała zaczęła chodzić trzymana pod paszki w 13
miesiącu teraz ma 15 i chodzi szybciutko ale ciągle musi trzymać się
czegokolwiek była rehabilitowana do 10 miesiąca ale potem nasza rehabilitantka
uznała że już nie musimy chodzić.Też jest drobna waży teraz 9 kg za to bardzo
dużo mówi i to trudnych wyrazów np kran krem słoń.No i dlatego się się nie
stresuje.Pozdrawiam Kasia i Marysia

[qqq22]

Moim zdaniem powinnaś się udać z dzieckiem do terapeuty pracujący metodą NDT
Bobath na inyensywną terapię.Jeżeli twoje dziecko nie usiądzie samodzielnie do
2roku życia to będą bardzo duże kłopoty z jego rozwojem ruchowym.Nie ma na co
czekać każdy dzień bez intensywnych ćwiczeń oddala twoje dziecko od normy
rozwojowej.Moim zdaniem i twojego dziecka występuje opóżnienie rozwoju
ruchowego ze wskazaniem na mózgowe porażenie dziecięce.Mogę tak twierdzić bo od
20 lat prowadzę terapię takich dzieci.Zyczę powodzenia.

[agacz2905]

Nigdzie nie twierdziłam, ze Agatka NIE SIADA. Nauczyła się siedzieć
doskonale "o czasie", jedynie z raczkowania i wstawania nici. Natomiast właśnie
zamiast powyższych czynności - z pozycji siedzącej młoda "wypuszcza się" po
podłodze do szybkiego, ale jednak...pełzania. O porażeniu mózgowym mowy nie
ma, to wykluczone, co prawda z wykształcenia jestem prawnikiem, nie medykiem,
ale coś bym zauważyła. Nie mówiąc juz o naszej dość kompetentnej lekarce
rodzinnej. Pozdrawiam
Agnieszka

[wortelka]

Nie tak dawno sama pytałam sie na forum o chłopczyka z naszej rodziny, który
miał 13 miesiecy i dopiero zaczynał raczkować.Przy czym to własciwie nie było
raczkowanie, bo przesuwał sie na siedząco, ciągnac nózke za soba. Normalnie nie
potrafił. (Mając 11 zaczynal sie dopiero przekrecac a 12, jak samodzielnie
siadac).
Odpopwiedzi były rózne ale było wiele takich dzieci, które zaczynały później
raczkowanie. Wiec podtrzymywało nas to na duchu.
Najwazniejsze, ze dziecko czyni postepy a sie nie cofa w rozwoju. Mały robił
postepy, choć bardzo wolno. Jednak dzis moge powiedzieć, ze 3 tygodnie temu
zaczął stawiac pierwsze kroczi a teraz całkiem nieźle "tupta" Za tydzień
skończy 1,5 roku.
Pozdrawiam

[agacz2905]

Wortelko droga! Przepraszam, że dopiero teraz odpowiadam. Chcę napisać, że Twój
post bardzo mnie pocieszył i po raz kolejny uzmysłowił, że każde dziecko
rozwija się w swoim rytnie. Pozdrowienia, dziękuję
Agnieszka

[qqq22]

Nie napisała pani ,że Agata siada samodzielnie napisała pani, cytuje"że mała w
ogóle też nie wstaje a postawiona...." .Dalej twierdzę że Agatka powinna się
udać do terapeuty celem rehabilitacji. Dziecko w wieku powinno manifestować
naprzemienność ruchową w tym wieku i podpierać się na nogach jeżeli jest
dzieckim zdrowo urodzonym tj.urodzona o czasie,z normą wagową, dobrą skalą
Apgar.A co do ropoznania mózgowego porażenia dziecięcego to nawet neurolodzy
dziecięcy popełniają błędy.Zpoważaniem -akiro.

Do qqq22

[agacz2905]

No właśnie...martwię się bardzo brakiem jakiejkolwiek naprzemienności ruchowej
u córki. Dziś po prostu wsadziłam małą w wózek i pojechałam do tzw. Ośrodka
Wczesnej Interwencji. Mimo braku skierowania (pod warunkiem, że będę je miała)
zarejestrowano Agatkę na wtorek, 3 sierpnia do lekarki zajmującej się
rehabilitacją małych dzieci. To przynajmniej jakiś sensowny termin. Agatka
urodziła się 3 tygodnie przed terminem, miałam robioną tzw> "cesarkę na zimno"
ze względu na mój stan zdrowia w ciązy (jestem m.in. niepełnosprawna ruchowo).
W porównaniu z Szymkiem, Agatka była mała - ważyła 1 kg mniej niż on (2,8kg,
syn -3,8)mierzyła też nieco mniej. Nikt jej jednak nie nazwał wcześniakiem. W
tej chwili wazy 8,2 kg, choć na chudzielca nie wygląda. Zastanawia mnie u
niej jeszcze jedna drobnostka (daj Boże nieszkodliwa): np. kiedy siedzi w swoim
krzesełku do karmienia, non-stop...macha, wywija obiema dłońmi na raz. Bardziej
wyglada to jak wywijanie w nadgarstkach niż machanie. Jak byłam mała (no ale
większa niż Agatka) też tak robiłam. Moja mama tłumaczyła sobie to w ten
sposób, że kompensuję sobie tym machaniem rękoma swoje unieruchomienie (miałam
kilka operacji, długo byłam w gipsie, zaczełam chodzić w wieku 6 lat). Czy
machanie rękami jest dziedziczne? Może śmieszne pytanie, ale mnie nurtuje.
Proszę się jeszcze odnieść do "przypadku" mojej córki, z góry dziękuję.
Pozdrawiam ciepło
Agnieszka

