Polski holokaust

somepoint210 Re: Polski holokaust cd 01.08.04, 19:53

Przykładem niech będzie tu Konzentrationslager Warschau, gdzie - jak się oblicza
- Niemcy zamordowali blisko 200 tys. mieszkańców stolicy. Byłem tam więziony
zimą 1943/1944 i odniosłem wiele ran podczas przesłuchań. Większość więźniów
stanowiła przypadkowa ludność cywilna złapana na ulicach Warszawy. Co kilka dni
z bardzo dużego pomieszczenia, gdzie byłem więziony, Niemcy wyprowadzali
większość więźniów, pozostawiając tylko niektórych rannych i okaleczonych (jak
mnie) lub czekających na dokończenie przesłuchania. Później pomieszczenie znów
wypełniało się nowymi więźniami po to tylko, by wieczorem znów opustoszeć.
Dopiero w 2002 roku dowiedziałem się, że więźniowie ci byli mordowani w komorach
gazowych i krematoriach KL Warschau. Dokumenty pokazują, że zaraz po ucieczce
Niemców w 1945 r. w dużej części obozu znaleziono kanały i kolektory ściekowe
wypełnione kośćmi i popiołami ludzkimi. Niestety, prawie natychmiast kontrolę
nad obozem przejęło NKWD i używało zastane tam komory gazowe i krematoria do
mordowania Polaków sprzeciwiających się sowieckiej okupacji. W 2002 roku
ówczesne władze Polski wstrzymały śledztwo wokół KL Warschau, które było
prowadzone przez polską sędzinę Marię Trzcińską. Pani Trzcińska zajmowała się
tym śledztwem od 1973 roku, ostatnio pracując dla Instytutu Pamięci Narodowej.
Niestety, wielu członków obecnych władz wywodzi się z komunistycznej
nomenklatury i obawia się ujawnienia swoich przeszłych związków z NKWD. Maria
Trzcińska niezależnie opublikowała wyniki żmudnego śledztwa w książce
zatytułowanej "KL Warschau". Publikacja ta wywołała w Polsce wrzawę. Oto
przykład występujących nawet dzisiaj trudności w pokazaniu pełnej prawdy o
holokauście dokonanym na Narodzie Polskim.
Planowe mordowanie Polaków przez Niemców trwało aż do wycofania się tych
ostatnich z okupowanej Polski w 1945 r. Oblicza się, że Niemcy codziennie,
każdego dnia okupacji, mordowali średnio 400 Polaków. Porównując z sytuacją w
okupowanej Francji, znanym przypadkiem bestialstwa niemieckiego była pacyfikacja
wsi Oradour-sur-Glane, gdzie Niemcy, oddzieliwszy wpierw mężczyzn od kobiet i
dzieci, tych pierwszych rozstrzelali w stodołach, natomiast kobiety i dzieci
zamknęli w kościele i żywcem spalili. Wioska została także spalona. Jest to
jedyny udokumentowany przypadek barbarzyńskiej zagłady całej wioski w okupowanej
przez Niemców Francji, podczas gdy w Polsce setki wiosek i ich mieszkańców
zostało zamordowanych według tej samej metody.
W sierpniu 1944 w Warszawie polskie wojsko podziemne Armia Krajowa powstało
przeciwko niemieckiemu okupantowi. Walka trwała 63 dni. W trakcie Powstania
Niemcy zamordowali ponad 200 tys. nieuzbrojonej ludności cywilnej. Dokonali też
zaplanowanego i konsekwentnego zniszczenia miasta poprzez podpalanie i
wysadzanie w powietrze ocalałych ruin. Pozostałych 600 tys. mieszkańców po
kapitulacji Powstania wysłano do obozów pracy przymusowej i obozów koncentracyjnych.
Na skutek polowania na ludzi, łapanek i innych akcji eksterminacyjnych podjętych
przez Niemców podczas okupacji 2 mln 800 tys. Polaków złapanych na ulicach, w
kościołach i na polach zostało wypędzonych ze swoich domów i wysłanych do
Niemiec jako robotnicy przymusowi. Wielu z nich już nie wróciło. Polacy zostali
określeni w ideologii niemieckiego nazizmu jako rasa "podludzi"
("Untermenschen"). Mimo to około 200 tys. polskich dzieci o blond włosach i
niebieskich oczach zostało siłą porwanych od swoich rodziców i poddanych
germanizacji. Dokonywała tego specjalna organizacja "Lebensborn". Po wojnie do
Polski powróciło zaledwie 15 proc. z tej grupy dzieci.
Różne publikacje ustalają, że ponad 3 mln obywateli Polski nie-Żydów zostało
podczas wojny zamordowanych w różnych okolicznościach. Jedną z takich
okoliczności - jeszcze obecnie zbyt mało znaną - były automatyczne wyroki
śmierci na tych, którzy ukrywali lub pomagali współobywatelom żydowskiego
pochodzenia. Wyrok śmierci nie dotyczył tylko "sprawcy przestępstwa", lecz całej
jego rodziny ("Sippenhaft" - odpowiedzialność zbiorowa) i sąsiadów. Nierzadko w
odwecie za pomoc okazywaną Żydom Niemcy mordowali i palili całe wsie. Studia
historyczne pokazują, iż w pomoc Żydom angażowało się od 0,5 do 1 mln Polaków.
Nie znamy jednak dokładnej liczby tych Polaków, którzy za pomoc Żydom w czasie
II wojny zapłacili własnym życiem.
Również Rosjanie dopuszczali się w okupowanej Polsce wielu masowych morderstw i
deportacji. Stalin nigdy nie wybaczył Polakom, że podczas wojny
polsko-bolszewickiej 1920 roku sam ledwie uszedł z życiem. W latach 30. Stalin
osobiście rozkazał, by wszyscy dorośli Polacy zamieszkujący terytoria
autonomiczne w sowieckich republikach Ukrainy i Białorusi zostali zabici lub
zesłani do gułagu. Rozkaz ten dotyczył kilkusettysięcznej grupy Polaków. W
listopadzie 1944 przebywałem w mieście Żytomierz na Ukrainie. Miasto przed wojną
zamieszkiwane było przez Żydów i Polaków. Jednak gdy tam przyjechałem, wszyscy
Żydzi zostali już wymordowani przez Niemców w 1941. Zostali tylko Polacy powyżej
60. roku życia i ich wnuki. To rzucało się w oczy - na ulicach nie było ludzi
średniego pokolenia; tylko starcy i dzieci.
17 września 1939 roku Rosjanie w porozumieniu z Niemcami zaatakowali Polskę od
wschodu. Pod sowiecką okupacją znalazła się prawie połowa terytorium Polski.
Rosjanie natychmiast podjęli akcję ludobójstwa i deportacji. W 1940 roku w
Zakopanem doszło do spotkania wysokich rangą przedstawicieli gestapo i NKWD.
Dwaj jeszcze wtedy sojusznicy, Niemcy i Rosja, dokonali koordynacji wspólnej
polityki eksterminacji i deportacji Polaków. Jak się oblicza, jeszcze przed
wojną niemiecko-rosyjską, jaka wybuchła 22 czerwca 1941 roku, Rosjanie
wymordowali lub zesłali do gułagu 1 mln 700 tys. Polaków. W momencie ataku
Niemców NKWD nie miało już czasu na ewakuację więźniów politycznych: tysiące z
nich zostało zamordowanych z zimną krwią lub okrutnie torturowanych, nierzadko
krzyżowanych na drzwiach cel więziennych i pozostawionych na powolną śmierć.
Szczególny przypadek stanowi mord dokonany przez Rosjan na ponad 21 tys.
polskich oficerów w 1940 roku. Oficerowie polscy mordowani byli indywidualnie
strzałem w tył głowy w Katyniu, Starobielsku i w Twerze. Byli to w większości
oficerowie rezerwy, stanowiący elitę Narodu, którą Stalin postanowił unicestwić
jednym nagłym uderzeniem. Straciłem w Katyniu mego kochanego wujka, który był
lekarzem.
Rosyjska okupacja Polski przyszła na nowo w 1945 roku. NKWD deportowało ogromną
liczbę Polaków do gułagów. Inni zostali zabici w więzieniach na terenie Polski.
Deportacje trwały do 1957 roku, jednak do dziś nie można ustalić prawdopodobnej
liczby ofiar.
Wszystkie informacje zaczerpnięte zostały z istniejących dokumentów i opracowań.
prof. Jan Moor-Jankowski

Warto przeczytać:
1. Lukas Richard, "The Forgotten Holocaust: The Poles Under German Occupation
1939-1944", Hippocrene Books: New York 1997, polskie wydanie: "Zapomniany
holocaust", Kielce 1995
2. Lukas Richard, "Did The Children Cry? Hitler�s War Against Jewish and Polish
Children", Hippocrene Books: New York 1994
3. Davis Norman, "Rising �44: The Battle for Warsaw", MacMillan: London 2003
4. Powers Samantha, "A Problem from Hell. America and the Age of Genocide",
Perennial New York 2002

fiodorus Re: Polski holokaust cd 01.08.04, 20:25

Witaj Samepoint210!
SZkoda, że dzieło Richarda C. Lucasa nie cieszy się w Polsce popularnością na
miarę Davisa!
Dobrze, że przypomniałeś tę książkę!
jej pelny tytuł brzmi:
"Zapomniany Holocaust. Polacy pod okupacją niemiecką 1939 - 1944. Jest trudna
do zdobycia (wydanie było niewielkie), ale warto ją kupić w antykwariacie lub
choćby pożyczyć!
- somepoint210 Re: Polski holokaust cd 01.08.04, 20:29
  
  Witam i dziekuje za sprostowanie Fiodorus,
  Pozdr.

somepoint210 Plan zagłady Słowian - Generalplan OST 01.08.04, 20:30

Fragmenty książki dr A.L.Szcześniaka "Plan zagłady Słowian - Generalplan OST"

