Żona profesora Ulewicza oskarża autorkę pracy o...

[Gość: zefirek]

a cóż to za okropna forma profesorka...
niechże zmiłuje się dziennikarka...

[Gość: ?!?!?!?!?!?!?!?!?!]

"W swojej książce Teresa Ulewiczowa oskarżą autorkę pracy o kolaboracji
polskich naukowców z Niemcami została o nierzetelność i plagiat opracowań
niemieckich." A COZ TO MA BYC ?!?!?!?!?!?!?!?!?

[Gość: tygrys]

to jest tak zwany brak korekty ;)

[Gość: Huania]

Autorka chyba nie wie co to skladnia jezyka polskiego!!! A poza tym czy to
wazne kogo jest zona? Mowie stanowcze nie przeciwko dyskryminacji kobiet!

[Gość: Graffi]

Akurat w tym wypadku wazne, kogo zona byla Pani Ulewiczowa. Kobieta broni
dobrego imienia meza. Nie badzcie kobiety - feministki az tk glupie.
Zachowajcie umiar w sadach...
Natomiast autorka artykulu mogla napisac zamiast "Teresa Ulewiczowa oskarżą
autorkę pracy o kolaboracji polskich naukowców z Niemcami" - takie oto
zdanie: "Teresa Ulewiczowa oskarża autorkę pracy o rzekomej kolaboracji
polskich naukowców z Niemcami". Choc i tak nie wyglada to wspaniale, ale na
pewno o wiele lepiej. No, ale cóz, widocznie w GW przyjmuja do pracy opierajac
sie na innych zasadach, niz na kryterium kompetencji i znajomosci j.
polskiego. Pomijam juz fakt ignorancji autorow artyklow w roznych dziedzinach
wiedzy... co niestety niejednokronie dalo sie zauwazyc. Pozdrawiam

Nie tylko żona profesora

[Gość: paweł]

A może warto napisać, że dr Teresa Bałuk-Ulewicz jest nie tylko żoną prof.
Ulewicza, ale sama jest nauczycielem akademickim (anglistyka UJ, historia
literatury i tłumaczenia)? NB. wśród studentów chodziła angdotka, że ta para
miała swoje normy "ulewania" studentów. Jeśli jakims cudem panu profesorowi nie
udało się oblać na polonistyce ponad połowy studentów, to jego żona to z
nawiązką nadrabiała na anglistyce. Skądinąd przepoczciwa kobieta.

[Gość: zefirek]

- ma prawo bornić imienia i niech broni. Praca naukowa, jeżeli spełnia
okreslone kryteria, to się obroni, a jak nie - to niechże ta "doktorka"
odpowie "profesorce", by dziennikarka mogła jak autorka cos porządniejszego
napisać.

Niech zyje profesor Ulewicz, każdy kto go zna, wie - że zaistne nikczemnej on
postury, ale ducha wielkiego.

Żyj nam Profesorze, my z Ciebie wszyscy. Nie ulewał on aż tak bardzo - legendy
krążą, tak jak zestaw uroczych angegdot rozpropagowanych przez tutejszą GW.

[Gość: magisterek]

Widocznie żona profesora Ulewicza miała szczęście i natrafiła wreszcie na taką
niemiecką profesorkę, która nie potrafiła znaleźć śladów wsółpracy Polaków z
Niemcami. No cóż? Taka krakowska DOKTORKA, jak niemiecka PROFESORKA. Tu i tam,
znajdują się niedouczone doktorki i profesorki. Radzę Paniom... czytajcie,
czytajcie..., a znajdziecie.