[anakon]

Wczoraj juz pisalam, ale widze ze gdzies uciekla moja wypowiedz...Jestem b.
ciekawa co Ci lekarze powiedza, choc kazy przypadek jest niewatpliwie inny, jak
czytalam o Twoim dziecku to czulam sie zupelnie jakbym czytala o swojej Oli,
ktora ma teraz 14m-cy i tez kompletnie nie staje na nogi...Czolga sie dokladnie
tak jak to opisalas(w koncu corka oficera...)jest zwinna, ale nie staje na
nogi, po prostu nie i juz, jest bardzo drobna, bo tez ma jakies 8kg i juz
wypadla z siatki centylowej, a ma te 2m-ce wiecej od Twojej malej. Odkryla
raczkowanie, ale niechetnie z niego korzysta(podejrzewamy, ze bola ja kolana od
podpierania sie na nich...bo chetniej raczkuje na dywanie niz na klepce)
Ola miala przeboje z bioderkami, ale po konsultacjach z najlepszymi polecanymi
ortopedami wyszlo na to, ze nic jej nie jest; a lekarka rejonowa uspokaja mnie
mowiac, ze dziecko na chodzenie ma czas do 18m-ca zycia i nie ma jakichs
sztywnych regul czasowych...Oczywiscie wiekszosc znakomita dzieci juz chodzi w
tym wieku i to zupelnie samodzielnie i juz sama nie wiem co o tym myslec, bo
poza tym Ola jest bystrym dzieckiem, zaczyna duzo mowic i ogolenie wydaje mi
sie, ze roziwja sie prawidlowo.

[agacz2905]

Witaj anakon! Powiem Ci, że mnie nieco uspokoiłaś. Ja jestem juz prawie pewna,
ze mojej małej nic nie jest, przekręca się tak szybko, że nadązyć trudno - jest
b. zwinna, tak jak Twoja córeczka. Pięknie natomiast "podryguje" pupą w rytm
muzyki i...uwaga! "śpiewa (można pęknąć ze śmiechu, ale to szczegół). Mam
przeczucie, że ona po prostu NIE CHCE stawać, chodzić. Jeszcze nie. No
ale...przeczucia matek sa od tego, zeby były weryfikowane przez specjalistów,
prawda? Pozdrawiam ciepło
Agnieszka

[anakon]

Moja tez tanczy i spiewa( w koncu mama spiewa to i corka tez by chciala...) i
tez mozna boki zrywac i ja tez mam poczucie, ze ona po prostu jeszcze nie chce
stawac na nogi...mam nadzieje, ze nie z powodow zdrowotnych, ale to pewnie
wyjasni sie najdalej za pol roku(do 18m-ca nie ma sie jeszcze czym emocjonowac-
tak pisza w ksiazkach)

[iza_luiza]

Boże, ja nie mogę spokojnie czytać takich postów !
Zauważyłam, że na tych forach jest taka tendencja do uspokajania, usypiania
czyjejś czujności. Ktoś napisze, że go coś niepokoi, jedna czy dwie mamy
poradzą pójście do lekarza a reszta zaraz leci uspokoić, że to nic poważnego i
wszystko będzie dobrze bo ich dziecko też tak miało... Na jakiej podstawie ??
Że twoje dziecko zachowuje się podobnie ? A skąd wiesz skoro tamtego dziecka
nie widziałaś ??
(Nie chodzi mi oczywiście o błahostki typu odparzenie pupy ale o poważne
wątpliwości jak w tym wątku.)
Najgorsze co można zrobić to uśpić czujność mamy, niech czeka pół roku bo "nie
ma czym się emocjonować". Przecież tu nie chodzi o emocje, o spokój ducha tylko
o zdrowie dziecka ! A pół roku jeśli by się okazało że dziecko wymaga
rehabilitacji to szmat czasu, to oddala dziecko od rówieśników o mile, a szanse
na udaną rehabilitację maleją w zawrotnym tempie bo im dziecko młodsze tym są
większe. Już u rocznego dziecka są dużo mniejsze szanse na udaną rehabilitację
niż u kilkumiesięcznego bo utrwalają się patologiczne odruchy i bardzo trudno
to wyćwiczyć. A tu mama "ma poczucie" i "ma nadzieję". Mi się po prostu słabo
robi, przecież to własnemu dziecko wyrządzisz krzywdę a przy okazji dziecku
koleżanki !
Mój synek jest rehabilitowany jak pisałam, a też zdarzył się lekarz który
zwalił wybitnie patologiczne odginanie głowy do tyłu na wzrost dziecka. Gdybym
pewnie wtedy do was napisała zaraz znalazłaby się mama, która by powiedziala
że "jej dziecko też tak miało i z tego wyroslo". I może nie daj Boże nie
rehabilitowałabym synka. Efekt ? Utrwalone patologicznie odgięcie głowy,
utrwalone wzmożone napięcie mięsniowe czterokończynowe które może prowadzić do
mózgowego porażenia dziecięcego. Dzięki dwumiesięcznej intensywnej
rehabilitacji synek coraz rzadziej odgina główke, napięcie powoli maleje. Ale
to początek drogi, a mój synek ma dopiero 4 miesiące i rozpoczął rehabilitację
jak miał dwa !!
Apeluję o większą odpowiedzialność za słowa, bo tu nie chodzi o to by wchodzić
w rolę pocieszycielki i fajnie się z tym czuć tylko o zdrowie dziecka jak sama
nazwa wskazuje.
Pozdrawiam,
Iza