GENERALNY PLAN WSCHÓD

GENERALPLAN OST (GPO) - był to plan realizacji narodowosocjalistycznej idei
zdobycia dla niemieckiej "rasy panów" ("Herrenrasse", "Herrenvolk") należnej jej
rzekomo "przestrzeni życiowej" ("Lebensraum"). Przestrzeń tę Niemcy zamierzali
uzyskać przede wszystkim kosztem "niższych ras słowiańskich - podludzi"
("slawische Untermenschen") oraz w mniejszej skali kosztem innych narodów Europy
Środkowo-Wschodniej. GPO przewidywał zniemczenie obszarów na wschód od granic
III Rzeszy Niemieckiej sprzed marca 1939 roku, drogą zniewolenia, deportacji i
eksterminacji "małowartościowych" narodów tam zamieszkałych, a następnie
osiedlenia Niemców i Germanów z innych krajów Europy, i stworzenie
"Wielkogermańskiej Rzeszy" ("das Grossgermanische Reich") i "Nowego Ładu" ("Neue
Ordnung") w Europie. "Nowy Ład" miał polegać na bezwzględnej hegemonii potężnej
Rzeszy na obszarach od Portugalii do Uralu, na wytępieniu Żydów, przesiedleniu
bądź wytępieniu "małowartościowych" Słowian i innych pomniejszych ludów oraz na
korzystaniu z niewolniczej pracy "podludzi". GPO nie jest pojęciem
jednoznacznym. Składał się on z kilkunastu dużych i kilkudziesięciu mniejszych
planów, realizowanych w różnym czasie i przestrzeni, a całość zamierzeń
podzielona była na dwie części: Mały Plan (Kleine Planung), czyli działania
przesiedleńcze, niewolnicze i ludobójcze wykonywane w czasie wojny, i Duży Plan
(Grosse Planung), którego realizacja, mająca początkowo trwać przez ok. 30 lat
po wojnie, została w VI 1942 roku przyspieszona, skrócona i w rezultacie tego
rozpoczęła się już w listopadzie akcją na Zamojszczyźnie. W ostatecznym
kształcie Duży Plan GPO miał doprowadzić do zgermanizowania dalszych kilku
milionów ludzi uznanych za "wartościowych", do zniewolenia ok. 14 mln i do
wysiedlenia na Syberię lub do wyniszczenia 51 mln ludzi (w tym 80-85% Polaków,
50% Czechów i Morawian, 65% Ukraińców, 75% Białorusinów oraz bliżej nie
sprecyzowaną liczbę Rosjan i Tatarów Krymskich). Do GPO należało również
"Ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej" ("Endlosung der Judenfrage"),
chociaż planowane w odmiennym trybie. Plan zdobycia dla Niemców "przestrzeni
życiowej" składał się z wielu elementów i zamierzeń o charakterze politycznym,
represyjnym, ekonomicznym i eksterminacyjnym, nawzajem się zazębiających i
uzupełniających. Były to przede wszystkim wielkie operacje, takie jak:
Unternehmen "Tannenberg" (od VIII 1939 do X 1939 - zagłada polskiej inteligencji
z "listy gończej": "Sonderfahndungsbuch"); akcje przeciwinteligenckie
-Intelligenzaktionen: Pommern, Posen, Masowien, Schlesien, Litzmannstadt; akcje
specjalne Sonderaktionen: Krakau, Ischenstochau, Lublin i Burgerbraukeller (od
XI 1939 do IV 1940); AB-Akcja - Ausserordentliche Befriedungsaktion (V-VII
1940); "Generalny Plan Przesiedleńczy" ("Generalsiedlungsplan", w tym Nahplane
od IX 1939); "Plan Odbudowy Wschodu" ("Planung und Aufbau im Osten" - od jesieni
1941); "Program SS Budowy Pokoju" ("SS-Friedensbauprogramm", od XII 1941);
"Operacja Reinhardt" ("Unternehmen Reinhardt", od IV 1942); "Duży Plan" GPO od
VI 1942, w tym Zamojszczyzna od listopada tegoż roku; trwająca całą okupację
akcja germanizacyjna (Wiedereindeutschung) i jej odmiana z 1944 "Heu-Aktion"
oraz realizacja wynikających z GPO zbrodniczych rozkazów, jak np.
"Kommissarbefehl" z 6 VI 1941 (od l mln do 2 mln ofiar). Istotną częścią GPO był
system obozów niemieckich - od przesiedleńczych do natychmiastowej zagłady,
obejmujący Rzeszę i tereny okupowane. GPO stanowił pierwszy cel w rozpętanej
przez niemiecki narodowy socjalizm II wojnie światowej.

"Przestrzeń życiowa dla rasy panów"

Jednym z głównych dążeń nazistów było zdobycie nowych obszarów dla narodu
niemieckiego. Miało to zapobiec rzekomej degeneracji i skarłowaceniu Niemców i
stworzyć im warunki do intensywnego rozwoju. Zdobycie nowych przestrzeni miało
się odbyć kosztem słabych "bezwartościowych" narodów. Hitler zamierzał przy tym
wrócić do zawieszonej na pewien czas odwiecznej niemieckiej polityki "parcia na
Wschód", czyli "Drang nach Osten". Wyraził to w Mein Kampf, w rozdziale: "Cele
narodowosocjalistyczne polityki zagranicznej": "(...) Rzesza Niemiecka jako
państwo winna postawić przed wszystkimi Niemcami zadanie, aby nie tylko zachować
i zjednoczyć cały rasowo wartościowy element, lecz powoli i pewnie dążyć do
osiągnięcia panowania nad innymi. (...) Tak jak nasi przodkowie nie otrzymali w
prezencie z nieba ziemi, na której dziś żyjemy, lecz zdobywali ją z narażeniem
życia, tak i my w przyszłości zdobędziemy ziemię zwycięskim mieczem, poprzez
gwałt i przemoc, a nie z łaski innych ludów. Uczynimy to dla życia naszego
narodu (...). Prawo do roli i ziemi musi stać się obowiązkiem, ponieważ bez
rozszerzenia naszej przestrzeni wielki naród chylić się będzie do upadku (...).
Albo Niemcy staną się światową potęgą, albo w ogóle przestaną istnieć. (...) My
narodowi socjaliści, świadomi tego, przekreślamy kierunek naszej polityki
zagranicznej okresu przedwojennego. Rozpoczniemy działanie tam, gdzie
zatrzymaliśmy się przed sześcioma wiekami. Wstrzymamy nasze odwieczne parcie
Germanów na południe i zachód Europy i skierujemy spojrzenie na kraje na
wschodzie. Skończymy wreszcie z polityką kolonialną i handlową okresu
przedwojennego, a zajmiemy się polityką przyszłości - zdobyciem ziemi (...)".
Słowa te padały na podatny grunt, gdyż po zakończeniu I wojny światowej 90%
Niemców uważało za święty obowiązek wojnę, która by wymazała hańbę powstałą
przez wytyczenie polskiego "korytarza". Hitler po dojściu do władzy w roku 1933
miał już przygotowany grunt pod rozpoczęcie realizacji marzeń o "Lebensraum".

Mały Plan GPO

Pierwsze plany dotyczące podboju Europy Środkowo-Wschodniej opracowane zostały
na długo przed atakiem na Polskę, jeszcze wtedy, gdy Hitler zapewniał Polskę o
przyjaźni i podpisywał pakt o niestosowaniu przemocy. W czasie opracowywania GPO
objęte one zostały tzw. Małym Planem, tzn. że miały być realizowane jeszcze w
czasie wojny. Wśród znanych elementów tego planu na szczególną uwagę zasługuje
zamiar fizycznego unicestwienia przywódczej warstwy narodu polskiego, jako
pierwszy etap podboju, a następnie zniewolenia i stopniowej zagłady pozostałych
"niebezpiecznych" Polaków. Już w maju 1939 roku w Głównym Urzędzie SD
Reichsfuhrera SS została utworzona komórka "Zentralstelle" II/P (Polen), której
zadania polegały m.in. na sporządzaniu list "osób przewidzianych do ujęcia w
Polsce", jakimi się interesował wywiad SS. Podobną pracę wykonywała berlińska
centrala Gestapo, z tym jednak, że listy jej dotyczyły "Polaków wrogo
ustosunkowanych do niemczyzny" (P. Dubiel, Wrzesień 1939 na Śląsku). Na
podstawie tych list powstała "specjalna księga gończa" ("Sonderfahndungsbuch
Polen") obejmująca w układzie alfabetycznym ponad 61 tys. nazwisk wybitnych
Polaków. Byli to działacze polityczni, przedstawiciele świata kultury, nauki i
sztuki, uczestnicy powstania wielkopolskiego i powstań śląskich z lat 1918-21,
aktywiści plebiscytowi na Mazurach, Warmii i Śląsku, członkowie Związku
Zachodniego i Związku Polaków w Niemczech.

Operacja "Tannenberg"

"Księga gończa" stała się podstawą do przygotowania operacji "Tannenberg"
(Unternehmen "Tannenhcrg"), której celem było fizyczne wyniszczenie polskiej
warstwy kierowniczej ("Liquidierung der polnischen Fuhrungsschicht", "physische
Liquidierung des fuhrenden Polentums"). Operacja "Tannenberg" miała charakter
nadzwyczaj radykalny, chodziło w niej mianowicie m.in. "o likwidację polskich
kół kierowniczych, obejmującą tysiące osób" (R. Heydrich do Reichsfuhrera SS 2
VII 1940; por. H. Krausnick "Vierteljahrshefte fur Zeitgeschichte" 2/196).
Dowództwo nad operacją "Tannenberg" powierzono Reinhardowi Heydrichowi, szefowi
Policji Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa (Sipo und SD). Realizował ją przy
pomocy Sp

