Operacja Zuzi 2 grudnia

[k.k.k]

Właśnie wyznaczono nam termin operacji, jak w temacie, 2 grudnia, piątek. Po
badaniach w zeszłym miesiącu (echo przezprzełykowe) okazało się, że Zuzia ma
między przedsionkami dwa a nie jeden ubytek, ale za to mniejsze niż wykazały
poprzednie badania (większy ma 12 mm). Są jednak położone nisko w
przegrodzie, dlatego planowane wczesniej cewnikowanie byłoby nieskuteczne i
niebezpieczne, czeka nas zatem operacja na otwartym sercu.
Bardzo się boję. Zuzia jest małym łobuzem, nic w jej zachowaniu i
samopoczuciu nie wskazuje na problemy zdrowotne, dlatego tak trudno
przychodzi podjęcie decyzji o położeniu jej na stole operacyjnym.
Operację będzie przeprowadzał prof. Skalski (Śląskie Centrum Chorób Serca w
Zabrzu), czy ktoś może powiedzieć jakim jest człowiekiem?
Mam też pytanie do rodziców po operacji zamnkięcia przegrody
międzyprzedsionkowej - jak długo Wasze dzieci dochodziły do sibie? Czy
później były rehabilitowane?
Wiem, że z punktu widzenia zdrowia Zuzi to rzecz najmniej istotna, ale proszę
rodziców dzieci po operacjach, powiedzcie, jak sobie radziliście z ranami i
bliznami na klatce?
I jeszcze jedno na koniec - proszę, trzymajcie kciuki za Zuzię 2 grudnia...

[basikrzy]

jeśli chodzi o bliznę, to u nas wyglądało to tak: po operacji blizna była
zalepiona plastrem i był założony opatrunek ochronny, po 2-3 dniach opatrunek
zdjęto, a plaster powoli się odklejał i odpadł całkowicie po 7 dniach, przez
ten czas nie należało plastra moczyć (uważać przy kąpieli), przy wypisie ze
szpitala mówią, kiedy można zacząć normalnie kąpać (myć raczej mydłem, niż
płynami do kąpieli), no i jest ogólne zalecenie, że przez pół roku od operacji
nie powinno się nic z blizną robić (nie opalać, nie smarować itp) - no i
obserwować: czasami pojawiają się pęcherzyki z ropą (lepiej je pokazać
chirurgowi - on może je naciąć i przesmarować np. betadyną) i tyle,
nam jeszcze lekarz podpowiedział, że po pół roku, po roku można od czasu do
czasu lekko przesmarować kremem alantan plus, wtedy blizna się troszkę
wygładza, a skóra natłuszcza
trzymajcie się zdrowo do grudnia, a my będziemy trzymać kciuki
pozdrawiamy
Baśka mama Bartka

[driadea]

Ja też byłam operowana przez prof. Skalskiego (wtedy jeszcze docenta). To miły
(choć pierwsze wrażenie jest raczej inne - że chłodny), ciepły człowiek, dobry
kardiochirurg, kompetentny lekarz. Zuzia będzie w dobrych rękach.
Jeśli chodzi o dochodzenie do siebie, to w zasadzie po każdym otwarciu klatki
piersiowej (niezależnie od tego, czy i jak było operowane serce czy inny
narząd) dochodzi się podobnie - nie ukrywajmy, jest trochę bólu, choć im
młodsze dziecko tym mostek mniej dokucza (dzieci nie mają jeszcze kości, tylko
chrząstkę i to tak bardzo nie boli), ale i tak podawane są (na POpie - sali
pooperacyjnej) leki przeciwbólowe.
Rana będzie przez pierwszych kilka dni zaklejona olastrem. Po kilku dniach (to
już zależy od pacjenta - jak szybko się goi) chirurg zdejmie plaster. Od tego
momentu (o ile wszystko jest ok, dreny wyjęte, elektrostymulator niepotrzebny)
można już normalnie się kąpać i w miarę normalnie funkcjonować. Jasne, że może
trochę boleć, to w końcu "substytut" zlamanej kości, ale bez przesady.
Będzie dobrze, zobaczysz Będę mocno trzymać kciuki!!!