[mami2]

Iza! Zaraz tu pewnie obie zostaniemy przywołane do porządku, że mącimy matkom w
głowach i straszymy mpdz! Ile razy juz się tak zdarzało na forum... Prawda jest
taka, że niektóre matki nie chcą słyszeć, że dziecko wymaga rehabilitacji
(czytaj: większej opieki). W chwilach słabości też mi się wydaje ze Mateusz jest
całkiem zdrowy, a potem oko w oko staje z brutalną rzeczywistością i widzę ile
jeszcze przed nami do pokonania... Dziewczyny, wiem, że trudno przejsc przez te
800 postów w wątku wspierjamy się ale czasem warto tam zajrzec. Ile z nas
myślało po drodze, że rehabilitacja to kwestia paru tygodni...Potem okazywało
się ze to miesiące, w moim przypadku być moze i lata. Ale czekanie do 18 mies?
Nie wierzę, że chcesz to zrobić....przeciez pisałas o wizycie na początku
sierpnia...Życze ci dziewczyno, żeby twoja córka była zdrowa. Nikomu nie życze
tego co przechodzimy z naszymi dziecmi, tych wykanczających dni z czekaniem na
jakis efekt, zmiane, ze to wszystko co robimy ma sens, tych nieprzespanych nocy
z nadzieją ze jutro bedzie lepiej.
Prosze cie dziewczyno, nie czekaj, niech stwierdzi to lekarz ze nic jej nie jest
PS. Mój Mateusz tak macha rączkami i zapewniam cie to nie jest prawidłowe
zachowanie...

Zaraz, zaraz, o co tu chodzi?

[mami2]

qqq22 kilka dni temu była autorką wątku na temat kręczu szyi i wątpliwosci
dotyczących podkładania worka z kaszą. Czy jako terapeutka pracująca od 20 lat z
dziecmi uposledzonymi (w tym wątku tak napisałas) nie wiesz ze to bzdura jakas
totalna? A moze to jakas prowokacja i ktos z nas tutaj po prostu jaja sobie
robi? Nie lubie, gdy ktos sie bawi kosztem cudzego nieszczescia i cierpienia
dzieci. Mogłabym za to wydrapac oczy. Iza, dałysmy się nabrac niestety chyba

CZYTAJCIE UWAZNIE!!

[ma_juli]

Dziewczyny zmieniajcie tematy! qqq akurat bardzo sensownie choc dosyc ostro
odpowiedziala w tym watku. I potwierdzila moje przypuszczenia, ze zawodowo jest
zwiazana z rehabilitacja. ggg zajrzyj do nas czasem na "Wspierajmy sie..."
a ode mnie: obiema rekami podpisuje sie pod tym, co napisala Iza_luiza. Mam
dokladnie takie same wrazenie: przyklepac problem, nie szukac, nie sprawdzac.
Pisze to w szerszym kontekscie, postow na forum zdrowie dziecka. A z drugiej
strony zdarzaja sie posty gdzie z normalnej rozwojowej sprawy robi sie problem
niemalze egzystencjalny. Juz nieraz apelowalam o mniejszy radykalizm w postach -
pisz co WIESZ na dany temat a nie to CO CI SIE WYDAJE.

I to by bylo na tyle. A prawda jest, ze dziecko ma czas na postawienie
pierwszych krokow. Ale trezba zaufac wlasnej intuicji, ona nas nie oszuka! Jesli
Aga czujesz, ze cos jest nie tak - SPRAWDZ TO. Przeciez lekarz nie znajdzie CI
czegos czego nie ma!
Zycze powodzenia i pomyslnych wynikow

adaZ

ps1. Brak rehabiliatcji czterokonczynowego wzmozonego napiecia NIE PROWADZI do
mozgowego porazenie dzieciecego, moze jedynie byc jego objawem. Szerzej na watku
"wspierajmy sie". pa.

nie będę czekać do 18-go m-ca

[agacz2905]

Zdecydowanie idę z małą 3 sierpnia do specjalisty na umówiona wizytę. Macie
rację, chciałabym usłyszeć, ze wszystko jest o.k. Ale na pewno usłyszę to, co
nam powie pani doktor. Pozdrawiam i dziękuję za troskę o zdrowie mojej córki.
Agnieszka

[iza_luiza]

Idź koniecznie i daj nam znać !
Trzymamy kciuki żeby było dobrze

Ada, wiem że brak rehabilitacji wzmożonego napięcia nie prowadzi do MPDz, ale
wzmożone napięcie może być objawem MPDz, aczkolwiek rehabilitacja może temu
zdecydowanie przeciwdziałać. Pisałam pod wpływem wzburzenia i wyszło jak
wyszło ))) Ale wiadomo o co chodzi.

