po co szukać?

[gosia_k3]

Parę razy przemknęło mi przez głowę, aby poszukać swoich biologicznych
rodziców. Ale tak naprawdę po co?????
No własnie, może ktoś mi powie po co niektóre dzieci adopcyjne, gdy dorosną,
szukają swoich biologicznych r.?

[aquarius72]

Może z ciekawości? jacy oni są - ci biologiczni?

[mika993]

Ja szukanie odpusciłm sobie na rok ale strasznie mnie to męczyło skad jestem?
Kim oni sa?Czy mam rodzeństwo?I dlaczego akurat mnie to spodkało?I jak do tego
doszło że się znalazłam w domu dziecka?
Pozdrawiam

[gosia_k3]

Ja się przestraszyłam. Po prostu! Mam poukładane życie- dzieci, mąż, praca,
przyjaciele... Wiem co mam. A oni, biologiczni? Może nie wystarczy im samo
poznanie się, może będa coś chcieli??? Może wejdą z butami w moje życie,
uczepią się jak rzepy? Po co mi to?

[emaewa]

Sama nie wiem. Właśnie dziś dowiedziałam się jakie miała nazwisko moja matka
biologiczna(byłam w archiwum USC). Prawie dwa lata nie zyje juz moja Mama,
która mnie wychowała.Jestem juz stara, mam 35 lat, dwoje dzieci i...Na co mi
to...Ciekawość. Obiecałam sobie,że jak sie dowiem jak się nazywała to dam sobie
spokój.Nie wiem co mną kieruje, moze ciekawość. Może minie znów kilka lat zanim
sprawę dalej ruszę.Tylko po co?Przecież gdyby mnie "tamta" chciała znaleźć to
by mnie znalazła. Raczej na pewno znała dane moich rodziców adopcyjnych.
Miałam wspaniała Mamę, która mnie bardzo kochała i ja kochałam ją. Może źle
zrobiła,ze mi nie powiedziała. Ale ja ja rozumiem, może obawiała się,że ją
zostawię.Ale kurczę jaka musiałbym byc głupia...Mam żal tylko do siebie,że w
ogóle chciało mi się jechać do USC i sprawdzać...Starej 30 kilkuletniej
babie...Po co? Chyba tylko przez ciekawość...

[kalina1]

Czytam to wszystko ....i nasuwają mi się rożne refleksje na ten temat ...bo
sama jestem tą biologiczną i znam sporo innych biologicznych i też często
rozmawiamy na te tematy ......no właśnie jak to będzie ..??????
Ale wiem jedno że stosunek dzieci do nas zależy od rodziców adopcyjnych ...co
przekażą dziecku i to niekoniecznie świadomie ........

pozdrawiam M

[aquarius72]

Kalino,
czy sugerujesz, że rodzice adopcyjni mogą źle nastawiać dzieci do biologicznych?
Nie mam własnych doświadczeń, ale wydaje mi się, że to byłaby głupotą, gdyż
uderzałoby to przede wszystkim w samo dziecko i w jego poczucie własnej
wartości, gdyby mówić mu, że jego biologiczni rodzice byli złymi ludźmi....

[leli1]

ja nie zamierzam zle mowic o m.b. mojego synka, podswiadomie tez nic zlego nie powinnam dzieccku przekazywac, a to głownie z tej przyczyny, ze starala sie o mojego synka zarowno w czasie ciazy (urodzil sie silny, duzy i zdrowy), a potem będąc w 100% zdecydowaną nie robiła zadnych kłopotów przy zrzeczeniu. Mam dla niej wiele szacunku i póki co, mimo ze minął juz rok dalej o niej myslę.
Podejrzewam, ze jesli ktos jest w podobnej sytuacji do mojej zle nie powie ani nie pomysli o m.b. (co nie znaczy ze bede synka zachęcac, pomoge jesli bedzie chciał). Natomiast inna sprawa jesli chodzi o matki "innego pokroju", tu jestem w stanie zrozumiec dlaczego rodzice adopcyjni podswiadomie moga przekazac dziecku jakies uprzedzenia wobec niej.

