anoreksja a ciąża

[misiagob]

Przez kilka lat chorowałam na anoreksję, teoretycznie od ponad 4 lat nie
miałam nawrotu choroby, moja gin. stwierdziła po badaniu usg, że jajniki,
jajowody itd. są w porządku. Czy może któraś z Was była w podobnej sytuacji
(lub słyszała na ten temat? Ciąża i poród są sytuacjami stresowymi i ponoć
zdarza się wtedy nawrót choroby.

[demarta]

z tego co wiem, to chorując na anoreksję zwłaszcza jeśli choruje się długo
można nabawić sie sporego rozstroju hormonalnego, który wręcz uniemożliwi
zajście w ciążę, zwłaszcza kiedy na anoreksję choruje się w okresie, gdy
wszystkie narządy jeszcze dojrzewają i gospodarka hormonalna nie jest
jeszcze "ustawiona" jak u dorosłej kobiety. warto wybrać się do endokrynologa,
i zrobić badania poziomu hormonów.

[malgosiek2]

Moja koleżanka przechodziła anoreksję jako młoda dziewczyna do etapu braku @.
W ciąże zaszła normalnie,ale 4x była w szpitalu w związku z zagrażającym
porodem przedwczesnym-skurcze macicy i kroplówki na zatrzymanie skurczy do tego
doszła dość duża anemia oraz cukrzyca ciążowa.Córkę urodziła z wagą ok 2800
gr.w 40 t.c przez c.c. z powodu przedwczesnego odklejenia łożyska.
W ciąży baaaardzo pilnowała się żeby za dużo nie przytyć-przytyła ok.9 kg. stąd
te kłopoty.
Ale teraz(córka ma 1,5 roku)z powrotem niestety wraca do starych zwyczajów.
Więc nie rób tego błędu.
Jak będziesz w ciąży nie patrz na wagę i jedz normalnie.
Pzdr.Gosia

[demarta]

łatwo powiedzieć nie patrz na wagę i jedz normalnie... w anoreksji to przecież
największy problem, gdyby anorektyczka mogła jeśc normalnie i nie patrzeć na
wagę nie byłaby anorektyczką.

[malgosiek2]

Wiem na czym polega choroba,ale dziewczyna pisze,ze wyszła z choroby.Więc żeby
sie znowu nie wpędziła to nie powinna często patrzeć na wage bo to nie posłuży
dobrze jej i dziecku.
Pzdr.Gosia

[ryshia28]

Dokładnie tak, koleżanka wyżej ma rację. Ja zawsze się odchudzałam, przez ponad
2 lata, zbyt mocno:/(przy 170 cm /35kg)niezbyt chlubne, okres zatrzymał mi się
na niespełna 3 lata.
Gdy zamierzałam zajść w ciążę, zaczęłam prawie normalnie jeść od około roku.
Poprzedziłam ciążę mnóstwem badań (niestety wszystko prywatnie).
Poziom hormonów również-i tu szok, okazało się, że najprawdopodbniej nie mam
żadnych szans, mimo, że miesiączki już miałam ("jako takie").
Jednak spróbowaliśmy i udało się, od razu za pierwszym razem!
Jednak w 4 tyg krwawiłam,zaczełam brać luteinę, leżałam, znów krwawienie, potem
duphaston, ponownie leżałam, znów krwawienie, zastrzyki z kaprogestu, i wiele
innych leków wspomagających. Miałam beznadziejne wyniki, anemię. Czułam się
okropnie, cały czas pełna, nażarta, musiałam jeść, gdyż w przeciwnym razie nie
utrzymałabym tabletek w żołądku, a do tego nie mogłąm dopuścić. Zaczeły się
koszmarne problemy z zaparciami, kiedyś-senes z 5-6 saszetek i nad ranem
problem z głowy! Teraz nie wolno! Koszmar!!!
Ale cheć posiadania maleństwa jest większa, wtedy zrobisz wszystko, aby ciążę
utrzymać. Ja przynajmniej tak miałam i mam.
Wiesz co, teraz nie martwię się nawet że przytyłam do 60 kg(gdzie wcześniej
utrzymywałam już normalnie wagę na poziomie 50-52 kg).
Obecnie jestem w 16 tygodniu,nie biorę już leków a wyniki mam jak poborowy!MAm
nadzieję cieszyć się niunią już w sierpniu i nigdy nie wracać do tamtych
anorektycznych chwil. Teraz staram się ich wogóle nie pamiętać.
Tobie również tego życzę, Pamiętaj istotka, którą będziesz nosić jest
najważniejsza!Powodzenia
Monika

[misiagob]

Mam nadzieję, że jak już będzie fasolka, żadne koszmary nie wrócą. Już tyle
wytrzymałam bez nawrotu choroby. Dzięki dziewczyny i pozdrawiam

[lilith76]

moja znajoma z pracy ma przyjaciółkę, która cierpiała na anoreksję. ta zaszła w
ciążę, urodziła zdrowe dziecko i podobno dzięki temu nie wraca już do dawnych
zwyczajów.