Mami, twoja inicjatywa jest super i też absolutnie ją popieram. Ech, kiedyś też
mogłam sobie pozwolić na luksus niewiedzy o pewnych dolegliwościach, ale
uważam, że jednak warto to wiedzieć...

pozdrawiam serdecznie,

Iza

[etrzask]

Witam serdecznie

Bardzo się cieszę, że istnieje takie forum zawsze kiedy tu wejdę czuję się
lepiej. Od dłuższego czasu je przeglądam, a dziś zdecydowałam się napisać. Mój
synek (Andrzejek) właśnie skończył 4 miesiące, za nami kilka wizyt u jednego
rehabilitanta (zbyt drogi) i kolejne u drugiego. Zdiagnozowane słabe napięcie
mięśniowe. Powodem skierowania do neurologa była mała asymetria i "opadająca
główka" przy podnoszeniu. Dziś nie ma już śladu po asymetrii a główka wędruje
do góry zarówno na brzuszku jak i przy podciąganiu. Największe moje obawy budzi
jednak odchylanie główki do tyłu. Synek nabył tą "potrzebę" jakieś dwa tygodnie
temu i mimo "walki" nic nie skutkuje. Pomysły naszej rehabilitantki są przez
Andrzejka sprytnie obchodzone tj. podkładanie kocyka pod tył głowy (sprytnie
można go się pozbyć kilkakrotnie wyginając główkę do tyłu i do przodu),
układanie na boku (dlaczego nie można leżeć na podłożonych kocykach - skutek
ułożenie na plecach a pod spodem kocyk (( ).
Może wasi rehabilitanci wymyślili na to jakiś sposób

Pozdrawiam

Ewa

[judytak]

jeśli roczne dziecko przemieszcza się pełzając, to jeszcze nie taki problem
ale jeśli roczne dziecko nie potrafi stanąć na czworaki,
nie potrafi samodzielnie siadać (nie chodzi mi o to, czy posadzone siedzi,
tylko o to, czy z pozycji leżącej samodzielnie wsiądzie, czego bez "dźwignięcia
pupy w górę" raczej nie da się zrobić...)

to trzeba dziecko pokazać specjaliście
u nas w przychodni (rehabilitacyjnej, gdzie chodzę z synem od lat) kolejność
jest taka, że dzieci ogląda ortopeda, i on skieruje - albo bezpośrednio na
ćwiczenia, albo też do innych specjalistów (np. neurolog)

nieprawidłowego napięcia mięśnowego, ani lekkich postaci porażenia mózgowego
absolutna większość pediatrów nie rozpoznaje u małych dzieci

a kilkumiesięczna rehabilitacja jest w stanie całkowicie wyeliminować problem
(nie należy bać się słowa "rehabilitacja", to nic innego, jak ćwiczenia,
fachowo określony sposób na to, co i tak robisz, kiedy podnosisz pupę dziecka i
uczyś raczkować)

absolutnie nie chcę ciebie straszyć, jeśli dziecko samo, bez pomocy nauczyło
się pełzać, to poważnych problemów nie powinno być, i oczekiwanie na wizytę do
końca sierpnia nie jest żadną tragedią,
chodzi mi o to tylko, żeby na pewno na tę wizytę pójść, i na pewno wyjaśnić,
czy trzeba coś robić

pozdrawiam
Judyta

Staram się czytać uważnie

[mami2]

Ado droga, wybacz, ale jakos nie mogę uwierzyć, że ktoś kto od 20 lat zajmuje
się dziećmi niepełnosprawnymi nie wie co to jest kręcz szyi? Swoją drogą jej
wypowiedzi cechuje niewątpliwie pewna znajomość tematyki, ale co to za
specjalista z drugiej strony? Jakos wszystko to zagmatwane dla mnie jest. Moze
się czepiam. Nie będe juz więc ciągnąc tego wątku. Dziękuje ci Ado tutaj za
poparcie mojej inicjatywy (z wątku wspierjamy się)

[ma_juli]

Mami )) Masz racje. przeczytalam tamten watek, nic nie kumam. dajmy spokoj,
aga idzie za tydzien do lekarza i to w sumie najwazniejsze
Aga daj znac jaki wynik!

adaZ

ps. iza_luiza i tak napisalas madry post, mimo wzburzenia pa.

Wiem, czepialska jestem!