somepoint210 Re: Plan zagłady Słowian - Generalplan OST 01.08.04, 20:31

Realizował ją przy pomocy Specjalnego Referatu do spraw Operacji "Tannenberg",
który został stworzony 25 VIII 1939 w berlińskiej siedzibie Gestapo. Do zadań
tego Referatu należało m.in. zbieranie nadsyłanych przez grupy operacyjne
materiałów i meldunków oraz opracowywanie na ich podstawie sprawozdań o
przebiegu i wynikach operacji "Tannenberg" na użytek Reichsfiihrera SS - H.
Himmlera. Jako organowi wykonawczemu przydzielono z czasem Heydrichowi 8
specjalnych Grup Operacyjnych (Einsatzgruppen Sipo und SD) oraz dodatkowo 16
Samodzielny Oddział Operacyjny. GO działały na tyłach Wehrmachtu i formalnie
podlegały jego dowództwu. W rzeczywistości działały samodzielnie i im właśnie
podporządkowane zostały wszystkie rodzaje policji, łącznie z pułkami
SS-Totenkopf (Trupie Główki). Już w VI 1939 roku Główny Urząd Policji
Bezpieczeństwa (Sipo) skierował do organów bezpieczeństwa w Prusach Wschodnich
rozkaz przygotowania środków transportowych na potrzeby "przewidywanej akcji
poza granicami Rzeszy" (MiD WIH, zesp. 175). Cele niemieckiej polityki wobec
Polski określił wyraźnie Hitler na kilku spotkaniach z dowódcami. Przykładem
jest odprawa z dnia 23 V 1939 roku, powiedział on wtedy: "(...) Gdańsk nie jest
obiektem, o który nam chodzi. Idzie nam o rozszerzenie Lebensraumu na Wschodzie
i zabezpieczenie wyżywienia oraz rozwiązanie problemu bałtyckiego (...)."
Natomiast na odprawie przed atakiem na Polskę, odbytej 22 VIII 1939 roku,
stwierdził dobitnie: "(...) Zniszczenie Polski jest na pierwszym planie.
Zadaniem naszym jest zniszczenie sil żywych nieprzyjaciela, a nie dotarcie do
określonej linii. Nawet gdyby wojna wybuchła na Zachodzie, zniszczenie Polski
musi być zasadniczym celem (...). Nasza siła leży w naszej szybkości i
brutalności (...). Wydałem rozkazy i każę rozstrzelać każdego, kto piśnie słowo
krytyki wobec zasady, że wojna ma na celu fizyczne zniszczenie przeciwnika.
Dlatego wysiałem na Wschód tylko moje Totenkopfstandarte z rozkazem zabijania
bez litości i pardonu wszystkich mężczyzn, kobiety i dzieci polskiej rasy i
języka. Tylko w ten sposób zdobędziemy teren, którego bardzo potrzebujemy. (...)
Polska zostanie wyludniona i skolonizowana przez Niemców. Mój pakt z Polską miał
na celu jedynie zyskanie na czasie, a zresztą moi panowie, w Rosji stanie się to
samo, do czego doprowadziłem w Polsce. Po śmierci Stalina (a jest on poważnie
chory) rozbijemy w puch Związek Radziecki (...)" (T. Cyprian, J. Sawicki,
Agresja na Polskę w świetle dokumentów). Realizację operacji "Tannenberg"
rozpoczęto w Rzeszy Niemieckiej przed agresją na Polskę, już w VII 1939 roku
zaaresztowano i zesłano do obozów koncentracyjnych ok. 2 tys. aktywistów Związku
Polaków w Niemczech. Więźniów tych stopniowo w obozach likwidowano, a ich
rodziny wysiedlono w pierwszej kolejności do Generalnego Gubernatorstwa. Od l IX
1939 roku operacja "Tannenberg" realizowana była na ziemiach polskich w
instrukcjach dla Einsatzgruppen pojawiło się nowe zadanie: rozstrzeliwanie
zakładników (Geiselerschiessungen); zakładano, że będzie to jedna z rutynowych
metod eksterminacji Polaków. 7 IX 1939 roku przesądzony został ostatecznie los,
już nie tylko tych Polaków, których nazwiska zamieszczone były w
"Sonderfahndungsbuch Polen", ale w ogóle całej inteligencji polskiej. W tym dniu
na odprawie kierownictwa operacji "Tannenberg" Heydrich przekazał do realizacji
dyrektywy kierownictwa Rzeszy, które przewidywały, że "czołowe warstwy ludności
polskiej należy unieszkodliwić w tym stopniu, na ile to jest możliwe". Ustalono
wówczas, że "warstwy kierownicze w żadnym wypadku nie mogą pozostać na miejscu i
zostaną wysłane do niemieckich KZ-tów, zaś dla drugorzędnych osób utworzy się
prowizoryczne KZ-ty poza obszarami grup operacyjnych nad granicą, skąd
ewentualnie można je będzie deportować natychmiast na tereny nie anektowane"
(MiD WIH, zesp. 175). Na przeprowadzonym dzień później spotkaniu z admirałem W.
Canarisem, szefem Abwehry, Heydrich wytłumaczył jak należy rozumieć takie
rozkazy: "(...) Codziennie dokonuje się już 200 egzekucji. Sądy wojenne pracują
zbyt powoli. Ludzi należy rozstrzeliwać lub wieszać natychmiast bez dochodzeń
(...)". Uzasadnienie takiego postępowania dał inny z nazistowskich dygnitarzy,
A. Forster: "(...) eksponentami polityki polskiej i polonizacji byli przede
wszystkim duchowni, szlachta, nauczyciele i inna polska inteligencja, należało
tych eksponentów polityki polonizacyjnej usunąć zaraz po objęciu kraju i w ten
sposób, od samego początku, uniemożliwić ich wpływ na masy (...)" ("Danziger
Vorposten", 7-8 II 1942). Operacja "Tannenberg" realizowana była z całym
rozmachem; od l IX do 25 X 1939 roku, to jest w czasie działań wojennych i
niemieckiego zarządu wojskowego nad okupowanymi ziemiami polskimi,
Einsatzgruppen, Wehrmacht oraz wszelkiego rodzaju formacje policyjne i SS
dokonały - według niepełnych danych - ponad 760 masowych mordów, w których
ofiarą padło 20,1 tys. osób, w większości z "listy gończej". Do najbardziej
znanych miejsc straceń tego okresu należą: Bydgoszcz ok. 1500 osób (10 IX;
później kilka tysięcy), Przekopna - 900, Katowice - 750, Dynów -300, Tułowice -
300 (w tym 150 jeńców), Częstochowa - 227, Zambrów - 200 (jeńcy), Tarnów - 200,
Przemyśl - 600, Szymanków - ok. 100 (kolejarze z rodzinami), Uryce - 100
(jeńcy), Majdan Wielki - 100 (jeńcy), Lasy Panewickie - ponad 150 (powstańcy
śląscy, harcerze), Grudziądz - 300, Środa i okolice - 300, Lasy Szpęgawskie
(Pelplin) - 78 (księża i nauczyciele), Gruczno i okolice - 189, Tuchola - 128,
Kocborów -595 (pacjenci szpitala psychiatrycznego), Ciepielów -300 (jeńcy). Już
od l IX 1939 roku tworzono na ziemiach polskich obozy dla jeńców i ludności
cywilnej, z czasem większość z nich przekształcona została w samodzielne obozy
koncentracyjne lub ich filie. Były to m.in. obozy w Nieborowicach (pow.
Gliwice), w Orzeszu, w Pszczynie, w Opolu, w Skorochowicach, w Stutthofie, w
Bajdytach (Prusy Wschodnie), w Potulicach, w czeskich Sudetach, w Mikołowie
(Górny Śląsk), w Toruńskich i Poznańskich Fortach, w Radzimiu i Karolowie (pow.
Sępolno), w Działdowie, Gdyni. Od pierwszych dni IX 1939 roku zaczęto je
zapełniać ofiarami masowych aresztowań, dokonywanych przez Einsatzgruppen,
Selbstschutz, SS i inne formacje w lamach akcji przeciwinteligenckich. Pod
koniec IX 1939 loku w obozach w Gdyni było ponad 6200 więźniów, w Wielkopolsce -
9400. Do 26 X 1939 roku liczba więźniów uległa zwielokrotnieniu, np. tylko obóz
w Stutthofie osiągnął stan 7 tys. więźniów, a Wejherowo - 3,5 tys. Poza masową
eksterminacją polskiej inteligencji i aktywu politycznego, której świadectwem na
Pomorzu jest ok. 280 a w Poznańskiem ponad 300 mogił, miejsc egzekucji i kaźni,
niemieckie oddziały specjalne wysiedliły ponad 20 tys. ludności żydowskiej za
San, zbliżoną liczbę osób z północnego Mazowsza za rzekę Narew (Biuletyn ŻIH
1961) oraz prawie 38 tys. mieszkańców Gdyni, przemianowanej już wówczas na
Gotenhafen. 29 IX 1939 roku szef Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy Heydrich
poinformował kierowników departamentów central Sipo i SD, iż obszar między Wisłą
a Bugiem ma stanowić "rezerwat" (Naturschutzgebiet) lub też Reichsgetto, gdzie
pomieszczone zostaną wszystkie "elementy polskie i żydowskie", które wysiedli
się z terenów włączonych do Rzeszy. Pod koniec niemieckiej administracji
wojskowej utworzone zostało w Piotrkowie Trybunalskim pierwsze getto; ludność
żydowską z Wielkopolski kierowali Niemcy do Łodzi i Kalisza, Po 26 X 1939 roku,
a więc po przejęciu władzy przez niemiecką administrację cywilną, nasiliły się
działania eksterminacyjne wobec Polaków. Prowadzone one były w kilku
zasadniczych formach: masowe rozstrzeliwania ofiar według "specjalnych list
gończych" ("Sonderfahndungsbuch Polen"), aresztowania i zsyłki do więzień,
obozów karnych i koncentracyjnych osób figurujących na tych listach oraz
wszystkich, którzy mogli stanowić dla Rzeszy potencjalne niebezpiecze
- somepoint210 Re: Plan zagłady Słowian - Generalplan OST 01.08.04, 20:33
  
  Po 26 X 1939 roku, a więc po przejęciu władzy przez niemiecką administrację
  cywilną, nasiliły się działania eksterminacyjne wobec Polaków. Prowadzone one
  były w kilku zasadniczych formach: masowe rozstrzeliwania ofiar według
  "specjalnych list gończych" ("Sonderfahndungsbuch Polen"), aresztowania i zsyłki
  do więzień, obozów karnych i koncentracyjnych osób figurujących na tych listach
  oraz wszystkich, którzy mogli stanowić dla Rzeszy potencjalne niebezpieczeństwo.
  Rozpoczęto pacyfikacje i mordy typu odwetowego oraz masowe deportacje ludności
  polskiej z ziem przyłączonych do Rzeszy lub przeznaczonych na cele wojskowe oraz
  koncentrowanie ludności żydowskiej w miastach w celu tworzenia gett.
  
