14 lat walczymy ze soba

[stella04]

to jest walka z wiatrakami kazdy najmniejszy blad cofie na w czasie i od nowa
walka z przedszkolem szkola zla opinia o moim dziecku szukanie pomocy
wszedzie u lekarza w pp u nauczycieli a warto bylo jestesmy w 1 klasie
gimnazjum i mamy 5!!!!!!!!!!!!!!!!!! a tego nie bylo bardzo kocham mojego
syna i wiem ze on kocha mnie tylko czasami cos nam staje na drodze ale juz
zaczynam wierzyc ze bedzie dobrze

[halina.kantor]

Moja walka trwa tyle samo, na szczęście drugi syn ma dopiero 6 lat i z nim jest
łatwiej. Bo mamy świadomość jego ograniczeń i pasji.

[stella04]

kiedys myslalam ze to klatwa wiem ze to smieszne teraz juz wiem jak dawac sobie
rade oczywiscie nie w kazdej sytuacji zastanawiam sie czy mozna pomoc innym
mamom i ich dzieciom

[ptyska1]

Witam panie.
Widze, ze nie jestem zaupelnie sama. Mam syna ze zdiagnozowanym ADHD.Konrad ma
14 lat i od zerowki juz meczymy sie bardzo z tym problemem. Tak jak pani
powiedziala - ciagla walka. Walka z synem, z nauczycielami, pedagogiem nawet
lekarzami. Straszne. Procz Konrada, ktory jest moim najstarszym dzieckiem mamy
jeszcze troje dzieci, 2 synow i corke. Jesli jednym slowem moge opisac to, co
dzieje sie w domu, kiedy Konrad wrocie ze szkoly to tym slowem bedziepieklo.
Nie pomagaja rozmowy, tlumaczenia. Rodzenstwo wie o problemie, rozmawialismy z
wszystkimi juz tysiace razy jednak to za malo. W miejscowosci w ktorej
mieszkam - przedmiescia Jastrzebia Zdroju nie ma niestety poradni
wyspecializowanej w ADHD. Poradnia pedagogiczna nie organizuje zadnych spotkan,
punktow pomocy, nie ma zadnych grup wsparcia, a powiem paniom - jest mi to
potrzebne bardzo, bo opadam juz z sil. Jestesmy wszyscy w domu wykonczenie.
Myslimy, nad propozycja szkoly - wyslaniem Konrada do osrodka wychowawczego w
Olesnicy. Musze odetchnac. Nabrac sil. przeczytalam juz wszystko, co jest
dotepne na rynku o ADHD. Znam terapie W. Sherborne, znam metody postepowania z
dziecmi - wszystko teoria. Nie mam juz sily na wdrazanie tego w zycie, Konrad
tez ma juz dosc. Do wszystkiego nastawiony jest anty. Studiujemy z mezem na 4
roku pedagogiki ogolnej. moja pr. magisterska bedzie dotyczyla poziomu wiedzy o
adhd wsrod srodowisk nauczycielskich i praktycznego zastosowania metod pracy z
tymi dziecmi. Chcialabym stworzyc grupe wsparcia dla rodzin i dzieci
dotknietych tym problemem ,moze doladowaloby mnie to na tyle, bym mogla walczyc
jeszcze...Ciagla walka z nauczycielami, zmienione 3 szkoly, ciagle tlumaczenie,
ze to nie zle wycjowanie, nie fanaberie, codzienna prawie obecnosc w szkole i
tlumaczenie syna, cigle zmiany technik pracy z nim i z nauczycielami, ciagla
kontrola. Trzecia szkola tez sie chce go pozbyc. Maja juz dosc. Ale ja ciagle
wierze, ze bedzie wielkiim czlowiekiem. Prosze o wszekie wskazowki dotyczace
stworzenia grupy wsparcia, moze nam sie uda. moj tel. [phone], gg 7457288.