[mami2]

A qqq22 vel akiro to facet! Wyszło na jednym z wątków. Ale juz chyba
Osmag "zabiera" się za niego, hahaha. Dziękuje za poparcie mojej inicjatywy i
ostatecznie konczę tutaj moje czepialstwo. Ważniejsze rzeczy mam na głowie. Aga
bardzo rozsądna decyzja. Daj koniecznie znac jak poszło (w osobnym wątku lub na
wspierajmy się)

[anakon]

A ja wlasnie przerabialam juz drzenie o wszytsko co dziecko robi i czego nie
robi i z mojego doswiadczenia wynika, ze czasem trzeba sie zdac na intuicje i
zdrowy rozsadek i nie szukac dziury w calym; na tej zasadzie wsadzili mi na
Szaserow dziecko w rozworke, ktora nie dosc, ze byla nie potrzebna to byla zle
zalozona i wlasnie ta rozworka moglam jej najgorzej zaszkodzic...1sze kilka m-
cy przechodzilam z dzieckiem po lekarzach, badaniach, z ktorych nic sensownego
nie wyniklo, nikt nie umial postawic jednoznacznej diagnozy(tu znow chodzi o
reakcje alergiczne) i chyba "samo" sie wszystko jakos ulozylo; a ja mam juz
dosc chodzenia po lekarzach i jak czytam, ze nie tylko moje dziecko robi
podobne rzeczy w danym wieku i czegos tam nie robi co powinno to mi lzej, co
nie znaczy ze unikam lekarzy jak ognia i ze radze komus by do lekarza nie
zagladal, za to bardzo daleka jestem od tego by u dziecka wyszukiwac na sile
schorzenia i leczyc czym popadnie. Ostatecznie mam 2pediatrow i gastroenetrologa
(w IMiD w wWwie) i zawsze oceniali rozwoj mojego dziecka jako prawidlowy, wiec
nie widze powodow dla ktorych mialabym nie napisac matce w przynajmniej
podobnej sytuacji jak moja, ze u mnie tez to tak wyglada...co oczywiscie nie
daje zadnej gwarancji, bo takich 100%rzeczy na swiecie nie ma i kazdy chyba o
tym wie. A wracajac do rehabilitacji, moja kolezanka posluchala sie wlasnie
lekarzy neonatologow i rehabilitowala mala-plakaly obydwie, dziecko z bolu,
matka z bezsilnosci, gdy juz czara goryczy sie przebrala znalazla znanego i
cenionego specjaliste od rehabilitacji, ktory jej ten sposob skutecnzie wybil z
glowy i powiedzial, ze niepotrzebnie meczyla dziecko i siebie...wiec na prawde
zanim ktos zacznie bic gromami na innych niech tez sie chwile zastanowi, ze ci
ktorzy uspokajaja tez nie rzucaja slow na wiatr i nie sa lekkoduchami.

do Anakon

[iza_luiza]

Anakon, przypadek przypadkowi nierówny, nie można wszystkich przypadków mierzyć
jedną miarką a źle dobrana metoda nie świadczy jeszcze o tym, że należy
zaniechać rehabilitacji. Poza tym intuicja nie zawsze wystarczy, gdyby tak było
nie byłoby problemów z dziećmi, a zdrowy rozsądek owszem, zawsze się przyda. Co
nie zmienia faktu, że należy go skonfrontować z tym co mówi specjalista.
Napisałaś, że nie zaszkodzi poczekać do 18 miesiąca zakładając, że dziecko Agi
ma ten sam problem co twoje, czyli de facto problemu nie ma. To duża
odpowiedzialność takie stwierdzenie tylko na podstawie wypowiedzi na forum.
Ja tylko uważam, że takie stwierdzenie może wyjść jedynie z ust specjalisty,
który dziecko obejrzy. Nie mam nic przeciwko dzieleniu się własnymi
doświadczeniami pod warunkiem, że nie próbuje się jednocześnie zastapić lekarza
i udzielać tego typu "dobrych" rad.
Pozdrawiam,
Iza

[agacz2905]

Bez względu na to, co byście tu napisały, Drogie emamy, jakie odpowiedzi i
sugestie bym tu znalazła - i tak poszłabym z Agatką na wizytę do specjalisty.
Założyłam ten watek, bo miałam dni, kiedy naprawdę bardzo się martwiłam, wręcz
szalałam z niepokoju. Nie lubie wizyt u lekarzy, ciagania tam małego dziecka,
bardzo agresywnie reagowałam ongiś, kiedy wreszcie poszliśmy do Poradni Oceny
Rozwoju z naszym 7m. wówczas Szymkiem (lekarka kilka miesięcy nakłaniała nas,
aby pójść, bo mały miał rzekomo asymetrię ciała). mam osobisty uraz i niski
próg wytrzymałości na wizyty we wszelkich przybytkach służby zdrowia - to
jeszcze z mojego dzieciństwa, które bez przesady - w całości spędziłam w
szpitalach na kolejnych operacjach bioder lub w gipsie. Jednocześnie wiem, ze
tzw. specjaliści, którzy w danej dziedzinie medycyny mają o niebo większa
wiedzę niż jakiś "zwyczajny" pediatra - potrafią każdemu dziecku coś znaleźć.
Jak wobec tego nie dać się wmanewrować w niepotrzebną, bolesna i traumatyczną
dla dziecka - rehabilitację? Cenny jest dla mnie post Anakon czy Wortelki - bo
dają nadzieję, ze problemu niet. Ale nie jestem przecież idiotką, która lekce
sobie waży zdrowie własnego dziecka. To chyba tyle tytułem wyjaśnień.
Pozdrawiam serdecznie wszystkie mamy walczące o zdrowie i sprawność własnych
dzieci.
Agnieszka

[mami2]