  Akcje przeciwinteligenckie
  
  Główny jednak ciężar działań eksterminacyjnych przypadał na akcje
  przeciwinteligenckie. Przeprowadzona jesienią 1939 roku Intelligenzaktion
  Pommern spowodowała m.in. następujące ofiary: Lasy Piaśnickie - 2 tys.
  zamordowanych w licznych egzekucjach, Włocławek - 217 zabitych nauczycieli,
  Toruń - z obozu karno-represyjnego, liczącego w marcu ok. 2 tys. więźniów,
  wywieziono na rozstrzelanie kilkaset osób, a zapełniający się stale obóz
  opróżniano wysyłką do obozów koncentracyjnych. W okolicach Pelplina i Tucholi
  przez całą jesień 1939 roku trwały egzekucje małych grup więźniów. W
  Inowrocławiu w publicznej egzekucji zamordowano 59 osób oraz kilkaset osób
  wywieziono z obozu przejściowego do miejsc zagłady. W tym też czasie zakończono
  zagładę aresztowanych w VIII 1939 roku aktywistów Związku Polaków w Niemczech.
  Ogółem, w ramach Intelligenzaktion Pommern poddano eksterminacji ponad 230 00
  Polaków. W Intelligenzaktion Masowien wymordowano m.in. na przełomie 1939-40: w
  Ostrołęce ok. 500 osób, w Giel-czynie pod Łomżą kilkuset więźniów (z ogólnej
  liczby rozstrzelanych tu 12 tys.), w Wyszkowie również kilkuset więźniów (z
  ogólnej liczby 7 tys. zamordowanych tu w czasie okupacji), w Wysokiem
  Mazowieckiem dokonano egzekucji ok. 2 tys. osób, w Ciechanowskiem - 3 tys. osób.
  W Intelligenzaktion Litzmannstadt w ciągu dwóch dni (9 i 10 XI 1939)
  zaaresztowano i wywieziono 1500 osób; część z nich rozstrzelano natychmiast,
  resztę zesłano do obozów koncentracyjnych. W przeprowadzonej wiosną 1940 roku
  Intelligenzaktion Schlesien poddano eksterminacyjnym działaniom ok. 2 tys. osób
  oraz rozpoczęto budowę wielozadaniowego obozu koncentracyjnego Auschwitz. W
  Intelligenzaktion Posen stolica Wielkopolski straciła jesienią 1939 ok. 2 tys.
  osób, a w dalszym przebiegu operacji "Tannenberg" w Wielkopolsce wymordowano ok.
  10 tys. osób. Egzekucje odbywały się w Poznańskich Fortach oraz w różnych
  miejscach kaźni poza obrębem miast. W Sonderaktion Lublin eksterminacji poddano
  2 tys. osób (w tym wielu duchownych), w Sonderaktion Krakau aresztowano 183
  pracowników naukowych, których wywieziono do obozu koncentracyjnego Oranienburg.
  W XI 1939 roku przez kraj przeszła fala aresztowań, wykonanych w ramach akcji
  "Burgerbraukeller", do której pretekstem był zamach na Hitlera w Monachium oraz
  polskie święto 11 Listopada. Aresztowano wówczas: w Radomiu - 150 osób, w
  Krakowie -120, w Nisku uczestników zjazdu nauczycieli z Rzeszowszczyzny, w
  Lublinie - 50 księży, w tym dwóch biskupów. W Warszawie, Częstochowie i wielu
  innych miastach uwięziono bliżej nieokreśloną liczbę osób, w tym prezydenta
  stolicy, Stefana Starzyńskiego. Akcję tę uznano za stosunkowo łagodniejszą,
  bowiem aresztowanymi zainteresowała się światowa opinia publiczna, szczególnie
  amerykańska. Wielu aresztowanych później zwolniono; Starzyński przypłacił to
  jednak życiem. Dotkliwe straty przyniosła AB-Akcja (Ausserordentliche
  Befriedungsaktion - Nadzwyczajna Akcja Pacyfikacyjna) przeprowadzona w V-VII
  1940 roku. W wyniku masowych mordów zginęło wówczas ponad 3,5 tys. osób spośród
  czołowych przedstawicieli inteligencji Generalnego Gubernatorstwa (Palmiry,
  Jasło, Częstochowa, Zamek Lubelski, więzienie Montelupich w Krakowie, Nowy Sącz,
  Bliżyn koło Kielc, Firlej, Tarnów). AB-Akcja została wykonana według "listy
  gończej" - "Sonderfahndungsbuch Polen". Niezależnie od realizacji zbrodniczych
  działań według list, już od pierwszych dni wojny Einsatzgruppen i Wehrmacht
  dokonywały mordów o charakterze represyjno-odwetowym. Taki charakter miały
  prawie wszystkie (310) eksterminacyjne działania Wehrmachtu w czasie kampanii
  wrześniowej i duża część działań Grup Operacyjnych Sipo i SD. Działalność
  represyjnoodwetowa nie ustała po 26 X 1939 roku. Do akcji tego typu należał mord
  107 zakładników w Wawrze, pacyfikacja wsi Gałki, Huciska i Skloby (ok. 300
  zamordowanych) oraz masakra na rynku w Olkuszu, w której życie straciło kilkaset
  osób. W GG środowiska inteligencji, zwłaszcza młodszej, zostały poważnie
  zdziesiątkowane w wyniku deportacji do obozów koncentracyjnych "kontyngentu 20
  000 Polaków", którą w końcu IV 1940 roku zarządził Reichsftihrer SS -H. Himmler.
  W ramach akcji eksterminacyjnej wiosną 1940 roku wiele transportów, liczących
  często ponad 1000 osób, przybyło do obozów koncentracyjnych również z terenów
  wcielonych, np. do Oranienburga 12 IV - 1200 osób z Torunia, 5 V - 1200 osób z
  Suwałk. Wydarzenia z końca 1939 i początku 1940 roku miały tylko pośredni
  związek z operacją "Tannenberg". 20 XI 1939 roku Grupy Operacyjne Sipo i SD
  zostały oficjalnie rozwiązane i po częściowej reorganizacji przekształciły się w
  stały aparat Sipo i SD. Akt ten właściwie jest finałem operacji "Tannenberg",
  jednak tylko w sensie instytucjonalnym, gdyż działalność nowych organów, na
  których czele stanęli byli dowódcy Grup i Oddziałów Operacyjnych, stanowiła
  automatyczną kontynuacją zbrodniczych praktyk zapoczątkowanych w operacji
  "Tannenberg" (K. Radziwończyk, Akcja "Tannenberg" Grup operacyjnych Sipo i SD w
  Polsce jesienią 1939r.).

slezan Re: Polski holokaust 01.08.04, 20:36

Nadużywanie pojęcia holocaust doprowadzi z czasem do jego zupełnej dewaluacji.
Holocaustów można bowiem wskazać w XX wieku wiele:
- ten żydowski
- romski
- słowiański
- chłopów na Ukrainie
- niemieckiej ludności cywilnej w okresie nalotów dywanowych
- ormiański w Turcji
itd.

Co ciekawe za każdym razem użycie tego słowa ma podkreślać wyjątkowy charakter
tragedii. Nadużywanie rodzi odwrotny skutek.

somepoint210 Re: Polski holokaust 01.08.04, 20:47

W pewnym sensie masz racje, natychmiast jednak nasuwa sie pytanie; "Czy w latach
1939-45 byt narodu polskiego byl zagrozony?". Przy odpowiedzi - tak, slowo
holokaust, jak sie wydaje, jest adekwatne. Pozdr.
- slezan Re: Polski holokaust 01.08.04, 20:50
  
  Jeżeli weźmiesz pod uwage plany nazistów, to oczywiście był zagrożony, jeżeli
  dane dotyczące liczby ofiar, to nie. Rzecz jasna to kwestia podejścia. Chodzi
  mi jedynie o nadużywanie pojęć o silnym zabarwieniu emocjonalnym.
  - fiodorus Re: Polski holokaust 01.08.04, 21:02
    
    Prof Lucas we wstępie swej książki przytacza slowa Czesława
    Miłosza: "Niepokojące jest gdy znaczenie słowa holocaust ulega stopniowym
    modyfikacjom, tak że staje się ono elementem historii wyłącznie Żydów, jak
    gdyby wśród ofiar holocaustu nie było też milionów Polaków, Rosjan, Ukraińców i
    ludzi innyc narodowości."
    W tym ujęciu holokaust będzie dotyczył tych narodów, wobec których Niemcy
    prowadziły politykę ludobójstwa dążą do ich zagłady.
    W takim znaczeniu tego slowa nie mieszczą się absolutnie ofiary nalotów
    dywanowych w 1944 i 1945 roku ponieważ celem tych nalotów nie była zagłada
    Niemców a sterroryzowanie ludności cywilnej i osłabienie jej morale.
    - slezan Re: Polski holokaust 01.08.04, 21:09
      
      Z tego co pamiętam naziści również nie zakładali całkowitej eksterminacji
      Słowian. A dociekanie, jakie były intencje aliantów jest bezproduktywne. A co
      jeżeli uznać naloty dywanowe za element planu Morgenthaua?
      - fiodorus Re: Polski holokaust 01.08.04, 21:31
        
        slezan napisał:
        
        > "Z tego co pamiętam naziści również nie zakładali całkowitej eksterminacji
        > Słowian. A dociekanie, jakie były intencje aliantów jest bezproduktywne. A co
        > jeżeli uznać naloty dywanowe za element planu Morgenthaua?"
        
        Kwestia luddobójczej polityki nazistów wobec innych narodów była dynamiczna.
        Pisał o tym swego czasu Madajczyk. Pisze o tym też Lucas. Tajne plany nazistó
        zakladały - prędzej czy późnie - ludobójstwo wobec narodów, które uznano
        za "podludzkie". Pozostawała taktyczna kwestia kolejności i wymiaru zagłady.
        Początkowo (1939) Niemcy skłaniali się ku rozwiązaniu tej kwestii począwszy od
        Polaków (pisze o tym przekonywująco)> Potem zdecydowali sie rozpocząć od Żydów,
        Slowian pozostawiając na później. Co do Ślowian naziści zakładali uczeninienie
        z nich taniej, nieswiadomej sily roboczej. Plan ten zakładał likwidacje elit
        narodowych i znaczącą "depopulacj" narodów słowiańskich. Nie zmienia to faktu,
        że naród polski mial - prędzej czy późnie - przestać istnieć.
        