[janmariadreptak]

A ja walczę 40 lat ze sobą.
Nie zaimponujecie mi

[kaszka66]

Jeżeli możesz wchodź na nasze forum(y) i stronę adres podał Janmariadreptak i
gadaj z nami przez internet. Czytaj posty i staraj się tak jak my żyć nadzieją
i optymizmem, a wierz mi każdy z nas popada w depresje i frustracje. Jednak
udział w forum bardzo wzmacnia.
Obawiam się, że na telefon nie będzie wielu chętnych. Poza tym nie jesteśmy
specjalistami. Chcemy tylko - nie poddać się.
Pozdrawiam serdecznie
Kaśka
PS. A czy Konrad bierze leki zalecane w takich przypadkach przez psychiatrów?

14 lat walczymy ze soba

[ptyska1]

Psychiatra Konraa zapisala mu nootropil i aspartam. Skonczylo sie na silnych
bulach brzucham syn potem nie chcial brac tych lekow. potem przepisac
chcialaleki uspakajajace, ale nie zgodzilam sie. Czekamy teraz na nowa dostawe
straterry i zaczniemy kilkumiesieczna terapie farmakologiczna.

[monika.zdz]

Mój syn ma dopiero cztery lata ale już doświadczył pobytu w trzech
przedszkolach (od września do stycznia). W pierwszym przedszkolu publicznym na
mokotowie panie nie dawały sobie rady z jego nadpobudliwością, podejrzewam, że
zaczęły go bić bo syn zaczął się moczyć w nocy,i mówił,ze ciocie biją. Syn ma
opóźniony rozwój mowy więc pewnie liczyły na to,że się nie wyda. Na koniec
wystosowały pismo,że syn jest agresywny,nienormalny i żądały zaświadczenia o
jego stanie psychicznym, które miałam załatwić w ciągu kilku dni. Zabrałam go
stamtąd bo się po prostu bałam,że coś mu zrobią.Kubuś chodził jeszcze do dwóch
przedszkoli ale koniec końców zrezygnowaliśmy z tego i dobrze bo ogólnie stał
się spokojniejszy. Chodzimy na dwie terapie. Syn ma wszystkie klasyczne objawy
ADHD i pozostaje pod opieką Instytutu Neuropsychiatrii Dzieci I Mlodzieży na
Koszykowej. To jest fajny chłopczyk,wesoły,towarzyski,niegłupi,wrażliwy tylko
nie zna umiaru.Strasznie mi przykro,że tak trudno mu się żyje ale mam
nadzieję,że terapie przyniosą poprawę.

14 lat walczymy ze soba

[ptyska1]

Tak samo bylo z Konradem. W przedszkolu, do ktorego poszedl pierwszy raz, byl
szarpany i tez zaczal sie moczyc. Czym predzej go wypisalam i po jakims czasie
moczenie ustalo. jednak nie wchodzil nawet na trawnik i plac zabaw tego
przedszkolo, a byly ogolnie dostepny, mimo, ze mieszkalismy 20 m od tego
przedszkola.Mial wtedy 3,5 roku Brrr....
W drugim przedszkolu, gdzie zaczal chodzic do zerowki, jego wychowawczyni nie
zabierala go na wycieczki, bo byl niegrzeczny i na moj widok robila sie ataka
bordowa i zylasta na szyi, ze myslalam ze wylewu dotanie. Mowila mi przez zeby -
" w mojej 25-letniej praktyce nie mialam jeszcze TAKIEGO dziecka"
Nie mial kolegow itd - standard. Troche popracowalismy i jest ok. Tylko te jego
wyglupy i oceny(( Ne martw sie - jesli ma madra mame, to bedzie dobrze. Daj
mezowi czytac forum. Mojemu pomaga to, jak czyta o wybrykach adhd-owcow. Mowi -
O! A Konrad juz z tego wyszedl, a tak sie nie zachowuje itd...To bardzo dobrze
wplywa na ich relacje.
Ptys

[ilelito]

Co za SZMATY!!!