Miałam juz nie pisac, ufff
Agnieszko, większość z nas nie lubi wizyt u specjalistów różnej maści (nie tak
dawno pisałam na forum o tym jak dwukrotnie wylądowałam w szpitalu z Mateuszem
i co mnie tam spotkało), rozumiem cie jak mało kto. Tez najchętniej puściłabym
to w diabły i dała sobie z nimi spokój i niech się dzieje wola nieba. Ale
rozsądek zawsze bierze górę i wiem, że MUSZĘ pogodzić się z pewnymi
dolegliwościami mojego dziecka. To wiąże się niestety z wizytamim u różnych
lekarzy. Myśle ze to niesprawiedliwe, kiedy mówisz o specjalistach ze praiwe
każdy może coś znależć dziecku. Jeżeli dziecku naprawdę nic nie dolega, to po
co mieliby to robić? Jezeli prywatnie to może dla kasy. Ale po co od razu
zakładac taką spiskową teorię dziejów? Sama też jeszcze niedawno tak myślałam,
ale wole nie myśleć nawet jak teraz wyglądał by mój syn gdyby nie
rehabilitacja. I tak mam największy żal do lekarza-pediatry własnie, że się
niedopatrzył nieprawidłowości u niego. Sama poszłam do neurologa i tam
usłyszałam że dziecko może miec mpdz. Tą diagnozę musiałam zweryfikować z
rzeczywistością. Lekarz widzi dziecko pół godziny, matka 24 na dobę. Wiedziałam
że to nie mpdz, ale czułam że Mateusz wymaga specjalnej opieki. Wiem to i
dzisiaj. Agnieszko, wierz mi że rehabilitacja nie jest bolesna i traumatyczna
dla dziecka które jej potrzebuje. Ona jest po prostu konieczna, jezeli tak
zadecyduje dobry lekarz. Zadna z nas nie zdecydowała się na rehabilitacje
dziecka bez emocji i bez wątpliwości. Bo to jest cięzka praca również dla
rodzica i zawsze ponosi się jakies koszty (bynajmniej nie o finansowych tutaj
mówię). Zadna rozsądna matka nie będzie brała za pewnik tego, co przeczyta na
forum. Od samego początku mojego istnienia tutaj mówię, że nikt nie zastąpi
lekarza i jego diagnozy. Forum jest po to by skonfrontowac informacje,
przeczytac co u innych, posmiac się, wysłuchac,doradzić...Życzę Ci by w
przypadku Agatki okazało się, że jest tak samo jak z Szymkiem, który
rehabilitacji nie potrzebował.I jeszcze jedno. Jeżeli odczytałas któreś z
naszych (może moich) postów jako atak na Ciebie, to bardzo Cie za to
przepraszam. NIe taka była moja intencja. Źyczę powodzenia

[agacz2905]

Witajcie. Byłam dzisiaj z Agatką (i mężem, bo ...sama się bałam) na pierwszej
wizycie w Ośrodku Wczesnej Interwencji w Rzeszowie. I chyba dobrze, że poszłam.
Miałam nie isć, bo nasłuchałam się od 4 niezaleznych osób, co ta pani doktor,
do której zapisałam Agatkę, robi z dziećmi i jakie to niestworzone głupoty
wygaduje ich rodzicom – tj. straszy, stawia diagnozy na wyrost (delikatnie
pisząc). Szłam więc odpowiednio negatywnie nastawiona. Jakże mile się
rozczarowałam! Kobieta zupełnie normalna, rzeczowa, kompetentna. Można z nią
dyskutować. Sympatyczna. Nie wyrywała mi dziecka na siłę, oswajała malutką ze
swoja osobą. Pooglądała małą i spokojnie powiedziała, ze namawia do ćwiczeń.
Agatka ma lekko obniżone napięcie mieśniowe, wiec jest ryzyko, że będzie pełzać
jak foka („foczyć” – jak to pani dr określała) bardzo długo, bo w tej pozycji
jest jej dobrze, bezpiecznie i osiąga zamierzony cel – czyli przemieszczanie
się. Dostaliśmy skierowanie na usg głowy („zajrzą jej do mózgu, bo ma jeszcze
dość duże niezrośniete ciemiączko) i rutynowo zapisaliśmy się do psychologa i
logopedy – jakoś tak się na to zgodziłam, bo niby co mi szkodzi? Na ćwiczenia
będziemy chodzić 2 razy w tygodniu. Oczywiście na poczatek z Agą będzie chodził
jej tataJ), który jest oaza siły i spokoju. Mała od wczoraj zaczęła unosić pupę
do raczkowania. Co prawda zero naprzemienności ruchowej, ale lepsze to
podnoszenie tyłeczka niż nicJ). Nie jest źle. Pozdrawiam e-Mamy.
Agnieszka

[mama1232]

jesteś dzielną mamą.Życzę zdrowia i owocnych ćwiczeń oczywiście.

[anek.anek]

Dobrze, że tam poszłaś.
ze swojej strony muszę dodać, że poza zajęciami z rehabilitantką musicie jak
najwięcej ćwiczyć w domu sami. Rehabilitantka na pewno wam to powie i dokładnie
poinstruuje w jaki sposób to robić.
Pozdrawiam.