[kasiapfk]

Kalino, zapominasz trochę o tych matkach biologicznych, które zasługują na co
najmniej obojętność.
Nie da się ukryć, że obok takich jak Ty są również i takie, które nawet się nie
zorintowały, że urodziły, bo były w zamroczeniu alkoholowym albo narkotykowym.
Nie generalizujmy. Każdy przypadek jest inny.
Nie zamierzam szkalować m.b. ale tez nie zamierzam wystawiać im pomników za
bohaterstwo.
Na szacunek zasługują te, które zasługują.

[mika993]

Wiesz co ja nie myślałam o tym aby wystawiać pomników ale chciałm wiedziec kim
była bo przecierz dała mi zycie !Ale to jest każdego bardzo prywatna sprawa ,ja
podeszłam do niej bardzo zimno bo zanim sie z nia spodkałam to poczytałm akta i
wiedziałm dla czego zostały jej odebrane prawa do nas.Nie oczekiwiałm niczego
od niej bo nie to było moim zamiarem chciałm tylko ja zobaczyć.Od dwóch lat nie
zyje niech jkej ziemia lakka bedzie ale nie była dobra osobą,ale kazdy chce
widziec skad jest i to była przyczyna dla której ja szukałm.
Pozdrawiam
Ps.Moja mam będzie mam adopcyjna do końca zycia i jestem jej wdzięczna

[k.kasia1]

Kalinko, jeśli moje przyszłe dziecko urodzi kobieta, która
naprawde będzie chciała jego dobra, tzn. będzie dbała o ciązę, nie będzie robiła
problemów z adopcją (jeśli się uda, mam zamiar stworzyc rodzinę preadopcyjną dla
malucha i zabrać do domu przed ukończeniem 6 tygodni, wiem, że to trudne, ale
uważam, ze dobro dzieka warte jest ryzyka - spotkania m.b. z dzieckiem jeśli
będzie chciała moga odbywać sie w OAO, a ja mogę je tam zawozic, nie ma
problemu). jesli tak będzie, wiem, że będę maiła do nie wiele szacunku,
wdzieczności, ze będę przez OAO informować o rozwoju malucha dopóki będzie tego
chciała, wiem, ze jeśli moje dziecko zapyta o swoja m.b., powiem tyle ile będę
wiedziała i w tonie głebokiego szacunku. Jeśli moje dziecko zechce poznać tę
kobietę, to pomogę jej szukać (choc na pewno bedzie to dla mnie ciężka próba).
Ale nie mozna oczekiwać , ze rodzice ado. będą ciepło myśleć o osobie, która ich
dziecko głodziła, zaniedbywała lub biła!! A takie traktowanie dzieci przez
rodziców biologicznych jest na porzadku dziennym!! Niestety.

[calama]

k.kasia1 napisała:

> Ale nie mozna oczekiwać , ze rodzice ado. będą ciepło myśleć o osobie, która
ic
> h
> dziecko głodziła, zaniedbywała lub biła!! A takie traktowanie dzieci przez
> rodziców biologicznych jest na porzadku dziennym!! Niestety.

Ja adoptowałam półtora-roczne dziecko i jestem w takiej sytuacji. Matka
biologiczna próbowała go zabić. I jak mam mu mówić o niej?
Żle nie mogę, bo bedzie czulo się odrzucone.
A dobrze? to byłoby kłamstwo...... a oszukiwać dziecka nie mam zamiaru...
Zostaje bezpieczne: na pewno kochała,ale nie mogła wychowywać, albo nie podano
nam motywów.......
I boję się jak kiedys dziecko będzie chciało ja odszukać. Nie o siebie - ja
jestem przygotowana, ale o dziecko. Widok mamy naćpanej i pijanej nie działa
dobrze na psychikę. Tego się boję! Chyba,że biologiczna do tego czasu sobie
poukłada życie.
A miłość to dobre uczucie - starczy dla wszystkich. Można kochać i
biologicznych i adopcyjnych. Fajnie jeśli i jedni i drudzy zasługują na taką
miłość.

