mrug
16.04.05, 23:38
A w Nowej Hucie - polska wiosna.
Place, rowami przeorane,
pachną wspomnieniem Komsomolska,
gdy pierwszy dźwig podnosi ramię,
gdy w chmurze kurzu przemknie ciągnik,
a za nim - stu ciągników bractwo,
gdy lokomotyw gwizd przeciągły
wtacza na stację nowy transport
cegieł i belek, które żyją -
życie im dały ludzkie ręce,
gdy betoniarka krótką szyją
kręci i mruczy: prędzej, prędzej!...
A w Nowej Hucie - polska wiosna.
Przyjaźni doskonałym prawem
inżynier schyla się nad planem
w mieście o dźwięcznej nazwie: Moskwa.
I oto w podkrakowską ziemię
nie istniejący jeszcze gmach
fundament wpuszcza jak korzenie
już ściany piętrzą się, już dach
na ściany się wdrapuje zręcznie,
już dymi komin zasapany,
z nowego kranu woda cieknie,
na oknach lśnią słoneczne plamy...
Wiktor Woroszylski - Wiosna
Wiersze i poematy wybrane 1955