[anakon]

Krotko mowiac chyba nic strasznego jej nie jest...czyli dobrze. Moja Ola sama w
koncu wpadla na naprzemiennosc ruchowa i na kazdym kroku namawiamy ja zeby
raczkowala, a nie pelzala, a do tego robi postepy w duzym tepie, wiec ja
przynajmniej nie zamierzam sie juz zajmowac chodzeniem z tym po lekarzach; a
Wam zycze powodzenia i wytrwalosci w cwiczeniach.

[monkastonka]

dobrze że poszłaś napewno trochę rewolucji cię czeka mój synek chodzi dwa razy
w tygodniu na rehabilitację i zajęło mu dwa miesiące żeby się z tym pogodzić
płakał wyrywał się często miałam ochotę zrezygnować ale daliśmy radę.
Wytrwałości dla was
Pozdrawiamy
Monika mamusia Maciusia

[female]

Cieszę się, że wszystko zmierza ku dobremu
Trzymamay kciuki!!

Benia(mama Madzi 05.02.97 i Brzuszkowego Maciusia 09.10.04)

[mami2]

Agnieszko, jezeli będziesz miała ochotę zapraszam Cię więc do wątku Wspierajmy
się

Re;pierwsze koty za płoty

[agacz2905]

Hej, dziewczyny. Ponieważ zachorowałam teraz na anginę, dziś z Agatką na
ćwiczenia poszedł jej tata. No i mamy - pierwsze koty za płoty.Młoda ani nie
pisnęła, no chyba, że z radości. Nie nazwałabym tego nawet ćwiczeniami. Np.
młoda ma siedzieć na krzesełku z nożkami podpartymi nizej, a naszym zadaniem
jest podawać jej zabawki od góry, tak, żeby wyciągała wysoko rece i prostowała
plecy. Przewracać ja z brzuszka na plecy i z leżenia na brzuszku do siadu.
Pilnować, żeby jak najrzadziej pełzała jak foczka). Podoba mi się, ze pani
rehabilitantka nie robi z dzieckiem niczego na siłę - chyba zdaje sobie sprawę,
ze dziecko jednak inaczej się czuje w obcym miejscu - np. Aga co prawda nie
płakała, ale była na gościnnych występach o wiele mniej ruchliwa niż w domu.
Jak ją obserwuję, to rośnie we mnie uzasadniona nadzieja, że mała sama załapie
o co w raczkowaniu chodzi. Pozdrawiam troskliwe Mamy i Tatusiów też)
Agnieszka

[anakon]

Dosc dokladnie to opisalas, wiec widze, ze moja Ola robi takie rzeczy z wlasnej
woli i my ja jakos intuicyjnie w ten sposob pobudzalismy do ruszania sie i
wlasnie zalapala raczkowanie i coraz sprawniej podciaga sie na nogi, wiec
mysle, ze i bez rehabilitacji poradzi sobie, tylko pozniej niz rowiesnicy, a i
tak jeszcze w tzw. "normie" Jedyny minus to uzbroic sie w cierpliwosc gdy
rodzina i znajomi wciaz pytaja:no i co chodzi juz czynie?....

Przesadzacie

[oyate]

Co z tego, że prawie roczne dziecko nie chodzi?? Każde dziecko ma swoje tempo
rozwoju!! Neurolog? To śmieszne. Gdyby mała miała z 20 miesięcy i nie chodziła
to można by ją wtedy skontaktować z lekarzem ale nie teraz!!
Moja córeczka 2 dni przed roczkiem tylko pełzała, 1 dzień przed roczkiem
zaczęła raczkować a w dniu swojego roczku stanęła na nogi!! Zaczęła chodzić
(razem ze swoją siostrą bliźniaczką) jak miała 13,5 miesiąca i w cale mnie to
nie martwiło. Znam przypadki, że dziecko zdrowe zaczyna chodzić w 18-a nawet w
24 miesiącu życia!
Dziecko samo wie kiedy jest gotowe. Dla niego to duże przedsięwzięcie do
którego NIE WOLNO ZMUSZAĆ DZIECKA!!

[osmag]

oyate napisała:

> Co z tego, że prawie roczne dziecko nie chodzi?? Każde dziecko ma swoje tempo
> rozwoju!! Neurolog? To śmieszne. Gdyby mała miała z 20 miesięcy i nie
chodziła
> to można by ją wtedy skontaktować z lekarzem ale nie teraz!!
> Moja córeczka 2 dni przed roczkiem tylko pełzała, 1 dzień przed roczkiem
> zaczęła raczkować a w dniu swojego roczku stanęła na nogi!! Zaczęła chodzić
> (razem ze swoją siostrą bliźniaczką) jak miała 13,5 miesiąca i w cale mnie to
> nie martwiło. Znam przypadki, że dziecko zdrowe zaczyna chodzić w 18-a nawet
w
> 24 miesiącu życia!
> Dziecko samo wie kiedy jest gotowe. Dla niego to duże przedsięwzięcie do
> którego NIE WOLNO ZMUSZAĆ DZIECKA!!