[kalina1]

Masz rację Kasiu , że ciężko jest w przypadku jesli matka biolog krzywdziła
dziecko ........ale przypadki są rożne i rodzice też ...

mam taką okazję poznawać dziewczyny ktore oddawały [lub chcą oddać] dzieci, i
muszę napisać że przyszli rodzice adopcyjni sami wyrażają chęć spotkania z
matką biologiczną dziecka jeszcze przed porodem,i nie jest to jakiś odosobniony
przypadek , wiec widać że coś zaczyna się zmieniać ,i mam ogromną nadzieję że w
ośrodkach też będą następowały zmiany .......wszyscy wiemy jak jest w krajach
bardziej rozwinietych ...to może ? po co krzyczeć o szarej strefie ,jak matka
ma życzenie poznać przyszłych rodzicow dziecka ,wystarczy pytać kto jest gotowy
na to? .i może gdyby znało się m b to nie byłaby to ciężka proba ? ....sporo
razy już to pisałam .......

pozdrawiam serdecznie M

[mika993]

Moja matak biologiczna zgotowała mi mojemu młodszemu bartu straszny los on miał
nie cały rok ja 2.5 latka zostawiła nas na tydzień czasu bez jedzenia,ale o tym
dowiedzialm sie jak miałm 25 lat jak przeczytałam akta.Moja mam adopcyjan nie
wiedział o tym co sie stalo bo adwokat który przeprowadzał sprawe powiedział
zeby lapiej nie wiedziłą .Pisano o nas nawet w Szczecińskich gazetach ze
wyrodna matak to zrobiął był to rok 78 odebrano mojej matce biologicznej prawa
do nas nie wim gdzie jest mój młodszy brat do tej pory Ale mimo to chciałm ja
poznac mówie tu o matce biologicznej to bylo silniejze odemnie !Uwarzam ze nie
mówienie dziecia prawdy jest strasznym przestepstwem i mysle że kazde dziecko
ma prawo wiedzieć a rodzice adopcyjnie powinni tłumaczyc i pomac gdyby dziecko
chciało sie spodkac z mama biologiczna chc nie wiadomo jaka ona jest czy była.

[calama]

Mika - ja nie zamierzam ukrywać faktu adopcji!
Powiem wszystko co powinnam.
A że się boje spotkania? Chyba normalne. I chodzi mi o ból dziecka!
A nie o to,że mi się to nie podoba. Przecież pokochałam dziecko i
zaakceptowałam z całym jego zyciem i z matka biologiczna też.
Tak jak przy ślubie - niby tylko z mężem, ale całą jego rodzinkę też trzeba
zaakceptować
Jeśli będzie chciało poznać matkę biologiczną - sama zawiozę, kupie kwiaty i
będę trzymać kciuki!
Sama stawiam się w takiej sytuacji co ja zrobiłabym, gdybym się dowiedziała,że
jestem adoptowana i myślę,że musiałabym choć zobaczyc biologiczną. Na pewno
byoby to przykre uczucie, bo czułabym się odrzucona.
Motywy postępowania matek biologicznych, które oddały z miłosci/porzuciły
dzieci ( chodzi mi o wszystkie, cały wachlarz sytuacji ) są różne, ale poczucie
odrzucenia, które ma potem dziecko jak dorośnie jest chyba takie samo To
tyle z moich wyobrażeń. I nie chciałam nikogo nimi urazić - po prostu tak
czuję.

