Kronika policyjna

[Gość: psychodekoder]

uprasza się redakcje gw o mówienie po polsku

przetrzymać dk I, ~am, ~asz, ~ają, ~aj, ~ał, ~any — przetrzymywać ndk VIIIa,
~muję, ~mujesz, ~muj, ~ywał, ~ywany
1. «ująwszy, chwyciwszy potrzymać coś w ręku przez jakiś czas, dłuższy niż
zwykle; potrzymać nieco dłużej»
Przetrzymać czyjąś dłoń przy przywitaniu.


2. «przechować, zatrzymać kogoś lub coś w jakimś miejscu przez dłuższy czas»
Przetrzymać mięso w lodówce.
Przetrzymywać przetwory w piwnicy.
Przetrzymywać ukrywających się zbiegów.


3. «zatrzymać kogoś lub coś dłużej niż trzeba lub niż było przewidziane»
Przetrzymywać wagony na stacji.
Przetrzymać książkę z wypożyczalni.
Przetrzymać uczniów po lekcjach.
Owoce przetrzymane na drzewie zaczęły gnić.


4. «przeżyć, przetrwać jakiś trudny okres; wytrzymać, przecierpieć, znieść;
przezwyciężyć, przemóc coś»
Przetrzymać wojnę, głód.
Przetrzymać miesiąc samotnie.
Przetrzymać ból, senność, atak choroby.
Chory przetrzymał kryzys.
Rośliny nie przetrzymały suszy.


5. «wytrzymać dłużej niż ktoś inny; pokonać, zwyciężyć kogoś dzięki
wytrwałości, cierpliwości»
Przetrzymał gości, wyszedł ostatni.
On wszystkich przetrzyma, nie ustąpi.