L4

[aga19763]

Mam problem. Chcę iść na L4 bo mam juz dosyć stresu w pracy, czasmi nie mam
czasu żeby coś zjeść ( jestem t 14tc). Zastanawaim się jak powiedzieć o tym
pracodawcy ( zaznaczam że on wychodzi z założenia że ciąża to nie choroba a
pracownik jest dobry tylko wtedy gdy zasuwa po 8 godzin bez przerwy )CZy
najlepiej może po prostu dostarczyć mu L4 przez kogoś. Sama nie wiem. Napewno
i tak będzie na mnie psy wieszał bo nawet jak byłam 4 lata temu tydzień na
chorobowym to był problem i stwierdzenie że symulowałam a ja ręka nie mogłam
ruszyć tak się źle czułam.

[esterka8]

jak ja słyszę takie rzeczy, to mi się nóż w kieszeni otwiera.... ja jestem na
zwolnieniu od 28 tc, bo wcześniej nie chciałam, ale moja kierowniczka sama mnie
na to zwolnienie wypychała, a potem po prostu źle się poczułam i w połowie dnia
pracy powiedziała, że jak ja nie zadzwonię po męża żeby mnie zabrał, to ona do
niego zadzwoni. Teraz czasem idę sobie do pracy na kawę... ale to państwowa
praca, więc podejście też moze dlatego inne..... jak masz się stresować, to
wyślij mu zwolnienie pocztą i niech gryzie psa w nos.
pozdrawiam

[aga19763]

Pracuję w prywatnej firmie więc napewno jest tu inaczej niż w państwowej stąd
takie podejście mego cudnego pracodawcy. Naprawdę gdybym miała inną pracę to
nie myślałabym o zwolnieniu ale w takiej sytuacji stres i cała reszta to po
prostu martwię się o moje zdrowie i dzidziusia a to jest teraz dla mnie
najważniejsze a w pracy i tak mnie nigdy nie doceniano chociaż uważam że jestem
dobrym pracownikiem. Poza tym sama widzę że jak jest wolny weekend to czuję się
dużo lepiej i nie mam bólów brzucha które mnie dość często przesladują w pracy.

[a_duda1]

Szefowe - kobiety mają inne podejście bo same były lub mogą być w ciąży. Stąd
ta wyrozumiałość. Ja też pracuję na państwowym i w moim zakładzie na kobiety w
ciąży patrzy się jak na potencjalne złodziejki, którym płaci się za siedzienie
w domu.

[zuzanna32]

Ja jestem na zwolnieniu od 7 tc. Też pracuję w prywatnej firmie, z tym, że mój
dzień pracy to 10-11 godzin. Mój pracodawca prawie od początku wiedział o ciąży
i nie miałam żadnej taryfy ulgowej, pomimo, że poprzednią ciążę straciłam.
Chciałam pracować jak najdłużej, ale nie dałam rady. Nasiliły się bóle brzucha
i stwierdziłam, że dziecko jest ważniejsze. Nie żałuję tej decyzji, potem
samopoczucie jeszcze się pogorszyło więc dziękuję Bogu, że jestem w domu, bo w
pracy nie dałabym rady. Zwolnienie zawiózł mój mąż, nawet nie będę pisać jak
był "miło" przyjęty . A ja przestałam się tym przejmować, chociaż na początku
miałam koszmary związane z pracą.Wiem, że wieszają na mnie psy, ale teraz to
jest mało ważne, mam to gdzieś.

[martusia251]

Jeżeli rozmowa z szefem o zwolnieniu ma być dal Ciebie wielkim stresem to
poprostu wyslij mu pocztą i już. Dziecko jest najważniesze, takie jest moje
zdanie. Oczywiście zaraz pewnie pojawi się tutaj kilka postów że to nieuczciwe
i jesteś naciągarą państwa. Nie przejmuj się tym, tylko sama zdecyduj co jest
dla Ciebie najważniejsze. Ja poszłam na zwolnienie w 20 tygodniu, ale nie
miałam wyjścia, szef sam był zadowolony tym rozwiazaniem, ponieważ już
wcześniej dał ogłoszenie na moje stanowisko. I to było podziękowanie za moja
pracę. Nie mam wyrzutów sumienia, tym bardziej że mam problem z kręgosłupem i w
tej chwili nie mogę prawie chodzić, tak bardzo boli. Denerwują mnie odpowiedzi
dziewczyn które pracują i strasznie potepiają inne które są na zwolnieniu.
Dziewczyny naprawdę cieszcie się tym że dobrze się czujecie i możecie pracować.

