jawnosc adopcji

[vanille]

Witam

Jestem nowa na forum i nie wiem czy byl poruszany taki temat,
jesli tak prosze o wskazówki.
Od pewnego czasu interesuje mnie adopcja i zwiazany z nia temat
jawnosc adopcji.
Mam pytanie:
Rodzice czy jestescie za tym aby powiedziec dziecku, ze jest adoptowane, czy
zachowac to w tajemnicy?


Pozdrawiam I.

[csylwia1]

www.nasz-bocian.pl/modules.php?name=News&home=1 --

[leli1]

tak-chcemy powiedziec naszemu dziecku, mysle ze czasy sie nieco zmienily, nie jest to juz tematem tabu. Zmienia sie stosunek ludzi z zewnatrz do rodzocow adopcyjnych, choc zdaje sobie sprawe ze moje dziecko moze byc narazone na jakies "uwagi", zwlaszcza ze strony innych dzieci, dlatego chce mu powiedziec o tym jak najwczesniej aby wiedzial i umial sie obronić

[kasialu]

Vanille nie wiem, czy kończyłaś szkołę adopcji, ale na wszystkich kursach mówią
o jawnosci adopcji, czy mówić czy nie i jak mówić!
Ja sobie to tłumaczę tak: Traktuję drugiego człowieka i moje dziecko też tak
jak sama bym chciała być traktowana. Jeżeli chciałabym żeby moi rodzice byli
wobez mnie szczerzy, traktowali mnie poważnie, szanowali to chciałabym żeby
mówili mi prawdę. Mały człowiek zasługuje na szacunek i prawdę o sobie.
najczęściej ludzie nie mówią bo się boją. Trzeba sobie z tymi lękami poradzić i
zdobyć sie na szczerosć.
oczywiscie metody jak powiedzieć i kiedy znacznie ułatwiają sprawę.
Psycholog radziła nam żeby nie mówić dziecku specjalnie o tym, ze było
adoptowane na zasadzie "Piotrusiu usiądź mamusia i tatuś chcieliby Ci coś
pwoiedzieć". Dziecko w wieku ok 3-4 latka samo zpayta skąd sie wziąłem, a wtedy
odpowiedzieć, ze z adopcji. Dziecko prawdopodobnie nie bdzie drążyć i my też
nie powinniśmy mu tłumaczyć bo i tak nie zrozumie. Później powoli pojawią się
nowe pytania, ale temat nie bedzie już drażliwy.
Uważam, że każde dziecko ma prawo wiedzieć. Tym bardziej, że problem powstanie
kiedy dowie się od nieodpowiednich ludzi w nieodpowiednim czasie ...
Pozdrawiam ;o)

DZIEKUJE

[vanille]

Witam

Dziekuje bardzo bardzo wszystkim za cenne uwagi
Prosze jeszcze innych o refleksje na ten temat

Pozdrawiam
I

[madix1]

Vanille,
nie wyobrażam sobie innego wyjścia niż podjęcie decyzji o jawności adopcji.
Każdy z nas ma prawo do prawdy i swojej tożsamości, jakakolwiek by ona nie
była. Dla mnie i mojego męża jest to tak oczywiste, że przyjmujemy to jako
rzecz naturalną, nie jako kwestię wyboru. Chcemy przekazać naszemu dziecku
wszystkie wartości, których nas nauczono i którym hołdujemy. Jak mamy uczyć
szczerości, gdy już od samego początku zabraknie jej w naszej rodzinie?
Pozdrawiam

[vanille]

madix1
zgadzam sie z toba w stu procentach,
jednak statystyki wskazuja co innego

Jako rodzic adopcyjny, chciałbyś, aby Twoja adopcja:
Była adopcją anonimową
83% [ 50 ]
Była adopcją ze wskazaniem
16% [ 10 ]

Wszystkich Głosów : 60

[mars62]

Przepraszam, a dlaczego utożsamiasz jawność adopcji (czego, nawiasem, jestem
wraz z żoną zdecydowanym zwolennikiem) z odmianami przysposobienia, bo tego
dotyczy wskazana przez Ciebie ankieta?