Czasami jednak lepiej zainteresować sie problemem wcześniej. Oczywiście ,że
każde dziecko rozwija się indywidualnie, ale są pewne granice które powinny
zaniepokoić i skłonić do wizyty u lekarza. Roczne dziecko, które tylko pełza na
pewno należy do gr. którą warto sie zainteresować. Mam potem w poradni
takie "kwiatki", które były według lekarzy "leniuszkami" a problem okazywał się
dużo poważniejszy. Nie każde dziecko wyrasta ze wszystkiego samo. Niektórym
trzeba pomóc aby mogły funkcjonować w społeczeństwie.

[oyate]

Dziecko ma czas bez badań aby stanąć na nogi do 18 miesiąca życia.
Ludzie!Moja Kasia miała 11 miesięcy i nie umiała sama siedzieć!!Miałam ją
ciągać po lekarzach jeśli widziałam że jest zdrowa? i wszystko nadrobi??
A co z wcześniakami (takimi jak moje)?
Jeśli dziecko urodziło się z wagą poniżej 1 kg lub poniżej 2 kg. To co też
będzie coś nie tak jeśli będzie miało roczek i nie będzie siedzieć czy chodzić??
Przesada!!!

[skarolina]

oyate napisała:

> A co z wcześniakami (takimi jak moje)?
> Jeśli dziecko urodziło się z wagą poniżej 1 kg lub poniżej 2 kg. To co też
> będzie coś nie tak jeśli będzie miało roczek i nie będzie siedzieć czy
chodzić?
> ?
> Przesada!!!

Przesadą jest to, co piszesz.
Popraw mnie, jeśli się mylę, ale w przypadku wcześniaków jest jeszcze coś
takiego jak wiek korygowany. I na rozwój wcześniaków zdaje się bierze się jakąś
poprawkę.
A tu jest mowa o dzieciach urodzonych w terminie, z normalną wagą urodzeniową.
I tak jak pisze osmag - lepiej sprawdzić na zapas, niż coś zaniedbać.

[oyate]

Wybacz ale moje dzieci są wcześniakami i nikt im nie koryguje wieku ani nawet
pediatra nie sprawdza na "wcześniaczej" siatce centylowej ich wagi i wieku.
Mimo, że urodziły się malutkie teraz traktowane są (zresztą od pierwszej wizyty
u lekarza) jak normalne dzieci urodzone o czasie!
A dziecko urodzone o czasie też ma czas i nie należy go zmuszać.

[judytak]

wiesz co, tego, że roczne dziecko tylko pełza (nie siada, nie raczkuje) mogą
być różne przyczyny
jedne z tych przyczyn są "wyrostowe" i nie wymagają żadnych interwencji
inne przyczyny są takie, że może i dziecko samo by "nadgoniło", ale warto czymś
trochę "dopomóc"
jeszcze inne przyczyny są tej natury, że jeśli w odpowiednim czasie się dziecka
nie "zmusza" do przkroczenia kolejnego progu rozwojowego, to może już tego
nigdy nie dokonać, albo dokonać po latach ciężkiej pracy i kosztownej
rehabilitacji

po to się idzie do lekarza, kiedy ma się wątpliwości, żeby się dowiedzieć,
jakiej natury te przyczyny są, i dziełać według tej wiedzy

wizyta u neurologa nie boli, i jest oczywiście możliwe w państwowej przychodni,
gdzie nic nie kosztuje

nie zauważyłam, żeby ktoś chciał zmusić dziecko do ćwiczeń, kiedy to nie było
potrzebne
poza tym, rehabilitacja nie polega na tym, żeby dziecko zmuszać do czegoś, na
co nie jest gotowe, tylko na tym, żeby sprawć, żeby było gotowe

pozdrawiam
Judyta

Młoda się rozwija:)

[agacz2905]

Wszystko wskazuje na to, że Agatka po prostu zacznie chodzić pare miesięcy
później niż jej starszy brat. I tyle. Mała sama robi postępy - potrafi się juz
przeprowadzić samodzielnie z pozycji "foczkowej") do siadu. Ładnie sprężynuje
na kolanach. Ewidentnie chce wstawać - ale warunek jest jeden: podciąga się do
góry, szarpiąc tylko za dekolt mojej bluzki - jakiś kawałek mebla czy podana
ręka nie wchodzą w grę. Ona musi wspinać się po mnie, szarpiąc mnie
niemiłosiernie za to i owo i stanowiąc śmiertelne zagrożenie dla mojego
ulubionego złotego cienkiego łańcuszka, który muszę zdjąć. jak już Młoda
poszarpie mi wszystkie bluzki, napiszę stosowny post na forum oddam/przyjmę.
Pozdrawiam e Mamy)
Agnieszka

[anakon]

Moja tez robi postepy dosc szybko i ja w kazdym razie jakos sie juz pogodzilam
z tym, ze Ola bedzie chodzila pozniej niz "wiekszosc dzieci" trudno, ale grunt,
ze sie rozwija, jest bystra i ja jestem dobrej mysli.

WSPIERAJYM SIE gdzie to jest?

[fajka7]

nie moge znalezc tego forum albo slepa jestem bo czytam was od rana

[agacz2905]

Podciągam wątek, bo chciałam tylko napisać, ze Agatka zaczęła samodzielnie
chodzić tuż przed świętami Bożego Narodzenia. Obecnie ma skończonych 17
miesięcy, wszystko w tzw. normie.