[kingan75]

gdyby moje dziecko miało mieć operację, to po przeczytaniu tych postów trochę
bym się przeraziła, a ponieważ przeżyliśmy z synkiem trzy operacje na otwartym
serduszku w Prokocimiu to mogę powiedzieć, że po operacji rana zaklejona była
specjalnym plasterkiem aby się zrosła i bez zbednych opatrunków aby się ładnie
goiła. Nigdy nie wystąpiły bąbelki ropne i nic nie trzeba było nacinać.
Plasterek samoczynnie po kilku dniach odpadał i zostawała czerwona kreseczka na
klatce, którą po zagojeniu smarowaliśmy kremami na blizny aby ją wygładzić.
Potem bladła.
Od momentu operacji synek dostawał leki przeciwbólowe i uspakajające i mogę
powiedzieć, że nie skarżył się na ból. Na 4-ty dzień po operacji chodził. Znam
dzieci co po zamknięciu ubytków w przegrodzie na drugi dzień po operacji
wspinały się w łóżeczkach. Pozdrawiam i trzymam kciuki.

[driadea]

Zgadzam się. Ja chodzilam (tylko do ubikacji, bo nie pozwololi więcej) na drugi
dzień po operacji, podobno byłam ewenementem

[basikrzy]

nie rozumiem, jak możesz oceniać to, co ktoś napisał, nie każdy musi być
zdania, że posty powinny zawierać jedynie pocieszenia i wszystko przedstawiać w
różowych barwach - czasami odrobina realizmu może być bardziej pożyteczna od
czczych zapewnień, a to, że u mojego synka (i nie tylko u niego) wystąpiły
bąbelki z ropą, nie prowadzi do prostych wniosków, że każdemu ma się to
przytrafić

[k.k.k]

DZiękuję za wszystkie wypowiedzi, moje prośby nie było sformułowane "pocieszcie
mnie, że wszystko pójdzie jak z płatka", pytam o Wasze faktyczne doświadczenia.
I dziękuję za każdą odpowiedź, chociaż i tak będę mieć nadzieję, że przypadek
Zuzi będzie ten, co to się udaje, łatwo goi, szybko dochodzi do siebie... a jak
będzie trochę inaczej, to na pewno nie będę mieć do Was pretensji

[kingan75]

nie oceniałam nikogo i nie mialam rownież takiego zamiaru. Jesli tak wyszło, to
przepraszam. Przeczytawszy wypowiedzi, stwierdziłam, że dodam swoje
doświadczenia ku pocieszeniu i pokazaniu, że może być mniej przeszkód do powrotu
do zdrowia. Nie spotkałam się z takimi powikłaniami ran pooperacyjnych i trochę
się przelękłam. I gdybym miała teraz iść z małym na zabieg to doszedłby mi
jeszcze jeden stres, oprócz wiszących drenów (m.in).. W każdym bądź razie
szybkiego powrotu do zdrowia życzę Wszytkim dzieciom i jak najmniej dolegliwości.

[basikrzy]

bardzo ważne są takie posty, jak Twój, z których wynika, że nawet najcięższe
przeżycia mogą prawie nie pozostawić śladu - to daje otuchę, ale nie można
pomijać przypadków, kiedy coś szło nie tak, gdyby tak zrobić, to jak czułaby
się mama, która z forum dowiedziała się, że wszystko będzie super, a tu nagle
po operacji u jej dziecka jakieś bąbelki - szok!
zgadzam się, że dodatkowe straszenie rodziców przed operacją nie jest pomocne,
ale w końcu zadając tak konkretne pytanie, jak "co się działo z blizną?" należy
się liczyć z tym, że pojawią się też odpowiedzi budzące niepokój
i tu powstaje zasadnicze pytanie: czy przed operacją lepiej wiedzieć jak
najmniej czy jak najwięcej? - myślę, że wybór należy do każdego z nas
przepraszam autorkę wątku za te dygresje i pozdrawiam serdecznie wszystkie
forumowe mamy, które tak naprawdę w obliczu zagrożenia potrafią znaleźć
nadludzkie siły, aby móc wspierać swoje najsłodsze skarby
Baśka mama Bartka

[aaparzoch1]

Trzymamy mocno kciuki za powodzenie i zdrówko Zuzi.