[malwina112]

Ja tez mam zamiar wybrać się na zwolnienie. Na razie jestem w 7 tc, poczekam
może jeszcze miesiąć albo dwa i pójdę na L4. Tylko chyba nie mogę przekroczyć
182 dni, więc musze obliczyć od kiedy mogę iśc na L4 tak żeby juz zostać do
końca ciąży.

Poczytajcie Kodeks Pracy

[nona2]

Jesli pójdziesz w czasie ciąży na dowolnie długie zwolnienie lekarski, to i tak
nie można Cię z pracy wyrzucić.

Zwolnić pracownicę w ciąży można tylko jesli "zachodzą przyczyny uzasadniające
rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia Z JEJ WINY", czyli w razie:
1) ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych,
2) popełnienia przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa,
które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na zajmowanym stanowisku, jeżeli
przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem,
3) zawinionej przez pracownika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy
na zajmowanym stanowisku.

Długie zwolnienie lekarskie daje co prawda pracodawcy możliwośc zwolnienia
pracownika bez wypowiedzenie, ale to się wówczas nazywa "z przyczyn
niezawinionych przez pracownika". A z przyczyn niezawinionych przez pracownika w
ciąży zwolnić nie można.

Ponadto Kodeks Pracy daje mozliwość pozostania w pracy, ale np. zmniejszenia
liczby godzin pracy czy rodzaju wykonywanej pracy. Nie wolno zmniejszyć w takim
wypadku wynagrodzenia (tzn. można, ale wtedy należy wypłacić dodatek
wyrównawczy, czyli pieniążków będzie ostatecznie tyle samo). Należy porozmawiać
z lekarzem nt. odpowiedniego zaświadczenia.

Oczywiście należy się liczyć z tym, że po wykorzystamiu ustawowej ochrony nie
mamy się co pokazywać pracodawcy na oczy...

Należy również pamiętać, że za tą ochronę ustawową płacimy wszystkie (my,
kobiety) tym, że pracodawcy wolą zatrudnić mężczyznę niż kobietę. Bo jak
kobieta-pracownik zajdzie w ciążę... Ale to temat na odrębną dyskusję.

Pozdrawiam

[aga19763]

Bardzo chcę mieć w końcu spokój bez stresu ale cały czas też sie przejmuje kto
przejmie moje obowiązki których jest duzo. Wiem że nie powinno mnie to
obchodzić ale jestem taka głupia z moja odpowiedzialnością że nie potrafię sie
nie przejmować . Wiem że wcale nie powinno mnie to obchodzić bo w końcu mój
szef nie dba ani o moje zarobki ani o moje zdrowie. Cały czas siedzę i się
martwię o dziecko żeby wszystko było ok a przedemną najgorszy okres w pracy
więc jak nie pojdę na zwolnienie to po prostu będę cały czas żyła w stresie a
to napewno nie wpłynie na korzyść mojemu dzieciaczkowi.

[malwina112]

powinnaś iść na zwolnienie. Pomyśl co jest ważniejsze dziecko czy praca. Niedaj
Boże coś by się stało przez ten stres, wtedy byś zrozumiała co naprawdę jest
ważne? Nie czekaj aż sił ci nie starczy.

[aga19763]

Tak też chyba zrobię mam nadzieję że mój lekarz nie będzie robił problemów. Nie
zależy mi już na pracy jak kiedyś. Wiem że nie warto bo nikt mnie nie docenia i
nie bedzie doceniał. Jeżeli nie potrafia docenić dobrego pracownika to ja też
ich nie bede doceniać i mam nadzieję że wszystko się ułoży po mojej myśli. A
mój szef niech robi co chce jak mnie nie będzie w końcu może zrozumie że o
pracownika trzeba dbać tym bardziej że druga osoba złożyła wypowiedzenie i też
niedługo jej nie bedzie

[budzik11]