        Nie musimy "bezproduktywnie dociekać jakie były cele alianckich nalotów.
        Sprawa ta jest w źródłach dość dobrze ukazana.
        
        fiodorus suplement! 01.08.04, 21:32
        
        Sorki!
        mialo być: (pisze o tym przekonyewująco Lucas)
        
        slezan Re: Polski holokaust 01.08.04, 21:46
        
        Żródeł nie przyjmuje się bezkrytycznie. Zwłaszcza jeżeli chodzi o działania
        państw demokratycznych, w których władza nie może przyznać się przed
        społeczeństwem do zwykłej nikczemności.
        
        fiodorus Re: Polski holokaust 01.08.04, 21:51
        
        slezan napisał:
        
        > "Żródeł nie przyjmuje się bezkrytycznie. Zwłaszcza jeżeli chodzi o działania
        > państw demokratycznych, w których władza nie może przyznać się przed
        > społeczeństwem do zwykłej nikczemności."
        
        Masz rację!
        Aby tego uniknąć, jest krytyka źródeł i metologia historii. Interpretację,
        którą przedstawiłem oparłem m.in. w oparciu o badania Davida Irvinga, ktorego
        trudno posądzić o chę ukrycia ewentualnych zapędów ludobujczych Aliantów gdyby
        takowe istniały!
        
        slezan Re: Polski holokaust 01.08.04, 22:17
        
        Jak to było z tym argumentem z autorytetu?;-)
        
        fiodorus Re: Polski holokaust 01.08.04, 22:20
        
        Celna riposta, ale ja podalem przykład Davisa jako historyka, ktory nie miałby
        skrupułów w ujawnienie ewentualnych zamiarów ludobojczych aliantów. Jesli
        chcesz moge CI przedstawić baże źródłową i ustalenia innych historyków choć
        raczej nie dzisiaj :-)
    - bartoszcze Re: Polski holokaust 01.08.04, 21:16
      
      fiodorus napisał:
      
      > Prof Lucas we wstępie swej książki przytacza slowa Czesława
      > Miłosza: "Niepokojące jest gdy znaczenie słowa holocaust ulega stopniowym
      > modyfikacjom, tak że staje się ono elementem historii wyłącznie Żydów, jak
      > gdyby wśród ofiar holocaustu nie było też milionów Polaków, Rosjan, Ukraińców
      > i ludzi innyc narodowości."
      > W tym ujęciu holokaust będzie dotyczył tych narodów, wobec których Niemcy
      > prowadziły politykę ludobójstwa dążą do ich zagłady.
      Czyli - jeżeli mnie pamięć nie zawodzi - Żydów i Cyganów (Romów).
      - fiodorus Re: Polski holokaust 01.08.04, 21:42
        
        bartoszcze napisał(a):
        
        W tym ujęciu holokaust będzie dotyczył tych narodów, wobec których Niemcy
        prowadziły politykę ludobójstwa dążą do ich zagłady.
        Czyli - jeżeli mnie pamięć nie zawodzi - Żydów i Cyganów (Romów).
        Między innymi, ale nie tylko!
        Lista narodó i grup etnicznych przeznaczonych do zagłady była znacznie dłuższa!
        Pozdrawiam!
        Fiodorus
        >
        
        bartoszcze Re: Polski holokaust 01.08.04, 22:17
        
        fiodorus napisał:
        
        > W tym ujęciu holokaust będzie dotyczył tych narodów, wobec których Niemcy
        > prowadziły politykę ludobójstwa dążą do ich zagłady.
        > Czyli - jeżeli mnie pamięć nie zawodzi - Żydów i Cyganów (Romów).
        > Między innymi, ale nie tylko!
        > Lista narodó i grup etnicznych przeznaczonych do zagłady była znacznie
        dłuższa!
        Ale w stadium realizacji weszła jednak chyba tylko w stosunku do tych dwóch
        narodów?
        Bo nie chciałbym mówić o "polskim Holocauście", jeżeli był dopiero planowany..
        
        fiodorus Re: Polski holokaust 01.08.04, 22:23
        
        Witaj Bartoszcze!
        Nie napisalbym tak!
        W pełni, dzieki Bogu nie udalo się jej zrealizować w stosunku do żadnego narodu.
        Najbardziej zaawansowana była rzeczywiście w stosunku do Zydów i Romów, ale nie
        można napisać, że w stosunku do Polaków była ona dopiero w sferze planowania
        skoro ok. 3 ml Polaków zostalo zamordowanych (czyli mniej więcej tyle co
        polskich Żydów!
        
        carrramba Re: Polski holokaust 01.08.04, 22:26
        
        fiodorus napisał:
        
        > Witaj Bartoszcze!
        > Nie napisalbym tak!
        > W pełni, dzieki Bogu nie udalo się jej zrealizować w stosunku do żadnego
        narodu
        > .
        > Najbardziej zaawansowana była rzeczywiście w stosunku do Zydów i Romów, ale
        nie
        >
        > można napisać, że w stosunku do Polaków była ona dopiero w sferze planowania
        > skoro ok. 3 ml Polaków zostalo zamordowanych (czyli mniej więcej tyle co
        > polskich Żydów!
        To był jak najbardziej holokaust. Oczywiście, w sferze życzeń hitlerowców była
        kompletana eksterminacja naszago Narodu.
        
        bartoszcze Re: Polski holokaust 01.08.04, 22:42
        
        Mimo wszystko zapytam jednak, czy polityka hitlerowska wobec Polaków -
        jakkolwiek zbrodnicza - miała analogiczny program i przebieg, jak wobec Żydów i
        Romów? Czy transporty do Auschwitz z Pawiaka były porównywalne z transportami
        Żydów do Birkenau i innych obozów? Czy analogicznie były tam traktowane?
        Pomocniczo zapytam także: czy w takim na razie inne narody europejskie mogą
        mówić o swoich mniejszych lub większych holokaustach, i od jakiego progu
        dopuszczamy użycie tego terminu?
        Uważam po prostu - osobiście - że istniały jednak róznice jakościowe, dlatego
        słowo Holocaust zachowałbym dla jedynego w swoim rodzaju zjawiska. Żeby nie
        zdewaluować tego pojęcia (tak jak pomału dewaluuje się gdzieniegdzie
        słowo "ludobójstwo")
        
        somepoint210 Re: Polski holokaust 01.08.04, 23:05
        
        bartoszcze napisał(a):
        
        > Mimo wszystko zapytam jednak, czy polityka hitlerowska wobec Polaków -
        > jakkolwiek zbrodnicza - miała analogiczny program i przebieg, jak wobec Żydów i
        >
        > Romów? Czy transporty do Auschwitz z Pawiaka były porównywalne z transportami
        > Żydów do Birkenau i innych obozów? Czy analogicznie były tam traktowane?
        > Pomocniczo zapytam także: czy w takim na razie inne narody europejskie mogą
        > mówić o swoich mniejszych lub większych holokaustach, i od jakiego progu
        > dopuszczamy użycie tego terminu?
        > Uważam po prostu - osobiście - że istniały jednak róznice jakościowe, dlatego
        > słowo Holocaust zachowałbym dla jedynego w swoim rodzaju zjawiska. Żeby nie
        > zdewaluować tego pojęcia (tak jak pomału dewaluuje się gdzieniegdzie
        > słowo "ludobójstwo")
        >
        
        Zachecam do przeczytania fragmentow ksiazki Szczesniaka "Plan zaglady
        Slowian-Generalplan Ost" (post wyzej). Pozdr.
        
        bartoszcze Re: Polski holokaust 01.08.04, 23:12
        
        Czytałem, somepoint.
        Czy - Twoim zdaniem - istnieje różnica pomiędzy "Endlosung der Judenfrage", a
        planem postępowania wobec Slawische Untermenschen (także w ramach GPO)?
        Dla mnie taka różnica istnieje już w założeniu, nie mówiąc o realizacji.
        Pozdr
        
        fiodorus Re: Polski holokaust 01.08.04, 23:27
        
        Róznica nie jest aż tak wielka. To raczej róznica (żeby użyć terminologii
        Engelsa) ilościowa a nie jakościowa. Żydzi, Romowie, Polacy, Rosjanie, inne
        narody słowiańskie to "podludzie". Mają przestać istniec jako narody.
        Niktórych - jak Zydów czy Cyganów trzeba w całości i od razu zlikwidować. Inni -
        vjak Polacy mają być likwidowani stopniowo aby zapewnić "przestrzeń życiową" i
        niewolniczą siłe roboczą dla "rasy panów".
        
        slezan Re: Polski holokaust 01.08.04, 23:29
        
        Słowacy też byli podludźmi?
        Ostatnio była tu dyskusja - kiedy Polaków uznano za Untermenschów. W Mein Kampf
        pojęcie to odnosi się wyłącznie do Żydów.
        
        fiodorus Re: Polski holokaust 01.08.04, 23:37
        
        Oto dwie wypowiedzi sprzed kampanii wrześniowej:
        Adolf Hitler
        "Naszym podstawowym obowiązkiem jest zniszczenie Polski. Celem jest nie tylko
        zajęcie kraju, zle unicestwienie każedej żywej istoty. (...) Bądźcie
        bezlitosni! Bądźcie brutalni! (...) Postepujcie z najwyższą surowością. (...)
        Ta wojna ma być wojną zagłady!"
        
        Heinrich Himmler
        "Polacy zostaną starci z poweirzchni ziemi. (...) Niebywale istotną jest
        rzeczą, by wielki naród niemiecki potraktował jako swój podstawowy obowiązek
        zagładę wszsytkich Polaków."
        
        carrramba Re: Polski holokaust 01.08.04, 23:40
        
        fiodorus napisał:
        
        > Oto dwie wypowiedzi sprzed kampanii wrześniowej:
        > Adolf Hitler
        > "Naszym podstawowym obowiązkiem jest zniszczenie Polski. Celem jest nie tylko
        > zajęcie kraju, zle unicestwienie każedej żywej istoty. (...) Bądźcie
        > bezlitosni! Bądźcie brutalni! (...) Postepujcie z najwyższą surowością. (...)
        > Ta wojna ma być wojną zagłady!"
        >
        > Heinrich Himmler
        > "Polacy zostaną starci z poweirzchni ziemi. (...) Niebywale istotną jest
        > rzeczą, by wielki naród niemiecki potraktował jako swój podstawowy obowiązek
        > zagładę wszsytkich Polaków."
        