[tacin25]

może tylko po to aby dowiedzieć się dlaczego?ja mam jeszcze rodzeństwo i to
mnie bardziej ciągnie

[pati79]

WITAJCIE... ja tez to przezylam, mam 26lat, 2 dzieci, jestem w trakcie rozwodu,
w styczniu 2005 dowiedzialam sie ze jestem adoptowana, ale...nie powiedzieli mi
tego adopcyjni rodzice, po prostu,jakies dziwne domysly...Mam kumpla, ktory tez
jest adopt. i rozmawialismy o zachow. naszych rodzicow i tak sobie o tym
myslalam , jak on pow., ze moze ja tez jestem adopt.i zapragnelam to sprawdzic,
pojechalam najpierw do szpitala, w ktorym rzekomo sie urodzilam, i co sie
okazalo....!? tam nie bylo nigdy poloznictwa, nigdy! rozumiecie?! zalamalam sie
strasznie, poszlam do USC w miescie w ktorym byl ten szpital, tj. w
miejscowosci, w ktorej sie urodzilam, poprosilam o zupelny odpis aktu urodzenia,
zaplacilam 30zl i.... dobrze ze nie bylam tam sama...stracilam przytomnosc, ale
potem jak juz bylo lepiej i zaczelam czytac...zrobilo mi sie jeszcze
gorzej...tyle lat mnie oklamywali, nie mialam rodzenstwa przez 26lat, zawsze
mialam dziwne stosunki z rodzicami, zawsze byli tacy DZIWNI, sztuczni, no i
wyszlo.w tym samym dniu pojechalam do nich na ROZMOWE i...najpierw udawali, a
potem pytali, kto mi powiedzial, a gdy mowilam ze nikt, nie uwierzyli...mama
zaczela mnie przepraszac, a ojciec...od tego dnia prawie wcale sie do niego nie
odzywam, czasem, bo musze, lub przez tel. mama pow. mi tylko ze wie ze mam
siostre 3 lata starsza i tyle, ze bylam w Domu Malego Dziecka, do 3,5 miesiaca
zycia, potem oni mnie zabrali, a jak mialam 7 mies. juz bylam prawnie ich
dzieckiem. to moj ojciec nie moze miec dzieci, wiec gdy sie to wydalo, to
podejrzewam, ze dlatego sie TAKI zrobil.oczywiscie twardo zaczelam szukac- sady
itp. ale w sadzie gdzie odbyla sie sprawa o odebranie wladzy moim rodzicom, nie
chciano udostepnic mi akt, twierdzono, ze nie bylam strona postepowania i nie
moge zrobic wgladu do akt. nie poddalam sie. w Urzedzie Miasta w tymze samym
miescie w kartotece, za 35zl po kilku miesiacach dostalam informacje o tym, ze
moja biolog. matka nie zyje, dostalam to na pismie- nr aktu zgonu, data smierci,
adres gdzie zmarla.po 2 tyg dostalam adres ojca, on musial na to wyrazic zgode,
spotkalam si z nim. i porozmawialismy. okazalo sie ze mimo iz nadal byli
malzenstwem, nie mieszkali razem i niue jestem jego corka, ale ze jak chceto
mozemy miec kontakt. opowiwedzial mi ze moja matke zamordowano, jak miala
32lata, moja siostra siedzi we wiezieniu, ma 3 dzieci, nie wiem za co siedzi.
ale dowiem sie. zamierzam jechac do niej, musze nazbierac na bilet, bo to jest w
grudziadzu, a ja nie pracuje a siebie i 2 dzieci utrzymuje z alimentow 5oozl,
wiec nie dam rady dac 120zl na bilet, na razie. napisalam do siostry list. bylam
na grobie matki, dbam o grob, a czesto mam tzw doly, ze siedze i becze, ze 2
razy mnie zostawila, raz w szpitalu a 2gi, umierajac. no coz, moze kogos to
zdziwi, ale mimo, iz mnie zostawial a ja jej w ogole nie znalam, to tesknie za
nia i kocham ja, moge teraz dbac o jej grob, bo nikt tego przez 16lat nie robil,
bo tyle juz nie zyje...i taka jest moja historia....jesli chce ktos pogadac to
moj nr: 505975791, nie mam netu, gg, ani nic w tym stylu, czasem jestem na
necie. pozdr.pati