Dziewczyny, czy Wy nie planujecie już powrotu do pracy? Bo tak piszecie, że już
was nie interesuje, co się dzieje, że macie w nosie firmę i nie myślicie, co
się tam dzieje. Ja muszę utrzymywać dobre stosunki z szefem, pewnie nawet
gdybym poszła na zwolnienie, to i tak musiałabym być dostępna pod telefonem
(prywatnym, bo służbowego nie mam) w razie czego, bo ja musze pracować i
macierzyńskim od razu będę musiała wrócić do pracy

[aga19763]

Pewnie masz dobrą pracę i dlatego ją szanujesz. Ja niestety nie jestem w takiej
dobrej sytuacji. Przez wiele lat byłam głupia i chyba najwyższy czas żeby z tym
wyzyskiem skończyć. Nikt nie będzie mnie już poniżał i stresował. Miarka się
przebrała. Po prostu musiałabyś być na moim miejscu żeby to zrozumieć bo opisać
się tego nie da. Gdyby wszystko było inaczej w mojej pracy to napewno nie
szukałabym rozwiążania w L4

[malwina112]

Nie wiem czy wrócę, nie wykluczone, że nie. na pewno po zwolnieniu będzie urlop
macierzyński a potem myślę, że wychowawczy. Jestem w ciąży z pierwszym
dzieckiem a chcę mieć trójkę, więc nie wiem czy będę wracała na chwilę do
pracy. trudno powiedzieć teraz jak to będzie. Może poszukam innej, bardziej
ciekawej, albo znajdę pracę, którą można wykonywać w domu.

[esterka8]

ja zamierzam wrócić- ale u mnie to nie problem raczej, ale tak sobie myślę, że
w sytuacji, kiedy szef nie rozumie złego samopoczucia, to trzeba się zastanowić
kto jest ważniejszy szef czy dziecko, bo jeśli ktoś ma stresującą pracę i źle
się czuje, to ja bym szła na zwolnienie mimo niezadowolenia szefa, bo bardziej
bałabym się, że stracę dziecko niż że stracę szefa.
pozdrawiam

[martusia251]

Ja bym bardzo chciała wrócić do pracy po macieżyńskim, niby szef sam zadzwonił
do mnie i powiedział że chciałby abym wróciła, ale nie wierze żeby było dla
mnie miejsce tym bardziej że jest nowa osoba tam zatrudniona. Tak naprawdę
ciżko teraz utrzymać się z jednej pensji wieć sama nie wiem jak to wszystko
bedzie

[aga19763]

I jeszce jedno. Jakbym poszła na L4 i np mój szef np zadzwonił i chciała żebym
przyszła do pracy coś zrobić ( mam dużo papierkowej robooty na koniec
miesiąca ) to co mam mu powiedzieć ? Może głupie pytanie ale proszę o odpowiedż

[mo2005]

Idź na L4 i niczym się nie martw. Ty i twoje dziecko jest teraz najważniejsze

[marchefka27]

Ja przy pierwszym zwolnieniu nasłuchałam sie od lekarza - od szefostwa nie. Ale
byłam dostępna non stop pod telefonem i musialam przyjezdzac jak trzeba bylo
cos zrobic. Pracuje w panstwowej firmie, ale wcale nie czuje sie z nią
związana. Nie czuje sie tam doceniana, nie czuję, ze jest to moja wymarzona
praca (a wrecz przeciwnie). Jesli bede musiala tam wrocic po wychowawczym to
mam nadzieje ze na chwile i uda mi sie w koncu ja zmienic Teraz jestem znow
na zwolnieniu i szefowie podobno kombinują jak podzielic moją pracę na stałe,
bo pewnie juz bede sobie chodzic na zwolnienia. Najlepsze jest to ze ja mam
wyrzuty sumienia, a przed ciążą odgrazalam sie ze bede siedziala non stop na
zwolnieniu, bo jakis czas wczesniej moja kolezanka, poganiana jak niewolnik,
stracila w pracy swoje dziecko. Moze to troche wykorzystywanie sytuacji - skoro
moge odpoczac na zwlnieniu to czemu mam brac urlop, ktory bedzie mi potrzebny
po porodzie ?

[kamea78]

JA dla odmiany pracuję w państwowej - słodko też nie jest. Dostarcz zwolnienie
i po krzyku. Nie stresuj się buractwem.