        Niezmiernie żałuję, że nie można używać wulgaryzmów. Pieprzony naziol, ćpun i
        niedorozwój umysłowy. I taki debil porwał miliony ! Żałosne!
        
        slezan Re: Polski holokaust 01.08.04, 23:48
        
        Ktoś to w tamtym wątku cytował. Zwracam jednak uwagę, że nie ma tu mowy o
        podludziach, co oczywiście dla ofiar eksterminacji nie jest specjalnym
        pocieszeniem.
        
        bartoszcze Re: Polski holokaust 01.08.04, 23:41
        
        Wiesz, fiodorus, twoja argumentacja jakby nie do końca się zgadza ze źródłami
        zacytowanymi powyżej w tym wątku przez somepointa..
        I nie jestem przekonany, czy fakt, że eksterminacja 100% Żydów, realizowana w
        pierwszej kolejności, a planowane wysiedlenie lub wyniszczenie 85% Polaków
        (żeby już przy tych liczbach pozostać) to jest różnica tylko ilościowa.
        Poza tym pozostaje pytanie, od którego momentu w odniesieniu do poszczególnych
        narodów mozna mówić o ich holocaustach - np. wobec Czchów (planowane
        wysiedlenie lub wyniszczenie 50%)?
        
        fiodorus Re: Polski holokaust 01.08.04, 23:57
        
        Polityka zagłady realizowana przez Niemcow nie jest do końca uchwytna a to ze
        względu na celowe kamuflowanie pewnych zamiarów czy używanie w dokumentach
        eufenizmów kiedy mowa była o ludobojstwie. Generalnie hitlerowcy zakładali
        wymordowanie Zydów w 100 % przed zakończeniem wojny. Narody slowianskie miały
        służyć jako bezwolna sila robocza na czas wojny a ich holokaust miał dokonać
        się po zakończeniu działań wojennych. Jak powiedział Martin Bormann: "Słowianie
        mają dla nas spracować. Kiedy juz nie będą potrzebni mogą umrzeć."
        Ponieważ plany te były znane w zarysach i ulegały częstym zmianom nie jesteśmy
        wstanie domyslać się szczegułów tego slowiańskiego holocaustu. Możemy tylko być
        pewhni, że był planowany a w stosumku do Polaków wprowadzano go w życie już od
        1939 roku.
        
        bartoszcze Re: Polski holokaust 02.08.04, 00:00
        
        Cóż, fiodorus, pozostaję przy swoim stanowisku - że słowa Holocaust nie należy
        nadużywać przez rozszerzanie go na kolejne narody. Choćby dlatego, że w
        przeciwnym razie stanie się ono kolejnym banalnym synonimem zbrodni.
        A poza tym fakty mają dla mnie większą wagę niż przypuszczenia i potencjalne
        plany.
        Pozdrawiam
        
        fiodorus Re: Polski holokaust 02.08.04, 00:01
        
        Rozumiem Twoje stanowisko, ale się z nim nie zgadzam!
        Idę już spać do jutra!
        :-)
        
        hierowski Re: Polski holokaust 02.08.04, 10:42
        
        Jeżeli uznano, że narody te docelowo ulegną wyniszczeniu, to można ten termin
        zastosować - bo czym w tym wypadku rózni się w taki razie ich sytuacja od
        sytuacji żydów?
        
        bartoszcze Re: Polski holokaust 02.08.04, 15:39
        
        Nadal uważam, że różnica była zarówno na poziomie planowania, jak i realizacji.
        Ponadto mam - niestety - wrażenie, że tworzenie terminu "polski holokaust" jest
        spowodowane przynajmniej w części swego rodzaju rywalizacją o "palmę
        pierwszeństwa w męczeństwie" o pokazanie, że niekoniecznie Żydom należy się
        smutny tytuł głównej ofiary nazizmu. Tym bardziej, że powołany jako źródło
        prof. Moor-Jankowski nie jest historykiem, lecz lekarzem, zaś jego prelekcja
        była - o ile się nie mylę - współorganizowana przez Kongres Polonii
        Amerykańskiej, organizację, której stosunek do Żydów jest hmm.. powiedzmy że
        konkurencyjny.
        
        fiodorus Re: Polski holokaust 02.08.04, 22:38
        
        bartoszcze napisał(a):
        
        > "Nadal uważam, że różnica była zarówno na poziomie planowania, jak i
        realizacji.
        >Ponadto mam - niestety - wrażenie, że tworzenie terminu "polski holokaust" jest
        >spowodowane przynajmniej w części swego rodzaju rywalizacją o "palmę
        > pierwszeństwa w męczeństwie" o pokazanie, że niekoniecznie Żydom należy się
        > smutny tytuł głównej ofiary nazizmu. Tym bardziej, że powołany jako źródło
        > prof. Moor-Jankowski nie jest historykiem, lecz lekarzem, zaś jego prelekcja
        > była - o ile się nie mylę - współorganizowana przez Kongres Polonii
        > Amerykańskiej, organizację, której stosunek do Żydów jest hmm.. powiedzmy że
        > konkurencyjny."
        
        WItaj!
        To nie jest tak, moim zdaniem!
        Slowo Holocaust, czo często się zdarza, ma dwa znaczenia. Węższe: dotyczy
        zagłady Żydów przez nazistów. Szersze: oznacza działanie mające na celu zagładę
        jakiegoś narodu (mogą być to Ormianie, Polacy, Rosjanie itd.).
        To prawda, że węższe ("żydowskie") znazenie tego slowa jest pierwotne, ale jest
        też prawdą, że oddaje ono najlepiej taki charakter ludobójstwa. Dlatego, moim
        zdaniem, w sposób calkowice naturalny się przyjęłó. wszak Żydzi nie byli
        jedynym narodm, ktorych w imię jakiś obłędnych idei skazano ma zagładę!
        Trzeba też pamiętać, że kiedy poraz pierwszy, w nowożytnych dzieja ch
        zastosowano ludobójstwo (a mam tu na myśli brutalną pacyfikację Wandei w 1793
        roku) to wówczas przez dziesięciolecia nie znaleziono odpopwiedniej nazwy dla
        tego zjawiska!
        Pozdrawiam!
        >
        
        Gość: ! Re: Polski holokaust IP: *.dip0.t-ipconnect.de 02.08.04, 22:41
        
        czyzby polacy chcieli stworzyc wlasna religie holocaustu?
        
        bartoszcze Re: Polski holokaust 03.08.04, 00:17
        
        fiodorus napisał:
        
        > bartoszcze napisał(a):
        >
        > To nie jest tak, moim zdaniem!
        > Slowo Holocaust, czo często się zdarza, ma dwa znaczenia. Węższe: dotyczy
        > zagłady Żydów przez nazistów. Szersze: oznacza działanie mające na celu
        zagładę
        > jakiegoś narodu (mogą być to Ormianie, Polacy, Rosjanie itd.).
        > To prawda, że węższe ("żydowskie") znazenie tego slowa jest pierwotne, ale
        jest
        > też prawdą, że oddaje ono najlepiej taki charakter ludobójstwa. Dlatego, moim
        > zdaniem, w sposób calkowice naturalny się przyjęłó. wszak Żydzi nie byli
        > jedynym narodm, ktorych w imię jakiś obłędnych idei skazano ma zagładę!
        Ale mimo wszystko uważam, że zagłada Żydów i Cyganów miała odmienny charakter,
        niż te "planowane" działania wobec Słowian. Różnica nieusuwalna tkwi w
        założeniu dla każdego z tych scenariuszy. O ile bowiem Słowianie byli dla
        nazistów ludnością zajmującą tereny przeznaczone dla Niemców w ramach doktryny
        Drang nach Osten etc., o tyle w przypadku Żydów i Cyganów trudno zbudować
        jakiekolwiek takie uzasadnienie, jedyną racją był czysty rasizm.
        I dlatego operowanie pojęciem "holocaust" w znaczeniu szerokim uważam jedynie
        za upraszczanie sobie życia i wygodnictwo językowe, powodując zarazem
        rozmywanie pierwotnego, niepowtarzalnego znaczenia (nie bez powodu starałem się
        pisać Holocaust wyłącznie w odniesieniu do tych dwóch narodów). Ot, boję się,
        że za rok czy dwa przeczytam np. w gazetowym tekście o reformach
        sformułowanie "holocaust w służbie zdrowia" czy coś podobnego (tendencja do
        używania słów nieadekwatnych wśród dziennikarzy pleni się coraz szerzej). Brr...
        Pozdrawiam
        
        somepoint210 Re: Polski holokaust 02.08.04, 15:10
        
        bartoszcze napisał(a):
        
        > Czytałem, somepoint.
        > Czy - Twoim zdaniem - istnieje różnica pomiędzy "Endlosung der Judenfrage", a
        > planem postępowania wobec Slawische Untermenschen (także w ramach GPO)?
        > Dla mnie taka różnica istnieje już w założeniu, nie mówiąc o realizacji.
        > Pozdr
        >
        
        Roznica istnieje, ale rzeklbym "logistyczna". Nawet Niemcy nazistowskie ze swa
        doskonale funcjonujaca maszyna nie byly w stanie rownoczesnie prowadzic tych
        dwoch "operacji" rownoczesnie. Zdecydowaly sie rozwiazac "kwestie zydowska" jako
        pierwsza z bardzo prozaicznych przyczyn, w ich oczach (mowie o nazistach) Zydzi
        nie byli przydatni jako sila robocza. Slowianie, przynajmniej w poczatkowej
        fazie mieli byc owymi "labours". W koncu bylo ich znacznie wiecej, istniala
        takze drazliwa kwestia sojusznikow slowianskich (np; Slowacy). Stad odroczony
        plan wyniszczenia, ale z jego zalozen jasno wynikalo, ze szykuja nastepny
        holokaust. Nie jest moim zamierzeniem dewaluacja slowa holokaust, przyznasz
        jednak, ze plan zakladal dokladnie to samo, braklo po prostu czasu, na
        szczescie. Pozdr.
  - somepoint210 Re: Polski holokaust 02.08.04, 15:20
    
    slezan napisał:
    
    > Jeżeli weźmiesz pod uwage plany nazistów, to oczywiście był zagrożony, jeżeli
    > dane dotyczące liczby ofiar, to nie. Rzecz jasna to kwestia podejścia. Chodzi
    > mi jedynie o nadużywanie pojęć o silnym zabarwieniu emocjonalnym.
    