[leli1]

troszke to pokręciłas,
adopcja anonimowa znaczy ze ani rodzice adopcyjni ani biol. nie znają swoich danych, natomiast ze wskazaniem - ze rodzic biol. w jakis sposob decyduje o tym kto bedzie wychowywał jego dziecko. Natomiast jawnosc z Twojego maila dotyczy tego czy powiedziec dziecku o adopcji czy nie, to sa rozne pojęcia
Pozdrawiam.

[vanille]

Widze roznice miedzy pierwszym a ostanim moim postem
Ale czy w jakims stopniu adopcja anonimowa nie wplywa
na nie-informowanie dziecka ze jest adoptowane?

[mars62]

Bardzo subiektywnie i bez przeprowadzania głębszych badań

Teoretycznie zwolennicy adopcji ze wskazaniem powinni opowiadać się za
jawnością adopcji. Co wcale nie oznacza, że również teoretycznie nie można
wyobrazić sobie sytuacji, w której rodzice dziecka adoptowanego ze wskazaniem
utrzymują fakt adopcji w tajemnicy przed dzieckiem (wskazanie dotyczy stadium
kończące się przed sądem).

Praktycznie - poznałem kilkadziesiąt par rodziców adopcyjnych, z tego rozkład
par opowoadających się za poszczególnymi rodzajami adopcji przypominała
przytoczoną przez Ciebie statystykę - na tę ilość Ż_A_D_N_E_J z tych par nawet
nie przeszło przez myśl utrzymywać faktu adopcji w tajemnicy, w szczególności w
tajemnicy przed dziećmi.

Czasy się zmieniły. Oprócz imperatywu szczerości, który uważam za sprawę
fundamentalną w każdej, a nie tylko adopcyjnej, rodzinie - rodzice są świadomi
faktu, że uczynią wielką szkodę swym adoptowanym dzieciom pozostawiając cała
sprawę w tajemnicy i tym samym powierzając "edukację" w tej materii osobom
przypadkowym. A nierzadko zupełnie byle komu. Znam zdanie kilkoro dorosłych,
adoptowanych dzieci: właśnie o to mają jedyną lub podstawową pretensję do swych
adopcyjnych rodziców.

[jokat]

Oczywiście, że trzeba mówic. nie można budować miłości na kłamstwie, a adopcja
wcześniej czy później, wyjdzie na jaw.

[renataum]

Jestem zdania, że dziecku należy powiedzieć prawdę, bo kiedyś jak się dowie od
osób trzecich będzie miało wielki żal do rodziców adopcyjnych, że
niepowiedzieli mu prawdy. Sama mam adoptowaną córkę i powiem jej wtedy, kiedy
będę uważała że jest na tyle duża, aby to zrozumieć. A mając 18 lat ma ona
prawo do wglądu do akt sądowych, choć ja znam dane biologicznej matki i kiedyś
jeżeli będzie ją chciała odnależć to jej w tym pomogę. Pozdrawiam.

[syla.t]

czesc dziewczyny weszlam tu pierwszy raz wsumie nie mam adoptpwanego dziecka
mam wlasne ale niedawno dowiedzialam sie ze moj maz jest adaptowany o czym on
nie wie wszyscy to przednim ukrywaja i ja tez musze a przyznam ze jest mi
czasami ciazko. uwaqzam ze dziecko powinno wiedziec ze jest adaptowane bo
kiedys to wyjdzie ja naprzyklad teraz jak sie dowiedzialam o tym to rodzina
meza nie chce zemna rozmawiac mam do nich ogromny zal ze to ukrywaja ale wiem
ze jesli teraz by sie dowiedzial to moglby sie swiat zawalic. Nie popelnijcie
takiego bledu jak moi tesciowie bo ja donich bede miala juz zal cale zycie.
Pozdrawiam

[kola00]

ja swojemu synkowi powiem prawdę,ma 4 lata a już orientuje się jak do nas trafił