[ewire]

Moja córeczka jest już po dwóch operacjach na otwartym sercu. Po pierwszej
operacji było bardzo źle. Blisko 2 miesiące spędziła na intensywnej terapii,
gdyz nie dawała sobie rady bez respiratora. Po drugiej, ekstubowano ją juz w 1
dobie, a tempo w jakim dochodziła do siebie zadziwiło nawet lekarzy. Widzisz
więc - nigdy nic nie wiadomo. "Ilu pacjentów-tyle przypadków" mówią. Nie można
więc porównywać.
Jeśli chodzi o blizny, to nie stosowałam żadnych maści i wszystko zagoiło sie
super. Znam jednak osoby, które stosowały różne specyfiki i blizny bardzo
się "rozeszły".
Rady na przetrwanie? Musisz jedynie wierzyć, że wszystko będzie dobrze i nie
dopuszczać do siebie złych myśli. Twoja córeczka będzie to czuła i Twoja siła
będzie jej siłą.

" Wiara Nadzieja Miłość "
WSZYSTKO BĘDZIE DOBRZE !!! Trzymaj się! Ewa

[barbarajarzabek]

jeżeli chodzi o gojenie się ran pooperacyjnych które czasem goją się trudno i
mogą ropieć to polecam AQUA-GEL(opatrunek hydrożelowy jalowy) w postaci
galaretki. mój marek po 3 etapie miał paskudną ranę z ktorej sączyla się ropna
wydzielina. chirurdzy na których trafilam we wrocławiu bali sie marka. nic mu
nie pomagalo i dopiero pani w aptece nam je poleciła. pomimo ceny ok.5zl. za
opatrunek opłacalo się po 10 dniach stosowania rana sie zagoiła. dodatkowo te
opatrunki wygładzają blizny i troche je zmniejszają. a za Zuzie trzymamy kciuki,
to akurat urodziny mojej siostry i na ten dzień ma zaplanowaną cesarkę(będzie
Karolinka). to będzie więc bardzo szczęśliwy dzień.
pozdrawiam basia mama julii i marka(hlhs)

do k.k.k.

[barbarajarzabek]

ja mieszkam w siechnicy pod wroclawiem. może kiedyś się spotkamy. kto prowadzi
Was we wrocławiu? mój numer tel. [phone].
basia

[k.k.k]

Z pewnością i z wielką chęcią umówimy się kiedyś na spotkanie, ale to już
raczej "po". Zwłaszcza, że jutro wyjeżdżamy do moich rodziców (200km) nabrać
trochę sił.
We Wrocławiu ... nikt nas nie prowadzi. Pierwsze badania robiła Zuzi dr
Kukawczyńska, ale potem "przenieśliśmy" się do Zabrza. Tam obecnie prowadzi
Zuzię dr Paweł Banaszak.

Bardzo dziękuję wszystkim za słowa otuchy, nie ukrywam, że są bardzo
potrzebne...

[driadea]

Mnie też prowadzi Banaszak (do tej pory "prowadzila" mnie, czyli robiła
wszystkie badania i pomiary, Szkutnik, ale ona est adiunktem i nie może mieć
podległych pacjentów,m zatem przypisali mnie Banaszakowi)

[bac30]

Cześc.Moja Kaska była operowana w Zabrzu 8.08.2002 przez doktora
Haponiuka.Wszystko był ok. 48godz. na popie (oddział pooperacyjny).Potem byłam
5 ni na intensywnwj terapii ale tylko dlatego że na zwykłym oddziale nie było
miejsca. w 8 dobie po operacji poszłyśmy do domyu. Obecnie prowadzi nas
drfrycz. Jest fajnie. Pozdrawiam Bsia i Kasia

[perelekhlhs]

ja trzymam kciuki od dzisiaj za malego lobuza

[marekhg]

Trzynamy kciuki.Jak już będzie po wszystki napisz jakie warunki są na oddziale,
bo my to wszystko mamy przed sobą\.Powodzenia mama Kacpra 13m ASD II

[monikakonieczka]

mogę Ci obiecać,że będę trzymać kciuki mocno.My jedziemy 15.11 do Łodzi(tam
jesteśmy leczeni)na kilka dni do kontroli.Na pewno będziemy mieć cewnikowanie
serca.Piszę my ale to mój synek będzie miał.Jest przeszło rok po drugiej
operacji.Pozdrowienia.Trzymajcie się cieplutko.Monika mama Mateusza z HLHS i
Kingi(zdrowa).