    Naturalnie, ze nie z liczby ofiar to wynika, ale z zlozen planu. Z drugiej
    jednak strony, jesli zrealizowali by plan zaglady polskiej inteligencji, to kto
    wie. Inteligencja jest "nosnikiem" rozwojowym narodu, jej wyeliminowanie
    powoduje rozciagniety w latach zanik tozsamosci.
    Trudno podchodzic do tego bez emocji, ale zgodze sie, ze zbyt czesto niektore
    czynniki zeruja na nich. Pozdr.

somepoint210 Rozmowa z prof. Richardem C. Lukasem 01.08.04, 21:52

Jak pokazać "naszą stronę historii"?
Rozmowa z prof. Richardem C. Lukasem,
autorem "The Forgotten Holocaust" - rozmawia dr Wojciech A. Wierzewski

Wojciech A. Wierzewski : Mieliśmy sposobność rozmawiać parę lat temu, kiedy
Kongres Polonii Amerykańskiej zorganizował w Kalifornii panel dyskusyjny na
temat filmu "Shtetl" - i rysującej się już wówczas tendencji do coraz szerszych
i drastyczniejszych przekłamań obrazu zachowań Polaków podczas II wojny św. a
zwłaszcza relacji polsko - żydowskiej. Wystąpił pan potem z referatem na
Zjeździe Stowarzyszenia Polsko - Amerykańskich Klubów Artystycznych, który odbił
się szerokim echem, stawiając w nim tezę, że wkroczyliśmy w nowa fazę
historycznego rewizjonizmu, w której z ofiary wojny, jaka była Polska, pewne
siły i środowiska usilnie starają się teraz zrobić kata i oprawcę. Użył pan tam
doskonalej metafory, że historia stała się dziś dla pewnych "naukowców"
notatnikiem, z którego wyrywa się bez skrupułów niewygodne strony, a wstawia
teraz kartki nowe, których nigdy tam nie było. Świeżo przykładem na to stały się
teraz dwa filmy - brytyjska "Enigma" pokazująca Polaków jako zdrajców Zachodu,
czy telewizyjny film NBC ,"Uprising", przeciwstawiający powstanie w getcie r.
1943 całej tradycji polskiego oporu wobec Niemiec. Jakie, w takim oto układzie,
mamy szansę obiektywnego przedstawienia "naszej strony" dziejów, przekazania
potomnym ( zwłaszcza na Zachodzie ) prawdy o zachowaniu Polaków ?

Richard Lukas: Jest to rzeczywiście zupełnie zasadniczy problem z jakim mamy
dziś do czynienia w uniwersyteckich środowiskach, i o którym zresztą żywo
debatujemy w gronie kolegów - historyków. Mówiąc szczerze, wszystko to, co
dzieje się z badaniami historycznymi w ostatnich czasach wprawia nawet mnie w
głębokie zdumienie. Zawsze byłem niepoprawnym optymista, działałem w
przekonaniu, że nasza dyscyplina ma żelazne kanony, reguły, które po prostu
należy przestrzegać. Mowie o zasadzie naukowej rzetelności w badaniu materiałów
i przedmiotu. Sam się nią kieruje, i zgódźmy się, że nie jestem w końcu jedyny;
na szczęście tacy historycy wciąż jeszcze istnieją. Natomiast w dziedzinie, do
której czyni pan czytelną aluzję, w domenie stosunków polsko - żydowskich,
doszedłem ostatnio do takiego wniosku, że najwidoczniej musi jeszcze przejść
parę generacji zanim emocje zdołają opaść i na tyle osiąść, aby pozwolić stronom
na większy obiektywizm w widzeniu ich relacji. Dziś obserwujemy głownie
eksplozje skrajności, dochodzących w dodatku do głosu z wyjątkową wręcz
regularnością.

Wypowiedziałem kiedyś taki pogląd przed swoimi studentami, że nie mam
najmniejszych wątpliwości, iż doczekamy w przyszłości obiektywnego spojrzenia na
cała tę epokę ludzkiego cierpienia i męczarni narodów, a zwłaszcza na nader
powikłane sprawy polsko - żydowskie. Tego jestem pewien, że doczekamy się ich
bezstronnego opisu, ale wygląda mi na to, że przedmiot czeka teraz na
neutralnego badacza, który musi przyjść z zewnątrz. Być może właśnie z tradycji
i kultury anglo - saksońskiej. Oczywiście takiego, który pokona barierę języków
i mentalności, by móc się w tym temacie całkowicie swobodnie poruszać, a
jednocześnie takiego, który przybędzie tu wolny od całego tradycyjnego bagażu
emocjonalnego, który stał się dla dzisiejszych historyków kamieniem u szyi. Tego
natomiast już nie zrobią, to wiem z rosnącą pewnością, ani badacze żydowscy, ani
niestety, także polscy. Co nie zmienia faktu, i mam nadzieje, że się ze mną
wiele osób zgodzi, iż do tej pory historycy polscy, a także polsko - amerykańscy
poczynili w tej mierze znacznie większe wysiłki niż ich żydowscy partnerzy, aby
dotrzeć do bardziej prawdziwego obrazu polsko - żydowskiej przeszłości.

WW: Nie sposób jednak uciec od świeżego przykładu wyjątkowego nadużycia w sferze
historii najnowszej, jakim stała się ogromnie nagłośniona i skrajnie
kontrowersyjna książka Jana T. Grossa, "Sąsiedzi", wydawana na domiar złego w
tłumaczeniach na rynek amerykański, czy niemiecki, gdzie rozmiar szkód
wyrządzonych wizerunkowi Polski i Polaka przez nierzetelnego badacza, który
wymyślił sobie, że " każde świadectwo ocalałego z Holocaustu przyjmować należy
bez zastrzeżeń", aksjomat ideologiczny, wręcz bezprecedensowy w sferze nauki !

RL: Poczyniłem już na jej temat, otwarcie, swoje obserwacje w prasie. Jest to
książka zupełnie przerażająca, metodologicznie i naukowo nie kwalifikująca się
wręcz do zaaprobowania. Gdyby rzecz taka została mi przedstawiona na uczelni
jako praca dyplomowa (bo z racji na swoja mała objętość nie mogłaby być złożona
jako dysertacja ) musiałbym ją z miejsca odrzucić. Taki student nie otrzymałby u
mnie nawet zaliczenia. Tyle z formalnego punktu widzenia, powszechnie przyjętych
kryteriów naukowych wymagań. Co do meritum: zapewne w Jedwabnym doszło do pewnej
formy kolaboracji z Niemcami, być może, trzeba by na to pewniejszych dowodów niż
te, które przedstawia Gross. Tymczasem autor, z niewyjaśnionych przyczyn, stara
się przedstawić cały epizod arbitralnie i jednostronnie, jako "polski pogrom".
Stawia w książce tezę, że Polacy nagle, z niewiadomych czytelnikowi powodów,
stali się skrajnymi antysemitami i postanowili Żydów pozabijać. To nie ma
żadnego sensu. Tak jak użycie określenia "historyczne studium" nie ma w tym
przypadku żadnej racji bytu.

WW: W swoim wykładzie "Historia z kołonotatnika" postawił pan dramatyczna tezę,
że tak manipulowana i amputowana historia, jak ma to dziś miejsce w pracach
"nowych rewizjonistów", którzy mierzą w całą dotychczasową reputację Polski,
grozi zdegradowaniem całej dyscypliny badań historycznych do poziomu doraźnej
politycznej propagandy. Czy nie jest to zarazem zagrożenie dla wiarygodności
dawnej poważnej nauki - zwanej historią ?

RL: Kiedy byłem na studiach, widzę teraz ile wówczas miałem szczęścia,
znajdowałem się w otoczeniu młodych ludzi, którzy wyszli z bardzo rożnych grup i
środowisk etnicznych, bo byli tam i Niemcy, Żydzi i Czesi. Otóż wszyscy oni byli
jednomyślnie i absolutnie dedykowani dążeniu dotarciu do prawdy. Zgadzaliśmy się
też wtedy także i w tym punkcie: jeśli nawet rezultaty moich badań stawiają mnie
w kolizji z własnymi przekonaniami i nastawieniem, jeśli nawet konkluzje te są
sprzeczne z moimi oczekiwaniami, trzeba mieć - jako historyk, tę moralną odwagę,
aby ogłosić w całości, co ujawniają zbadane fakty. Osobiście można tej prawdy
nie lubić, nie być szczęśliwym z konieczności jej ujawnienia, ale nie wolno
historykowi jej kryć. To była wtedy dla nas wszystkich żelazna zasada profesji
historyka.

Kiedy ukazała się książka Grossa, i kiedy zapoznałem się z zawartością
"Sąsiadów", poczułem dosłownie ból w sercu. Wydawało mi się, że po tylu latach
starań obie strony, Polacy i Żydzi, osiągnęli pewien niezaprzeczalny postęp w
opisie skomplikowanej przeszłości polsko - żydowskiej. Po tych wszystkich
konferencjach, w których uczestniczyłem, po tym wszystkim co sobie
powiedzieliśmy, byłem przekonany, że wkroczyliśmy w etap większego wzajemnego
respektu, przyzwoitości i ucywilizowanych manier. Słyszałem wręcz głosy: " tak,
rzeczywiście nie pisaliśmy dotąd o tym, tak, to powinniśmy włączyć w przyszłości
do naszych prac i rozważań" .I po tym wszystkim przychodzi taka książka Grossa !
Poczułem po jej lekturze nieopisane obrzydzenie i odrażę. Chce jednak
powiedzieć, że może nie należy za to wszystko co się stało obwiniać samych tylko
historyków. W naszej kulturze, w naszych środowiskach wytworzyło się dziś
przekonanie, że najprostszą i najskuteczniejszą drogą zwrócenia na siebie uwagi
i zrobienia w tej dziedzinie pieniędzy wiedzie przez "pójście na sensacje", bez
względu na sam temat.

