Związkowcy ze szpitala wyszli na ulice

[maniek1966]

Andrzej Andrzejczak, szef "Solidarności", tutaj protestuje i domaga się wypłat
dla pracowników szpitala a sam, jako szef tejże tak dbającej o pracowników
"Solidarności", wstrzymuje wypłaty pieniędzy dla wykładowców prowadzących
zajęcia w ramach projektu “Wsparcie metodą outplacement pracowników
restrukturyzowanej służy zdrowia w regionie lubuskim”. I jak tu nie mówić o
<b>hipokryzji</b> Pana Andrzejczaka

Płonka

[Gość: lekarz 1979]

Płonka Honorowy Obywatel Miasta Zielona Góra - gratuluję nominacji. Stracilismy
przez nią Fundusze Unijne pozyskane przez wcześniejszą dyrekcję. Gratuluję Pani
Marszałek powodzenia za 3,5 roku w wyborach.

[Gość: niunia]

Pani Płonka czy pani nie wstyd podawać się za gorzowiankę, już niedługo
wybory .Czas szybko mija ..

Związkowcy ze szpitala wyszli na ulice

[blic]

"Andrzejczak mówił do protestujących o początkach wojny secesyjnej między
północą i południem województwa."

Podoba mi się to hasło.
Up the rebels! :)

[login_tymczasowy]

blic napisał:

> Up the rebels! :)
No, ale to my jestesmy na polnocy...

[blic]

Szkocja też jest na północy. :)

[Gość: pigułka]

Ale bagno.Mam dość.

[Gość: związkowiec]

Piotr Dębicki - Nie umierajmy za Zieloną Górę

Felieton z Ziemi Gorzowskiej

Dla tych, którzy wieścili, że powrót kardiologów do pracy to początek
wychodzenia szpitala na prostą, przedśmiertne drgawki gorzowskiej lecznicy
stanowią niemiłe zaskoczenie. Stan placówki trafnie scharakteryzował minister
Religa: „Trup w stanie rozkładu”. Nie dziwota, że nikt przy zdrowych zmysłach
nie chce go reanimować. Poza politykami szczebla wojewódzkiego – dla nich
likwidacja gorzowskiej lecznicy oznacza utratę lukratywnych stołków wskutek
upadłości województwa i wprowadzenia zarządu komisarycznego przez premiera.
Stąd zapewnienia o możliwościach ożywienia zwłok, które płynęły z Urzędu
Marszałkowskiego.


Jedynym rozsądnym wyjściem, zapewniającym mieszkańcom północy opiekę
specjalistyczną, jest zawiązanie nowego szpitala w miejsce obecnego, który
trzeba zlikwidować. Dzięki takiej operacji, nowa lecznica rozpoczęłaby
działalność bez obciążeń, dyrekcja mogłaby swobodnie kształtować jej strukturę,
zakres usług, zatrudnienie. Bez garbu związków zawodowych ze 180 pracownikami
chronionymi prawnie przed zwolnieniem. O takie rozwiązanie zwracała się
gorzowska Rada Lekarska już w październiku zeszłego roku. Krzyk wołającego na
puszczy…


Bowiem na gorzowskiej niwie politycznej panowała zaskakująca cisza. Chwała
przewodniczącemu Rady Miasta Robertowi Surowcowi, że nie bał się podjąć działań
dla ratowania gorzowskiego szpitalnictwa. Zainicjował obywatelską akcję
zasypywania ministra telefonami w obronie szpitala, próbował wskórać coś u
ministra zdrowia – dzięki pomocy Elżbiety Rafalskiej i Marka Surmacza. Swym
zaangażowaniem udowodnił, że stawia dobro wspólne nad polityczne kunktatorstwo.
Radę – jako całość – stać było jedynie na wysmażenie żałosnego apelu do
premiera Kaczyńskiego, którego (chyba z litości) media nawet nie przytaczały i
przekazanie lecznicy 200 tys. zł (równowartość kosztów fety na otwarcie mostu…).


O ile miejscy bezradni twierdzą, że nie mają wpływu na organ założycielski
szpitala (sejmik), o tyle milczenie gorzowskich struktur partyjnych zadziwia.
Potrafią organizować konferencje prasowe na tak abstrakcyjne tematy, jak
zagrożenia demokracji w Polsce, zaś katastrofa największego lubuskiego
pracodawcy nie stanowiła dla nich powodu do zajęcia stanowiska i podjęcia
działań. Zastanawia to tym bardziej, że wszystkie główne partie mają swoich
przedstawicieli w sejmiku, zatem posiadają realny wpływ na zapadające tam
decyzje.


Likwidacja szpitala będzie testem jakości gorzowskich elit politycznych.
Mieszkańców naszego miasta nie interesują teorie o nagłym zaangażowaniu
polityków PiS w sprawę szpitala, mające na celu przejęcie władzy w
województwie. Gorzowianom nie zależy bowiem na przyszłości lubuskiego
nowotworu. Dużo ważniejsza jest możliwość uzyskania pomocy medycznej w miejscu
zamieszkania. Komu potrzebne jest województwo lubuskie, widać było przy wyborze
kluczowych inwestycji na lata 2007-13. 85 proc. z nich jest na południu. Na
północy biegają misie polarne i znajdują się deficytowe szpitale w Gorzowie,
Kostrzynie, Drezdenku… Swego czasu, podczas dyskusji nad przebiegiem drogi S3,
radny Jałoszyński stwierdził, że nie będzie umierał za Zieloną Górę. Jego słowa
stały się ciałem.


Gorzowianie, żądajmy natychmiastowej likwidacji szpitala, którego długi
powstały wskutek zaniedbań zarządu województwa pod wodzą zielonogórzanina
Andrzeja Bocheńskiego. Żądajmy utworzenia nowej, dobrze zarządzanej lecznicy
szczebla wojewódzkiego. A jeśli przy okazji padnie paradyski bękart,
przynoszący korzyści południowcom i garstce sejmikowych polityków – trudno.


Gorzowianie! Nie umierajmy za Zieloną Górę!

Tak,tak. Bla, bla. I nic z tego nie wynika.

[Gość: browar]

Co to za bełkot.

[Gość: nicelus]

to może zamknąć drzwi i nie wpuścić ich z powrotem?
;)