I to jest chyba , w moim odczuciu, najlepsza charakterystyka zawartości tamtej
książki: motywowała ją chęć wywołania rynkowej sensacji poprzez odwołanie się do
najniższych ludzkich instynktów tutejszego czytelnika. I oto mamy wszystkie te
wiodące pisma wschodniego wybrzeża - "New

somepoint210 Re: Rozmowa z prof. Richardem C. Lukasem cd 01.08.04, 21:53

I to jest chyba , w moim odczuciu, najlepsza charakterystyka zawartości tamtej
książki: motywowała ją chęć wywołania rynkowej sensacji poprzez odwołanie się do
najniższych ludzkich instynktów tutejszego czytelnika. I oto mamy wszystkie te
wiodące pisma wschodniego wybrzeża - "New York Times", "New Yorker" które tokują
w koło na jej temat - i co najbardziej mnie ubodło - absolutnie, bezkrytycznie
przyjmując za niepodważalną prawdę wszystko to, co w niej zostało zawarte ! Taka
jest więc sytuacja: z drugiej strony mamy młodego historyka, Marka
Chodakiewicza, który występował także na tej konferencji .Ten młody człowiek
pojechał do Jedwabnego, czego nie zrobił Gross, przemierzył tamte miejsca,
zrobił rekonesans w archiwach, opowiadał mi zajmujące rzeczy o swoich
odkryciach. Ale jakie ma on teraz szansę, aby zwrócić swoją doskonale nawet
udokumentowaną książką na temat Jedwabnego - choćby w cząstkowym stopniu uwagę
publiczną - taką jaką stworzono dla "Sąsiadów" Grossa ?

Czy wieść o jego studium dotrze do większego kręgu ludzi niż tylko czytelników
paru akademickich periodyków, jakie z pewnością książkę tę zrecenzują ? I oto co
naprawdę szczerze mnie martwi i wydaje mi się wyjątkowo niesprawiedliwe. Książka
Grossa celowo i świadomie zagrała na uprzedzeniach i niechęci zakorzenionych w
tutejszych środowiskach, nadając im sankcje - i umacniając je jeszcze głębiej z
w żywionej od dawna wobec Polaków wrogości.

Cokolwiek przedstawi teraz ktoś inny, najrzetelniej własne badania dokumentując
( Marek Chodakiewicz jest tu dla mnie tylko jednym z przykładów) startuje już z
góry skazanej na niepowodzenie pozycji. Szkoda została bowiem dokonana, i straty
będzie teraz ogromnie trudno komukolwiek nadrobić. To wręcz tragedia
współczesnej historii: dla wielu ludzi, dla tylu środowisk jest ona dziś niczym
innym jak łatwym do wykorzystania narzędziem wdrażania własnej agendy
politycznej, swojej propagandy. Nie waham się użyć tego słowa, że historyk,
który na taką rolę wyraża zgodę, prostytuuje w rzeczy samej siebie i całą naszą
profesję.

WW: I jak teraz w świecie tak traktowanej dziś historii czuje się pan i pańscy
koledzy, którzy żywili do niej naukowy szacunek i uczynili niekiedy z niej
życiową pasję, misję całego życia ?

RL: Mogę pana zapewnić, że w swojej działalności naukowca i wykładowcy
przejawiałem zawsze tylko i wyłącznie nabożny respekt wobec wyzwań historii i
jej społecznej misji. Nie twierdzę, że napisałem najlepsze i najważniejsze prace
w swojej dziedzinie. Że dokonałem zasadniczego przełomu w zakresie, którym się
zajmowałem. Starałem się natomiast uczciwie zdawać sprawę z tego, co ujawniło
się jako rezultat moich studiów. Jednym z uroków historii jest wszakże zawsze
to, że ulega ona nieuchronnemu i nieustannemu ewoluowaniu. Nikt z nas dziś nie
wie, co przynieść mogą przyszłe badania - i na ile zdołają one zmienić oblicze
naszej obecnej wiedzy w dążeniu do "prawdy". Dzieje nie są nigdy ostatecznie i
definitywnie zamknięte, podobnie jak ich oceny nie są finalne. W moim wieku, po
tych wszystkich sześciu książkach, jakie wydałem - też wciąż się dalej uczę,
wciąż chłonę, "główkuję" i "majsterkuje" - i chyba tak być powinno.

Natomiast osobiście głęboko wierze, że musimy znów powrócić - w nauczaniu, w
szkole, w naszych badaniach, w tej profesji - do założenia, że historia opierać
się powinna na zasadzie świętego zaufania do rzetelności wysiłków i dążenia do
prawdy ludzi, którzy jej się poświęcili. Że zdołamy w końcu oczyścić ja z
brudnych tendencji do "nadużywania i wykorzystywania" ( nota bene - właśnie
wyszła książka dokładnie o tym tytule, nazwisko autora niestety mi uciekło z
pamięci - co wyczyniano w dziejach ludzkości z historią ) ale jest to kwestia o
ogromnej doniosłości i aktualności także i dziś.

WW: Panie profesorze - na zakończenie - kiedyś historia służyła jako pokojowy
arbiter, ostateczny punkt odniesienia, jej przykłady i precedensy godziły
powaśnione strony. Dziś jakby stało się na odwrót - ożywione przez pewnych
historyków ( jak ów autor "Sąsiadów" ) spory o przeszłość wnoszą żagiew
wrogości, nienawiści, podziału i konfliktów. Czy doczekamy zatem kiedykolwiek
chwili, kiedy będziemy mogli opowiedzieć głośno, przedstawić "urbi et orbi"
własną stronę naszej polskiej historii ? Czy nadejdzie moment, na który czekamy
wręcz od pokoleń - gotowości innych do jej wysłuchania ?

RL: Podzielam pana odczucie, że jedna osoba dokonać może w tej mierze olbrzymiej
szkody, przekreślić lata wysiłków dialogu. Podobnie jak zniwelować wypracowany
szacunek wzajemny stron dla siebie i odmiennych czasem punktów widzenia. To
smutna konstatacja, ale powiem, że to co mnie szczerze zdumiewa, to dzisiejszy
brak głosów rozsądku i rozwagi, a zwłaszcza zawodowej, etycznej uczciwości. Mogą
zdarzyć się wyskoki, skrajne wystąpienia, ale należałoby mieć choć na tyle
odwagi i zasad, aby głośno powiedzieć, że nastąpiło przekroczenie przyjętych
reguł gry, że mamy do czynienia z nawoływaniem do etnicznej nienawiści i wręcz
ze szkalowaniem jednej grupy przez druga ! Nie oczekiwałem nigdy, aby wszyscy
musieli się ze mną zgadzać, ale spodziewałem się osobiście znacznie więcej ze
strony środowisk naukowych w rozpoznaniu prawdy od fałszu, badań od kalumnii.

Ostatnim doświadczeniem stała się dla mnie lektura recenzji książki Grossa w
"New York Times", gdzie prof. Istvan Deak z Columbia University, po świetnej
analizie rozlicznych luk i słabości "Sąsiadów", której przyklasnąłem, dochodzi w
finale do takiej oto konkluzji, podyktowanej chyba tylko obawą przed odrzuceniem
jego krytyki przez środowisko i wydawcę. Pisze on tam ni mniej ni więcej :
"Pozytywnym aspektem tej książki jest fakt, że zmusiła on naród polski do
rozpoczęcia rozrachunku z cala swoja antysemicka przeszłością". Myślałem, że
spadnę z krzesła ! Profesor Deak, którego skądinąd zawsze wysoko ceniłem,
powinien być świadom, że takie wysiłki rozliczenia się z "antysemicka
przeszłością" istniały w polskim społeczeństwie od dziesięcioleci, i
przypisywanie w tej mierze jakichkolwiek zasług oszczerczej książce Grossa
zakrawa na krwawą ironię.

WW: Dziękuję za te gorzką, choć w sumie jednak wielce pouczającą rozmowę.
Pocieszające po naszej dyskusji, której egzemplifikacje nie napawały zbytnim
optymizmem, jest dla mnie choćby to, czego wspólnie byliśmy niedawno świadkami -
i co dowodzi, że jednak zdarzają się wyjątki w regule. Choćby ta wrześniowa
konferencja w Greensboro, o której wcześniej pisałem, poświecona polskim
doświadczeniom w okresie II wojny światowej, w której [konferencji] obaj
uczestniczyliśmy, a panu przypadło w udziale wygłoszenie głównego referatu, tak
uważnie i życzliwie przyjętego w końcu przez prawdziwie amerykańską publiczność.

Rozmawiał Wojciech A. Wierzewski

Od red.: Rozmowa publikowana była w "Zgodzie", "Dzienniku Zwiazkowym" (Chicago),
nowojorskim "Głosie", a wkrótce będzie opublikowana także w "Gwieździe Polarnej".
( Podkreślenia w tekście moje - WK. )

prof. Richard C. Lukas, dr Wojciech A. Wierzewski, Zgoda - pismo Kongresu
Polonii Amerykańskiej, 2002-01-30
- fiodorus Re: Rozmowa z prof. Richardem C. Lukasem cd 01.08.04, 22:09
  
  Ciekawy wywiad!
  - psie.pole Re: Rozmowa z prof. Richardem C. Lukasem cd 03.08.04, 11:40
    
    Można gdzies dostać tę książkę ?
    - fiodorus Re: Rozmowa z prof. Richardem C. Lukasem cd 03.08.04, 22:49
      
      psie.pole napisał:
      
      > "Można gdzies dostać tę książkę ?"
      Obawiam się, że nie!
      Spróbuj na allegro!!!
      Ewentualnie w jakimś dobrym antykwariacie!
      Niektórzy antykwariusze mogą dla Ciebie znaleźć książkę, której szukasz!
      Pozdro!
      - psie.pole Re: Rozmowa z prof. Richardem C. Lukasem cd 22.09.04, 15:59
        
        Chyba już wiem gdzie to można kupic. Pozdro !

Najnowsze z forum Katowice

Zaloguj się